Μήνυμα λαϊκής αντίστασης, ανυπακοής

Σε παλιότερα χρόνια μια από τις βασικές κατηγορίες κατά των κομμουνιστών ήταν πως αν ποτέ έρθουν στην εξουσία «θα σου πάρουν το σπίτι!» ή «θα σου πάρουν το χωράφι!». Κύλησε κάμποσος χρόνος από τότε, όχι όμως τόσος για να τα ξεχάσουμε. Σήμερα, στην πράξη φαίνεται πως το σπίτι και το χωράφι του κάθε βιοπαλαιστή κινδυνεύει από τα χαράτσια (όπου να 'ναι έρχεται κι αυτό για τα αγροτεμάχια), τις αυξήσεις στα τιμολόγια ρεύματος και νερού (μετά τις εκλογές αναμένονται νέες ανατιμήσεις), τις δημεύσεις και τους πλειστηριασμούς κράτους και τραπεζών! Με άλλα λόγια, το σπίτι και το χωράφι τα παίρνει ή απειλεί να τα πάρει από το λαό ο καπιταλισμός!

Σ' αυτές τις συνθήκες ένα από τα βασικά επιχειρήματα κατά των κομμουνιστών έχει πλήρως αντιστραφεί! Τώρα λένε «το ΚΚΕ δεν έχει κυβερνητικό πρόγραμμα!», «το ΚΚΕ θέλει να είναι μόνο αντιπολίτευση, δε θέλει να κυβερνήσει!» ή περίπου «έχουμε αφήσει και μια καρέκλα άδεια για το ΚΚΕ στην αντιμνημονιακή - αριστερή κυβέρνηση, μα αυτό είναι τόσο μονόχνοτο και μίζερο που δεν έρχεται!».

Η πλήρης παράκρουση έρχεται τώρα, προεκλογικά, που ακόμη και δημοσιογράφοι και σταθμοί, που πολεμούν το ΚΚΕ και τις 365 μέρες το χρόνο, εκδηλώνουν το ...«τρυφερό ενδιαφέρον» τους για το αν το Κόμμα έχει κυβερνητικές φιλοδοξίες...

Τι είδους μύγα τους τσίμπησε;

ΚΟΥΚΟΣ

Είναι να αναρωτιέται κανείς το πώς προέκυψε αυτό το πνεύμα ανησυχίας για το αν το ΚΚΕ έχει «κυβερνητικό πρόγραμμα» και το γιατί αρνείται τη συμμετοχή του ακόμη και σε μια αριστερή κυβέρνηση. Δε χρειάζεται, όμως, να πάμε και πολύ μακριά για να βρούμε τι είδους μύγα τους τσίμπησε. Κι αυτό γιατί σήμερα βλέπουμε χιλιάδες εργαζόμενους, που στο παρελθόν ψήφιζαν το ένα ή το άλλο κυβερνητικό κόμμα, τη ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ, να προβληματίζονται και να μην αποκλείουν να κάνουν το «βήμα» να ψηφίσουν το ΚΚΕ. Σ' αυτή τους την πορεία ξεπερνούν τους εκβιαστικούς «σκοπέλους» του κ. Βενιζέλου («εμείς ή το χάος») και τους ανάλογους εκβιασμούς της ΝΔ («αυτοδυναμία ή καταστροφή»). Αλλωστε, «η γούνα τους έχει καεί» κάμποσες φορές τα τελευταία χρόνια από τα δύο κόμματα, και όταν κυβερνούσαν αυτοδύναμα και όταν ήταν μαζί!

Για όσους, λοιπόν, σήμερα ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν το ιδεολογικοπολιτικό «μαντρί» των κομμάτων εξουσίας, το ίδιο το σύστημα επιδεικνύει μια ιδιαίτερη «φροντίδα» ώστε να μην απομακρυνθούν και πολύ! Τους πετάει την ιδέα της λεγόμενης «αντιμνημονιακής» ή και «αριστερής κυβέρνησης».

Ποιος ψαρεύει σε θολά νερά;

Ο «ψαράς» των ψήφων αυτή τη φορά δεν είναι ο συνηθισμένος. Δεν είναι από τα «κλασικά» κυβερνητικά κόμματα, ωστόσο, έχει δοκιμαστεί από αυτά:

-- Στη ΓΣΕΕ χρόνια τώρα είναι μαζί τους και βάζει πλάτη στους «κοινωνικούς διαλόγους» και στην «κοινωνική ειρήνη», ενώ με πάθος πολεμάει το ΠΑΜΕ, που παλεύει κόντρα στην εργοδοσία, στα αντιλαϊκά μέτρα και στις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες.

-- Στην τοπική διοίκηση του κράτους (ή «αυτοδιοίκηση»), όπου χρόνια τώρα συνεργάζεται σε πολλές περιπτώσεις με τις δυνάμεις του δικομματισμού.

-- Στη σπορά αυταπατών ότι μπορεί η ΕΕ να γίνει δήθεν φιλολαϊκή. Ψήφισε το Μάαστριχτ, που βάση του είναι η ελεύθερη, ανεμπόδιστη κίνηση του κεφαλαίου για την κερδοφορία του, διαλύοντας τα εργατικά δικαιώματα. Συμμετέχει ενεργά στη διαχείριση ενός από τα λεγόμενα «ευρωπαϊκά κόμματα». Πρόκειται για «κόμματα» που έχει φροντίσει να φτιάξει η ίδια η ΕΕ για να στηρίξει τους σκοπούς της.

Πρόκειται για τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που χρόνια τώρα συνεργάζεται σε συνδικαλιστικό και τοπικό επίπεδο με το δικομματισμό (με το ΠΑΣΟΚ) και την ίδια ώρα δήθεν τον πολεμά. Προεκλογικά «ψαρεύει στα θολά» αντιμνημονιακά «νερά». Τι λέει; Πρόσφατα ο Αλ. Τσίπρας, αναφερόμενος στους Βενιζέλο - Σαμαρά, είπε: «Θέλουν και οι δύο να είναι αρχηγοί και πρωθυπουργοί σε κοινωνικά ερείπια. Αυτό που έχει αξία για τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν είναι ποιος θα είναι μηχανοδηγός στην αμαξοστοιχία οι ράγες της οποίας θα πηγαίνουν τον δρόμο του μνημονίου και οδηγούν στην καταστροφή».

Ποια όμως είναι η πραγματικότητα; Οτι το «τρένο», που πράγματι οδηγεί το λαό στην καταστροφή, δε βρίσκεται απλώς στις «ράγες» του μνημονίου, αλλά στις ράγες του καπιταλισμού, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Πρώτα εκδηλώθηκε η καπιταλιστική κρίση στις ΗΠΑ, στην ΕΕ, στην Ελλάδα και έπειτα ακολούθησε το μνημόνιο! Αυτό κρύβει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν έχει κανέναν προσανατολισμό ανατροπής της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Στόχος του είναι απλώς η διαχείρισή της! Αλήθεια, όμως, τι σημασία έχει να βάλουμε μηχανοδηγό του τρένου κάποιον «αριστερό», όταν το τρένο θα συνεχίσει να κινείται στις ίδιες ράγες και στην ίδια κατεύθυνση; Καμία απολύτως!

Στην πραγματικότητα, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ζει μέσα σ' ένα ψέμα (της λεγόμενης «αριστερής κυβέρνησης»), το οποίο ήδη έχει κάνει μεγάλη ζημιά όπου έχει εφαρμοστεί (π.χ. Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία) και έχουν υπάρξει κατά καιρούς τέτοιες «αριστερές» κυβερνήσεις. Σε καμία περίπτωση δεν άλλαξε προς το καλύτερο τη ζωή των εργαζομένων!

Το μήνυμα που στέλνει στους εργαζόμενους το ΚΚΕ είναι να μην «ψωνίσουν» απ' αυτό το «γιατροσόφι»! Μόνο ζημιά θα κάνουν στον εαυτό τους! Εκείνο που απαιτείται σήμερα είναι να τεθούν οι βάσεις ώστε να αλλάξουν οι «ράγες», πάνω στις οποίες κινείται η χώρα μας! Κι αυτό μπορεί να γίνει με τον απεγκλωβισμό από ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, τη σημαντική ενίσχυση του ΚΚΕ, την ανασυγκρότηση και ισχυροποίηση του εργατικού λαϊκού κινήματος με γερές βάσεις στους χώρους εργασίας. Μόνο έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για την καλύτερη οργάνωση της λαϊκής πάλης και τη συγκρότηση της συμμαχίας εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων της πόλης και του χωριού. Να γίνει ένα βήμα ώστε ο αμύθητος πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι να ανήκει στους ίδιους και η οικονομία να δουλεύει για τις λαϊκές ανάγκες και όχι για τα νέα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Για ποια πρόταση διεξόδου;

Αναρωτιούνται ορισμένοι, καλόπιστα (ή και κακόπιστα): «Μα γιατί το ΚΚΕ απορρίπτει το ενδεχόμενο να υπάρξει κι ένα κυβερνητικό πρόγραμμα της Αριστεράς, που έστω θα ανακουφίσει τους εργαζόμενους;». 'Η ως παραλλαγή: «Δεν δικαιούται και η Αριστερά να έχει μια δική της εναλλακτική λύση; Γιατί δεν συνεισφέρει σ' αυτήν την προσπάθεια το ΚΚΕ;».

Κατά τη γνώμη μας, στον παραπάνω συλλογισμό γίνεται ένα σοβαρότατο λάθος. Το ΚΚΕ δεν είναι γενικά «αριστερό κόμμα», είναι Κομμουνιστικό Κόμμα, που έχει συγκεκριμένη αποστολή και πρόγραμμα. Στα παραπάνω, λοιπόν, ερωτήματα, για να γίνουμε απολύτως κατανοητοί, θα δανειστούμε ένα παράδειγμα από την ίδια τη φύση: Το μέλι δεν το κάνουν γενικά τα έντομα, αλλά οι μέλισσες! Ετσι, σ' αυτή τη διαδικασία καμία σχέση δεν έχουν ούτε οι σφήκες, ούτε οι μύγες και θα ήταν ανοησία από μέρους μας να περιμένουμε από τις σφήκες και τις μύγες να μας κάνουν μέλι.

Το ίδιο ισχύει και για τις πολιτικές δυνάμεις, όπως ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και η ΔΗΜΑΡ, που αυτοαποκαλούνται «αριστερές» και την ίδια ώρα όλη τους η λογική βρίσκεται εγκλωβισμένη μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, μέσα στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ. Οπως έδειξε και το πρόσφατο παράδειγμα του α' γύρου των γαλλικών εκλογών, η στρατηγική αυτών των δυνάμεων, που την ακολουθεί και το μεταλλαγμένο Γαλλικό ΚΚ, έχει οδηγήσει, στο όνομα της «ενότητας της Αριστεράς», στην εγκατάλειψη της πάλης για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Σ' αυτές τις συνθήκες ο κάθε ριζοσπαστισμός μετατρέπεται σε νεροκουβαλητή του συστήματος, της σοσιαλδημοκρατίας, οδηγώντας στην απογοήτευση των λαϊκών - εργατικών δυνάμεων και στην ενίσχυση των πιο αντιδραστικών πολιτικών δυνάμεων. Αυτές οι δυνάμεις είναι ανίκανες να προβάλουν διαφορετική πολιτική πρόταση εξουσίας απ' αυτήν που εφαρμόζεται σήμερα, στο πλαίσιο του καπιταλισμού. Κι εδώ εμφανίζεται όλη τους η χρησιμότητα για το σύστημα, μιας και του παρέχουν «αριστερό άλλοθι», μιας και προτείνουν αδιέξοδες διαχειριστικές λύσεις στο πλαίσιο του συστήματος. Καιροσκοπικά καλούν το ΚΚΕ σε «ενότητα», όταν το πολεμούν με όλες τους τις δυνάμεις, ενδιαφέρονται για το χτύπημά του, όπως έδειξαν με πράξεις (βλέπε παραδείγματα δημοτικών εκλογών Ικαρίας, εκλογών σε σωματεία), αλλά και με τη διασπορά απροκάλυπτων ψεμάτων (π.χ. το μπόνους των 50 εδρών, οι μονοεδρικές κ.ά.).

Σε αντίθεση με αυτές τις δυνάμεις, το ΚΚΕ εργάστηκε όλη την προηγούμενη περίοδο:

-- Για την ανασυγκρότηση του εργατικού ταξικού κινήματος. Οι κομμουνιστές της Ελλάδας με συνέπεια αγωνίστηκαν για τη συγκρότηση και πρωτοπόρα δράση του ΠΑΜΕ, κόντρα όχι μόνο στα αντιλαϊκά μέτρα, στις αντιλαϊκές κυβερνήσεις, στην ΕΕ, αλλά και στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

-- Για την ανασυγκρότηση των κινημάτων των άλλων κοινωνικών δυνάμεων, σε αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, με τη συγκρότηση και δράση της ΠΑΣΥ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΟΓΕ, του ΜΑΣ, όπου συσπειρώνονται και άλλοι αγωνιστές και αγωνίστριες που θέλουν να αντιπαλέψουν τα αντιλαϊκά μέτρα, σε συντονισμό και κοινή δράση με το ΠΑΜΕ.

-- Για να μην περάσει η εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις και για την αποδέσμευση της Ελλάδας από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, με λαϊκή εξουσία.

-- Για να βγούνε συμπεράσματα από την πορεία του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους, για τις αιτίες ανατροπής του, για την αναζωογόνηση του σοσιαλιστικού - κομμουνιστικού ιδανικού, εμπλουτίζοντας την αντίληψή του γι' αυτό.

Η πρόταση του ΚΚΕ

Το ΚΚΕ έχει πρόταση για κάθε λαϊκό πρόβλημα, ενώ έχει καταθέσει και τη γενική του πολιτική πρόταση που συνοπτικά ξεκινά από τη διαπίστωση πως σήμερα στη χώρα μας υπάρχουν οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για μια ριζικά διαφορετική οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας με βασικό χαρακτηριστικό τη μετατροπή της ιδιοκτησίας του μεγάλου κεφαλαίου σε κοινωνική κρατική ιδιοκτησία και δίπλα της τον παραγωγικό λαϊκό συνεταιρισμό.

Το ΚΚΕ καλεί το λαό να αγωνιστεί για να γίνουν λαϊκή περιουσία τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, στους κλάδους της μεταποίησης και γενικότερα της βιομηχανίας και του συγκεντρωμένου εμπορίου. Να δημιουργηθούν ενιαίοι αποκλειστικά κρατικοί φορείς στους κλάδους στρατηγικής σημασίας, όπως της Ενέργειας, των Τηλεπικοινωνιών, των Κατασκευών, των Μεταφορών, της Εξόρυξης. Να κοινωνικοποιηθούν η γη, οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις στον αγροτικό τομέα, να δημιουργηθούν συνεταιρισμοί φτωχών και μεσαίων αγροτών, ώστε να ξεπεραστεί το πρόβλημα της κατακερματισμένης χρήσης της γης.

Το ΚΚΕ πιστεύει πως μόνο ο κεντρικός, επιστημονικά οργανωμένος, σχεδιασμός της λαϊκής οικονομίας μπορεί να απελευθερώσει τις εγχώριες παραγωγικές δυνατότητες, γιατί έχει γνώμονα τη συνδυασμένη ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Να διαμορφώσει εξειδικευμένα κατά κλάδο πλάνα παραγωγής και κατανομής του ανθρώπινου παραγωγικού δυναμικού, των μέσων παραγωγής, της ενέργειας, των πρώτων υλών. Παράλληλα, θα διασφαλίζει την κλαδική συνεργασία που θα δίνει ώθηση στην ανάπτυξη κάθε περιφέρειας της χώρας, π.χ. με την εξόρυξη και καθετοποιημένη βιομηχανική παραγωγή, την αγροτική παραγωγή, τη βιομηχανία τροφίμων και βιομηχανικών υλών.

Μόνο η λαϊκή οικονομία μπορεί να εξαλείψει οριστικά την αναρχία της παραγωγής, τη ζούγκλα του ανταγωνισμού των μονοπωλιακών ομίλων για το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος. Μπορεί να αξιοποιήσει και να κατανείμει σε αυτή την κατεύθυνση το σύνολο του εργατικού δυναμικού της χώρας εξαλείφοντας την ανεργία.

Η λαϊκή οικονομία θα στηρίζεται σε ένα εντελώς νέο σύστημα εξουσίας, που θα προβλέπει τον έλεγχο και την ανάκληση των εκλεγμένων, οι οποίοι δε θα έχουν κανένα ιδιαίτερο οικονομικό προνόμιο από τη συμμετοχή τους στα όργανα εξουσίας και δε θα αποσπούνται πλήρως από την παραγωγική διαδικασία. Πυρήνας της εργατικής εξουσίας θα είναι οι παραγωγικές μονάδες, οι τόποι εργασίας, στους οποίους θα ασκείται και ο εργατικός και κοινωνικός έλεγχος της διεύθυνσης.

Μόνο η εργατική εξουσία μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα της φιλολαϊκής ανάπτυξης και να εξασφαλίσει αξιοπρεπή δουλειά σε όλους, δωρεάν Παιδεία, δωρεάν Υγεία, φτηνή κατοικία, το δικαίωμα στην ξεκούραση, στις διακοπές, αναγκαίες κοινωνικές υποδομές, με δυο λέξεις τη σιγουριά στην αυριανή μέρα.

Υπάρχει, ωστόσο, και ο «μπαμπούλας» της απομόνωσης της χώρας (αν και κάποιες φορές εμφανίζεται και από καλοπροαίρετους ανθρώπους), επειδή η πολιτική πρόταση της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας, που έχει καταθέσει το ΚΚΕ, δεν είναι συμβατή με τη συμμετοχή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, όπως είναι η EE και το NATO. Αυτό όμως δε σημαίνει πως, ανάλογα με τις διεθνείς συνθήκες και τον περίγυρο της χώρας, η εργατική - λαϊκή εξουσία δε θα επιδιώξει να αναπτυχθούν διακρατικές σχέσεις, με αμοιβαίο όφελος, ανάμεσα στην Ελλάδα και άλλες χώρες, ιδιαίτερα με χώρες που το επίπεδο ανάπτυξής τους, η φύση των προβλημάτων και των άμεσων ενδιαφερόντων τους μπορούν να εξασφαλίσουν μια τέτοια ωφέλιμη συνεργασία. Η λαϊκή εξουσία θα επιδιώξει τη συνεργασία με κράτη και λαούς που, αντικειμενικά, έχουν άμεσο συμφέρον να αντισταθούν στα οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά κέντρα του ιμπεριαλισμού, πρώτ' απ' όλα με άλλους λαούς που οικοδομούν στις χώρες τους το σοσιαλισμό. Θα επιδιώξει να χρησιμοποιήσει κάθε πρόσφορο «ρήγμα» που θα υπάρξει στο ιμπεριαλιστικό «μέτωπο» εξαιτίας των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και, ταυτόχρονα, θα αποτελέσει, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της χώρας, στήριγμα για το παγκόσμιο αντιιμπεριαλιστικό, επαναστατικό, κομμουνιστικό κίνημα.

Είναι άλλο ζήτημα πως αυτή η πρόταση, που έχει διατυπωθεί αναλυτικά από το ΚΚΕ, δεν αρέσει σ' όσους ενδιαφέρονται για τη διατήρηση της σημερινής βαρβαρότητας. Ωστόσο, κάνουν μεγάλο λάθος να νομίζουν ότι «θα στριμώξουν» τους κομμουνιστές με το να αναρωτιούνται «αν και πώς θα κυβερνήσουν». Καλό μας κάνουν! Γιατί «ποτίζουν» ένα ενδιαφέρον που έτσι κι αλλιώς έχουν οι εργαζόμενοι σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης. Για πρώτη φορά σε προεκλογική περίοδο και τόσο έντονα δίνεται η ευκαιρία στους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες να αναπτύξουμε την πολιτική μας πρόταση.

Τι κρίνεται

Οι ίδιοι, βέβαια, που ανησυχούν για τις «κυβερνητικές φιλοδοξίες» του ΚΚΕ, γνωρίζουν πως δεν τίθεται στις 6 Μάη τέτοιο ζήτημα, αλλά το χρησιμοποιούν ώστε να αμβλύνουν το πολιτικό μήνυμα της αντίστασης του ελληνικού λαού στις αντιλαϊκές επιλογές και στην ΕΕ.

Θέλουν να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους ή και να σπείρουν συγχύσεις και ερωτήματα κι έτσι να μπουν εμπόδια στο να εκφραστεί το πολιτικό μήνυμα με την ψήφο στο ΚΚΕ.

Γιατί η μόνη ψήφος που μεταφέρει κρυστάλλινα το μήνυμα της λαϊκής αντίστασης, της ανυπακοής είναι η ψήφος στο ΚΚΕ, που έχει πεντακάθαρες θέσεις. Είναι ανυποχώρητα στο πλευρό των εργαζομένων και εγγυάται πως την επομένη δε θα ανταλλάξει τη λαϊκή ψήφο με κυβερνητικές θεσούλες! Η μόνη ψήφος που ενοχλεί και θα προβληματίσει τους κυρίαρχους κύκλους της ΕΕ, αλλά και της ελληνικής ολιγαρχίας είναι η ψήφος στο ΚΚΕ. Γιατί το ΚΚΕ με συνέπεια και όλα τα χρόνια στάθηκε στην πρωτοπορία των αγώνων, προέβλεψε τις εξελίξεις, προειδοποίησε το λαό και νοιάζεται για το πώς από καλύτερες θέσεις θα αποκρούσουμε τα νέα αντιλαϊκά μέτρα, που αναπόφευκτα θα έρθουν από τις 7 Μάη.

Του Ελισαίου ΒΑΓΕΝΑ*
*Ο Ελισαίος Βαγενάς είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ» Ζήτησαν απεργοσπασία με δικαστική βούλα

Η πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση (φωτ.) στη «Χαλυβουργία» έχει θορυβήσει και τον Μάνεση και τους ανθρώπους του

Το δικαίωμα στην απεργοσπασία, ανοιχτά, προκλητικά και με θράσος, απαίτησε από τη Δικαιοσύνη χτες το πρωί η γνωστή ομάδα του Μάνεση που έχει γίνει πλέον περίγελος όλης της εργατικής τάξης, η οποία έσυρε χτες στα δικαστήρια το σωματείο εργαζομένων στην «Ελληνική Χαλυβουργία». Η χτεσινή εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσαν ενάντια σε έξι μέλη της διοίκησης του σωματείου - η απόφαση θα ανακοινωθεί την ερχόμενη Τετάρτη - δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ακόμα μια τρανή διαπίστωση του πλέον βρώμικου ρόλου που ανέλαβαν να παίξουν για λογαριασμό του Μάνεση. Ακόμα μια φορά βρέθηκαν απέναντι στους περήφανους, αλύγιστους απεργούς χαλυβουργούς που στάθηκαν αποφασιστικά χτες στο πλευρό του σωματείου τους. Στο πλευρό σωματείου και χαλυβουργών βρέθηκαν και χτες το ΠΑΜΕ, διάφορα σωματεία, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, ενώ παρέμβαση υπεράσπισης έκαναν δικηγόροι από διάφορες οργανώσεις, μεταξύ αυτών και της ΓΣΕΕ.

Οι επίδοξοι απεργοσπάστες μέσω του δικηγόρου και με συνεχείς προκλητικές παρεμβάσεις υποστήριξαν ότι τους «απαγορεύουν την είσοδο στο χώρο για να εργαστούν», τους αντιμετωπίζουν με «ύβρεις και προπηλακισμούς» και ασκούν «ψυχολογική και σωματική βία»! Επιχειρήματα βέβαια που ανατράπηκαν ένα προς ένα, αποκαλύπτοντας ότι αυτό που αξιώνουν είναι το δικαίωμα στην απεργοσπασία. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν εμποδίστηκε η είσοδός τους στο εργοστάσιο από την περιφρούρηση της απεργίας. Αλλωστε, οι ειδικότητες αυτών που κατέθεσαν τα ασφαλιστικά μέτρα (τηλεφωνήτρια, υπάλληλος κυλικείου και προϊστάμενοι) δεν έχουν κανένα αντικείμενο εργασίας μέσα στο χαλυβουργείο. Μεταξύ άλλων, στο δικαστήριο τονίστηκε η τεράστια σημασία της έμπρακτης αλληλεγγύης που συνεχίζουν και λαμβάνουν οι χαλυβουργοί από όλη τη χώρα και όλο τον κόσμο και είναι αυτή που τους στηρίζει έξι μήνες τώρα. Βοήθεια την οποία αρνούνται να πάρουν οι απεργοσπάστες ακόμα κι αν το σωματείο τη μοιράζει σε όλους τους εργαζόμενους.

Στο πλευρό του σωματείου τους βρέθηκαν και χτες το πρωί οι απεργοί χαλυβουργοί, στα δικαστήρια

Μιλώντας στους χαλυβουργούς μετά το τέλος της εκδίκασης, ο Γιώργος Σιφωνιός, πρόεδρος του σωματείου, επισήμανε μεταξύ άλλων: «Αυτή η περιώνυμη ομάδα έχει βαλθεί εδώ και καιρό να σπάσει αυτή τη μεγαλειώδη απεργία που έχει φτάσει στον 7ο μήνα. Εμείς όμως πιστεύουμε ότι θα δικαιωθούμε γιατί είναι δίκαιος ο αγώνας μας και δεν μπορούν να τον διασπάσουν με τίποτα».

Καταγγελία του ΠΑΜΕ

Ανακοίνωση - καταγγελία εξέδωσε η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ μετά τη δίκη στην οποία επισημαίνει:

«Ο Μάνεσης, ιδιοκτήτης της "Χαλυβουργίας", για ακόμη μια φορά προσπαθεί, αξιοποιώντας μερικούς απεργοσπάστες και διευθυντικά στελέχη που δεν ξεπερνούν τα δάχτυλα του ενός χεριού, να χτυπήσει, να διασπάσει, να τρομοκρατήσει τον ηρωικό αγώνα των χαλυβουργών που για 186 ημέρες μέσα από τις αποφάσεις των Γενικών τους Συνελεύσεων δίνουν απάντηση στα αντεργατικά σχέδιά του και στην κυβέρνηση.

Εσυρε στα δικαστήρια τη Διοίκηση του Σωματείου 2 ημέρες μετά τη μεγαλειώδη, μαζική απεργιακή συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς έξω από τις πύλες της "Ελληνικής Χαλυβουργίας" που τα ΜΜΕ την έθαψαν στην κυριολεξία και πρόβαλαν του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού που για μια ακόμη φορά η εργατική τάξη του γύρισε την πλάτη.

Με εντολή της Νέας Δημοκρατίας (του συνδικαλιστικού της τομέα) καλέστηκαν τα ΜΜΕ στα δικαστήρια για να στήσουν προβοκάτσια ενάντια στο Σωματείο και τους εργαζόμενους. Με την παρουσία του ιδιωτικού καναλιού MEGA έστησαν ένα ακόμα θέατρο, όπως και προχτές στη συγκέντρωση της ΝΔ στο Λαύριο με τον περιφερόμενο θίασο των απεργοσπαστών. Μόλις τελείωσε το δικαστήριο, στο οποίο χρησιμοποίησαν τη συκοφαντία και τα ψέματα, οι 7, 8 απεργοσπάστες έβγαλαν απ' τις τσέπες τους μπλουζάκια με το σήμα των δήθεν αγανακτισμένων με την απεργία.

Η μαζική συμμετοχή των χαλυβουργών όμως, εμπόδισε την προβοκατόρικη στάση τους όσο και αν προκαλούσαν, με λάσπη και συκοφαντίες απέναντι στο Σωματείο, το ΠΑΜΕ κλπ.

Το ΠΑΜΕ καλεί την εργατική τάξη και τα συνδικάτα να συνεχίσουν πιο αποφασιστικά την αλληλεγγύη τους, την οικονομική ενίσχυση των χαλυβουργών».

ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΡΟΘΕΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΔΟΥΛΩΝ Τεράστιες πολιτικές ευθύνες

Συνεχίστηκε και χτες η προσπάθεια της συγκυβέρνησης για αποπροσανατολισμό του λαού, με αφορμή την υπόθεση με τις γυναίκες ιερόδουλες - φορείς του ΕΪΤΖ. Θέλουν να κρύψουν συγκεκριμένες πολιτικές ευθύνες που έχουν για τη γύμνια των δημόσιων υπηρεσιών Υγείας, για την ανυπαρξία προληπτικών προγραμμάτων παρέμβασης για την προστασία της υγείας σε αυτές τις ομάδες, όπως οι ιερόδουλες με τις οποίες κάποιοι είχαν «απροφύλακτες σχέσεις».

Ολα όσα έχουν ανακοινωθεί από την κυβέρνηση τις τελευταίες μέρες αποτελούν το αποκορύφωμα του κυνισμού και του συμβιβασμού με ένα εκρηκτικό πρόβλημα. Και, μάλιστα, όταν με βάση επίσημα στοιχεία (ΕΣΥΕ) ο τζίρος των κυκλωμάτων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα από την πορνεία το 2010 έφτασε το 1 δισ. ευρώ! Κυκλώματα, λοιπόν, που υπάρχουν εδώ και χρόνια και κάνουν τεράστιους τζίρους. Γι' αυτά τα κυκλώματα δεν ακούστηκε λέξη, παρά μόνο κάποια κατασταλτικά μέτρα για τις ιερόδουλες.

Αξίζει, λοιπόν, να σημειώσουμε τα εξής:

Τον Απρίλη του 2010 εκπονήθηκε ένα πρόγραμμα με την ονομασία «Δράση για την Αθήνα» από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, όπου περιλαμβάνονταν πολλές προτάσεις, αστυνομικού κυρίως τύπου, που περιελάμβαναν και τα «εκδιδόμενα πρόσωπα».

Η γενική κατεύθυνση των προτάσεών τους λοιπόν ήταν και είναι:

«Ανοίξτε περισσότερα πορνεία, αρκεί να είναι αδειοδοτημένα, να πληρώνουν φόρους και να εκδίδουν αποδείξεις». Εφταναν στο σημείο να προτείνουν μείωση της απαγορευτικής ακτίνας των 200 μέτρων από σχολεία, νοσοκομεία, κέντρα νεότητας, πλατείες, παιδικές χαρές κλπ. για την εγκατάσταση οίκων ανοχής στα 100 μέτρα, κυριολεκτικά δηλαδή δίπλα στους παραπάνω χώρους. Αναφέρεται μάλιστα ότι τη ρύθμιση αυτή την έχει προτείνει ο Δήμος της Αθήνας από το 2004, με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες για τη ...διευκόλυνση των επισκεπτών. Με αυτή τη ρύθμιση συμφωνεί η Νομαρχία, ενώ στο παρελθόν είχε συμφωνήσει και η Αστυνομία. Θυμίζουμε ότι ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ είχαν στηρίξει στην ΚΕΔΚΕ τη διευκόλυνση της αδειοδότησης των οίκων ανοχής με αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων, πρόταση που δεν πέρασε χάρη στην παρέμβαση του αγωνιστικού γυναικείου κινήματος και της ΟΓΕ. Είχαν προτείνει να εξεταστεί το ενδεχόμενο να δίνονται άδειες εργασίας στα εκδιδόμενα πρόσωπα εκτός σπιτιού, ως αυτοαπασχολούμενοι... Και τώρα έχουν το θράσος να μιλάνε για μέτρα και υγειονομικές βόμβες...

«Δεν είναι απαραίτητοι τόσοι έλεγχοι!!!»

Ακόμα, διαπιστωνόταν ότι η παρακολούθηση της υγείας των εκδιδομένων είναι πολύ συχνή! Ναι, αυτό ακριβώς. Κι ενώ σήμερα, με αφορμή τα τελευταία γεγονότα, η κυβέρνηση βάζει υποκριτικά θέμα για την ανάγκη συστηματικών ελέγχων, οι ίδιοι πριν από δύο χρόνια διαπίστωναν ότι κοστίζουν πολύ οι 15ήμεροι έλεγχοι που γίνονται στις ιερόδουλες και μιλούσαν για κατάργηση αυτών των εξετάσεων με το αιτιολογικό ότι κοστίζουν ακριβά στο Δημόσιο (380.000 ευρώ για τα 2.000 άτομα με άδεια). Και δεν είναι μόνο αυτό. Ελεγαν τότε ότι αυτό το κόστος θα έπρεπε να καλύπτεται από το ΙΚΑ, αφού αυτές οι γυναίκες είναι μισθωτές... Αυτή είναι η πολιτική τους κατεύθυνση.

Επιπλέον, πρότειναν απλώς να ενημερώνονται οι ιερόδουλες για τους κινδύνους στην υγεία τους ...και να πηγαίνουν στο νοσοκομείο όταν εμφανίζουν συμπτώματα. Οποιος έχει την παραμικρή σχέση με την υγεία, γνωρίζει ότι τα περισσότερα λοιμώδη νοσήματα, όπως είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα, μεταδίδονται πριν ο φορέας εμφανίσει σύμπτωμα.

Το ΚΚΕ θεωρεί ότι, πέρα από τη γενική θέση για την ανάγκη εξάλειψης της πορνείας, η υγεία αυτών των γυναικών χρειάζεται να ελέγχεται συστηματικά - προληπτικά, να φροντίζεται η υγεία τους. Η ενημέρωση δεν επαρκεί. Υπάρχει ανάγκη για δημόσιες δωρεάν υπηρεσίες Υγείας - σταθερά προληπτικά προγράμματα παρέμβασης για την προστασία της υγείας σε αυτές τις ομάδες.

Το 2004 και οι άδειες για οίκους ανοχής με το τσουβάλι

Επίσης έλεγαν τότε, το 2010, ότι είναι κίνδυνος για τη Δημόσια Υγεία οι μη αδειοδοτημένες εκδιδόμενες, αυτές που παίρνουν ναρκωτικά. Με άλλα λόγια, στόχος δεν είναι η εξάλειψη αυτής της κατάστασης, που είναι και βασικός τρόπος προστασίας και της υγείας όλων, αλλά η αδειοδότησή τους - νομιμοποίηση, προφανώς και για την αύξηση και των φορολογικών εσόδων!

Σήμερα, που επικρατεί η ιδεολογία τού όλα πωλούνται και όλα εκπορνεύονται, έχουμε φτάσει στην αύξηση της σεξοβιομηχανίας, της ανδρικής, ακόμη και της παιδικής πορνείας, χαρακτηριστικό σύμπτωμα της σαπίλας και της βαθιάς αρρώστιας του καπιταλιστικού συστήματος. Το ΚΚΕ γνωρίζει ότι η ρίζα της πορνείας βρίσκεται στο ίδιο το εκμεταλλευτικό κοινωνικό σύστημα. Και παλεύει σήμερα για να μπει ένας φραγμός σε αυτή την ακραία μορφή εξαχρείωσης και τσαλαπατήματος της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και να προστατευθεί η Δημόσια Υγεία.

• Χτες, ασκήθηκε ποινική δίωξη για απόπειρα βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης από τον εισαγγελέα σε βάρος ακόμη 5 οροθετικών ιερόδουλων που συνελήφθησαν την Τετάρτη και παραπέμφθηκαν για να απολογηθούν. Με ανακοίνωσή του το ΚΕΘΕΑ, ανάμεσα σε άλλα, κάνει λόγο για διαπόμπευση των γυναικών, με αφορμή τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών στα Μέσα Ενημέρωσης. Στο μεταξύ, με χτεσινή του ανακοίνωση το υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε τη ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων του ΕΪΤΖ, ομολογώντας στην ουσία τη γύμνια των υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας.

Για το λεγόμενο «Ευρωπαϊκό Ταμείο για τη Δημοκρατία»

Η ΕΕ προχωρά σε μια πρωτοφανή κλιμάκωση του πολέμου ενάντια στα κόμματα, στις οργανώσεις, στα αντιιμπεριαλιστικά, εργατικά κινήματα που αγωνίζονται για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων με τη δημιουργία ενός νέου μηχανισμού: Του «Ευρωπαϊκού Ταμείου για τη Δημοκρατία» (ΕΤΔ), που υπερψηφίστηκε από τους πολιτικούς εκφραστές των μονοπωλίων και του ευρωμονόδρομου (σοσιαλδημοκράτες, Λαϊκό Κόμμα, Φιλελεύθεροι, Οικολόγοι και οπορτουνιστές) στο Ευρωκοινοβούλιο στις 29.3.2012.

Το ΚΚΕ καταψήφισε τη δημιουργία του αντιδραστικού μηχανισμού του ΕΤΔ της ΕΕ. Πρόκειται για ό,τι πιο χυδαίο και αντιδραστικό, αφού σκοπός του είναι να χρηματοδοτεί εν κρυπτώ, στα πρότυπα του διαβόητου αντίστοιχου αμερικανικού ιδρύματος, πράκτορες της ΕΕ, αντεπαναστατικά κόμματα και οργανώσεις, διάφορες υπηρεσίες για τη δράση τους σε φάσεις ανόδου των κινημάτων και λαϊκών εξεγέρσεων, ειδικά σε στιγμές μεγάλων ανατροπών.

Σκοπός της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων των κρατών - μελών είναι να χειραγωγήσουν τα κινήματα, ώστε να μπορούν να εγκαθιστούν «νέες» πολιτικές δυνάμεις, κόμματα και ηγέτες απόλυτα υποταγμένους στην ΕΕ και τα συμφέροντα που υπηρετεί. Δε μιλάμε πια μόνο για τις χρηματοδοτημένες από την ΕΕ ΜΚΟ, που ασφαλώς θα εξακολουθούν να χρηματοδοτούνται επίσημα από τα διάφορα ταμεία και προγράμματά της, αλλά για επιπλέον χρηματοδότηση φορέων από μυστικά κονδύλια στην ουσία, με σκοπό την άσκηση πολιτικής δράσης και επιρροής που υπαγορεύεται απευθείας από την ΕΕ. Τα κονδύλια αυτά θα είναι στην ουσία μυστικά, γιατί θα προέρχονται σχεδόν αποκλειστικά από σπόνσορες και «ιδιώτες χρηματοδότες», όπως ρητά αναφέρεται στην έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αλλωστε, η ακριβής μετάφραση του ΕΤΔ δεν είναι «ταμείο», αλλά «κληροδότημα» (endowment). Και βέβαια δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η έκθεση υιοθετήθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο χωρίς τροπολογίες και χωρίς καν συζήτηση στην Ολομέλεια, ώστε να περάσει η βρώμικη δουλειά όσο το δυνατόν πιο «αθόρυβα».

Η έκθεση ζητά τη σύσταση του ΕΤΔ γιατί τα πολυάριθμα εργαλεία στη διάθεση της ΕΕ και κυρίως το Ευρωπαϊκό Ταμείο «για την προαγωγή της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου» δεν κρίθηκαν αρκετά ευέλικτα για να κατευθύνουν πιο αποτελεσματικά τις εξελίξεις, όπως, π.χ., στη Β. Αφρική και τη Μ. Ανατολή, αλλά κυρίως για να προλάβουν να κατευθύνουν νέα παρόμοια ξεσπάσματα, όχι μόνο στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, αλλά και στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες. Οι εξελίξεις στη Συρία, στο Ιράν, αλλά και στη Λευκορωσία, στην Ουκρανία, στη Μολδαβία και αλλού δείχνουν ότι η ΕΕ δεν εμπιστεύεται ούτε τις κυρώσεις, ούτε την «κοινωνική δικτύωση», ούτε τις κλασικές συνταγές των «πορτοκαλιών επαναστάσεων». Θέλει πιο δραστικά και πιο μακροχρόνια μέσα για να κατευθύνει και να παρεμβαίνει άμεσα στις πολιτικές εξελίξεις στις τρίτες χώρες, ώστε να στηρίζει και να προωθεί τη θέση των ευρωενωσιακών μονοπωλιακών ομίλων στη διαπάλη με τους ανταγωνιστές τους για το μοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής.

Το ΕΤΔ καλείται να διαδραματίσει ρόλο συνέργειας και συμπλήρωσης σε σχέση με το έργο που έχουν αναλάβει τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τα κράτη - μέλη, οι υπηρεσίες τους και τα ιδρύματα που χρηματοδοτούν, αναπτύσσοντας παράλληλα στενή συνεργασία και «εταιρικές σχέσεις», αποφεύγοντας την επικάλυψη δραστηριοτήτων με άλλα μέσα, όπως το Ιδρυμα «Anna Lindh», ιδίως με στόχο την «προαγωγή της δημοκρατίας στη Μεσόγειο».

Το ΕΤΔ δρα παράλληλα με το «Ευρωπαϊκό Μέσο για τη Δημοκρατία και τα Δικαιώματα του Ανθρώπου» (ΕΜΔΔΑ) και το «Μηχανισμό Σταθερότητας», μέσα ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων που χρησιμοποιεί σήμερα η ΕΕ.

Ο βασικός λόγος για τη δημιουργία του ΕΤΔ είναι η ανάγκη πιο έγκαιρης αντιμετώπισης από την ΕΕ κάθε τάσης ριζοσπαστικοποίησης ενάντια στα μονοπώλια και τις πολυεθνικές. Η ΕΕ βγάζει συμπεράσματα από τη μη ικανοποιητική - όπως κρίνεται - παρουσία της στις πολιτικές εξελίξεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και την αδυναμία της να χειραγωγήσει τις λαϊκές αντιδράσεις. Η ΕΕ έχει πολλαπλά εκτεθεί από την ενεργό στήριξη αντιδραστικών καθεστώτων, από τις πολλές συμφωνίες σε βάρος των λαών στα πλαίσια της «Ευρωμεσογειακής συνεργασίας», της Ενωσης για τη Μεσόγειο, από τις στρατιωτικές επεμβάσεις αλλά και τη χρηματοδότηση κάθε λογής ΜΚΟ.

Το ΕΤΔ ιδρύεται για να εξασφαλίσει υποστήριξη και χρηματοδότηση σε μια ευρεία ομάδα «δικαιούχων»: Πολιτικούς παράγοντες «υπέρ της δημοκρατίας» (π.χ. «αναδυόμενοι πολιτικοί παράγοντες», «κινήματα λαϊκής βάσης», «μη καταχωρημένες ΜΚΟ» και συνδικαλιστικές οργανώσεις), «παράγοντες παρακολούθησης και καταγγελιών παρατυπιών», «μεμονωμένους πολιτικούς ακτιβιστές», «πολιτιστικούς παράγοντες», «νέους παράγοντες των μέσων ενημέρωσης» («συντάκτες ιστολογίων» κ.ά.), «οργανώσεις δικαιωμάτων μειονοτήτων» και «ομάδες προβληματισμού», «προκειμένου το ΕΤΔ να είναι σε θέση να στηρίξει ευρύ φάσμα τοπικών παραγόντων που αγωνίζονται για την υλοποίηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων, να παράσχει υποστήριξη στους προαναφερθέντες πολιτικούς φορείς και στα προαναφερθέντα κινήματα κατά τρόπο πολυφωνικό χρηματοδοτώντας τα πολιτικά κόμματα, εξέχουσες πολιτικές προσωπικότητες (...) που διαθέτουν σαφώς καθορισμένες δέσμες στόχων για τη βελτίωση της δημοκρατίας, εξακολουθούν να διαδραματίζουν καίριο ρόλο σε κάθε δημοκρατία και κάθε διαδικασία εκδημοκρατισμού». Καθένας αντιλαμβάνεται ποιοι πρόκειται να είναι αυτοί οι «δικαιούχοι» της χρηματοδότησης, κάθε λογής πράκτορες, κόμματα και οργανώσεις που συνδέονται με την ΕΕ και κυβερνήσεις των κρατών - μελών, μυστικές υπηρεσίες και υπηρεσίες ασφαλείας, ΜΚΟ που αποτελούν το μακρύ χέρι του ιμπεριαλισμού, όλος δηλαδή ο εσμός των πρακτόρων του ιμπεριαλισμού.

Διακηρυγμένος σκοπός του ΕΤΔ είναι «να αναδείξει τη συνεκτικότητα και την αποτελεσματικότητα της υποστήριξης στην δημοκρατία που παρέχει η ΕΕ, σύμφωνα με την ατζέντα δράσης για την υποστήριξη της δημοκρατίας στο πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ, και να διαμορφώσει την αποστολή και την οργάνωση του ΕΤΔ σε αυτό το πνεύμα». Να λοιπόν που και με τη βούλα ομολογείται ότι τα όρια της δημοκρατίας της ΕΕ είναι ακριβώς εκείνα που καθορίζονται από τις εξωτερικές σχέσεις της ΕΕ, άρα από τις επιλογές των πολυεθνικών και των κυβερνήσεων των κρατών - μελών. Με άλλα λόγια επιχειρείται μια πιο επιθετική και πιο άμεση εξαγωγή της αντεπανάστασης και των «ευρωπαϊκών αξιών» της ιμπεριαλιστικής δικτατορίας.

Το ΕΤΔ θα είναι απόλυτα ελεγχόμενο από την ΕΕ γιατί πρέπει να διασφαλιστεί ότι η ΕΕ μπορεί «να ασκεί πολιτική επιρροή αντίστοιχη με την χρηματοπιστωτική της συνεισφορά» και τούτο παρά το γεγονός ότι χρηματοδότες του ΕΤΔ επιδιώκεται να είναι κυρίως σπόνσορες, κράτη - μέλη, επιχειρήσεις, ιδιώτες κ.λπ.

Γι' αυτό προβλέπει τον «ενισχυμένο συντονισμό και τη διαβούλευση μεταξύ της μελλοντικής εκτελεστικής επιτροπής και του προσωπικού του ΕΤΔ, αφενός, και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ), της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αφετέρου, στο πλαίσιο των στρατηγικών, των στόχων και των πρωτοβουλιών των αντίστοιχων μέσων της ΕΕ, καθώς και για τη διεξαγωγή διαρθρωμένου διαλόγου με τις αντιπροσωπείες της ΕΕ και τις πρεσβείες των κρατών - μελών που δραστηριοποιούνται επιτόπου».

Το νέο εργαλείο υπόσχεται να είναι πιο αποτελεσματικό αφού «θα διαμορφώσει μια πιο στρατηγική (sic! τι ωραία ελληνικά) και πολιτική προσέγγιση από την πλευρά της ΕΕ για την υποστήριξη της δημοκρατίας, παρέχοντας συνδρομή από τη βάση προς την κορυφή». Το νέο εργαλείο θεωρείται «καινοτόμο» γιατί παρεμβαίνει πριν, στη διάρκεια των λαϊκών εξεγέρσεων αλλά και μετά το τέλος τους για την προαγωγή μιας «βαθιάς και βιώσιμης δημοκρατίας» σε χώρες που βρίσκονται «σε στάδιο πριν, κατά τη διάρκεια ή και μετά την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας».

Η συντριβή της λαϊκής πάλης, η χειραγώγηση των κινημάτων και ο έλεγχος των εξελίξεων και του πολιτικού συστήματος που θα προκύψει μετά τις εξεγέρσεις και όχι η αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών είναι εκείνο που ενδιαφέρει την ΕΕ.

Αυτό ομολογείται σχεδόν ανοιχτά αφού «το ΕΤΔ χορηγεί πολυκομματική ενίσχυση σε οργανώσεις χωρών που βρίσκονται σε μετάβαση, δεδομένου του καίριου ρόλου τους στη δημοκρατία και με σκοπό τη συμβολή τους στην επίτευξη εθνικής συναίνεσης». Ιδιαίτερα σημαντική είναι η αναφορά της «συναίνεσης» που φυσικά αφορά τη συναίνεση των εξεγερμένων με τους εκμεταλλευτές τους.

Φυσικά το ΕΤΔ θα επιφορτιστεί και με το έργο της ανατροπής της κρατούσας κατάστασης ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τις αλλαγές που επιδιώκει η ΕΕ με ανοιχτές ή συγκαλυμμένες επεμβάσεις, εκβιασμούς, πιέσεις, ακόμη και με στρατιωτικά μέσα. Ετσι το ΕΤΔ επιδιώκεται «να ενεργεί σε τρία στάδια: προ της μετάβασης, κατά τη μετάβαση και μετά τη μετάβαση, και να δρομολογεί την εκκίνηση σχεδίων και καινοτόμων λύσεων και ιδεών σε επίπεδο βάσης, που έως τώρα δεν μπορούσαν να στηριχθούν από την ΕΕ για λόγους διαδικαστικών περιορισμών ή μετριασμού του κινδύνου. Να διαμορφώσει, επιπλέον, το ΕΤΔ κατά τρόπον ώστε να καταστεί πιο δεκτικό στον κίνδυνο...».

Τις «καινοτόμες λύσεις σε επίπεδο βάσης» που δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν «για λόγους περιορισμού των κινδύνων» εύκολα μπορεί κανείς να τις φανταστεί. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ξεκάθαρα αφού το ΕΤΔ θα μπορεί να καταβάλλει χρηματικά ποσά σε οποιοδήποτε πρόσωπο η φορέα αρκεί «να μην συνδέεται καθ' οιονδήποτε τρόπο με εγκληματικές ή τρομοκρατικές οργανώσεις» . Ομολογείται ότι υποστήριξη από το ΕΤΔ μπορεί να πάρει ο καθένας αρκεί να προωθεί τις ιμπεριαλιστικές αξίες της ΕΕ και την ίδια την ΕΕ, άσχετα από «δημοκρατικές ελευθερίες» και αλλά σχετικά.

Φυσικά, αβίαστα όπως προκύπτει και μέσα από την επίσημη λίστα της ΕΕ με πρόσχημα το χτύπημα της τρομοκρατίας, στο στόχαστρο της ιμπεριαλιστικής διακρατικής ένωσης του κεφαλαίου της ΕΕ είναι επαναστατικά κόμματα και οργανώσεις - η εμπροσθοφυλακή του εργατικού κινήματος - που παλεύουν για τη ριζοσπαστικοποίηση των συνειδήσεων των λαών, την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Οι σχεδιασμοί της ΕΕ για το ΕΤΔ αποδεικνύουν ότι η όξυνση της κρίσης στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, οι ανταγωνισμοί που μαίνονται στο εσωτερικό της και με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα κάνουν ακόμη αντιδραστικότερο το ευρωενωσιακό οικοδόμημα, αυξάνουν την επιθετικότητα της ΕΕ και των μονοπωλίων, τις πιθανότητες γενικευμένης πολεμικής ανάφλεξης που θα την πληρώσουν και πάλι οι λαοί με το αίμα τους. Ο μόνος δρόμος για να υπερασπιστούν οι λαοί τα δικαιώματά τους, τις λαϊκές ελευθερίες, τη ζωή και το μέλλον τους είναι η ένταση της πάλης ενάντια στην ΕΕ και σε όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και ενώσεις, το δυνάμωμα του αντιιμπεριαλιστικού, του εργατικού - λαϊκού κινήματος, χειραφετημένου από την επιρροή της αστικής τάξης και του πολιτικού προσωπικού της με στόχο ριζικές αλλαγές στο επίπεδο της εξουσίας και της οικονομίας.

Του
Μπάμπη ΑΓΓΟΥΡΑΚΗ*
*Ο Μπάμπης Αγγουράκης είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, ευρωβουλευτής

ΜΕΓΑΛΟΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ Να εφαρμοστούν μέχρι κεραίας τα «μνημόνια»

Οι εκπρόσωποι του μεγάλου κεφαλαίου περιγράφουν το πλέγμα των μετεκλογικών τους αξιώσεων

«Δέκα δέσμες δράσεων οργάνωσης και διοίκησης για την επανεκκίνηση της οικονομίας» επιγράφεται η χάρτα των αξιώσεων που απευθύνει στην κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της Κυριακής, το μεγάλο κεφάλαιο μέσω επτά Επιμελητηρίων (Ελληνοαμερικανικό, Ελληνοβρετανικό, Ελληνογαλλικό, Ελληνοολλανδικό, Ελληνοϊταλικό, Ελληνοσουηδικό, Ελληνογερμανικό), της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων, του ΙΟΒΕ και του Boston Consulting Group. Εχοντας εξασφαλίσει τις αντιδραστικές αντιλαϊκές, αντεργατικές αξιώσεις που πρόβαλαν πριν τις εκλογές του 2009, μέσω των μνημονίων που υπέγραψαν φαρδιά πλατιά τα κόμματα της μαύρης συγκυβέρνησης, τώρα δίνουν έμφαση στους τρόπους υλοποίησής τους. «Οι προτάσεις των διμερών επιμελητηρίων υιοθετήθηκαν, η μεγάλη πλειοψηφία τους εντάχθηκε στα μνημόνια, στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και στα πολυνομοσχέδια, η πρόκληση, όμως, παραμένει στην εφαρμογή τους», είπαν χτες απερίφραστα στη σχετική συνέντευξη Τύπου.

Οι αξιώσεις του κεφαλαίου με στόχο την υλοποίηση των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει απέναντί τους τα κόμματα που διεκδικούν την εξουσία από τις 7 του Μάη, για την εξασφάλιση της κερδοφορίας του μέσα από το τσάκισμα των λαϊκών κατακτήσεων, περιλαμβάνουν παρεμβάσεις σε όλα τα επίπεδα: φορολογικό, ιδιωτικοποιήσεις, δημόσια διοίκηση, ακόμα και παρεμβάσεις στο Σύνταγμα όπου οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου κρίνουν ότι μπορεί να βάζει εμπόδια στη δράση τους.

Μεταξύ άλλων, οι μεγαλοεπιχειρηματίες που εκπροσωπούνται από τα παραπάνω επιμελητήρια απαιτούν από την επόμενη κυβέρνηση να συστήσει «κέντρο διακυβέρνησης» που θα συντονίζει το «μεταρρυθμιστικό έργο», θα «στοχοθετεί τις δράσεις», θα «διαμορφώνει προϋπολογισμό ανά υπουργείο, θα συσχετίζει δαπάνες, στόχους και αποτελέσματα». Ακόμη, με βασική αρχή «ό,τι αποφασίζεται να εφαρμόζεται», ζητούν άμεση εφαρμογή των νόμων και των αποφάσεων που παίρνει η κυβέρνηση και προς αυτή την κατεύθυνση, «λειτουργική και αποτελεσματική» διοίκηση. Θέλουν, επίσης, να προωθηθούν όλες οι νομοθετικές παρεμβάσεις και διευκολύνσεις που απαιτούν οι επιχειρηματίες με αιχμή τις χρήσεις γης και τους περιβαλλοντικούς όρους. Για τη φορολογία αξιώνουν παραπέρα μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου και μείωση ασφαλιστικών εισφορών για τις «συνεπείς εταιρείες». Οσον αφορά στις ιδιωτικοποιήσεις, οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου απαιτούν να ενεργοποιηθεί κάθε δυνατός μηχανισμός για την άμεση προώθησή τους ή για την παράδοση των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου στην ΕΕ.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο πρόεδρος της Κεντρικής Ενωσης Επιμελητηρίων Ελλάδας (ΚΕΕΕ) Κ. Μίχαλος με χτεσινή του δήλωση κατέστησε πέρα για πέρα σαφείς τις αξιώσεις του μεγάλου κεφαλαίου που εκπροσωπεί. Το εμποροβιομηχανικό κεφάλαιο αξιώνει από την κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές τάχιστη υλοποίηση των δεσμεύσεων για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και διοχέτευση ζεστού χρήματος στις επιχειρήσεις τους, παράλληλα με την απορρόφηση του ΕΣΠΑ. «Βασικό μέλημα» της νέας κυβέρνησης, ξεκαθαρίζουν, πρέπει να είναι η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων στο όνομα της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας απέναντι στις γειτονικές χώρες (αφού έχουν ήδη δρομολογήσει τις δραματικές εξελίξεις στους μισθούς και τις εργασιακές σχέσεις ώστε να είναι «ανταγωνιστικές») και η άμεση εξόφληση των οφειλών του Δημοσίου στις επιχειρήσεις καθώς και ο «άμεσος προγραμματισμός» για διείσδυση της κερδοσκοπικής δράσης του κεφαλαίου σε τομείς που θεωρούν πλεονεκτικούς οι επιχειρηματικοί όμιλοι, όπως ενέργεια, τουρισμός, ναυτιλία, «ποιοτική» γεωργία, πανεπιστήμια, παροχή υπηρεσιών σε τεχνολογικούς τομείς.

Στην κατεύθυνση του «στόχου της κυβέρνησης» που «γενικότερα θα πρέπει να αποτελέσει η διευκόλυνση της επιχειρηματικής δράσης και των επενδύσεων» απαιτούν παρεμβάσεις -στην πραγματικότητα υλοποίηση όσων ήδη έχουν υπογράψει τα κόμματα της σημερινής συγκυβέρνησης- μεταξύ άλλων για απλούστευση διαδικασιών έναρξης και επέκτασης επιχειρήσεων, εφαρμογή ρυθμιστικών πλαισίων που αφορούν χρήσεις γης, εφαρμογή σχεδίου για τη δημιουργία των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ), ολοκλήρωση του «ανοίγματος» των κλειστών επαγγελμάτων.

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Εφιάλτης για το λαό η «ανάπτυξη» που επαγγέλλεται

Ούτε κουβέντα για τους μισθούς πείνας και τις τσακισμένες εργασιακές σχέσεις, με τις οποίες θα γίνουν οι επενδύσεις που υπόσχεται

Την ανάπτυξη που υπόσχονται ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και οι παραφυάδες τους, μαζί και ο ΣΥΡΙΖΑ, τη ζουν από πρώτο χέρι οι εργαζόμενοι στο ΣΕΜΠΟ της «Cosco», με συμβάσεις δουλείας και μηδέν δικαιώματα

Στη φτηνή εργατική δύναμη και την απόλυτη φτώχεια του λαού στηρίζεται η «ανάπτυξη» που υποσχέθηκε εκ νέου χτες από τη Θεσσαλονίκη οΑ. Σαμαράς, προχωρώντας ταυτόχρονα σε νέα επίδειξη αποφασιστικότητας για την εφαρμογή των άγριων αντιλαϊκών μέτρων.

Ο πρόεδρος της ΝΔ μίλησε για άμεση λήψη μέτρων «ανάπτυξης», με στόχο να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, αποσιωπώντας όμως πως τα μέτρα αυτά είναι αντεργατικά και ότι οι νέες θέσεις εργασίας θα είναι προσωρινές, με μισθούς των 200-300 ευρώ, με ατομικές συμβάσεις και ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, ενώ η ανεργία θα παραμείνει σε υψηλά επίπεδα.

«Σας υπόσχομαι ότι πολύ σύντομα θα υπάρχουν ευκαιρίες και εργασία», δήλωσε ανερυθρίαστα ο πρόεδρος της ΝΔ, επιχειρώντας να πείσει ότι αυτό θα γίνει μέσα από τις «μεγάλες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες» που θα υλοποιήσει όταν κυβερνήσει. Ομως οι «αναπτυξιακές πρωτοβουλίες» που ανέφερε επιβεβαιώνουν περίτρανα ότι η ανάπτυξη που επαγγέλλεται θα γίνει σε ορισμένους κλάδους της οικονομίας από μια χούφτα μονοπωλιακών ομίλων και οι θέσεις εργασίας θα είναι σαφώς λιγότερες και προσωρινές.

Ειδικότερα, αναφέρθηκε στις «αναπτυξιακές πρωτοβουλίες» που σχεδιάζει να πάρει στον τουρισμό, στις μαρίνες, στην ενέργεια, όπου μίλησε για «τα μεγάλα αποθέματα που έχουμε στον υποθαλάσσιο χώρο μας - πετρέλαιο, φυσικό αέριο», στον ορυκτό πλούτο, στη ναυτιλία, στην παραθεριστική κατοικία και την ενεργειακή αξιοποίηση των σκουπιδιών... Το «μεγάλο άλμα», όπως είπε, στην ανάπτυξη, θα το δώσει η μείωση των φορολογικών συντελεστών για τα επιχειρηματικά κέρδη στο 15%.

Ταυτόχρονα επανέφερε το ιδεολόγημα της επαναδιαπράγματευσης του μνημονίου, σπεύδοντας ωστόσο να ξεκαθαρίσει ότι αυτή θα έχει ως απώτερο στόχο την πλήρη υλοποίηση των στόχων του! «Γι' αυτό και ζητήσαμε τροποποιήσεις (σ.σ. στο μνημόνιο): Για να υπάρξει - επιτέλους - ανάκαμψη και ανάπτυξη! Να ανασάνει η χώρα. Να πάρει μπροστά η οικονομία της. Για να πιάσει τους στόχους της», τόνισε χαρακτηριστικά.

Δίνοντας απτά δείγμα της αποφασιστικότητάς του να φέρει σε πέρας τη «δουλειά», για λογαριασμό των μονοπωλίων, προχώρησε σε νέα επίδειξη πυγμής κατά των εργατικών - λαϊκών αγώνων, ενώ επανέλαβε τις γνωστές συκοφαντικές και θρασύτατες επιθέσεις κατά του ΚΚΕ, υπό το βολικό τίτλο «αριστεράς», που «τόσα χρόνια έκλεινε τις επιχειρήσεις, έδιωχνε επενδύσεις, παρέλυε το κέντρο των πόλεων με καθημερινές πορείες και διαδηλώσεις».

Κατά τα λοιπά, εμφανίστηκε εγγυητής της σταθερότητας του αστικού πολιτικού συστήματος. «Χωρίς σταθερότητα, δεν κινδυνεύει η επόμενη κυβέρνηση. Κινδυνεύουν τα πάντα!», κινδυνολόγησε ασύστολα.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑ ....

Όλοι στις απεργιακες  συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε όλες τις πόλεις