Ενοχλούσε ο Τσάβες

Με αφορμή το θάνατο του Προέδρου της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες ο αστικός Τύπος και οι γραφιάδες του επανέφεραν αυτά που κατά καιρούς έχουν γραφτεί περί «αυταρχικού καθεστώτος», περί «τύραννου Τσάβες» και διάφορα άλλα φαιδρά «άγγελος και διάβολος». Τα σκήπτρα του πιο δηλητηριώδους σχολίου όμως διεκδικεί επάξια ο Ι.Κ. Πρετεντέρης που αναφέρει με ειρωνικό ύφος: «ο "ηγέτης των φτωχών" ξεκίνησε την σταδιοδρομία του με ένα διπλό αλλά (ευτυχώς) αποτυχημένο πραξικόπημα το 1992 για το οποίο έμεινε δύο χρόνια στη φυλακή. Από το 1998 προτίμησε να πολιτευθεί με ηπιότερες μεθόδους και να εκλεγεί κανονικά στην Προεδρία της "Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας" - το "κανονικά" με την πιο διασταλτική έννοια της "κανονικότητας" σε μια κανονική δημοκρατία... Ο άνθρωπος κατάλαβε εγκαίρως ότι αντί να μπλέκει σε πραξικοπήματα είναι ασφαλέστερο να κυβερνά υποδυόμενος τον "φίλο του λαού"».

Στη συνέχεια αποδίδει την επιρροή του στα λαϊκά στρώματα στο «πελατειακό κράτος» και βαρύγδουπα διατείνεται ότι «στην Βενεζουέλα δεν υπήρχαν και πολλά περιθώρια για όσους δεν ήταν φίλοι του φίλου του λαού» και προσθέτει απογειώνοντας το ψέμα του: «Στις εκλογές, η αντιπολίτευση μετρούσε συνήθως περισσότερους νεκρούς και τραυματίες από βουλευτές. Ενώ η έννοια της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας ήταν περίπου συνώνυμη με επικήδειο. Ολα αυτά βεβαίως γινόντουσαν στο όνομα του λαού αλλά και κάτω από την ταμπέλα μιας "Αριστεράς", η οποία δεν είχε καμία σχέση με τη δημοκρατική και σοσιαλιστική Αριστερά που ξέρουμε στην Ευρώπη. Η "Αριστερά του Τσάβες" ήταν περισσότερο σημαία ευκαιρίας ενός φαύλου και αυταρχικού καθεστώτος, το οποίο εξάγνιζε τη συνείδησή του βρίζοντας την Αμερική και στέλνοντας δωρεάν πετρέλαιο στην Κούβα».

Αυτά λέει τόσο ανερυθρίαστα ένας γραφιάς που δεν το κρύβει σε κάθε ευκαιρία ότι βγάζει το παντεσπάνι του υπηρετώντας τους καπιταλιστές αφεντικά του. Και είναι γεγονός ότι όποια διαφορά και να είχε κανείς με το πολιτικό σχέδιο, με την αντίληψη του Τσάβες, ένα πράγμα δεν μπορεί να του αμφισβητήσει: ότι νοιάστηκε για τους φτωχούς, από τους οποίους προερχόταν και ο ίδιος. Ετσι εκατομμύρια άνθρωποι που ήταν απόκληροι στις παραγκουπόλεις, παραπεταμένοι από τις αστικές κυβερνήσεις είδαν για πρώτη φορά ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εκπαίδευση και πολιτισμό για τα παιδιά τους, ανθρώπινες κατοικίες. Οι κυβερνήσεις του Τσάβες, με την εθνικοποίηση των υδρογονανθράκων -η Βενεζουέλα είναι 2η στον κόσμο σε αποθέματα πετρελαίου- χρηματοδότησαν πρωτόγνωρα, για αυτή την χώρα των 28 εκατομμυρίων κατοίκων, κοινωνικά προγράμματα. Η αμοιβαία συνεργασία με τη σοσιαλιστική Κούβα βοήθησε ειδικά στους τομείς της Υγείας και της Παιδείας με το μεγάλο πρόγραμμα της καταπολέμησης του αναλφαβητισμού.

Ολα αυτά είναι φυσικό να ενοχλούν στους αστούς και τις γραφίδες τους. Το ξαναλέμε: οι όποιες διαφορές με το σχέδιο του Τσάβες, με το λεγόμενο «σοσιαλισμό του 21ου αιώνα» που πρέσβευε, με τον τρόπο που διοικούσε, δεν μπορούν να αναιρέσουν την προσφορά του στο λαό του αλλά και στη συμβολή του στην αφύπνιση και των άλλων λαών της Λατινικής Αμερικής στην πάλη τους ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Και αυτό ενοχλεί τους εκμεταλλευτές και τους υπηρέτες τους.

Δ.Κ.

ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ

Σε λαϊκό προσκύνημα η σορός του Ούγκο Τσάβες

Σήμερα η κηδεία με την παρουσία πολλών ηγετών της Λατινικής Αμερικής

Χιλιάδες και χιλιάδες από κάθε γωνιά της Βενεζουέλας περιμένουν για να αποτίσουν φόρο τιμής στον πρόεδρό τους

ΚΑΡΑΚΑΣ.--

Σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι της Στρατιωτικής Ακαδημίας του Καράκας, Φουέρτε Τιούνα, έχει εκτεθεί από την Τετάρτη η σορός του Ούγκο Τσάβες, που έχασε τη μάχη για τη ζωή μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο, μόλις στα 58 του χρόνια.

Το φέρετρο με τη σορό του εκλιπόντος προέδρου της Βενεζουέλας έφτασε στο παρεκκλήσι από το στρατιωτικό νοσοκομείο του Καράκας όπου νοσηλευόνταν μετά την επιστροφή του από την Κούβα, όπου τον περασμένο Δεκέμβρη είχε υποβληθεί στην τέταρτη κατά σειρά χειρουργική επέμβαση. Το φέρετρο καλυμμένο με τη σημαία της χώρας του έφτασε συνοδευόμενο από τους συγγενείς του Τσάβες, τα μέλη της κυβέρνησης και τον πρόεδρο της Βολιβίας Εβο Μοράλες και πλήθος λαϊκών ανθρώπων μεταφέρθηκε το απόγευμα της Τετάρτης έως τις πύλες της Στρατιωτικής Ακαδημίας, μετά από ένα «ταξίδι» τουλάχιστον επτά ωρών μέσα από τους δρόμους του Καράκας.

Η κηδεία του ηγέτη της Βενεζουέλας θα γίνει σήμερα και θα την παρακολουθήσουν πολλοί αρχηγοί ξένων κρατών. Από την Τετάρτη έχουν φτάσει οι πρόεδροι της Αργεντινής, της Ουρουγουάης και της Βολιβίας, Κριστίνα Φερνάντες δε Κίρσνερ, Χοσέ «Πέπε» Μουχίκα και Εβο Μοράλες αντίστοιχα, ενώ συνεχώς καταφτάνουν και άλλοι για την κηδεία.

Στην Κούβα στην Πλατεία της Επανάστασης αποδίδονται τιμές στον ηγέτη της Βενεζουέλας

Οι εκδηλώσεις απότισης φόρου τιμής δεν περιορίζονται στη Βενεζουέλα. Σε κάθε γωνιά της Λατινικής Αμερικής αυθόρμητες εκδηλώσεις ή συγκεντρώσεις αποχαιρετισμού πραγματοποιούνται συνεχώς, ενώ σε όλο τον κόσμο εκατοντάδες άνθρωποι συρρέουν καθημερινά στις πρεσβείες της Βενεζουέλας για να υπογράψουν το βιβλίο συλλυπητηρίων.

Στο μεταξύ με ανακοίνωσή της η ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Βενεζουέλας εκφράζει τη βαθιά οδύνη για την απώλεια και αναγνωρίζει τη μεγάλη συμβολή του ηγέτη της Βενεζουέλας στην ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας, καθώς και τα επιτεύγματα της κυβέρνησης Τσάβες όπως και όλες οι πολύχρονες προσπάθειες για την οργάνωση, την κινητοποίηση και τη συμμετοχή του λαϊκού κινήματος και την ανάδειξη του λαού σε πρωταγωνιστή των εξελίξεων.

Σε ό,τι αφορά στις νέες προεδρικές εκλογές είναι προγραμματισμένες να πραγματοποιηθούν σε ένα μήνα, με το κυβερνών Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα να προτείνει το σημερινό αντιπρόεδρο Νικολάς Μαδούρο, στενό συνεργάτη του Τσάβες και πρώην συνδικαλιστή. Ηδη από την επομένη του θανάτου η αντιπολίτευση έσπευσε να ανακοινώσει ότι επέλεξε ξανά τον Ενρίκε Καπρίλες, ως υποψήφιο, που είχε χάσει από τον πρόεδρο Τσάβες στις εκλογές του περασμένου Οκτώβρη.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΥΦΕΣΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

Θερμός υποστηρικτής του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος

Σε συλλυπητήριο μήνυμα της Γραμματείας της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) για το θάνατο του Προέδρου της Βενεζουέλας σημειώνεται:

«Η Γραμματεία της ΕΕΔΥΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του Ούγκο Τσάβες, στην κυβέρνηση, στο κόμμα του και το λαό της Βενεζουέλας.

Ο Ούγκο Τσάβες υπήρξε θερμός υποστηρικτής του αντιιμπεριαλιστικού, φιλειρηνικού κινήματος. Πρωτοστάτησε στον αγώνα για την αντιμετώπιση της φτώχειας, την επίλυση των σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων που πλήττουν τόσο τη Βενεζουέλα όσο και ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αγωνίστηκε για την αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας του κι έδωσε παράλληλα όλες του τις δυνάμεις ενάντια στην ντόπια αντίδραση και την επιθετικότητα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Εκφράζουμε και πάλι τα πιο θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια με την ευχή, ο αγώνας του να αποτελέσει φωτεινό παράδειγμα για τις επερχόμενες γενιές».

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ - ΙΡΛΑΝΔΙΑ - ΙΣΠΑΝΙΑ Οι εργαζόμενοι υποφέρουν από την εξουσία του κεφαλαίου

Τα διάφορα μείγματα διαχείρισης δηλητήριο για τους λαούς

• Διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις της Πορτογαλίας
• Πλησιάζουν τα 6 εκατομμύρια οι άνεργοι στην Ισπανία

Από τη μεγάλη διαδήλωση του πορτογαλικού λαού στο Πόρτο

Η καπιταλιστική κρίση που βαθαίνει, οδηγεί όλο και μεγαλύτερα τμήματα του εργαζόμενου λαού στην εξαθλίωση. Την ίδια στιγμή οι διαχειριστές του συστήματος, που βρίσκονται στην πολιτική εξουσία ή θέλουν να έρθουν, προσπαθούν να χειραγωγήσουν τους λαούς, περί δυνατότητας «επαναδιαπραγμάτευσης των χρεών» και της προσδοκίας «ανάπτυξης» που δήθεν θα βελτιώσει τη ζωή τους. Πιο χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα της Πορτογαλίας και τηςΙρλανδίας, όπου εφαρμόζονται μνημόνια με την ΕΕ, την Ευρωπαϊκή Κέντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) παρόμοια, όπως και στη χώρα μας. Και στις χώρες αυτές εμφανίζονται τα αδιέξοδα του συστήματος που προκειμένου το κεφάλαιο να βγει με λιγότερες απώλειες από την κρίση, τα βάρη πέφτουν στις πλάτες των εργαζομένων, που αντιδρούν με διαδηλώσεις αλλά όσο δεν αποφασίζουν να συγκρουστούν με την ίδια την εξουσία των μονοπωλίων, μπορούν να χειραγωγούνται από διάφορες διαχειριστικές δυνάμεις.

Αυτό, για παράδειγμα, συμβαίνει στην Πορτογαλία όπου το λεγόμενο Σοσιαλιστικό Κόμμα εμφανίζεται να ζητάει «αλλαγή» ή εκλογές για «να φύγει η κυβέρνηση της λιτότητας». Βέβαια στις εκατοντάδες χιλιάδες που διαδήλωσαν το Σάββατο σε πολλές πόλεις της Πορτογαλίας με αφορμή την επίσκεψη στη χώρα αντιπροσωπείας της τρόικας συμμετείχαν πολλοί εργάτες, νέοι, απόμαχοι της δουλειάς που ψάχνουν διέξοδο, ενώ δε λείπουν και οι ιστορικές αναφορές από τη λεγόμενη «επανάσταση των γαριφάλων» και την πάλη του λαού κατά της δικτατορίας.

Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Πάσους Κοέλιου, πάντως, προσπαθεί να σπείρει νέες αυταπάτες ότι θα επαναδιαπραγματευτεί το μνημόνιο και ενώ εφαρμόζει νέες περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις και νέα φοροληστεία. Κατά τη διάρκεια του χτεσινού Γιούρογκρουπ, οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης αναμενόταν να συζητήσουν το αίτημα της Πορτογαλίας.

Στην Ιρλανδία

Αντιδράσεις υπάρχουν και στην Ιρλανδία όπου οι εργαζόμενοι αναγκάζουν και τα συμβιβασμένα εργατικά συνδικάτα να αναδιπλώνονται, καθώς δεν αποδέχονται τα νέα μέτρα που ετοιμάζεται να φέρει η ιρλανδική κυβέρνηση για το Δημόσιο. Μέτρα που περιλαμβάνουν περικοπές στους μισθούς μέσω της αναθεώρησης της ήδη υπάρχουσας συμφωνίας που υπογράφτηκε το 2010 (Croke Park, με την οποία οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο είχαν αποδεχθεί μειώσεις 15%). Τώρα ζητούνται νέες περικοπές από 5% έως 10% καθώς προβλέπεται οριστική κατάργηση τουλάχιστον 80 διαφορετικών επιδομάτων, που θα συνδυαστούν και με αύξηση ωρών εργασίας.

Κάτω από αυτές τις δυσκολίες και η κυβέρνηση της Ιρλανδίας εμφανίζεται να ζητάει «επαναδιαπραγμάτευση», που δήθεν θα φέρει κάποια «ανακούφιση στο λαό» και στην πραγματικότητα θα δώσει νέα ανάσα στα ιρλανδικά μονοπώλια, στον ανταγωνισμό τους με άλλα μονοπώλια στην ΕΕ και τον κόσμο. Το θέμα αυτό αναμενόταν επίσης να τεθεί στο χτεσινό Γιούρογκρουπ.

Στην Ισπανία

Τέλος, στην Ισπανία τα λαϊκά στρώματα βιώνουν τις βαριές συνέπειες της κρίσης με νέα αύξηση της ανεργίας. Σύμφωνα και με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας οι άνεργοι ξεπέρασαν τα 5 εκατομμύρια. Στοιχεία που είναι διαφορετικά από τα στοιχεία που δημοσιεύει ακόμα και η ισπανική εθνική στατιστική υπηρεσία (INE), η οποία χρησιμοποιεί μια ευρύτερη μέθοδο υπολογισμού, η οποία βασίζεται όχι μόνο στον αριθμό όσων αναζητούν εργασία, αλλά στο συνολικό αριθμό των καταγεγραμμένων ανέργων. Το INE τοποθετεί το συνολικό αριθμό των ανέργων στα σχεδόν 6 εκατομμύρια, ή περίπου στο 26% του ενεργού εργατικού δυναμικού της Ισπανίας, και αν κανείς συνυπολογίσει και την εκτεταμένη μισοδουλειά - μισοζωή της μερικής απασχόλησης, αποκαλύπτεται η τεράστια καταστροφή της πρώτης παραγωγικής δύναμης, των εργατών.

Στις τρεις χώρες που αναφέραμε - αλλά και στο παράδειγμα της Ιταλίας, που κάποιοι, όπως οι οπορτουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ, θέλουν να εμφανίζουν λόγω του φαινομένου Γκρίλο, ως «ήττα της πολιτικής της λιτότητας της Μέρκελ» - είναι φανερή η ανάγκη οι εργάτες, τα λαϊκά στρώματα όχι μόνο να παλέψουν για κυβερνητική αλλαγή, αλλά για να αλλάξει τάξη στην εξουσία. Μόνο έτσι θα αντιμετωπιστούν οι αιτίες όλων των βασάνων των εργατών που παράγουν όλο τον πλούτο που κλέβουν οι καπιταλιστές και στην Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Ελλάδα και κάθε χώρα όπου εξουσιάζουν τα μονοπώλια.

Φέρτε μας δούλους για να... «επενδύσουμε»!

«Μειώστε τους μισθούς για να επενδύσουμε -Κατώτατο όριο στα 300 ευρώ για ανέργους νέους ζήτησαν 11 πολυεθνικές από τον Κ. Χατζηδάκη», ήταν ο τίτλος σχετικού ρεπορτάζ του προχτεσινού «Βήματος».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στη συνάντηση με τον υπουργό Ανάπτυξης οι πολυεθνικές ζήτησαν να πάει ο κατώτατος μισθός των εργαζομένων στα 300 ευρώ ή ακόμα και στα 250 ευρώ.

Κατ' αυτόν τον τρόπο, όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ, οι πολυεθνικές θεωρούν ότι η Ελλάδα θα γίνει «φιλικότερη προς τις επενδύσεις».Και τότε, όταν ο μισθός πάει στα 250 - 300 ευρώ, οι πολυεθνικές, όπως διαβεβαίωσαν την κυβέρνηση, θα είναι έτοιμες να συμβάλουν τόσο στη... σωτηρία της χώρας όσο και στην... καταπολέμηση της ανεργίας.

Πώς θα το κάνουν αυτό; Μα σπεύδοντας να προσλάβουν στη δούλεψή τους δούλους (συγγνώμη: εργαζόμενους εννοούσαμε)...

*

Μια από τις εταιρείες που εκπροσωπήθηκαν στη συνάντηση με τον υπουργό εξέδωσε ανακοίνωση (η «Barilla») διατυπώνοντας τον ισχυρισμό ότι ο δικός της εκπρόσωπος δεν έθεσε θέμα μείωσης του κατώτατου μισθού.

Σε κάθε περίπτωση, αυτά που δεν μπορούν να διαψεύσουν οι συγκεκριμένες πολυεθνικές, που σύμφωνα με το «Βήμα» ζητούν κατώτατο μισθό στην Ελλάδα στα επίπεδα της Βουλγαρίας, είναι τα στοιχεία που ακολουθούν.

Στοιχεία που πιστοποιούν ότι η κρίση για το λαό που την πληρώνει ισοδυναμεί με εξαθλίωση, ενώ γι' αυτούς που την προκαλούν σημαίνει «ευκαιρία» για... «επενδύσεις». Στοιχεία βγαλμένα, τελικά, από τον ιερό κανόνα του καπιταλισμού: Τον κανόνα που λέει ότι το κεφάλαιο αναπαράγει τα κέρδη του πατώντας επί πτωμάτων.

Ιδού, λοιπόν, ποια είναι τα... «αναξιοπαθούντα» μονοπώλια που ζητούν να πέσει ο κατώτατος μισθός κάτω κι από τα 300 ευρώ:

*

«Αθηναϊκή Ζυθοποιία»: Τα καθαρά της κέρδη την περίοδο 2008 - 2011 ανήλθαν στα 232 εκατ. ευρώ. Μόνο το 2011 τα κέρδη της ήταν 49 εκατ. ευρώ.

«Barilla»: Τα καθαρά κέρδη της στην Ελλάδα την περίοδο 2009 - 2012 έφτασαν στα 15 εκατ. ευρώ.

«Bic»: Τα καθαρά της κέρδη την περίοδο 2009 - 2011 ξεπέρασαν τα 36 εκατ. ευρώ.

«Unilever»: Τα καθαρά της κέρδη ανήλθαν παγκοσμίως την περίοδο 2010 - 2011 στα 8,5 δισ. ευρώ. Στην Ελλάδα τα μεικτά της κέρδη το διάστημα 2008 - 2011 έφτασαν στα 1,1 δισ. ευρώ και τα καθαρά κέρδη της τη διετία 2010 - 2011 ανήλθαν στα 17 εκατ. ευρώ.

«Nestle»: Τα καθαρά της κέρδη στην Ελλάδα το 2011 υπερτριπλασιάστηκαν συγκριτικά με το 2010. Συνολικά τη διετία αυτή ανήλθαν στα 24 εκατ. ευρώ. Παγκοσμίως και μόνο το 2010 τα κέρδη της εταιρείας έφτασαν στα 32 δισ. ελβετικά φράγκα.

«Kraft»: Σε διεθνές επίπεδο τα κέρδη της εταιρείας την περίοδο 2009 - 2010 ξεπέρασαν τα 87 δισ. δολάρια. Στην Ελλάδα τα καθαρά της κέρδη προ φόρων ανήλθαν στα 12 εκατ. ευρώ.

«Friesland Campina - NOYNOY»: Είναι η πρώτη στην κατάταξη του κλάδου εμπορίας τροφίμων εταιρεία στην Ελλάδα με βάση τον κύκλο εργασιών. Οι πωλήσεις της το 2011 ανήλθαν στα 318 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά 7,66% έναντι του 2010.

«Henkel»: Τα καθαρά της κέρδη ανήλθαν παγκοσμίως τη διετία 2010 - 2011 στα 2,5 δισ. ευρώ. Μόνο στο τρίτο τρίμηνο του 2012 αύξησε τα καθαρά κέρδη της κατά 30,3% (από 314 εκατ. ευρώ σε 409 εκατ. ευρώ), ενώ οι πωλήσεις της ανήλθαν στα 4,294 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 6,6% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2011.

«Philip Morris»: Η μεγαλύτερη καπνοβιομηχανία του κόσμου. Τα καθαρά της κέρδη το διάστηκα 2009 - 2011 ξεπέρασαν τα 20 δισ. δολάρια.

«SCA Hygiene Products»: Τα μεικτά κέρδη της εταιρείας τη διετία 2010 - 2011 ανήλθαν στα 33 εκατ. ευρώ.

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ Λεία των πολυεθνικών ο πλούτος του λαού

Η «επένδυση» της «Ελληνικός Χρυσός» στη Χαλκιδική όπως αποτυπώνεται στην ιστοσελίδα του μετόχου της «ΑΚΤΩΡ»

Η προβοκατόρικη εμπρηστική επίθεση, την Κυριακή 17/2, στο εργοτάξιο της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός», στις Σκουριές Χαλκιδικής, έδωσε πρόσχημα στην κυβέρνηση να εξαπολύσει όργιο καταστολής με δεκάδες προσαγωγές, κυρίως κατοίκων της ευρύτερης περιοχής της Ιερισσού, που αντιδρούν στην εγκατάσταση και λειτουργία μεταλλουργίας χρυσού εκεί. «Εχουμε την υποχρέωση να εξασφαλίσουμε τη δυνατότητα ξένων επενδύσεων στη χώρα», είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός Δημόσιας Τάξης στέλνοντας μήνυμα ότι ο βούρδουλας «του νόμου και της τάξης» θα περάσει πάνω από τις πλάτες όποιου τολμά να αμφισβητεί την εξουσία των μονοπωλίων και εναντιώνεται στα σχέδιά τους. Οτι οι εργατικές - λαϊκές κινητοποιήσεις που βάζουν εμπόδια στη δράση των καπιταλιστών αντιμετωπίζονται ως έγκλημα και χτυπιούνται αλύπητα. Ομως, τι ακριβώς σπεύδουν να προστατέψουν οι αστικές κυβερνήσεις; Ποια συμφέροντα ντόπιων και ξένων μονοπωλίων;

Το ελληνικό Δημόσιο παραχώρησε τα μεταλλευτικά δικαιώματα μιας έκτασης 317.000 στρεμμάτων στη Βόρεια Χαλκιδική, πλούσια σε χρυσό, χαλκό και άλλα μέταλλα, στην κοινοπραξία «Ελληνικός Χρυσός». Το 95% της εταιρείας ανήκει στην καναδική πολυεθνική «Eldorado Gold», το υπόλοιπο 5% στην ελληνική κατασκευαστική εταιρεία «ΑΚΤΩΡ», του ομίλου Μπόμπολα. Κάτω από το δάσος των Σκουριών με τις υπεραιωνόβιες οξιές και δρύες του, γράφεται ότι υπάρχει ένα σημαντικό κοίτασμα χρυσού και χαλκού, αξίας περίπου 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Λάκκος που άνοιξε στις Σκουριές η «Ελληνικός Χρυσός» (από το φωτογραφικό αρχείο της μεγαλομετόχου καναδέζικης πολυεθνικής)

Οπως αναφέρει η ίδια η ΑΚΤΩΡ σε κείμενά της, «η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση σε ορυκτά και μέταλλα από ταχέως αναπτυσσόμενες χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία και η Ρωσία και η προοπτική της εκμετάλλευσης του πλούσιου υπεδάφους της Ελλάδας και του ευρύτερου χώρου των Βαλκανίων οδήγησαν την ΑΚΤΩΡ στην απόφαση να εισέλθει στον τομέα των μεταλλικών ορυκτών (...) Σήμερα, η ΑΚΤΩΡ κατέχει το 1,1% του μετοχικού κεφαλαίου της εισηγμένης στα χρηματιστήρια του Τορόντο (TSX), της Νέας Υόρκης (NYSE) και της Αυστραλίας (ASX) μεταλλευτικής εταιρείας ELDORADO GOLD CORPORATION (ELD) και το 5% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.».

Δίνει μια εικόνα από το διαρκές αλισβερίσι μεταξύ των μεγιστάνων του πλούτου: «Στο πλαίσιο παγίωσης μιας στρατηγικής συμμαχίας με την EUROPEAN GOLDFIELDS (EGU), συμφωνήθηκε στις 5 Ιουνίου 2007 η ανταλλαγή 30% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε. (από το 35% που κατείχε πριν η ΑΚΤΩΡ) με 19,9% του μετοχικού κεφαλαίου της EUROPEAN GOLDFIELDS (EGU). Τον Οκτώβριο του 2011 η ΑΚΤΩΡ πούλησε στην Qatar Holding 13.000.000 μετοχές της European Goldfields (δηλ. ποσοστό 7,07%) με 10 σεντ δολαρίου ανά μετοχή. Τέλος, το Δεκέμβριο του 2011, η EGU συμφώνησε στην προτεινόμενη φιλική εξαγορά της από την ELD, η οποία συναλλαγή εγκρίθηκε από τις Εκτακτες Γενικές Συνελεύσεις των μετόχων της EGU και ELD (21 Φεβρουαρίου 2012)».

Μονάδα επεξεργασίας της «Ελληνικός Χρυσός» στο Στρατώνι (από το φωτογραφικό αρχείο της μεγαλομετόχου καναδέζικης πολυεθνικής)

Το Γενάρη του 2004, η «Ελληνικός Χρυσός» σύναψε σύμβαση με το ελληνικό Δημόσιο για τα δικαιώματα εξόρυξης στα «Μεταλλεία Κασσάνδρας». Από τον Οκτώβρη 2005, κατέχει άδεια εκμετάλλευσης του μεταλλείου «Μαύρες Πέτρες» στο χωριό Στρατονίκη. Από τα μεικτά θειούχα που αποσπώνται εκεί, εξάγονται εμπορεύσιμα συμπυκνώματα μολύβδου/αργύρου και ψευδαργύρου στη μονάδα εμπλουτισμού κοιτασμάτων του Στρατωνίου. Το Γενάρη του 2006, η «Ελληνικός Χρυσός» υπέβαλε επιχειρησιακό σχέδιο για την εκμετάλλευση των μεταλλείων Ολυμπιάδας και Σκουριών, καθώς και για την κατασκευή και λειτουργία μονάδας επεξεργασίας χρυσού στην περιοχή του Στρατωνίου.

Εχουμε, επομένως, ολοκληρωμένα το «επενδυτικό» σχέδιο και τα μεταλλευτικά δικαιώματα της «Ελληνικός Χρυσός» να επεκτείνονται σε 317.000 στρέμματα περιλαμβάνοντας το υφιστάμενο μεταλλείο στις «Μαύρες Πέτρες», δημιουργία μεταλλείου επιφανειακής και υπόγειας εξόρυξης στις Σκουριές, υπόγειο μεταλλείο στην Ολυμπιάδα, στοά μεταφοράς μεταλλεύματος (Ολυμπιάδα - Μαντέμ Λάκκο), μεταλλουργία χαλκού - χρυσού, εργοστάσιο παραγωγής θειικού οξέος, τέσσερα τέλματα αποβλήτων, βιομηχανικό λιμάνι, δεξαμενές αποθήκευσης και 14 περιοχές δυνητικής εξόρυξης. Λέγεται ακόμα ότι σχέδιο της εταιρείας είναι να κατασκευάσει στην καρδιά του δάσους των Σκουριών ένα ανοιχτό και ένα υπόγειο ορυχείο προκειμένου να εξορύξει το κοίτασμα. Το ανοιχτό ορυχείο θα έχει διάμετρο 700 μέτρα και βάθος 200. Το υπόγειο θα έχει σήραγγες μήκους 25 χιλιομέτρων, που θα φτάνουν ακόμα και τα 770 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης.

Στελέχη της «Ελληνικός Χρυσός» με κατά καιρούς δηλώσεις τους έχουν γνωματεύσει ότι το μεταλλευτικό πεδίο στη Χαλκιδική είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο που δεν έχει μόνο χρυσό. Είναι ένα πολυμεταλλικό μεταλλευτικό πεδίο με χαλκό, άργυρο, χρυσό, μόλυβδο, ψευδάργυρο. Το δε αντάλλαγμα που πλήρωσε η εταιρεία στο ελληνικό κράτος για να αποκτήσει τα παραπάνω ήταν 11 εκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, το ελληνικό Δημόσιο δεν θα πάρει δικαιώματα εξόρυξης, έστω ένα ποσοστό σε χρήμα, καθώς ο Μεταλλευτικός Κώδικας της Ελλάδας, που γράφτηκε επί χούντας (αυτή που υμνολογεί η Χρυσή Αυγή), δεν προβλέπει κάτι τέτοιο, σε αντίθεση με άλλα κράτη της Ευρώπης και του κόσμου.

Το 2011 ο τότε ΥΠΕΚΑ, Γ. Παπακωνσταντίνου, ενέκρινε τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) και υπέγραψε την Απόφαση Εγκρισης Περιβαλλοντικών Ορων, που ανοίγει δρόμο στην εταιρεία για την εκμετάλλευση του συνόλου των ορυκτών πόρων της Β. Χαλκιδικής και τη μεταλλουργική τους επεξεργασία με τη μέθοδο της «ακαριαίας τήξης» (flash smelting), αγνοώντας τις αντιδράσεις κατοίκων της περιοχής, επιστημονικών φορέων, του Τμήματος Περιβάλλοντος του ΑΠΘ, αλλά και του ΤΕΕ (Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας), που ζητούσαν την απόρριψη της ΜΠΕ και να μην προχωρήσει η αδειοδότηση του έργου. Εκτοτε, με αποφάσεις κρατικών υπηρεσιών, παραχωρήθηκαν στην εταιρεία κατά χρήση και κυριότητα χιλιάδες στρέμματα δημόσιου δάσους, για την υλοποίηση των μεταλλευτικών της έργων, επιτράπηκε κάθε είδους αυθαίρετη καταστροφή δασών και δόμηση κτισμάτων, η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Θυμίζουμε εδώ ότι στην περιοχή υπάρχει ιστορικό δραστηριοποίησης πολυεθνικών με έπαθλο τον πλούτο του λαού και του τόπου. Τέλη της δεκαετίας του '90, η επίσης καναδική εταιρεία «TVX Gold» θέλησε να κατασκευάσει στην περιοχή ένα ορυχείο χρυσού και τότε οι κάτοικοι είχαν ανατρέψει τα σχέδιά της με ένα δυναμικό κίνημα αντίστασης. Η εταιρεία πτώχευσε και αποχώρησε από την Ελλάδα.

Φτηνοί εργάτες - αμύθητος πλούτος

Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι αναγκαίο οι εργαζόμενοι να καταλάβουν ποιον εξυπηρετεί η περιλάλητη αυτή «επένδυση» και η «ανάπτυξη» που τάχα θα φέρει. Η «Ελληνικός Χρυσός» σχεδιάζει μια επένδυση ύψους 1,3 δισ. ευρώ και από αυτήν προσδοκά, σε διάστημα περίπου 7 χρόνων, να εισπράξει καθαρά κέρδη 11 δισ. ευρώ. Για να εξασφαλίσει συμμάχους στην τοπική κοινωνία, διαφημίζει ότι σε πλήρη ανάπτυξη τα μεταλλεία θα απασχολούν άμεσα περίπου 1.300 εργαζόμενους. Σήμερα, απασχολούνται περίπου 700, με συμβάσεις αορίστου και ορισμένου χρόνου, με επιδοτούμενα προγράμματα από τον ΟΑΕΔ και μέσω δίμηνων προγραμμάτων κατάρτισης που χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ. Το αποτέλεσμα αυτής της ανάπτυξης θα είναι καταστροφή του περιβάλλοντος και υποβάθμιση της ζωής των κατοίκων, θέσεις εργασίας κακοπληρωμένες και με βάρβαρες συνθήκες δουλειάς, καταστροφή άλλων κλάδων, όπως τουρισμός, γεωργία, κτηνοτροφία, ενδεχομένως και η αλιεία.

Μια επιβεβαίωση των παραπάνω κάνει η ίδια η μητρική της «Ελληνικός Χρυσός», η καναδική «Eldorado Gold». Γράφει σε Δελτίο Επενδυτή που δημοσιοποίησε προς μετόχους και άλλους ενδιαφερόμενους στις2/11/2012: «Η Eldorado Gold, εταιρεία μεσαίου μεγέθους και χαμηλού κόστους, που δραστηριοποιείται στο μεταλλευτικό/μεταλλουργικό κλάδο χρυσού σε Τουρκία, Κίνα, Ελλάδα, Βραζιλία και Ρουμανία, διαθέτει πέντε ενεργά μεταλλεία και αρκετά σε αναπτυξιακό ή/και κατασκευαστικό στάδιο. Η εταιρεία διαθέτει επίσης ευρέος φάσματος ερευνητικό πρόγραμμα, με τη στρατηγική της να συνοψίζεται στο συγκερασμό συγκράτησης κόστους με υψηλή ποιότητα στοιχείων ενεργητικού, μια προσέγγιση που εξασφαλίζει υγιή περιθώρια κέρδους, πολιτική μερισμάτων που χαρακτηρίζεται από διαφάνεια και εδράζεται στις παραχθείσες ποσότητες χρυσού και στην τιμή του μετάλλου, όπως και εξαιρετικά ποσοστά απόδοσης μερίσματος, διασφαλίζοντας έτσι τη θέση της εταιρείας μεταξύ των κορυφαίων του κλάδου ως προς τις αναπτυξιακές της προοπτικές.

Στόχο της εταιρείας για την επόμενη τετραετία αποτελεί ο διπλασιασμός της ετήσιας παραγωγής χρυσού(με πρόβλεψη για το 2012 τις 660.000 ουγγιές) ενώ ο στόχος για το 2016 είναι 1,7 εκατ. ουγγιές χρυσού, ήτοι αύξηση 160% εντός πενταετίας. Επιπροσθέτως τα λειτουργικά έξοδα της εταιρείας βαίνουν μειούμενα στην πενταετία καθώς αυτή τη στιγμή συγκαταλεγόμαστε μεταξύ των εταιρειών με τα χαμηλότερα λειτουργικά κόστη στον κλάδο (το ποσό εκτιμάται για το 2012 στα 465 δολάρια/ουγγιά) ενώ για το 2016 το (καθαρό από υποπροϊόντα) κόστος δεν αναμένεται να υπερβεί τα 325-350 δολάρια η ουγγιά».

Πόσο πιο καθαρά να περιγράψει την εξίσωση φτηνοί εργαζόμενοι ίσον πλούσια αφεντικά;

Σε ειδική αναφορά στο Δελτίο για τις Σκουριές αναγράφεται ότι υπάρχει κοίτασμα πορφυριτικού χαλκού - χρυσού. Οτι προβλέπεται επιφανειακή και υπόγεια εξόρυξη με διάρκεια ζωής ορυχείου τα 27 έτη με πλήρη αδειοδότηση, πλήρη υποδομή (οδικό δίκτυο, ηλεκτροδότηση, λιμενικές εγκαταστάσεις). Αναμένουν έναρξη παραγωγής εντός του 2015. Προβλέπουν ετήσια παραγωγή από επιφανειακή εξόρυξη 140.000 ουγγιές χρυσού και 30.000 τόνους χαλκού. Σε αγγλόγλωσση περίληψη παρουσίασης της δουλειάς στις Σκουριές αναφέρουν ότι το «πρότζεκτ» έχει συνολικά ως μεταλλευτικά αποθέματα 3.600.000 ουγγιές χρυσού και736.000 τόνους χαλκού.

Για δε την «επέκταση» (όπως την χαρακτηρίζουν) της δραστηριότητάς τους στην κοντινή Ολυμπιάδα, στο Δελτίο αναφέρουν ότι εκεί υπάρχει πολυμεταλλικό κοίτασμα χρυσού, αργύρου, μολύβδου και ψευδαργύρου.Οτι το υπόγειο ορυχείο έχει διάρκεια ζωής 22 έτη. Η πρόβλεψή τους για ετήσια παραγωγή σε πρώτη φάση είναι 50.000 ουγγιές χρυσού.

Εξάλλου, η «Eldorado Gold» έχει πατήσει πόδι και στη Θράκη, στο Λόφο Περάματος. Στο Δελτίο γράφουν ότι η εκμετάλλευση αφορά σε επιθερμικό κοίτασμα φλέβας αργυρούχου χρυσού, σε επιφανειακή εξόρυξη με διάρκεια ζωής ορυχείου τα οκτώ έτη, ότι η έναρξη παραγωγής αναμένεται εντός του 2015 και η πρόβλεψη ετήσιας παραγωγής είναι 110.000 ουγγιές χρυσού και 85.000 ουγγιές αργύρου.

Για την εξόρυξη στις Σκουριές προϋπολογίζουν το κόστος παραγωγής στα 500 δολάρια/ουγγιά. Στην Ολυμπιάδα από 750 έως 850 δολάρια/ουγγιά. Στο Λόφο Περάματος 278 δολάρια/ουγγιά. Εφόσον η συνολική ετήσια παραγωγή που αναμένουν (μόνο από χρυσό, χώρια χαλκό και άργυρο) είναι 300.000 ουγγιές, με την τιμή αγοράς χρυσού σήμερα περίπου στα 1.600 δολάρια/ουγγιά και το κόστος παραγωγής υποπολλαπλάσιο, αντιλαμβάνεται κανείς ότι τα περιθώρια κερδοφορίας τους είναι τεράστια.

Υπάρχει διέξοδος

Το ΚΚΕ έγκαιρα προειδοποίησε ότι η επένδυση της «Ελληνικός Χρυσός» δε θα οδηγήσει σε ανάπτυξη προς όφελος του λαού. Θα φέρει μόνο καταστροφή και υποβάθμιση της ζωής των κατοίκων, για να θησαυρίσουν ελληνικοί και ξένοι μονοπωλιακοί όμιλοι. Οτι η τεχνολογία για την εξόρυξη χρυσού δεν μπορεί σήμερα να διασφαλίσει την περιοχή, ιδιαίτερα όσο βρίσκονται στην ιδιοκτησία των μονοπωλίων τόσο η έρευνα όσο και τα μεταλλεία. Και ξεκαθάρισε ότι δεν πρέπει να προχωρήσουν οι εγκαταστάσεις στις Σκουριές και στην Ολυμπιάδα.

Οι εργαζόμενοι στα μεταλλεία πρέπει να κατανοήσουν ότι σε καμία περίπτωση τα συμφέροντά τους δεν ταυτίζονται με αυτά της εργοδοσίας. Ούτε ταυτίζονται με επιχειρηματικούς ανταγωνισμούς που βρίσκονται σε εξέλιξη στην περιοχή και δεν αφορούν μόνο στην επένδυση στο χρυσό. Για παράδειγμα, στη Χαλκιδική, εκτός από την επένδυση στο χρυσό υπάρχει και το κομμάτι των μεγάλων επενδύσεων στον τομέα του τουρισμού. Και είναι προφανές ότι τέτοιου τύπου επιχειρηματικά συμφέροντα μπορεί να συγκρούονται.

Οι εργαζόμενοι στα μεταλλεία είναι και αυτοί τμήμα της εργατικής τάξης, που ζουν και θα ζήσουν ακόμη χειρότερα την κόλαση της αντιλαϊκής και αντεργατικής λαίλαπας. Η θέση τους είναι στην ίδια πλευρά μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους της Χαλκιδικής, με τους αυτοαπασχολούμενους και τους φτωχούς αγρότες. Είναι ανάγκη να παλέψουν ο ορυκτός πλούτος, η φύση, τα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής να γίνουν περιουσία του ίδιου του λαού.

Κριτήριο για κάθε παραγωγική δραστηριότητα να είναι οι κοινωνικές ανάγκες και όχι το κέρδος. Μόνο έτσι και οι ίδιοι θα καρπώνονται τον πλούτο που φτιάχνουν με τα χέρια τους, μόνο έτσι η ζωή τους δε θα ρημάζεται στις επιπτώσεις της σκληρής τους εργασίας.

Μέσα από εκδηλώσεις, αλλά και από ανακοινώσεις, δημόσιες τοποθετήσεις, όλα τα προηγούμενα χρόνια αλλά και σήμερα, το ΚΚΕ διακηρύττει σε όλους τους τόνους ότι ο ορυκτός πλούτος της χώρας είναι λαϊκή περιουσία και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να παραχωρείται σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου θα έπρεπε να γίνεται σε όφελος του λαού, στο πλαίσιο ενός κεντρικού σχεδιασμού με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο και όχι για την αύξηση των κερδών του κεφαλαίου.

Μέσα από τον κεντρικό σχεδιασμό θα δοθεί προτεραιότητα στην παραγωγή μέσων παραγωγής με τη συνδυασμένη αξιοποίηση της εξορυκτικής βιομηχανίας και την ανάπτυξη σχετικών κλάδων της μεταποίησης, με τη στήριξη της εγχώριας επιστημονικής έρευνας. Η Ελλάδα διαθέτει σημαντικά αποθέματα σε μεταλλευτικούς ορυκτούς πόρους, όπως βωξίτη, μεταλλικά ορυκτά (χρυσό, νικέλιο, χαλκό), δομικούς ορυκτούς πόρους (περλίτη, λευκόλιθο, μάρμαρα κ.ά.). Η εξόρυξη των ορυκτών πρώτων υλών θα συνδυαστεί με τη βιομηχανική επεξεργασία τους (π.χ. παραγωγή αλουμινίου και σχετικών εξαρτημάτων αλουμινίου), την ανάπτυξη της μεταλλευτικής και πετροχημικής βιομηχανίας, την παραγωγή μηχανημάτων και μέσων μεταφοράς, με στόχο τη μείωση της εξάρτησης από το εξωτερικό εμπόριο. Ανάλογα για κλάδους της μεταποίησης, όπως η χημική βιομηχανία.

Μέσω του κεντρικού σχεδιασμού θα προωθηθεί η αναλογική, συνδυασμένη σχέση μεταξύ αγροτικής παραγωγής για σημαντικές αναγκαίες πρώτες ύλες στους κλάδους της βιομηχανίας τροφίμων, κλωστοϋφαντουργίας, δέρματος, ένδυσης και γενικότερα προϊόντων κατανάλωσης. Η αγροτική παραγωγή θα στηριχτεί αντίστοιχα στην εγχώρια βιομηχανική παραγωγή λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων, ζωοτροφών, σπόρων κ.ά., γεωργικών μηχανημάτων, αρδευτικών υποδομών.

Θανάσης ΜΠΑΛΟΔΗΜΑΣ

εφημερίδα ριζοσπάστης

 

Ανάλυσέ το...

Oταν ο λαός γρυλίζει και μάλιστα μαζικά κι εκκωφαντικά τι μορφή έχει; Οταν πρέπει να αναλύσεις εμβριθώς και δη από «αριστερή σκοπιά», το διάσημο πλέον «αντέστε γ...» (από το γνωστό ήδη από την κατοχή ιταλικόν βαφανκούλο) ως νικητήριο πολιτικό και κοινωνικό σάλπισμα στην αδερφή, ομοιόρατση και ομοιόφατση Ιταλία, πώς να σου φτάσει, δηλαδή, η μαρξιστική διαλεκτική;.. Κι όταν η ελληνική κεντρική πολιτική και μιντιακή εμπροσθοφυλακή των δημοσκοπήσεων, αναζητά με τις αλάνθαστες μεθόδους του λάιφ στάιλ, το ντόπιο αντίστοιχο του Μπέπε Γκρίλο, τότε ξέρεις καλά πως κι αν δεν υπάρχει κατασκευάζεται εδώ και τώρα.

Είναι καθόλου πρωτοφανές πόσο γρήγορα ξεφύτρωσαν οι εικονικοί εμπειρογνώμονες. Αρχισαν με εκτοξευτήρες χολής και εμετικούς προσωπικούς λογαριασμούς ανοιχτούς, να αναζητούν ένα λιγότερο κραγμένο πολιτικό υποκείμενο, που δε φωνάζει δηλαδή «άει γ...» στις πλατείες, αλλά το εννοεί παντού αλλού, για να στήσει το απαραίτητο ανάχωμα αποτροπής βλάβης των συμφερόντων του μικρομέγαλου, φυγαδευθέντος και μη, κεφαλαίου. Αξιοπρόσεκτο πολιτικώς όμως είναι, πως στην κλασική ακροδεξιά προπαγάνδα, προσχώρησαν και αντιμπερλουσκονικοί μαχητές της Γένοβας, που σήμερα πλέον, προ των πυλών της αστικής εξουσίας, δε βρίσκουν λέξη για τη Σένγκεν, την Ευρώπη των τέως λαών και νυν πεινασμένων αγελών κ.λπ. κ.λπ.

Βέβαια, εδώ τα πράγματα σκιάζονται από την κουλτούρα του σύγχρονου ολυμπιακού ιδεώδους. Βλέπεις, η ράτσα μας τα χαλάει, γλιστρώντας απ' τον Κεντέρη στον Παπαγεωργόπουλο, ώστε ένας Μπέπε Γκρίλο, ακόμη κι ως αριστοφανική καρικατούρα, να μοιάζει με το θεό της διπλανής χειραγωγημένης πόρτας. Γιατί άμα κοτζάμ «Αυγή» θεωρεί πως ο Μπέπε μεταφράζεται σε «φτάνει πια», δηλαδή «τι ελιά τι φραπελιά, τα κλαδιά να μοιάζει ότι γέρνουν αριστερά», τότε τα χρυσά αυγά της μαύρης κότας μπορούν να ονειρεύονται υψηλότατα ποσοστά. Ειδικώς, άμα η καταργηθείσα από ολυμπιακό άθλημα, ως μη προσοδοφόρα, ελληνορωμαϊκή πάλη, αντικατασταθεί από το κυνήγι του μετανάστη. Ετσι γεμίσαμε άντρες έτοιμους για όλα. Κυριολεκτικά. Με πετσοκομμένους μισθούς, διαλυμένες κάτω απ' τα όρια της αξιοπρεπούς φτώχειας συντάξεις, οι αξιωματικοί των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων αντέχουν να πεινάνε, αλλά μόνον ως γένος Ελλήνων. Αμα δεν το έχεις στο αίμα σου το θέατρο ως μίμηση πράξεως σπουδαίας και τελείας, δεν μπορεί να σε ξεφτιλίζουν οι πολιτικοί σου, δίνοντάς σου το γένος στις στρατιωτικές σχολές για να σου πάρουν το ψωμί απ' το στόμα και την τιμή απ' τα γαλόνια. Αισθάνεται δε ο αξιωματικός τεράστια περηφάνια άμα του θυμίζει ο αρχηγός των μαύρων κοντομάνικων ότι οι αρχαίοι Ελληνες είχαν εφεύρει την ατμομηχανή! Αλλά, λόγω υψηλού πολιτισμού, προτίμησαν να μείνουν αγρότες πολεμιστές και την άφησαν να καθυστερήσει δυο χιλιάδες χρόνια τη βιομηχανική επανάσταση (Βουλή των Ελλήνων,Τρίτη 26-2-2013 )...

Οταν ο λαός γρυλίζει σκύλος είναι πεινασμένος κι αδέσποτος ή γρύλος θερινής νυκτός; Το ερώτημα θα απαντηθεί, όταν ο Γκρίλο στην Ιταλία γίνει πρωθυπουργός, το ελληνικό χρηματιστήριο η ατμομηχανή της Σαμαρικής ανάπτυξης, ο Αλέξης καθαρίσει τις καπιταλιστικές θάλασσες και τις στεριές από τους πειρατές και οι σεφ στην τηλεόραση προτείνουν, επισήμως πλέον, λόγω κρίσης, κοτόπουλο με σος διοξίνης, φιλέτο αλά πεταλωτή σε φωλιά από αλογότριχες και την πείνα ως την καλύτερη δίαιτα του πεζοναύτη.

ΥΓ: Οποιος βρει πού ακριβώς, αριστερός ή δεξιός δε με κόφτει, με υποχρέωσε το ΚΚΕ, να κάνω τατουάζ την πίστη μου σ' αυτό, κερδίζει ένα σερί εξομολογήσεων από τον Αμβρόσιο δι' αλληλογραφίας.

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

«... αυτές οι ύαινες που γρυλίζουν για πολιτισμό και για θρησκεία... »

«Χρυσή Αυγή», Ιούλης 1991: ο σαλπιστής του Χίτλερ δείχνει το δρόμο στον οποίο θέλουν να σπρώξουν οι χρυσαυγίτες τα παιδιά. Περί αυτής της (ναζιστικής) «Διάπλασης των Παίδων», πρόκειται...

Μαθήματα» ναζισμού και φασιστικής προπαγάνδας περί πολιτισμού, ιστορίας και θρησκείας, σε 6χρονα και 10χρονα παιδιά από την Χρυσή Αυγή.

Αλλά η σχέση του ναζισμού με τα παιδιά και τη νεολαία είναι καταγεγραμμένη στις λίστες των εκατομμυρίων νεκρών παιδιών και νεολαίων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Η σχέση του ναζισμού με τα παιδιά της Ελλάδας είναι καταγεγραμμένη στο Δίστομο. Ηταν σε εκείνο το ελληνικό ολοκαύτωμα που προκάλεσαν οι χιτλερικές ορδές για το οποίο ο ιστορικός Τάκης Λάππας, στο βιβλίο του «Η σφαγή του Διστόμου», περιγράφει:

«Σαν και τούτο το κακό άλλο δεν ξαναγίνηκε... Τα βρέφη μέσα στις κούνιες τους και στο βυζί της μάνας τους, οι γκαστρωμένες, οι γέροντες, οι γερόντισσες, οι μάνες με τα παιδιά στην αγκαλιά τους...».

Για την ίδια σφαγή ο Δημήτρης Γατόπουλος στο βιβλίο του «Ιστορία της Κατοχής», σημειώνει:

«Ιδού τώρα και τα επισημότερα στοιχεία της μεγάλης τραγωδίας, η έκθεσις του κατοχικού νομάρχου Βοιωτίας Ιωάννου, η έκθεσις του τότε νομάρχου Ιω. Γεωργόπουλου. Στην "έκθεσή" του στο υπουργείο Εσωτερικών, σημειώνει και τα εξής. "Από δύο ημερών διανύω τας δραματικοτέρας της ζωής μου. Τα συμβαίνοντα εις την περιφέρειαν κατά τας δύο τραγικάς αυτάς ημέρας υπερβαίνουν και αυτήν τη νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου και αυτούς τους σικελικούς εσπερινούς...Λυσσαλέα η αγριότης δεν εφείσθη ούτε των νηπίων, τα οποία άταφα έτι σφίγγονται σπασμωδικώς στοργικά εις τους άψυχους κόλπους των μητέρων"».

Το γλυπτό με τα 82 χάλκινα αγάλματα, 40 αγόρια και 42 κορίτσια, των παιδιών του Λίντιτσε της Τσεχοσλοβακίας που θανατώθηκαν στους θαλάμους αερίων των χιτλερικών, στέκει στο μαρτυρικό χωριό για να θυμίζει τη «σχέση» του ναζισμού με τα παιδιά...

*

Η σχέση του ναζισμού με τα παιδιά της Ελλάδας είναι καταγεγραμμένη στα Καλάβρυτα.

Στην έκτακτη έκδοσή του για τη σφαγή, στις 24 Δεκέμβρη του 1943, ο «Ριζοσπάστης» στο ρεπορτάζ υπό τον τίτλο«Η τραγωδία των Καλαβρύτων - Οι Ούννοι κολυμπάν στο αίμα»,γράφει:

«Στα Καλάβρυτα ξετυλίχτηκε μια φρικαλέα πράξη από την πιο φοβερή τραγωδία που έζησε η Ελλάδα και ολόκληρη η Ευρώπη. Ορδές των Ούννων έκαναν επιδρομή και μπήκαν στα Καλάβρυτα που ο πληθυσμός είχε αδειάσει και αποσύρθηκε ολόκληρος στα βουνά. Οι άνανδροι Ούννοι, βαρβαρότεροι και απ' τις άγριες φυλές της ζούγκλας, κάλεσαν τον πληθυσμό να ξαναγυρίσει στα Καλάβρυτα με την υπόσχεση ότι δεν είχε να πειραχτεί κανένας. Ο πληθυσμός ξαναγύρισε και τότε οι Ούννοι, οι προστάτες των Ράλληδων Ντερτιλήδων, ρίχτηκαν στην εξόντωση των αθώων και ανυπεράσπιστων ανθρώπων. Εκλεισαν όλα τα γυναικόπαιδα σε ένα σχολείο και έβαλαν φωτιά. Τυλιγμένες απ' τις φλόγες οι γυναίκες πάλεβαν να σπάσουν τις πόρτες, ενώ έριχναν τα παιδιά όξω απ' τα παράθυρα για να σωθούν. Εσπασαν τις πόρτες και μισοκαμένος και ξετρελαμένος αυτός ο κόσμος ρίχτηκε στους δρόμους οπότε αντιμετώπισε άλλο φρικτό θέαμα. Οι Ούννοι είχαν συγκεντρώσει σε μια διπλανή πλαγιά τον άρρενα πληθυσμό από δεκάξι χρονών και πάνου και τον θέριζαν με πολυβόλα. Σκότωσαν πάνου από οχτακόσιους ανθρώπους και κάμποσες γυναίκες που με θρήνους και οδυρμούς έτρεξαν να περιμαζέψουν τα πτώματα που είταν βουτηγμένα σε βούρκο αίματος. Οι Ούννοι απόκλεισαν τα Καλάβρυτα και απαγόρεψαν και στον Ερυθρό Σταυρό να επικοινωνήσει και να στείλει οποιαδήποτε βοήθεια στα τραγικά θύματα. Οι Ούννοι, αυτές οι ύαινες που γρυλίζουν για πολιτισμό και για θρησκεία, έκαναν επιδρομή και στο ιστορικό μοναστήρι της Αγίας Λαύρας. Λεηλάτησαν αυτό το εθνικό μνημείο και σκότωσαν όλους τους καλόγερους γκρεμίζοντάς τους στους βράχους».

*

Η σχέση του ναζισμού με τα παιδιά της Ελλάδας είναι καταγεγραμμένη σε Κοφτερή, Κούρνοβο, Δοξάτο, Χορτιάτη, Καισαριανή, Κομμένο, Βιάνο, Κάνδανο. Είναι καταγεγραμμένη στο μπλόκο της Κοκκινιάς.

Τα όσα συνέβησαν στις 2.30 τα μεσάνυχτα της Πέμπτης 17 Αυγούστου 1944 περιγράφονται σε ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» που κυκλοφορεί την επόμενη ακριβώς μέρα του μπλόκου.

Οι Ούνοι και οι συνεργάτες τους κάνουν κάθε είδους ασχήμια. Ομαδικά βασανιστήρια. Ατιμάσματα, εκτελέσεις. Ορμούν στα σπίτια και τα λεηλατούν αφού σφάζουν όσους βρίσκουν εκεί, ακόμα και μικρά παιδιά στην αγκαλιά των μανάδων τους, σαν νέοι Ηρώδηδες.

***

Αυτή είναι η σχέση του ναζισμού με τα παιδιά. Οχι μόνο στην Ελλάδα. Παντού στον κόσμο.

Από τις πρώτες «ηρωικές» πράξεις των ναζί μόλις μπήκαν στην Τσεχοσλοβακία ήταν το 1939 η εκτέλεση 120 παιδιών με την κατηγορία της...«αντιναζιστικής συνομωσίας».

Ηταν στην ίδια χώρα, στην Τσεχοσλοβακία, που τα παιδιά ενός μικρού χωριού, του Λίντιτσε (Lidice), χρησιμοποιήθηκαν ως «πρώτη ύλη» για να εξελιχθούν ως μηχανισμοί εξόντωσης οι ναζιστικοί θάλαμοι αερίων...

Στις 2 Ιουλίου του 1942 τα 105 παιδιά του χωριού συγκεντρώθηκαν στο σχολείο. Από εκεί τα πήγαν στην πόλη Kladno. Μεταξύ του ενήλικου πληθυσμού υπήρχαν και 4 έγκυες γυναίκες. Οι ναζί τις μετέφεραν στο νοσοκομείο όπου τους έγινε αφαίρεση των βρεφών από την κοιλιά τους...

Από τα παιδιά που είχαν την ατυχία να γεννηθούν και να πέσουν στα χέρια των ναζί, τα 82 παραδόθηκαν στην Γκεστάπο. Τα υπόλοιπα, όσα είχαν χαρακτηριστικά «άρειας φυλής» αρπάχτηκαν από τους ναζί για να... διαπλαθούν σύμφωνα με τα ναζιστικά ιδεώδη (σσ: σας θυμίζει κάτι;...).

Τα 82 παιδιά μεταφέρθηκαν από την Γκεστάπο στο στρατόπεδο εξόντωσης Chelmno όπου δηλητηριάστηκαν με αέρια.

Από τα 105 παιδιά του Λίντιστε, μόνο τα 17 παιδιά επέστρεψαν κάποια στιγμή στο χωριό τους.

Το γλυπτό της Marie Uchytilov που πριν λίγο καιρό στήθηκε στο Λίντιτσε, αποτελεί φόρο τιμής σε αυτά τα 82 παιδιά. Στα παιδιά που δολοφονήθηκαν από τους ναζί.

Τα 82 χάλκινα αγάλματα στο Λίντιστε, 40 αγόρια και 42 κορίτσια, στέκονται εκεί για να συμβολίζουν τη «σχέση» του ναζισμού με τα παιδιά.

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ