Θήβα Στο πόδι» για το νοσοκομείο

«Στο πόδι» για το νοσοκομείο

Με διήμερες κινητοποιήσεις, που αποφάσισε το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Θηβαίων, αντιδρούν οι κάτοικοι της Θήβας στην υποβάθμιση του νοσοκομείου, το οποίο σύμφωνα με τα σχέδια των συγχωνεύσεων θα μετατραπεί σε τραυματιολογικό κέντρο και θα υπαχθεί στο Νοσοκομείο Χαλκίδας.

Χτες το πρωί κάτοικοι και το δημοτικό συμβούλιο έκαναν παράσταση στο νοσοκομείο, ενώ προχώρησαν στο συμβολικό αποκλεισμό της παλιάς Εθνικής Οδού Θήβας - Χαλκίδας στο ύψος του νοσοκομείου. Στη συγκέντρωση παραβρέθηκαν ο Λάζαρος Κολιγιάννης, δημοτικός σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» και ο Δημήτρης  Γκούμας, μέλος της Γραμματείας Θήβας του ΠΑΜΕ.

Σήμερα καλούν σε παν-θηβαϊκή συγκέντρωση, στην κεντρική πλατεία της Θήβας, ώρα 11 π.μ.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΙΣ ΗΠΑ....!!!!

Προετοιμάζοντας νέες «εκατόμβες» φτωχών

Στα 25 εκατομμύρια επίσημα οι άνεργοι και οι υποαπασχολούμενοι

Από πρόσφατη διαμαρτυρία εργαζομένων. Εύλογο το πλακάτ: Πάνω από 40 εκατομμύρια εργάζονται στις ΗΠΑ χωρίς ιατροφαρμακευτική κάλυψη

Τη «χαλιναγώγηση και μείωση του χρέους», που «μοιάζει με βουνό», έχει θέσει ως άμεση προτεραιότητα ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα. Είναι αξιοσημείωτο ότι έχει εγκαταλείψει ακόμη και τις λεκτικές ακροβασίες περί δήθεν «υπεράσπισης και στήριξης των αδύναμων και της ικανοποίησης των αναγκών του αμερικανικού λαού». Ετσι, συνεργάζεται με την Ρεπουμπλικανική πλειοψηφία του Κογκρέσου και του επικεφαλής των Ρεπουμπλικανών Τζον Μπέινερ και βουλευτών εκπροσώπων του «Κόμματος του Τσαγιού» όπως ο Ραντ Πολ, που ζητούν την «εξαφάνιση» των έτσι κι αλλιώς ανεπαρκέστατων προγραμμάτων, όπως τo πρόγραμμα υγειονομικής περίθαλψης Medicaid και Medicare - για τους άπορους και ανέργους και για τους ηλικιωμένους αντιστοίχως - καθώς το εθνικό σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης - Social Security.

Με επίκεντρο, λοιπόν, το «χρέος», οι μάχες χαρακωμάτων είναι συνεχείς στην Ουάσιγκτον, καθώς η ρεπουμπλικανική πλειοψηφία αρνείται να εγκρίνει την πάγια ακολουθούμενη πολιτική, δηλαδή την αύξηση του ανώτατου ορίου του χρέους που υποβλήθηκε προς έγκριση από την κυβέρνηση του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα.

Οι γερουσιαστές και των δύο κομμάτων «αναγνωρίζουν» το μέγεθος του προβλήματος, και, όπως λένε, δε θα επιτρέψουν να επέλθει κατάρρευση. Παρ' όλα αυτά, προσπαθούν να πείσουν για τις μάχες που δίνουν, με τους Ρεπουμπλικάνους να «εκβιάζουν», λέγοντας πως δε θα υπερψηφίσουν την αύξηση του ορίου δανεισμού, αν η κυβέρνηση δε συμφωνήσει στην περικοπή 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων μες στην επόμενη δεκαετία. Σπεύδουν τα παγκόσμια ΜΜΕ να διασπείρουν αφειδώς τους φόβους που ελλοχεύουν εάν δεν υπερψηφιστεί η αύξηση του ορίου μέχρι τις 2 Αυγούστου, γεγονός που θα σημάνει ότι οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν σε αναγκαστική «στάση πληρωμών». Δηλαδή, δε θα πληρώνουν τους τόκους σε όσους κατέχουν ομόλογα του δημοσίου - κατά βάση στην Κίνα - μια προοπτική που ίσως δεν είναι τόσο αρνητική όσο αφήνουν να φαντάζει... Συνεχίζουν, όμως, οι «αναλυτές» ότι οι πιστωτικές αγορές θα συρρικνωθούν και τα χρηματιστήρια θα σημειώσουν πτώση. Συνεπώς, θα επιστρέψει η οικονομική «ύφεση», λες και έχει φύγει ποτέ, ενώ τα επιτόκια θα αυξηθούν σε όλους τους τομείς, ακόμη και στα πιο μικρά καταναλωτικά δάνεια.

45.300 δολάρια έκαστος Αμερικανός

Οι τεντουπόλεις από φτωχούς και άστεγους πολλαπλασιάζονται σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ

Ολα αυτά για το «δημόσιο χρέος» που ξεπέρασε τα 14 τρισεκατομμύρια δολάρια στις 16 Μάη, για την ακρίβεια έφτασε τα 14,32 τρισεκατομμύρια δολάρια. Οταν ο Τζορτζ Ου. Μπους ξεκινούσε τη δεύτερη θητεία του το 2005, το χρέος ανερχόταν σε 7,6 τρισεκατομμύρια δολάρια, για να το παραλάβει ο Μπάρακ Ομπάμα στα 10,6 τρισ. δολάρια και να το φτάσει αισίως στα 14,02 τρισ. Μόνο το έλλειμμα του προϋπολογισμού του 2010 ανήλθε στα 1,7 τρισεκατομμύρια δολάρια. Για την αποπληρωμή του χρέους, κάθε Αμερικανός θα πρέπει να καταβάλει - με τα σημερινά δεδομένα καθώς για κάθε ημέρα που περνά σύμφωνα με τους υπολογισμούς προστίθενται τέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια στο δημόσιο χρέος - το ποσό των 45.300 δολαρίων!

Η «συναίνεση» οικοδομείται αργά και βασανιστικά, ώστε να διασκεδαστούν οι εντυπώσεις ειδικά για τον Πρόεδρο Ομπάμα που βλέπει ότι η κατάσταση πριονίζει τις δυνατότητές του να επανεκλεγεί. Ετσι, ο αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μπάιντεν μετά την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου των «επίπονων συνομιλιών», την περασμένη Τρίτη, με τους εκπροσώπους του Κογκρέσου, ανακοίνωσε ότι ήδη έχει υπάρξει μια πρώτη συμφωνία για περικοπές «πάνω από ένα τρισεκατομμύριο δολάρια» στον προϋπολογισμό, πριν την 4η Ιουλίου, οπότε και το Κογκρέσο κάνει θερινή παύση. Εννοείται ότι τεχνηέντως δεν διευκρινίζει πού ακριβώς θα είναι οι περικοπές αν και όλοι γνωρίζουν.

Η κυβέρνηση Ομπάμα αντιμετωπίζει, αυτό που παρουσιάζουν ως «κρίση χρέους», απότοκο της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης με τέτοιο τρόπο, ώστε να προστατευτεί το κεφάλαιο και το μάρμαρο να πληρώσουν τα λαϊκά στρώματα. Διοχέτευσε αποκλειστικά σχεδόν τα ομοσπονδιακά κονδύλια, για να διασώσει το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, αλλά και εταιρείες μεγαθήρια όπως η General Motors, η οποία χρησιμοποίησε τα κονδύλια για να κλείσει μονάδες, απολύοντας εργαζόμενους, αλλά και να διαλύσει τα συνταξιοδοτικά προγράμματα των εργαζομένων, ειδικά των μεγαλύτερης ηλικίας. Συνέχισε τη χρηματοδότηση των πολιτειών που προωθούσαν προγράμματα περικοπών και σωρεία ρατσιστικών και αντεργατικών νόμων και εξαπέλυαν ανηλεείς επιθέσεις ειδικά στην Παιδεία, απολύοντας χιλιάδες εργαζόμενους.

Στο όνομα της μείωσης της ανεργίας και της αύξησης της οικονομικής δραστηριότητας, εξήγγειλε μια μεγάλη τονωτική ένεση στην οικονομία, ενώ ανακοίνωσε και τη σύσταση της συμβουλευτικής επιτροπής για τη δημιουργία θέσεων εργασίας που περιλαμβάνει αποκλειστικά μόνο τους θύτες, δηλαδή τα διευθυντικά στελέχη μεγάλων εταιρειών, όπως των T GE, Intel, Xerox, American Express, Southwest Airlines, DuPont, Eastman Kodak, Comcast, Facebook, τραπεζικών γιγάντων όπως Citigroup και UBS αλλά και μεγιστάνες όπως η χρηματιστήρια Πένυ Πίτζκερ, μεγαλοκαρχαρίες της αγοράς ακινήτων και βέβαια τις συμβιβασμένες ηγεσίες των αμερικάνικων συνδικάτων όπως ο πρόεδρος της Ενωσης Εργαζομένων στη Σίτιση - United Food and Commercial Workers Union, Τζόσεφ Τ. Χάνσεν και το Ρίτσαρντ Τρούμκα πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας AFL-CIO.

Πάνω από 25.000.000 άνεργοι και αναγκαστικά υποαπασχολούμενοι

Τι έχει αποφέρει η πολιτική Ομπάμα όσον αφορά την αγορά εργασίας; Μετά την αρχική ευφορία περί κάμψης και τις αισιόδοξες προβλέψεις, η ανεργία, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, αυξήθηκε στο 9,1% για το μήνα Μάη από 9% που ήταν τον Απρίλη. Αύξηση που συνδυάζεται με αύξηση των αστέγων, συνεχή μείωση του αριθμού των πλήρως απασχολούμενων με ικανοποιητικούς και επαρκείς μισθούς, πείνα και φτώχεια.

Συγκεκριμένα, οι εκτιμήσεις των οικονομολόγων περί δημιουργίας 165.000 θέσεων εργασίας αποδείχθηκαν φρούδες ελπίδες καθώς δημιουργήθηκαν μόλις 54.000. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι η πλειονότητα των θέσεων εργασίας που δημιουργήθηκαν είναι χαμηλά αμειβόμενες, ενώ, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Οικονομικής Πολιτικής (ΕΡΙ), αυξήθηκε και ο αριθμός των αναγκαστικά μερικά απασχολούμενων. Σε σύνολο, οι άνεργοι και οι υποαπασχολούμενοι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, έχουν φτάσει τα 24,6 εκατομμύρια ή το 15,8% του ενεργού εργασιακού πληθυσμού. Εξάλλου, αύξηση σημειώθηκε και στο ποσοστό των χρόνια ανέργων, δηλαδή αυτών που δεν έχουν δουλειά περισσότερο από έξι μήνες που ανήλθε στο 45,1% του συνόλου των ανέργων από το 43,4% το μήνα Απρίλη, δηλαδή περί τα 6,2 εκατομμύρια. Η ανεργία πάντως έχει και πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, καθώς το ποσοστό ανεργίας μεταξύ των Αφροαμερικανών και των ισπανόφωνων ήταν υψηλότερο από το επίσημο 9,1%, αφού κυμάνθηκε στο 16,2% για τους Αφροαμερικανούς και 11,9% για τους Ισπανόφωνους και μόλις 8,0% για τους λευκούς εργαζόμενους (αύξηση για όλους ωστόσο από την έναρξη της κρίσης καθώς ήταν 7,2%, 5,6% και 3,6% αντιστοίχως).

Ειδικά για τους Ισπανόφωνους θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα στοιχεία δεν είναι διόλου ενδεικτικά, καθώς η συντριπτική πλειονότητα των 12 εκατομμυρίων «χωρίς χαρτιά» προέρχονται από χώρες της Κεντρικής και της υπόλοιπης Λατινικής Αμερικής. Η τύχη που επιφυλάσσεται και σε αυτούς είναι ανάλογη και αποτυπώνεται με απόλυτη σαφήνεια στην προωθούμενη μεταρρύθμιση για το μεταναστευτικό.

Παραπέρα εκμετάλλευση των μεταναστών

Μια μεταρρύθμιση που κινείται στις κατευθύνσεις της κυβέρνησης του προκατόχου Τζορτζ Ου. Μπους. Η ουσία της είναι «η μεταρρύθμιση είναι καλή για την οικονομία και τις επιχειρήσεις», όπως τόνισε σε ομιλία του ο Πρόεδρος Ομπάμα, επιβεβαιώνοντας ότι στην προσπάθεια των ΗΠΑ να αναστυλώσουν την οικονομία, και μέρος αυτών των ενεργειών, εξαρτώνται άμεσα «από την υπευθυνότητα και την αξιοπιστία του μεταναστευτικού συστήματος». Διαβεβαίωσε, δε, ότι η κυβέρνησή του λαμβάνει πολύ σοβαρά την εφαρμογή των μεταναστευτικών νόμων και για το λόγο αυτό διοχέτευσε σημαντικό αριθμό κονδυλίων του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού για την ασφάλεια των συνόρων, δηλαδή την περαιτέρω στρατιωτικοποίησή του και για τον εκσυγχρονισμό και την αποτελεσματικότητα των διωκτικών αρχών. Εξάλλου, όπως τόνισε ο Πρόεδρος Ομπάμα από τα 10.000 μέλη που αριθμούσαν οι δυνάμεις φύλαξης των συνόρων το 2004 επί προεδρίας του το 2010 έφτασαν τους 20.700.

Σε αδρές γραμμές, τα βασικά στοιχεία της μεταρρύθμισης (DREAMAct ακρωνύμιο, ωστόσο που συνιστά και τη λέξη όνειρο, το αμερικανικό εννοείται...) που προωθεί η κυβέρνηση Ομπάμα προς έγκριση στο Κογκρέσο, πέντε μήνες μετά την απόρριψή της από τη Δημοκρατικά ελεγχόμενη Γερουσία, είναι:

• Ασφάλεια συνόρων με έμφαση στην ενίσχυση των αρχών με ανθρώπινο δυναμικό και υλικοτεχνική υποδομή, ώστε να αποτραπεί η είσοδος «οποιουδήποτε μπορεί να βλάψει τη χώρα μας».
• Επιχειρηματίες που παραβιάζουν το νόμο με την πρόσληψη και εκμετάλλευση μεταναστών χωρίς χαρτιά και την υπονόμευση των Αμερικανών εργατών θα πρέπει να λογοδοτούν στη Δικαιοσύνη. Αντιθέτως, για τους επιχειρηματίες και τους εργοδότες που θέλουν να είναι νόμιμοι θα πρέπει να βρεθεί ένας αξιόπιστος τρόπος, ώστε να διευκολύνονται να καταγράφουν και να δηλώνουν τους νόμιμους μετανάστες!
• Ισχυροποίηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας με τη δημιουργία ενός νομικού πλαισίου του μεταναστευτικού συστήματος που αντανακλά τις αξίες και τις διάφορες ανάγκες της οικονομίας: «Οι νόμοι θα πρέπει να συνεχίσουν να δίνουν τη δυνατότητα για την ένωση των οικογενειών και να ενθαρρύνουν όσους εκπαιδεύουμε στα παγκοσμίου κλάσης εκπαιδευτικά μας ιδρύματα να παραμένουν και αναπτύσσουν νέες τεχνολογίες αλλά και να δημιουργούν επιχειρήσεις και βιομηχανίες εντός των ΗΠΑ παρά στο εξωτερικό. Ο νόμος θα πρέπει να πάψει να τιμωρεί νέους ανθρώπους που οι γονείς τους τους έφεραν παρανόμως και να τους δώσει την ευκαιρία να παραμείνουν στις ΗΠΑ εάν υπηρετήσουν στο στρατό ή εάν αναζητήσουν μία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση. Ενα έξυπνο σύστημα για τον 21ο αιώνα θα πρέπει παρέχει στις αγροτικές επιχειρήσεις ένα νόμιμο τρόπο να προσλαμβάνουν εποχιακούς εργάτες ή κατά περιόδους και θα πρέπει να βελτιώσει τις διαδικασίες για τους εργοδότες που επιδιώκουν να προσλάβουν ξένους εργάτες για θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ εάν δεν είναι αρκετοί οι Αμερικανοί εργαζόμενοι».
• Υπευθυνότητα από όλους όσοι ζουν στις ΗΠΑ παρανόμως. «Οσοι διαβιούν και εργάζονται στις ΗΠΑ θα πρέπει επίσης να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους και να βρεθούν στη σωστή πλευρά του νόμου με την εγγραφή τους και τους ελέγχους που πρέπει να περάσουν όσον αφορά το ποινικό τους μητρώο ή τους ελέγχους για την εθνική ασφάλεια, να πληρώσουν φόρους και ένα πρόστιμο, να μάθουν Αγγλικά πριν διεκδικήσουν την υπηκοότητα. Το να είσαι πολίτης αυτής της χώρας δεν σημαίνει μόνο δικαιώματα αλλά και θεμελιώδεις υποχρεώσεις. Πρέπει να δημιουργήσουμε μία οδό για τη διασφάλιση ενός νομικού καθεστώτος που είναι δίκαιο και αντανακλά τις αξίες μας».

Από τις κατευθυντήριες γραμμές του DREAM Αct αβίαστα προκύπτει ότι ο μετανάστης είτε σπουδάζει στο Χάρβαρντ είτε μαζεύει ντομάτες στην Καλιφόρνια αντιμετωπίζεται ως «μονάδα οικονομικής παραγωγής» και φυσικά ως αντικείμενο στυγνής εκμετάλλευσης. Διόλου παράξενο, δεδομένου ότι οι «αξίες» που θα πρέπει να σέβονται και να προασπίζονται οι μετανάστες που τόσες φορές ανέφερε ο Πρόεδρος Ομπάμα είναι οι καπιταλιστικές. Ωστόσο, το καινοφανές ίσως σε αυτή τη μεταρρύθμιση είναι ότι ευθαρσώς διατυπώνονται οι «προϋποθέσεις»: Επιστήμονες προς εκμετάλλευση που θα συμβάλουν σε αυτό που ο Πρόεδρος Ομπάμα πρόσφατα αποκάλεσε το όπλο των ΗΠΑ για τον 21ο αιώνα, δούλοι στην αγροτική παραγωγή ή κρέας για τις μηχανές του πολέμου σε μια χώρα που ο στρατός δεν είναι υποχρεωτικός και είναι μισθοφορικός.

Στην ίδια αντιλαϊκή ρότα η «νέα» κυβέρνηση

Μετά από μια εβδομαδιαία παράσταση έντονων πολιτικών διεργασιών και διαβουλεύσεων μέσα στο αστικό πολιτικό σύστημα, εσωκομματικών «αναταράξεων» στο ΠΑΣΟΚ, που αντανακλούν τις οξύτατες αντιθέσεις μερίδων των μεγαλοεπιχειρηματιών λόγω οικονομικής κρίσης και της διαχείρισής της, των κινδύνων καταστροφής μέρους του κεφαλαίου, σε συνδυασμό με την πίεση του οργανωμένου ταξικού λαϊκού κινήματος, ο πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, σε μια κίνηση αποπροσανατολισμού του λαού προχώρησε σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης.

Το «νέο» κυβερνητικό σχήμα, που ορκίστηκε την Παρασκευή και θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης την Τρίτη μετά από τριήμερη συζήτηση που ξεκινάει σήμερα στη Βουλή, έρχεται σε απόλυτη συνέχεια του προηγούμενου να προωθήσει τα βάρβαρα μέτρα του «Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος σταθερότητας 2011 - 2015», επιδιώκοντας παράλληλα την υποταγή του λαού στην εφαρμογή τους.

Ο ανασχηματισμός ήταν η κατάληξη μιας ενορχηστρωμένης επιχείρησης του πρωθυπουργού στα πλαίσια αναζήτησης της καλύτερης δυνατής διεξόδου από τις δυσκολίες του αστικού πολιτικού συστήματος, που προκαλεί η κρίση στην καπιταλιστική Ελλάδα, σε συνδυασμό με τη συγχρονισμένη κρίση στην Ευρωπαϊκή Ενωση και τις έντονες ενδοενωσιακές αντιθέσεις. Διέξοδος που επιδιώχτηκε με τη δημιουργία κυβέρνησης κοινής αποδοχής με τη ΝΔ και τη στήριξη του συνόλου των αστικών πολιτικών κομμάτων. Στόχος, η όσο γίνεται πιο ανώδυνη για το σύστημα προσπάθεια επιβολής των βάρβαρων μέτρων του «Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος», με την επιδίωξη χειραγώγησης του λαού σ' αυτή την πολιτική και με εκβιασμό το κάλπικο δίλημμα περί «σωτηρίας της χώρας από τη χρεοκοπία». Κάλπικο αφού πασχίζουν για τη σωτηρία του καπιταλισμού και χρεοκοπούν το λαό.

Ο πρωθυπουργός την Τετάρτη επιδίωξε το σχηματισμό «κυβέρνησης συνεργασίας» ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, δηλώντας στις τηλεφωνικές του επικοινωνίες με τον Αντ. Σαμαρά έτοιμος ακόμα και να παραιτηθεί και να υπάρξει πρωθυπουργός «κοινής αποδοχής». Ετοιμος φαίνεται να ήταν και ο Αντ. Σαμαράς. Την Πέμπτη, μετά την αποτυχημένη απόπειρα του πρωθυπουργού να σχηματιστεί «κυβέρνηση εθνικής ενότητας», παραιτήθηκαν από το βουλευτικό αξίωμα οι κυβερνητικοί βουλευτές Γ. Φλωρίδης και Εκτ. Νασιώκας. Είχαν προηγηθεί η «ανεξαρτητοποίηση» του βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος Γ. Λιάνη και η δημόσια δήλωση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Αλ. Αθανασιάδη ότι θα καταψηφίσει το «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα» γιατί «διαφωνεί» με το χαμηλό τίμημα της πώλησης της ΔΕΗ. Ακολούθησαν πλήθος ετερόκλητων δηλώσεων από στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με την πλειοψηφία να καταγγέλλει «αποστασία» και«οργανωμένο σχέδιο ανατροπής» του Γ. Παπανδρέου, και στον αντίποδα βουλευτές να αμφισβητούν τον πρωθυπουργό και να ζητούν την παραίτησή του.

Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Β. Παπανδρέου, προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες στον πρωθυπουργό και στην κυβέρνηση, ανέλαβε την «πρωτοβουλία» σύγκλησης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, πρόταση που αποδέχτηκε ο Γ. Παπανδρέου. Στην Κοινοβουλευτική Ομάδα ο πρωθυπουργός απέσπασε ουσιαστικά «ψήφο εμπιστοσύνης» από τους βουλευτές και μετά από συμφωνίες με τους κορυφαίους υπουργούς για το «μοίρασμα» θέσεων και «αρμοδιοτήτων» στην κυβέρνηση προέκυψε το νέο κυβερνητικό σχήμα.

Ενώ βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη οι εσωκομματικές διεργασίας στο ΠΑΣΟΚ οι βουλευτές της κυβέρνησης ψήφιζαν επί της αρχής το «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα», στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής.

Είναι φανερό ότι η δήθεν «επανεκκίνηση» της κυβέρνησης, που κήρυξε προχτές ο πρωθυπουργός, όσο και αν επιχειρήθηκε από τους διάφορους μηχανισμούς προπαγάνδας της άρχουσας τάξης να εμφανιστεί σαν «νέα αρχή», αποτελεί επί της ουσίας εφαλτήριο για την κλιμάκωση του πολέμου της κυβέρνησης εναντίον των λαϊκών στρωμάτων.

Οι αλλαγές στα πρόσωπα και στις υπουργικές καρέκλες, η «άνοδος» του Ε. Βενιζέλου στην αντιπροεδρία της κυβέρνησης και η μετακίνησή του στο υπουργείο Οικονομικών, η «καρατόμηση» στενών συνεργατών και προσωπικών επιλογών του Γ. Παπανδρέου, όπως οι πρώην υπουργοί, Εξωτερικών, Δ. Δρούτσας, και Περιβάλλοντος, Τ. Μπιρμπίλη, δεν αποτελούν τίποτα περισσότερο από κινήσεις διαχείρισης των εσωκομματικών «ισορροπιών» στο ΠΑΣΟΚ, με στόχο την «ακύρωση αντιδράσεων» στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και τη δημιουργία κλίματος στον κόσμο του ότι κάτι καλύτερο γίνεται, μπροστά στην ψήφιση των αντιδραστικών μέτρων.

Οσα πρόσωπα και αν αλλάξει ο πρωθυπουργός, η αντιλαϊκή πολιτική του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο θα μείνει ανέπαφη, αλλά θα κλιμακωθούν ο πόλεμος και οι εκβιασμοί ενάντια στο λαό, με την ακόμα πιο επιθετική συμμετοχή και της ΝΔ. Το νέο κυβερνητικό σχήμα στο αμέσως επόμενο διάστημα θα προχωρήσει στην υλοποίηση συγκεκριμένων στρατηγικών επιδιώξεων:

Πρώτο, στην ψήφιση των νέων βάρβαρων μέτρων του «Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος», ύψους 32,1 δισ. ευρώ, που έρχονται να λεηλατήσουν τα λαϊκά εισοδήματα και να επιταχύνουν την προώθηση των αντιδραστικών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων με στόχο τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης και τη διάνοιξη νέων πεδίων κερδοφορίας για το μεγάλο κεφάλαιο.

Δεύτερο, στην ολοκλήρωση των «διαπραγματεύσεων» με την ΕΕ και το ΔΝΤ για τη σύναψη νέου ληστρικού δανείου ύψους άνω των 100 δισ. ευρώ και την κατάρτιση «μνημονίου 2» με καινούρια σκληρά μέτρα.

Τρίτο, στη διαμόρφωση των όρων για την επίτευξη ακόμα πιο επιθετικής συναίνεσης ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ με στόχο ακόμα και την ανοιχτή κυβερνητική συνεργασία μεταξύ των αστικών κομμάτων.

Το μήνυμα των στρατηγικών στοχεύσεων της κυβέρνησης φρόντισε να στείλει ο ίδιος ο Γ. Παπανδρέου στην πρώτη συνεδρίαση του νέου υπουργικού συμβουλίου, απαιτώντας μια κυβέρνηση «συνεκτική, λειτουργική, μάχιμη και αποφασισμένη να ολοκληρώσει το έργο της», την ολοκληρωτική λεηλασία, δηλαδή, του ελληνικού λαού. Στο ίδιο πνεύμα και ο υπουργός Οικονομικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο οποίος ξεκαθάρισε: «Η πρώτη μας προτεραιότητα είναι η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, είναι ένα θέμα στο οποίο δεν έχει διατυπωθεί καμία διαφωνία».

Στον πόλεμο εναντίον του λαού ο πρωθυπουργός όσο και το σύνολο των υπουργών της κυβέρνησης θέλουν και επιδιώκουν την ακόμα μεγαλύτερη στήριξη της ΝΔ προκειμένου να υποτάξουν το λαό στη σφαγή του. Ο πρωθυπουργός μέσα στη βδομάδα, αναφερόμενος στη συνάντηση που είχε με τον Αντ. Σαμαρά, τόνισε: «Στην κατ' ιδίαν συνάντηση που είχα μαζί του, του παρουσίασα πίνακα με 18 προτάσεις της ΝΔ που ήδη υλοποιούμε και άλλες 14 που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε (...) Το παράδειγμα της Πορτογαλίας είναι πολύ διδακτικό. Οι βασικές πολιτικές δυνάμεις εκεί έστειλαν παντού μήνυμα σοβαρότητας και υπευθυνότητας. Γιατί όχι και εμείς;». Ο Ε. Βενιζέλος ανέλαβε ήδη από την Παρασκευή «πρωταγωνιστικό» ρόλο στην επιχείρηση «δικομματικής συνεργασίας» και δήλωσε έτοιμος να συναντηθεί με τον Αντ. Σαμαρά, να συζητήσουν τις προτάσεις της ΝΔ ακόμα και για το «φορολογικό σύστημα» και υπογράμμισε ότι: «Υπάρχουν τεράστια περιθώρια για πολιτική συμφωνία, αφού σε θεμελιώδη ζητήματα συμφωνούμε». Απηύθυναν εκ νέου κάλεσμα επίτευξης ακόμα πιο επιθετικής συναίνεσης στα αστικά κόμματα, φωτογραφίζοντας για ακόμα μια φορά την προοπτική της κυβερνητικής συνεργασίας.

Στην επίτευξη ακόμα πιο ανοιχτής συνεργασίας ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ αναφέρθηκε και η Γερμανίδα καγκελάριος, Α. Μέρκελ, που με δήλωσή της την Παρασκευή σημείωσε: «Ο Ελληνας πρωθυπουργός έχει τη στήριξή μας. Μπόρεσα να διαπιστώσω πόσο μεγάλη είναι η δέσμευση του πρωθυπουργού προκειμένου να ανταποκριθεί η Ελλάδα στις υποχρεώσεις της (...) Θα ήταν καλό εάν και η αντιπολίτευση υποστήριζε τον Ελληνα πρωθυπουργό. Αυτό θα βελτίωνε τις δυνατότητες να οδηγηθεί η Ελλάδα στο σωστό δρόμο».

Οι διεργασίες ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ θα συνεχιστούν το επόμενο διάστημα. Η συναίνεση μπορεί να ναυάγησε προσωρινά, αλλά θα την ξαναεπιχειρήσουν, αφού άλλωστε υπάρχει η βάση, η συμφωνία στήριξης της καπιταλιστικής οικονομίας και η διαχείριση της κρίσης σε βάρος του λαού.

Μπροστά στις ραγδαίες εξελίξεις και στους συγχρονισμένους «ελιγμούς» της κυβέρνησης, ο λαός καλείται να βάλει τη δική του σφραγίδα. Να γίνει ο ίδιος ρυθμιστής των εξελίξεων κόντρα και απέναντι στους σχεδιασμούς της άρχουσας τάξης και των κομμάτων της. Με οργάνωση της πάλης του μέσα στους τόπους δουλειάς. Με ένταση των ταξικών αγώνων στους τόπους δουλειάς, στις εργατογειτονιές, ενισχύοντας τις γραμμές του οργανωμένου ταξικού κινήματος. Με την ψήφο του στην κάλπη ενισχύοντας το ΚΚΕ. Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα μπορούν να διευρύνουν το ρήγμα στο αστικό πολιτικό σύστημα και στα κόμματά του και να δυσκολέψουν την εφαρμογή της βάρβαρης πολιτικής, συμβάλλοντας στο άνοιγμα του δρόμου για την οριστική ανατροπή της.

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ γραμματεία Θήβας

Ούτε λεπτό χαμένο!

Ανακοίνωση της Εκτελεστικής Γραμματείας

«Στη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Διοικητικού Συμβουλίου της ΓΣΕΕ, στις 17/6/2011, ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, με ηγέτιδα δύναμη την ΠΑΣΚΕ, προσέφερε για άλλη μια φορά χέρι βοηθείας στην αντεργατική - αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης, κεφαλαίου, ΔΝΤ, ΕΕ. Παρά τους όποιους αντιμνημονιακούς και αντινεοφιλελεύθερους βερμπαλισμούς αναμάσησαν τα τρομοκρατικά και εκβιαστικά διλήμματα της κυβέρνησης, της τρόικας και των κεφαλαιοκρατών.

Στόχος τους η αποδοχή από την πλευρά των εργαζομένων στη λογική της συνεννόησης και της συμμετοχής στα βάρβαρα μέτρα που λεηλατούν τη ζωή τους. Πιο συγκεκριμένα:

Διά στόματος Γ. Παναγόπουλου, η ΠΑΣΚΕ, συμπαρατασσόμενη με τη λογική της "συνευθύνης" για την αντιμετώπιση του "εξωτερικού χρέους", κάλεσε το λαό να αναλάβει το βάρος που του αναλογεί με τη χαρακτηριστική φράση ότι "κανείς δεν δικαιούται να μένει απαθής στην τραγική δημοσιονομική κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα". Επιχείρησε να αποκρύψει τους πραγματικούς υπεύθυνους για τα δεινά που υφίσταται η εργατική, λαϊκή οικογένεια, που είναι η πολιτικο-οικονομική εξουσία των μονοπωλίων, επιρρίπτοντας ευθύνες και στο ταξικό εργατικό κίνημα.

Η ΠΑΣΚΕ με το σύνθημα "αυτό που χρειάζεται η χώρα αυτήν τη στιγμή είναι η αλλαγή πολιτικής και όχι εκλογές" επιδιώκει να πείσει τους εργαζόμενους ότι με ένα άλλο διαχειριστικό μείγμα από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, οι εργαζόμενοι μπορούν να ωφεληθούν και να ευημερήσουν, συνεχίζοντας έτσι συνειδητά να καλλιεργεί επικίνδυνες αυταπάτες.

Η ΔΑΚΕ, στην ίδια γραμμή πλεύσης, διατύπωσε την αντίθεσή της στις ιδιωτικοποιήσεις με κριτήριο όμως την κερδοφορία των πρώην ΔΕΚΟ και την ούτως ή άλλως λειτουργία τους με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Κουβέντα δεν είπαν για τη διαχρονική τους συμφωνία με τις αποκρατικοποιήσεις. Παράλληλα, υμνολογώντας το "κίνημα της πλατείας", προέτρεψε ουσιαστικά τους ανθρώπους του μόχθου να εκφράσουν τη αντίθεσή τους στην εφαρμοζόμενη πολιτική με τη συμμετοχή τους σ' αυτό. Επομένως, σε ανώδυνη κατεύθυνση για το σύστημα που αναπαράγει τη φτώχεια, την ανεργία κλπ., μακριά από το οργανωμένο ταξικό κίνημα.

Η ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ επαναδιατύπωσε τη θέση της περί αποτυχημένου μνημονίου, συγκαλύπτοντας ότι ως στρατηγικό εργαλείο της άρχουσας τάξης πέτυχε τους στόχους του, που είναι η λεηλασία των μισθών, των συντάξεων, των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Εξυμνώντας το κίνημα των λεγόμενων αγανακτισμένων με τη φράση "το κίνημα της πλατείας νίκησε τα συνδικάτα", εξέφρασε την απέχθειά της στην οργανωμένη ταξική πάλη και προσπάθησε να διαγράψει από τη λαϊκή πείρα την τεράστια συνεισφορά του ΠΑΜΕ στους αγώνες, τις κατακτήσεις των εργαζομένων, τη σημερινή συνειδητή, αλλά και αυθόρμητη δράση των εργαζομένων.

Το ΠΑΜΕ επανέφερε με αποφασιστικότητα την πρότασή του για προκήρυξη 48ωρης Πανεργατικής Απεργίας με την κατάθεση του "μεσοπρόθεσμου προγράμματος" για συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής. Η ΠΑΣΚΕ η ΔΑΚΕ και η ΑΠ αναγκάστηκαν κάτω από το γενικότερο κλίμα και την αποφασιστική στάση των ταξικών δυνάμεων να συμφωνήσουν.

Ούτε λεπτό χαμένο, τα Σωματεία, οι Επιτροπές Αγώνα, όλες οι οργανώσεις της εργατικής τάξης να παλέψουν σθεναρά στους χώρους δουλειάς, στις λαϊκές συνοικίες, για την επιτυχία της 48ωρης απεργίας και την αποτροπή ψήφισης του αντιλαϊκού εκτρώματος, την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, με στόχο την αλλαγή των συσχετισμών σε συνδικαλιστικό επίπεδο και την αποτροπή αυτής της πολιτικής και των φορέων της».

48ωρη πανεργατική πανελλαδική απεργία

Η επιτυχία της απεργίας θα κριθεί από την ταξική συσπείρωση και οργάνωση μέσα στους τόπους δουλειάς και τους κλάδους

Αποφασίστηκε κάτω από την πίεση των ταξικών δυνάμεων και ξεκινά με την έναρξη της συζήτησης του Μεσοπρόθεσμου στην Ολομέλεια της Βουλής. Τα διλήμματα των κεφαλαιοκρατών αναπαράγει η συνδικαλιστική πλειοψηφία

Κάτω από την ασφυκτική πίεση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, χτες η ολομέλεια της διοίκησης της ΓΣΕΕ αποφάσισε τελικά 48ωρη πανεργατική πανελλαδική απεργία με την έναρξη της συζήτησης του Μεσοπρόθεσμου στην Ολομέλεια της Βουλής, πρόταση που οι ταξικές δυνάμεις είχαν καταθέσει εδώ και μέρες. Εκφράζοντας την αναγκαιότητα και τις διαθέσεις του κόσμου για κλιμάκωση της πάλης για να μην περάσουν τα μέτρα, να μπει φραγμός στο δεύτερο μνημόνιο που ενταφιάζει τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα το ΠΑΜΕ μπαίνει μπροστά για την οργάνωση και αυτής της απεργιακής μάχης.

Μάχη που πρέπει και μπορεί να δώσει νέα ορμή στην πάλη για χειραφέτηση εργατικών συνειδήσεων από τους εκβιασμούς και τις αυταπάτες που καλλιεργεί η πλουτοκρατία, για ολόπλευρη αποδυνάμωση των πολιτικών και συνδικαλιστικών υπηρετών της μεγαλοεργοδοσίας, για οργάνωση των εργαζομένων σε τόπους δουλειάς και γειτονιές ενάντια στη στρατηγική του κεφαλαίου.

Πλειοψηφία που υπηρετεί την ενσωμάτωση στην κυρίαρχη πολιτική

Στη συζήτηση, παρά την απόφαση για απεργία για μια φορά ακόμη επιβεβαιώθηκε ότι η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ τραβάει το γνωστό δρόμο της συναίνεσης, υπονομεύει τη ριζοσπαστικοποίηση της συνείδησης της εργατικής τάξης, επιχειρεί και πάλι την ενσωμάτωση στην κυρίαρχη πολιτική.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος πρόβαλε ως «λύση» την αλλαγή πολιτικής της κυβέρνησης, καλλιεργώντας σκόπιμα την αυταπάτη ότι η κυβέρνηση μπορεί ν' αλλάξει. Ως στόχους πάλης των εργαζομένων έθεσε την εξεύρεση πόρων από την αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής, την αναδιανομή, τον έλεγχο των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, την αντιμετώπιση του χρέους που όμως είναι δυνατή μόνο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο όπως είπε. Δηλαδή, έθεσε βασικές θέσεις της αστικής πολιτικής κάτω από τις οποίες πρέπει να στοιχηθούν οι εργαζόμενοι, αφού το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη πόρων αλλά η υπερκερδοφορία των μονοπωλίων, το πρόβλημα δεν είναι γενικά η αντιμετώπιση του χρέους αλλά η μη αναγνώρισή του από τους εργάτες, γιατί αυτό το χρέος είναι της πλουτοκρατίας και αυτή πρέπει να το πληρώσει. Και δεν είναι τυχαίο ότι αναπτύσσοντας τις θέσεις του, χαρακτήρισε τις ταξικές θέσεις και το δρόμο που δείχνει το ΠΑΜΕ ως «μη ρεαλιστική πρόταση σήμερα»! Γιατί καταλαβαίνει πολύ καλά πως η πρόταση του ΠΑΜΕ είναι πέρα για πέρα ρεαλιστική και σήμερα είναι η μόνη που απαντά από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και στην κρίση και στη βάρβαρη πολιτική του κεφαλαίου και των εκφραστών του.

Με έντονη αντικυβερνητική και αντιμνημονιακή φρασεολογία εμφανίστηκε ο Ν. Κιουτσούκης, γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ και επικεφαλής της ΔΑΚΕ, ο οποίος αναπαρήγαγε τη γνωστή άποψη ότι «το μνημόνιο απέτυχε». Πίσω απ' αυτήν τη θέση, η παράταξη της ΔΑΚΕ θέλει να κρύψει το γεγονός ότι το μνημόνιο πέτυχε πέρα για πέρα τους στόχους του. Δηλαδή, να ενισχύσει το κεφάλαιο και να φορτώσει τα σπασμένα στις πλάτες των εργαζομένων.

Αντίστοιχο ρόλο έπαιξε και η Αυτόνομη Παρέμβαση.

Χρειάζεται κίνημα εξαρτημένο απ' τα εργατικά συμφέροντα

Απαντώντας στις θέσεις των δυνάμεων της πλειοψηφίας ο Χρήστος Κατσώτης, εκ μέρους του ΠΑΜΕ, σημείωσε ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιστρατεύει όλα τα στελέχη του και την ηγεσία της ΠΑΣΚΕ για να υλοποιήσει τους αντεργατικούς σχεδιασμούς του κεφαλαίου. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η ΝΔ, που επί της ουσίας θεωρεί το μνημόνιο μονόδρομο. Λέτε - σημείωσε το στέλεχος του ΠΑΜΕ - ν' αλλάξει η πολιτική, χωρίς όμως να θίγονται τα κέρδη του κεφαλαίου. Ομως δεν μπορεί να εξυπηρετούνται τα κέρδη και να μη θίγονται οι εργάτες. Αυτή η θέση στέκεται εμπόδιο στους αγώνες των εργαζομένων, επιχειρεί να τους χειραγωγήσει. Μιλάτε για «αντιμετώπιση», για επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, άλλοι για «νόμιμο» και «παράνομο», όμως η εργατική τάξη δεν χρωστά τίποτα. Αντίθετα, σε αυτή χρωστάνε πολλά. Της χρωστάνε τις εισφορές των ασφαλιστικών ταμείων και τα αποθεματικά τους, τους έμμεσους φόρους με τους οποίους τη γδέρνουν, της κλέβουν την Υγεία, την Παιδεία, την Πρόνοια. Με τις ιδιωτικοποιήσεις υποθηκεύουν τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας. Να γιατί οι αγώνες των εργαζομένων, για να έχουν αποτέλεσμα πρέπει να έχουν διαφορετικό περιεχόμενο απ' αυτό που εσείς δίνετε. Και αυτή η πρόταση που εσείς λέτε ότι δεν είναι ρεαλιστική, ο λαός με τον αγώνα του μπορεί να την κάνει ρεαλιστική μπορεί να την κάνει πράξη. Ο Παπανδρέου μίλησε για νέο συνδικαλιστικό κίνημα που θα εξυπηρετεί τον «εκσυγχρονισμό» της χώρας. Στην πραγματικότητα, επιδιώκουν να χτυπήσουν το εργατικό κίνημα. Εμείς δεν είμαστε ούτε ακηδεμόνευτοι, ούτε ανεξάρτητοι, το δηλώνουμε ανοιχτά, είμαστε κίνημα εξαρτημένο, κίνημα δεσμευμένο από την τάξη μας, κίνημα που παλεύει για την κατάργηση της μισθωτής σκλαβιάς, κίνημα που παλεύει μέσα στους χώρους δουλειάς, εκεί «που δένεται τ' ατσάλι» για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης.

    

Διαβάστε το «μεσοπρόθεσμο»!

Το επονομαζόμενο ως «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα» αποτελεί την εγγύηση για την επερχόμενη - με μαθηματική ακρίβεια - καταστροφήτου ελληνικού λαού.

*

Κι όταν λέμε με «μαθηματική ακρίβεια» το εννοούμε με την κυριολεκτική σημασία του όρου.

Αδιάψευστος μάρτυρας είναι τα όσα ομολογούν οι ίδιοι οι συντάκτες του «μεσοπρόθεσμου».

*

Ομολογίες που ταυτόχρονα επιχειρείται, φυσικά, να αποσιωπηθούν. Να συσκοτιστούν πίσω από εκβιασμούς, από γελοία πολιτικά τερτίπιακαι από «σωτηριολογικές» δημαγωγίες.

*

Υπάρχει, όμως, μια αλάνθαστη και απλή μέθοδος για να διαπιστώσει και ο τελευταίος εργαζόμενος τι του ετοιμάζουν: Είναι η ανάγνωση του «μεσοπρόθεσμου προγράμματος»!

Αν μη τι άλλο αυτό το έκτρωμα αξίζει να διαβαστεί.

Και όχι μόνο να διαβαστεί, αλλά και να διαθοδεί. Πλατιά! Να μη μείνει Ελληνας της δουλειάς και του μόχθου που να μη γνωρίζει σε τι καρμανιόλα τον σέρνουν. Αξίζει να μάθουν οι πάντες τι είδους «σωτήρες» είναι αυτοί που ενώ τον πεθαίνουν, ενώ τον εξοντώνουν (και είναι τα ίδια τους τα κιτάπια που επιβεβαιώνουν την εξόντωση), συνεχίζουν παράλληλα να το παίζουν «σωτήρες»!

*

Ας διαβαστεί, λοιπόν, το «μεσοπρόθεσμό τους». Και ας ακολουθηθεί η συμβουλή του Μαρξ:

«Να κάνουμε το έγκλημα πιο ατιμωτικό δημοσιοποιώντας το»!

***

Πάμε, συνεπώς, να δούμε ορισμένα μεγέθη του «μεσοπρόθεσμου», που πιστοποιούν με αδιάψευστο τρόπο τι κρύβεται πίσω από τις μεγαλοστομίες.

*

α) Σύμφωνα με τη σελίδα 10 του «μεσοπρόθεσμου», οι έμμεσοι φόροι από 30,7 δισ. ευρώ το 2011, στο τέλος του προγράμματος, το 2015, θα έχουν εκτιναχτεί στα 35,6 δισ. ευρώ. Δηλαδή, η «σωτηρία» του λαού προβλέπει την εξόντωσή του διά μέσου της πιο άδικης, της πιο ταξικής, της πιο αδυσώπητης φοροληστείας.

Με άλλα λόγια: Οπως μας εγγυώνται οι «σωτήρες», η έμμεση φορολογία, αυτή που σήμερα έχει γονατίσει το λαό, στο τέλος του «μεσοπρόθεσμου» θα τον έχει ισοπεδώσει ολοκληρωτικά, αφού - όπως ομολογούν - θα έχει αυξηθεί κατά ακόμα 5 δισεκατομμύρια!

*

β) Σύμφωνα με τη σελίδα 11 του «μεσοπρόθεσμου», σήμερα, εν έτει 2011, οι τόκοι που πληρώνει ο ελληνικός λαός σε κερδοσκόπους και τοκογλύφους ανέρχονται στο 6,9% του ΑΕΠ. Εφόσον, όμως, ο λαός πιει το «φάρμακο» που πάνε να του επιβάλουν, τότε οι τόκοι που θα πληρώνει το 2015 - όπως οι ίδιοι ομολογούν - όχι μόνο δε θα έχουν μειωθεί, αλλά θα έχουν εκτιναχτεί στο 9,8% του ΑΕΠ!

Τι κάνουν, επομένως; Μας λένε ότι θέλουν να «σώσουν» την Ελλάδα, αυξάνοντας τους τόκους (!), αυξάνοντας το κομμάτι εκείνο του πλούτου που παράγει ο εργαζόμενος άνθρωπος, αλλά τον νέμονται οι ντόπιες και ξένες ακρίδες!

*

γ) Σύμφωνα με τη σελίδα 12 του «μεσοπρόθεσμου», ανάμεσα στα άλλα, υπάρχουν και δυο στοιχεία που συμπυκνώνουν ολόκληρο το πνεύμα από το οποίο διαπνέονται οι «σωτήρες». Είναι τα στοιχεία που αφορούν στην Υγεία και την Παιδεία. Τι λένε: Οτι το 2015 με την πολιτική του «μεσοπρόθεσμου» οι σημερινές κατακρεουργημένες δαπάνες για την Υγεία και την Παιδεία του λαού, θα έχουν μειωθεί περαιτέρω κατά 14% και 12%, αντίστοιχα!

Δηλαδή - όπως οι ίδιοι ομολογούν - η «σωτηρία» του λαού περνάει μέσα από τα «λουκέτα» στα νοσοκομεία και στα σχολειά της χώρας!

*

δ) Και πάμε στο «καλύτερο»: Το δημόσιο χρέος της χώρας, σύμφωνα και πάλι με τη σελίδα 11 του «μεσοπρόθεσμου», υπολογίζεται ότι εντός του 2011 θα κινηθεί περίπου στα 350 δισ. ευρώ. Τι, όμως, μας «υπόσχονται»;

Πρώτον, ότι - βάσει του «κακού» τους σεναρίου, αν δηλαδή στο μεταξύ δεν έχουν ξεπουλήσει την Ελλάδα μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, τότε το 2015 το χρέος θα είναι 401,3 δισ. ευρώ! Μεγαλύτερο δηλαδή απ' ό,τι είναι σήμερα!

Δεύτερον, ότι - βάσει του «καλού» τους σεναρίου - και εφόσον θα έχουν ξεπουλήσει τα πάντα μέσω των αποκρατικοποιήσεων, τότε το δημόσιο χρέος το 2015 θα είναι 351,4 δισ. ευρώ! Οσο, δηλαδή, είναι και σήμερα!

***

Με άλλα λόγια:

Μετά την εφαρμογή του «μεσοπρόθεσμου», και αφού θα έχουν πετάξει το λαό στην εξαθλίωση, στην ανεργία, στη φτώχεια και στα εργασιακά κάτεργα, αφού θα έχουν εκποιήσει τα πάντα, τότε

- σύμφωνα με την... «καλή εκδοχή» τους -

το χρέος (για τη μείωση του οποίου υποτίθεται ότι γίνονται όλα αυτά τα «σωτήρια») θα παραμένει στα ίδια, στα σημερινά επίπεδα!

*

Οσο για την «κακή εκδοχή» τους, προβλέπει ότι μετά το λαϊκό αφανισμό

- ο οποίος προωθείται στο όνομα της μείωσης του χρέους -

το χρέος θα έχει αυξηθεί κι άλλο!

*

Μας «υπόσχονται» δηλαδή και θέλουν να επιβάλουν μια πολιτική, που, είτε με την «καλή» είτε με την «κακή» εκδοχή της,

θα έρθουν ξανά το 2015 να πουν στο λαό ότι το χρέος είναι ξανά υψηλό και ότι πρέπει να κόψει ξανά τους μισθούς του!

Αλλά, επειδή ο λαός δεν θα έχει τίποτα πια να κόψει από μισθούς και συντάξεις, τότε θα του πουν ότι ήρθε η ώρα να του κόψουν το λαιμό!

*

Αυτά περιγράφονται - από τους ίδιους - στο «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα». Το «φάρμακό τους» δεν είναι τίποτα λιγότερο από«κώνειο».

`Η ο ελληνικός λαός θα το πιει και θα εξανδραποδιστεί, ή θα ξεσηκωθεί στους τόπους δουλειάς, θα εξεγερθεί στους δρόμους, θα τους «μαυρίσει» στις εκλογές και θα σαρώσει όλους τους «πρόθυμους» να τον δέσουν και να τον «αυτοκτονήσουν».

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Μεγαλώνει η ανησυχία για ανεξέλεγκτη χρεοκοπία

Η συζήτηση για τα παλιά και νέα δάνεια σχετίζεται με τη στρατηγική επιδίωξη του κεφαλαίου να διασωθεί το ευρώ

Με αιχμή την εξέλιξη της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα, οξύνονται οι κόντρες και οι ανησυχίες στο ζήτημα της ελεγχόμενης χρεοκοπίας

Μπροστά στο φόβο μιας άναρχης και ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας της Ελλάδας, οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις της ευρωζώνης αναζητούν την κοινή συνισταμένη, προκειμένου να καταλήξουν σε ένα νέο δάνειο προς την Ελλάδα με επιμερισμό της ζημιάς στους ιδιώτες πιστωτές. Σε αυτό το κλίμα και εν μέσω ραγδαίων των πολιτικών εξελίξεων, το ΔΝΤ εμφανίζεται έτοιμο να εκταμιεύσει την επόμενη δόση του δανείου, ενώ η ΕΕ εκτιμά ότι θα εκταμιεύσει το δικό της μερίδιο στις αρχές Ιούλη, και στις 11 Ιούλη να καταλήξει το Γιούρογκρουπ στους όρους παροχής νέου δανείου προς την Ελλάδα.

Την αποφασιστικότητα του ευρωενωσιακού κεφαλαίου να διασφαλίσει το ενιαίο νόμισμα από τη μια, αλλά και τους αδυσώπητους ανταγωνισμούς που μαίνονται στο παρασκήνιο, φανερώνει η δήλωση του Προέδρου της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος είπε σε συνέντευξη Τύπου: «Απευθύνω έκκληση σε όλους να επιδείξουν πνεύμα υπευθυνότητας και αίσθηση συμβιβασμού (...) Είναι καθήκον όλων να κάνουμε ό,τι χρειαστεί για να διαφυλάξουμε τη σταθερότητα του ευρώ (...) Χρειάζεται να αφήσουμε πίσω αυτές τις εθνικές διαμάχες και να ανακτήσουμε την αίσθηση του κοινού μας προορισμού».

Στη σημερινή συνάντηση του Ν. Σαρκοζί με την Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, αναμένεται να συζητηθούν οι παράμετροι του νέου δανείου προς την Ελλάδα. Ανάλογη έκκληση απευθύνει και ο κοινοτικός επίτροπος, Ολι Ρεν, ο οποίος, μιλώντας στο πρακτορείο Bloomberg, δηλώνει ότι «βρισκόμαστε σε στενή επαφή με το ΔΝΤ. Είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να ολοκληρώσουμε την επιθεώρηση στις επόμενες μέρες, μέχρι την Κυριακή, και μπορούμε να πάρουμε τις αποφάσεις για τις δόσεις αντίστοιχα των δύο οργανισμών, οπότε η επόμενη δόση να καταβληθεί στις αρχές του Ιούλη».

Ο ίδιος διευκρινίζει ότι ο τρόπος εμπλοκής των ιδιωτών πιστωτών στο νέο δανειακό πακέτο προς την Ελλάδα, θα αποφασιστεί στην προγραμματισμένη συνάντηση των Ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών στις 11 Ιούλη, καθώς μέχρι τότε «θα πρέπει να λύσουμε τις εναπομείνασες διαφορές σε ό,τι αφορά στη φύση εμπλοκής των ιδιωτών».

Ο Ο. Ρεν επαναλαμβάνει και το κάλεσμα για επιθετική συναίνεση των αστικών κομμάτων στην Ελλάδα, σημειώνοντας: «Είναι λυπηρό το γεγονός ότι οι προσπάθειες για εθνική ενότητα δεν ευοδώθηκαν χτες. Οι προσπάθειες που χρειάζονται για να αποφευχθεί η χρεοκοπία - που θα ήταν καταστροφική για την Ελλάδα - είναι ευθύνη όλων των πολιτικών δυνάμεων». Στο ίδιο πνεύμα, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού ΣυμβουλίουΧέρμαν Βαν Ρομπέι, σε δήλωσή σημειώνει ότι «δεν είναι ώρα για κομματικές πολιτικές. Ελλοχεύουν μεγάλοι κίνδυνοι και οι Ελληνες πολίτες το γνωρίζουν αυτό (...) Αυτή είναι μια στιγμή, όπου δεν πρέπει να υπάρχουν διχασμοί αλλά ενότητα και δράση».

Πηγή:www.capital.gr

Από την πλευρά του ΔΝΤ, ο ειδικός σύμβουλος του γενικού διευθυντή του Ταμείου, Ζου Μιν, δηλώνει ότι«ανησυχώ διότι η κατάσταση έχει αλλάξει δραματικά το τελευταίο 24ωρο». Ο ίδιος εκφράζει την ελπίδα ότι η ελληνική κυβέρνηση θα μπορέσει να εξασφαλίσει συναίνεση για την εφαρμογή του αντιλαϊκού προγράμματος και τονίζει ότι «είμαστε έτοιμοι να προσφέρουμε στήριξη γιατί είναι απολύτως απαραίτητο για την Ελλάδα, την Ευρώπη και ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία».

Αργά το απόγευμα, η υπεύθυνη Εξωτερικών Σχέσεων του ΔΝΤ Κ. Ατκινσον ανακοίνωσε ότι «είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε τη στήριξή μας στην Ελλάδα υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμοστούν οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις που έχουν συμφωνηθεί με τις ελληνικές αρχές». Σύμφωνα με το πρακτορείο «Reuters», το ΔΝΤ αναμένεται ότι θα καταβάλει το μερίδιό του στην επόμενη δόση του δανείου προς την Ελλάδα σύντομα, ώστε να δώσει στην ΕΕ περισσότερο χρόνο για να οριστικοποιήσει ένα νέο δανειακό πακέτο για το 2012 και πέραν αυτού. Μια άλλη πηγή δήλωσε πως η πληρωμή από το ΔΝΤ μπορεί να πραγματοποιηθεί ακόμη και την ερχόμενη βδομάδα.

Ανησυχούν για ενδεχόμενο ντόμινο

Σύμφωνα με δημοσίευμα των «Financial Times», που επικαλείται αξιωματούχους της γερμανικής κυβέρνησης, η Γερμανία φέρεται αποφασισμένη να πετύχει μια «ουσιώδη και ποσοτική» συμβολή των ιδιωτών ομολογιούχων στο νέο πακέτο βοήθειας και δεν επιμένει πλέον σε κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο, εκτιμώντας πως η συμφωνία για τη συμμετοχή ιδιωτών πιστωτών μπορεί να παρθεί στο μέλλον, καθώς το ΔΝΤ δηλώνει έτοιμο να χορηγήσει την επόμενη δόση του δανείου στην Ελλάδα.

Σε μια επίδειξη δημαγωγίας και υποκρισίας, ο υφυπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Στέφεν Κάμπετερ ζητά από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να σεβαστούν τη συναισθηματική διάθεση των Ελλήνων και δηλώνει πεπεισμένος ότι η πλειονότητα του λαού αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα του προγράμματος προσαρμογής, μολονότι αυτό είναι επώδυνο.

Από την πλευρά του, ο Λορέντζο Μπίνι Σμάγκι, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΚΤ, εκτιμά ότι «η Ελλάδα προχώρησε ήδη στη μεταρρύθμιση των συντάξεων αλλά της απομένουν ακόμη πολλές άλλες, οι οποίες είναι οπωσδήποτε δύσκολες» και παρεμβαίνει στο ζήτημα της συναίνεσης, λέγοντας ότι «είναι κρίμα που η αντιπολίτευση κάνει αυτή την περίοδο παιχνίδι, σε ό,τι αφορά το εν λόγω σημείο, διότι στην Πορτογαλία και σε έναν κάποιο βαθμό και στην Ιρλανδία, τηρείται μια κοινή διαδικασία λήψης αποφάσεων από την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση».

Ο κεντρικός τραπεζίτης της Ολλανδίας, Νουτ Βέλνικ, ζητά το διπλασιασμό των κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας στα 1,5 τρισ. ευρώ, καθώς εκτιμά ότι το νέο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα εμπεριέχει πολλές «αβεβαιότητες» και κινδύνους. Από την πλευρά του, ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας του Μεξικού και υποψήφιος για την προεδρία του ΔΝΤ, Αγκουστίν Κάρστενς, προτείνει να συμμετέχει και η Παγκόσμια Τράπεζα στο δανεισμό της Ελλάδας, σημειώνοντας ότι η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα πρέπει να αποτελέσει μόνο την έσχατη λύση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των «Financial Times», μεγαλώνει ο κίνδυνος για «σκληρό χρεοστάσιο και μεγάλες απώλειες για τους επενδυτές» στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να ακμάζει η αγορά μονοετών credit default swaps (ασφάλιστρα υψηλού κινδύνου), «τα οποία θα δώσουν μεγάλα κέρδη στην περίπτωση σκληρού χρεοστασίου τους επόμενους 12 μήνες». Δημοσίευμα της Wall Street Journal σημειώνει ότι «η Ελλάδα δεν έχει τον τρόπο ή τη θέληση να πληρώσει αυτά που χρωστάει» και αναφέρει ότι οι «προβλέψεις του ΔΝΤ συνιστούν ότι η ελληνική οικονομία θα συρρικνωθεί κατά 8,4%, από την κορυφή στον πάτο, το 2013».

Φοβούνται το εργατικό κίνημα

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Sueddeutsche Zeitung, «το πιο συνετό σενάριο θα ήταν τώρα το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία να σχηματίσουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας, αντί να δρομολογήσουν νέες εκλογές. Ασφαλώς θα πρέπει να προκηρυχθούν νέες εκλογές, αλλά όχι αμέσως, διότι ο προεκλογικός αγώνας θα βαθύνει το χάσμα και τη διχόνοια και επιπλέον δεν συμβάλλει καθόλου στην επίλυση της κρίσης (...) Ο Παπανδρέου ήξερε όμως ότι μπορεί να περάσει το πακέτο των περικοπών από το κοινοβούλιο, αλλά δεν μπορεί να το εφαρμόσει, διότι ο λαός δεν το αποδέχεται».

Αποκαλυπτική για τα εμπόδια που βάζει το εργατικό κίνημα στη διαχείριση της κρίσης υπέρ των μονοπωλίων, είναι και η εκτίμηση του Ιαν Μπρέμερ, προέδρου του «Eurasia Group», σε άρθρο του στους Financial Times. Γράφει μεταξύ άλλων: «Η προσπάθεια για το σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης μπορεί να αποβεί θετική, εάν αξιοσέβαστοι τεχνοκράτες αναλάβουν θέσεις - κλειδιά (...) Ακόμη όμως, κι αν τα καταφέρει ο κ. Παπανδρέου να ενώσει τη χώρα του, είναι μάλλον απίθανο να κρατήσει αυτή η ενότητα (...) Οι Πορτογάλοι δεν είναι τόσο εξαγριωμένοι όσο οι Ελληνες. Η Πορτογαλία δεν έχει τόσο ισχυρά εργατικά συνδικάτα και έχει λιγότερες απεργίες από ό,τι άλλα κράτη της ΕΕ. Κι αυτό συμβαίνει κυρίως επειδή υπάρχει ευρεία αναγνώριση στη χώρα ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες (...) Οι Ευρωπαίοι ηγέτες όμως, θα πρέπει να προετοιμάζονται για το χειρότερο, καθώς η Ελλάδα κουτρουβαλάει προς το πουθενά και θα πρέπει να είναι ευχαριστημένοι που μέχρι στιγμής η Πορτογαλία και η Ισπανία δεν ακολουθούν».