Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

ΣΥΝΔΚΑΤΟ ΜΕΤΑΛΛΟΥ ΝΟΜΟΥ ΒΟΙΩΤΙΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ




ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Συνάδελφοι,
οι μειώσεις που με εκβιασμό επέβαλε η εργοδοσία της ONNEX του μεγαλοεργολάβου και συνταξιδιώτη του Πρωθυπουργού κύριου Πάνου Ξενοκώστα αποδεικνύουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το μέλλον που ετοιμάζουν για τους εργαζόμενους, τις οικογένειές τους, και το λαό. Μειώσεις, εντατικοποίηση εργασίας, συμβάσεις ενός-τριών μηνών με στόχο να γίνουν συμβάσεις ημέρας. Παράλληλα, η εργοδοσία, ελέγχοντας τα κέντρα εξουσίας επιβάλλει νέες φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις για τον εαυτό της , που επίσης θα πληρώσουμε εμείς οι εργαζόμενοι και ο λαός. Αυτή είναι η ζούγκλα του ανταγωνισμού, της κερδοφορίας, της επιδιωκόμενης ανάπτυξης με τους ανθρώπους του μόχθου στην πρέσα και την αβεβαιότητα .!
Συνάδελφοι,
μπροστά σε αυτήν την πραγματικότητα η πιο συνηθισμένη αντιμετώπιση είναι η μοιρολατρία και η παθητική αποδοχή . Να ψάχνουμε ο καθένας μόνος του για το πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, να μειώνουμε τις απαιτήσεις μας από τη ζωή, ενώ την ίδια στιγμή βλέπουμε τον πλούτο που παράγεται απ' τα χεριά μας να καταλήγει στην τσέπη των εργοδοτών.
Καθημερινά αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει λύση σε αυτήν την λογική.
Συνάδελφοι,
ο μόνος τρόπος για να υπερασπιστούμε το μεροκάματο και το δικαίωμα στην αξιοπρεπή ζωή είναι η οργάνωσή μας και ο αγώνας μας απέναντι στην εργοδοσία και το κράτος της. Μόνο αυτή η οργάνωση φοβίζει τα αφεντικά και τίποτε άλλο. Αυτή είναι η μόνη λύση που πρέπει να μας προβληματίσει πώς θα υλοποιήσουμε.
Συνάδελφοι,
δεν είστε μόνοι. Το συνδικάτο μας έχει την εμπειρία και μπορεί να βοηθήσει στην οργάνωσή μας απέναντι στην εργοδοσία της ONNEX, όπως έχει κάνει πολλές φορές απέναντι σε άλλους εργοδότες. Έχουμε την δύναμη όταν οι εργαζόμενοι είναι διπλά μας συσπειρωμένοι και αποφασισμένοι
Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να πρωταγωνιστήσουν
σε αυτήν την προσπάθεια. Βήμα βήμα θα δυναμώνουμε
Έλα σε επαφή γράψου στο Συνδικάτο

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

ΥΠΟΘΕΣΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ Αξιοποίηση με πολλές στοχεύσεις


Οσο προχωράνε οι δικαστικο-αστυνομικές εξελίξεις με τη Χρυσή Αυγή όλο και περισσότερο φαίνεται ότι η υπόθεση αυτή ...ήρθε για να μείνει.
Μάρτυρες πάνε κι έρχονται όλες αυτές τις μέρες ενώ αποδεικνύεται ότι τα μέλη και τα στελέχη του ναζιστικού μορφώματος δεν διστάζουν να απαρνούνται την ιδεολογική τους ταυτότητα, να καρφώνουν «συναγωνιστές τους».
Το αστικό κράτος, τα διάφορα επιτελεία του κεφαλαίου προσπαθούν να αξιοποιήσουν τη δίκαιη λαϊκή απαίτηση να τιμωρηθεί η εγκληματική δράση της ναζιστικής οργάνωσης για σκοπούς όχι αθώους. Το σίγουρο είναι ότι δεν έχουν αποκαλυφθεί όλες οι προθέσεις και οι στοχεύσεις τους. Μερικές πλευρές θα επιχειρήσουμε να φωτίσουμε με αυτό το σημείωμα, κωδικοποιώντας όσα ειπώθηκαν όλες αυτές τις μέρες μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.
Επεσαν από τα σύννεφα...
Πλέον και ο πιο αγαθός δεν πείθεται από την προσπάθεια της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ αλλά και των αστικών ΜΜΕ να εμφανίσουν μια εικόνα ότι δήθεν τώρα ανακάλυψαν την εγκληματική δράση αυτής της οργάνωσης. Ηταν γνωστές οι «ημέρες και τα έργα» των φασιστών, όταν χτυπούσαν μετανάστες, όταν χρησιμοποιούνταν ως δύναμη κρούσης μαζί με τον κατασταλτικό μηχανισμό ενάντια σε εργατικούς αγώνες και κυρίως το ταξικό εργατικό κίνημα, όταν πρωτοστατούσαν ως «αγανακτισμένοι» και «επιτροπές κατοίκων», π.χ., στον Αγιο Παντελεήμονα, για να πάει παντού το δηλητήριο του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Τότε, η θεωρία της «ανακατάληψης των πόλεων», της «Ελλάδας στους Ελληνες» και της «εξάλειψης της λαθρομετανάστευσης» ήταν στην πρώτη γραμμή της αστικής προπαγάνδας, όπως βέβαια εξακολουθεί να είναι και σήμερα. Το ίδιο γνωστές ήταν οι σχέσεις της ΧΑ με τμήματα των κατασταλτικών μηχανισμών καθώς και με τμήματα του κεφαλαίου. Γιατί, λοιπόν, σήμερα έπεσαν από τα σύννεφα;
Προβολή της επικίνδυνης θεωρίας των «δύο άκρων»
Πολύ γρήγορα και μαζί με το επικοινωνιακό «πλασάρισμα» της όλης υπόθεσης από τις συλλήψεις των ηγετικών στελεχών του φασιστικού μορφώματος, άρχισε να ανοίγει το ζήτημα, από την πλευρά της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, της «αντιμετώπισης της βίας από όπου και αν προέρχεται». Αρχισε να αναπαράγεται η αντιδραστική και ανιστόρητη θεωρία των «δύο άκρων», μια θεωρία που δεν ήρθε από το πουθενά αλλά αποτελεί επίσημη πολιτική της ΕΕ. Το τι επιδιώκουν με αυτή την προβολή της θεωρίας για τα «δύο άκρα» φαίνεται ανάγλυφα από τη συντονισμένη προπαγάνδα από αστικά επιτελεία και ΜΜΕ, που συσχετίζουν το εργατικό - λαϊκό κίνημα με τον εμπρησμό και τον τραγικό θάνατο 3 εργαζομένων στη «Μαρφίν» το Μάη του 2010, την προβοκάτσια δηλαδή που αξιοποιήθηκε για το χτύπημά του. Το μοτίβο είναι κοινό: Υπάρχει και η «βία που προέρχεται από την αριστερά που πρέπει επίσης να καταπολεμηθεί».
Τον ίδιο ακριβώς απαράδεκτο συσχετισμό έκανε η επίτροπος της ΕΕ Β. Ρέντινγκ στη συζήτηση που έγινε στην Ευρωβουλή με θέμα την «καταπολέμηση του ακροδεξιού εξτρεμισμού», που στην πραγματικότητα ήταν μια προσπάθεια περάσματος της θεωρίας των «δύο άκρων» και του μόνιμου στόχου του αντικομμουνισμού και της παραχάραξης της Ιστορίας, της εξίσωσης φασισμού - κομμουνισμού. Και όλα αυτά τη στιγμή που η ΕΕ όχι μόνο δεν καταπολεμά το φασισμό αλλά ειδικά στις Βαλτικές χώρες οι συνεργάτες των ναζί τιμώνται ως «εθνικοί ήρωες ενάντια στη σοβιετική κατοχή».
Στην ομιλία του, την Παρασκευή, στην Πολιτική Επιτροπή της ΝΔ, ο πρωθυπουργός, Αντ. Σαμαράς, ακριβώς το ίδιο μοτίβο χρησιμοποίησε και «κοκορεύτηκε» ότι «τώρα η κυβέρνηση έχει την πολιτική βούληση, που δεν είχαν προηγούμενες», να προχωρήσει σε όλες τις κατευθύνσεις.
Στο τσεπάκι η προβοκάτσια...
Ηδη, από την οργανωμένη επίθεση της Χρυσής Αυγής στα στελέχη του ΚΚΕ στο Πέραμα έγιναν προσπάθειες από μια σειρά αστικά ΜΜΕ να παρουσιασθεί η υπόθεση ως ένας καυγάς ανάμεσα σε δύο ακραίες δυνάμεις. Ενώ ορισμένοι καλοθελητές άρχισαν να ταυτίζουν την τραμπούκικη φασιστική δράση με την προσπάθεια του ΠΑΜΕ και των κομμουνιστών να περιφρουρήσουν τις κινητοποιήσεις τους. Στη συνέχεια ανακάλυψαν ότι δήθεν ο δολοφόνος του Π. Φύσσα, Γ. Ρουπακιάς, ήταν πρώην μέλος του ΚΚΕ. Το ίδιο επιχειρήθηκε και αναπαράχθηκε από διάφορους εθνικιστικούς και φασιστικούς ιστότοπους, που βρήκαν και έκφραση σε ορισμένα αστικά ΜΜΕ ή τα χρησιμοποίησε ο «νεκραναστημένος» Γ. Καρατζαφέρης του ΛΑ.Ο.Σ. Δεν δίστασαν επίσης να πουν ότι στην επίθεση στο Πέραμα ενάντια στα στελέχη του ΚΚΕ συμμετείχαν πρώην, δυσαρεστημένοι κομμουνιστές για να συντηρείται επίσης η λογική περί συγκοινωνούντων δοχείων των «δύο άκρων».
Είναι εγκληματίες γιατί είναι φασίστες
Επίσης, από την εξέλιξη της δικαστικής υπόθεσης αλλά και την παρουσίασή της από τα αστικά ΜΜΕ είναι εμφανής η προσπάθεια να διαχωριστεί η ποινική εγκληματική πλευρά από την ίδια τη φύση του φασιστικού μορφώματος. Επιχειρείται να συσκοτιστεί το ότι ο εγκληματικός χαρακτήρας της Χρυσής Αυγής και κάθε φασιστικού μορφώματος πηγάζει ακριβώς από το γεγονός ότι αποτελούν δύναμη κρούσης του κεφαλαίου με σαφή στόχευση την εργατική τάξη και το κίνημά της. Από το γεγονός ότι είναι μπράβοι του κεφαλαίου. Και στη χώρα μας το μόρφωμα της Χρυσής Αυγής στηρίχθηκε από το αστικό κράτος και τους καπιταλιστές εργοδότες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε την προβολή της ΧΑ από μερίδα των ΜΜΕ, τα άρθρα που έλεγαν ότι αφού δικαιούται το ΚΚΕ να είναι στη Βουλή, δικαιούται και η ΧΑ.
Στο «κάδρο» της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος
Η υπόθεση Χρυσή Αυγή αξιοποιείται στη διπολική αντιπαράθεση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, είτε για τη διαδικασία (αν έγινε έγκαιρα η δίωξη, αν θα προχωρήσει, αν θα περιλάβει τη θεωρία των «δύο άκρων»), είτε για το ποιος μπορεί να εγγυηθεί την «ομαλότητα», τη «σταθερότητα» και την «κοινωνική συνοχή», είτε κατηγορώντας ο ένας τον άλλο για «άκρο». Είναι φανερό ότι το διακύβευμα είναι το ποιος θα φανεί καλύτερος διαχειριστής. Δηλαδή, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι οι εξελίξεις με τη Χρυσή Αυγή επιδρούν στην υπό εξέλιξη αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, που έχει προκύψει ως ανάγκη για την αστική τάξη, ποιος από τους δύο αστικούς πόλους θα ενισχυθεί. Εκεί εντάσσεται και η συζήτηση για μια πιο «σοβαρή Χρυσή Αυγή» και τη διαμόρφωση μιας «συνταγματικής ακροδεξιάς», που μπορεί να αποτελέσει εν δυνάμει κυβερνητικό εταίρο, όπως, για παράδειγμα, σε χώρες της ΕΕ, την Αυστρία, τη Νορβηγία ή τη Γαλλία. Στον «κοινό παρονομαστή» του νέου «εθνικού στόχου», που βέβαια δεν έχει καμία σχέση με τη βελτίωση της ζωής των λαϊκών στρωμάτων, αλλά αφορά μόνο την καπιταλιστική κερδοφορία, «χωράνε» όλοι όσοι θέλουν να διαχειριστούν το σύστημα. Αρα, ο ανταγωνισμός που υπάρχει ανάμεσα στα αστικά και οπορτουνιστικά κόμματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που σοσιαλδημοκρατικοποιείται με ταχύτατους ρυθμούς, είναι υπαρκτός αλλά αφορά στο «πάπλωμα» της διαχείρισης και όχι στην ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Επιδίωξη η τρομοκράτηση του λαού και ο εφησυχασμός
Αλλη μια επιδίωξη που επιχειρείται είναι να περάσει μέσα από διάφορες διαδρομές το κλίμα φοβίας, τρομοκρατίας αλλά και εφησυχασμού, ότι ...έχουν δρομολογηθεί οι εξελίξεις και πρέπει να περιμένουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Ταυτόχρονα γίνεται η αφορμή για να προχωρήσει παραπέρα και να ενισχυθεί το αστικό οπλοστάσιο, που μπορεί αργότερα να αξιοποιηθεί ενάντια στο εργατικό κίνημα με σκοπό την περαιτέρω ενίσχυση της καταστολής. Από την έως τώρα εξέλιξη και μεθοδολογία της υπόθεσης της Χρυσής Αυγής φαίνεται να επιχειρείται να ανοίξουν παράθυρα προς αυτή την κατεύθυνση. Τέτοιες ενδείξεις ήταν οι νομοθετικές πρωτοβουλίες που είχαν εξαγγελθεί για την παύση χρηματοδότησης των κομμάτων (που περιλάμβανε από την «εσχάτη προδοσία» μέχρι την «απειλή του δημοκρατικού πολιτεύματος», την «απειλή της διεθνούς ειρήνης» κ.λπ.), αλλά και η προσπάθεια να ενσωματωθούν οι κατευθύνσεις της ΕΕ στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Μένει βεβαίως στην πορεία να φανεί το ακριβές τους περιεχόμενο. Αλλωστε, οι αναλυτικές περιγραφές για εκπαίδευση στις σφαγές, για κρυμμένα οπλοστάσια, για τη μαφιόζικου τύπου λειτουργία της ναζιστικής οργάνωσης δεν αποσκοπούν στην αποκάλυψη της εγκληματικής της φύσης. Με τον έναν ή άλλον τρόπο επιδιώκεται οι εργαζόμενοι να κάτσουν στα αυγά τους, να μείνουν στη γωνιά.
Η λαϊκή πάλη θα απομονώσει το φασισμό και θα ανατρέψει και το γεννήτορά του
Είναι, λοιπόν, αναγκαία η επαγρύπνηση, η ετοιμότητα του λαού να παρέμβει στις εξελίξεις. Η Χρυσή Αυγή και η ναζιστική δράση δεν αντιμετωπίζεται μέσα από «συνταγματικά», «κοινοβουλευτικά», «δημοκρατικά» τόξα για μια δήθεν καλύτερη αστική δημοκρατία, που προτείνουν αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις. Ο λαός χρειάζεται να υπερασπίζεται και να αξιοποιεί κάθε δυνατότητα και ό,τι έχει απομείνει σήμερα σε ελευθερίες και δικαιώματα, χωρίς όμως να τρέφει αυταπάτες ότι στις σημερινές συνθήκες, μέσα στο σύστημα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, με την αστική δημοκρατία, που είναι η ίδια η δικτατορία των μονοπωλίων, μπορούν να εξασφαλιστούν πραγματικά τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.
Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή και με ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ, για τις εξελίξεις μετά το δολοφονικό χτύπημα της Χρυσής Αυγής (δημοσιεύτηκε στον «Ρ» στις 29 Σεπτέμβρη), κάλεσε το λαό και τη νεολαία σε μαζική καταδίκη και απομόνωση της ναζιστικής εγκληματικής Χρυσής Αυγής και να είναι σε επαγρύπνηση και ετοιμότητα. Υπογράμμιζε ότι:
  • Το ναζισμό δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το σάπιο αστικό κράτος, αλλά η λαϊκή συμμαχία που θα έχει στόχο να βάλει τέρμα στην εξουσία των μονοπωλίων, στο καπιταλιστικό σύστημα που γεννά και θρέφει ναζιστικά μορφώματα.
  • Ο λαός έχει αναφαίρετο δικαίωμα να αντιπαλεύει αντεργατικούς - αντιλαϊκούς νόμους, να διαμορφώνει τις προϋποθέσεις με μαζικούς όρους για την ανατροπή τους. Η λαϊκή πλειοψηφία έχει το δικαίωμα να αλλάζει και νόμους και θεσμούς με άλλους, που θα υπηρετούν μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, χωρίς φασισμό, κρίσεις και πολέμους.
  • Η εργατική τάξη, η πλειοψηφία του λαού έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί την επιλογή μιας ριζικής αλλαγής ενάντια σε δυνάμεις που δε θέλουν η κοινωνία να εξελιχθεί προς τα μπρος και επιστρατεύουν τη βία, την τρομοκρατία, το ναζισμό, την καταστολή για να την εμποδίσουν.

Δ. Κ.


εφημερίδα ριζοσπάστης 

Πόσο πάει το ψηφαλάκι;


Απ' όλες τις παθογένειες και τα εκφυλιστικά συμπτώματα της τρέχουσας «αντιπροσωπευτικής» αστικής δημοκρατίας, το βαρύτερο και ανθυγιεινότερο είναι ο εμπορευματοποιημένος μικροκομματικός αντιφασισμός. Σε χρόνο ρεκόρ, μετά το σφάξιμο του αντιφασίστα μουσικού, του καλού καγαθού Παύλου όπως εκ του αποτελέσματος των επιπτώσεων του χαμού του αποδεικνύεται, αφού κατάφερε να πεθάνει όπως έζησε, εργάτης, ποιητής και αντιναζιστής, άρχισε η τιμολόγηση του κοπαδιού των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής.
Αμέσως από αγέλη του αγκυλωτού σταυρού έγιναν μισο-ένοχο, μισο-αθώο, υπερτιμημένο-υποτιμημένο σύνολο ψηφαλακίων. Πόσο πάει το κουκί, σε ποιο σακούλι μπαίνει, τι οφέλη προσπορίζεται και ποιος σχηματισμός από τους κλασικούς ιδιοκτήτες πολιτικών καταστημάτων που πουλάνε ψευδαισθήσεις εξουσίας σε συσκευασία κάλπης.
Μόλις οι γιατροί δούνε μόρφωμα με τα ακτινοδιαγνωστικά τους μηχανήματα στο μέσα του ασθενούς υποψιάζονται το χειρότερο, συνήθως καρκίνο. Μόλις οι καιροσκόποι δούνε το μόρφωμα στο σώμα της κοινωνίας - και το 'χουν ήδη δει από τις εκλογές, όταν η προϊούσα αντιλαϊκή κακοήθεια τινάχτηκε απ' το παρά κάτι ένα στο κρίσιμο 7% - πανηγυρίζουν για τον όγκο. Τον μεγαλώνουν με έντεχνες αντιφασιστικές ακτινοβολίες, άλλοτε τον τεμαχίζουν με δημοσκοπικές αναλύσεις - ξυράφια και εντέλει βγαίνουν ξεδιάντροπα στην πιάτσα και κορφολογούν ψηφαλάκια. Χρυσαυγίτικα μεν, χρήσιμα δε. Αλλοι θέλουν να τα ξαναβάλουν στο βάζο με τις ακροδεξιές μπίλιες που φυλάνε ως κόρη οφθαλμού στα ενδότερα των εξουσιαστικών τους ονείρων. Οι ευρωαριστεροί εξωραΐζουν τις ψήφους - βόλια, αφού η φτώχεια τα 'κανε πήλινα, στραβοβαμμένα και σχετικώς ακίνδυνα και τους τάζουν παιχνίδια εξουσίας σε δημοκρατικές αλάνες, εγκεκριμένες από τ' αφεντικά. Οι ψεκασμένοι υπόσχονται πως πρόκειται για μπαλόνια που απλώς κοσμούν τα δεξιά πάρτι που αντέχουν αριστερούς ντιτζέι.
Κοντολογίς, η Χρυσή Αυγή παίρνει σιγά - σιγά μορφή, παύει να 'ναι μόρφωμα και μετατρέπεται με τη διάλυσή της σε στοκ ψήφων που εκποιείται εδώ και τώρα, καθώς το μαγαζί βαράει διάλυση επειδή δε συμφέρει ως εγκληματική οργάνωση τους επί δεκαετίες πιστωτές της.
Αυτός ο «αντιφασισμός», αυτή η «έκρηξη» δημοκρατικής ευαισθησίας, αυτό το υπαίθριο παγκάρι που στήθηκε μετά το φόνο στα παζάρια της ψηφοθηρίας είναι που θα κοστίσει στην «ασφαλιστική εταιρεία» των καπιταλιστών κάτι παραπάνω από την εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής, αλλά θα αποδώσει στο άμεσο μέλλον πολύ περισσότερα απ' το καρκίνωμα. Οπως και να το κάνουμε όλα δείχνουν πως αυτό το μόρφωμα αποδεικνύεται μια χρήσιμη «αρρώστια» για το ταμείο υγείας του καπιταλισμού...

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Η Κοινή Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Συνάντησης 2013


Από τη Συνάντηση στις Βρυξέλλες
Στις 30 Σεπτέμβρη πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ στις Βρυξέλλες ηΕυρωπαϊκή Κομμουνιστική Συνάντηση, με θέμα: «Ο ρόλος των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων της Ευρώπης για να δυναμώσει η πάλη της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων ενάντια στην ΕΕ και τη στρατηγική του κεφαλαίου, για τη φιλολαϊκή διέξοδο από την καπιταλιστική κρίση, την ανατροπή του καπιταλισμού, το σοσιαλισμό». Πρόκειται για μια Συνάντηση που οργανώνεται με συνέπεια τα τελευταία χρόνια και αποτελεί ένα αξιόλογο συλλογικό τόπο, όπου τα ΚΚ της Ευρώπης μπορούν να ανταλλάξουν απόψεις, εκτιμήσεις για τις εξελίξεις στις χώρες τους, στην Ευρώπη και συμβάλλει στην ενδυνάμωση της κοινής πάλης.
Ο «Κυριακάτικος Ριζοσπάστης» δημοσιεύει σήμερα την κοινή ανακοίνωση που κατέληξαν τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα.
Σε αυτή σημειώνεται:
«Τα Κομμουνιστικά κι Εργατικά Κόμματα της Ευρώπης που συναντήθηκαν στην Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Συνάντηση 2013, η οποία πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες στις 30 Σεπτέμβρη, απευθύνουν αγωνιστικό κάλεσμα στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα, στη νεολαία και τονίζουν ότι θα πρωτοστατήσουν για να γίνει μαζική και αποτελεσματική η πάλη του εργατικού - λαϊκού κινήματος.
Για να δοθεί αποφασιστική, μαχητική απάντηση στην ολομέτωπη αντιλαϊκή επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων που υπηρετούν τα συμφέροντα, την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Μέσα από την πείρα των λαών αποδεικνύεται ότι η ΕΕ είναι ένωση των μονοπωλίων, η στρατηγική της είναι στην υπηρεσία του ευρωπαϊκού κεφαλαίου.
Οι εργατικές - λαϊκές οικογένειες αντιμετωπίζουν τις οδυνηρές συνέπειες της αστικής διαχείρισης, της αντιλαϊκής πολιτικής των φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων και κυβερνήσεων.
Η ανεργία βασανίζει εκατομμύρια εργαζομένων, χτυπάει ιδιαίτερα τους νέους και τις νέες, τις γυναίκες.
Διαρκώς επεκτείνονται οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, καταργούνται οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, κοινωνικά, ασφαλιστικά δικαιώματα, μεγαλώνει η φτώχεια.
Ο καπιταλισμός δεν μπορεί να δώσει λύσεις στα λαϊκά προβλήματα, έχει ξεπεράσει τα ιστορικά του όρια, είναι ένα σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα που δεν παίρνει διόρθωση. Η πάλη των λαών θα γίνεται αποτελεσματική στο βαθμό που κατευθύνεται στην ανατροπή του.
Οι εργαζόμενοι έχουν υποχρέωση να καταδικάσουν αποφασιστικά τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, την πολιτική της καταστολής, τον αντικομμουνισμό, την εγκληματική δράση των φασιστικών οργανώσεων.
Τα κόμματά μας ενισχύουν την πάλη τους ενάντια στη σοσιαλδημοκρατία και τον οπορτουνισμό και διαθέτουν τις δυνάμεις τους για την ενίσχυση της λαϊκής πάλης, την ανάπτυξη της εργατικής αλληλεγγύης, επιμένοντας στην οργάνωση της εργατικής τάξης, στην οικοδόμηση της κοινωνικής, λαϊκής συμμαχίας ώστε να γίνει αποτελεσματικός ο αγώνας για την κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, οι εργαζόμενοι να απολαμβάνουν τον πλούτο που παράγουν.
Ο σοσιαλισμός είναι επίκαιρος και αναγκαίος».
Τα κόμματα που υπογράφουν
Κόμμα Εργασίας Αυστρίας
Κόμμα Εργατών Βελγίου
Ενωση των Κομμουνιστών στη Βουλγαρία
Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Βρετανίας
Πόλος για την Κομμουνιστική Αναγέννηση Γαλλίας
Ενωση Επαναστατών Κομμουνιστών Γαλλίας
Ενοποιημένο Κομμουνιστικό Κόμμα Γεωργίας
Κομμουνιστικό Κόμμα στη Δανία
Κομμουνιστικό Κόμμα Δανίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
Κομμουνιστές Λαϊκή Αριστερά - Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας
Κόμμα Ιταλών Κομμουνιστών
Κόμμα Εργατών Ιρλανδίας
Κομμουνιστικό Κόμμα των Λαών της Ισπανίας
ΑΚΕΛ
Σοσιαλιστικό Κόμμα Λετονίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Εργαζομένων Λευκορωσίας
Σοσιαλιστικό Λαϊκό Μέτωπο Λιθουανίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Λουξεμβούργου
Κομμουνιστικό Κόμμα Μάλτας
Κίνημα Λαϊκής Αντίστασης Μολδαβίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Νορβηγίας
Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Ολλανδίας
Εργατικό Κόμμα Ουγγαρίας
Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ενωσης
Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Σλοβακίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας - Μοραβίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας