Παρασκευή 15 Μαρτίου 2013

Επιστολή κόλαφος από καθηγητές του ΠΑΜΕ


'Οι λαϊκές επαναστάσεις μπορούν να νικήσουν!
Αγαπητέ μαθητή, μαθήτρια
Ίσως έχεις βαρεθεί να ακούς συνέχεια για επετείους και γιορτές, ειδικά σήμερα που η πολιτική της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του συστήματος των εφοπλιστών, των επιχειρηματιών κάνουν επίθεση στη ζωή σου και στην οικογένειά σου. Κράτα όμως το εξής: ό,τι επίθεση και να σου κάνουν, δε θα σταματήσουν ποτέ να στοχεύουν στο μυαλό σου. Γι’ αυτό σου λένε ψέματα και μισές αλήθειες και για την 25η Μαρτίου, όπως κάνουν και για την 28η Οκτώβρη αλλά και για το Πολυτεχνείο.
Είναι ώρα να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους!
Δεν σου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι γιορτάζουμε την έναρξη της επανάστασης του 1821 στις 25η Μαρτίου ενώ ήδη στις 23 Μάρτη του 1821 η Καλαμάτα και άλλα μέρη της Πελοποννήσου είχαν απελευθερωθεί από τους Τούρκους;
Η απάντηση είναι ότι με διάταγμα του 1838, δηλαδή 13 χρόνια αργότερα, ορίσθηκε εθνική γιορτή η μέρα του Ευαγγελισμού για να ντύσουν την επανάσταση με θρησκευτικό μανδύα.
Όμως η επίσημη Εκκλησία δεν ήταν υπέρ της Επανάστασης. Όταν ο Παπαφλέσας συναντήθηκε με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό για να του πει ότι όλα ήταν έτοιμα για την επανάσταση, ο τελευταίος άρχισε να τον βρίζει ότι είναι απατεώνας. Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός μάλιστα είχε πει: "Ας αφήσουμε τα παιδιά του Μωάμεθ να αποτελειώσουν τα παιδιά του Ροβεσπιέρου"!
Ένας από τους κοτζαμπάσηδες, δηλαδή τους Έλληνες άρχοντες της εποχής, είπε "κάλλιο οι Τούρκοι κι ο ραγιάς υπόδουλος, παρά λεύτερο έθνος με το λαό να’ χει δικαιώματα"!
Είναι ψέμα ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε πρώτος τη σημαία της επανάστασης του 1821. Τη σημαία στην Πάτρα την ύψωσε ο λαϊκός ηγέτης Παναγιώτης Καρατζάς, τον οποίο δολοφόνησαν οι πρόκριτοι της Πάτρας.
Τι σημαίνει αυτό;
Η επανάσταση του 1821 ήταν σύγκρουση με τον Οθωμανικό Δεσποτισμό και συνδέονταν με την απελευθέρωση. Όλοι οι Έλληνες δεν ήταν υπέρ της επανάστασης. Μάλιστα υπήρχαν Έλληνες που ήταν μέρος του Οθωμανικού Συστήματος εξουσίας.
Στην επανάσταση του 1821 δεν πήραν μέρος μόνο ορθόδοξοι Χριστιανοί και Έλληνες το γένος.Πήραν μέρος, κατ' αρχήν, οι λεγόμενοι Φιλέλληνες, από το χώρο της Δυτικής Ευρώπης.
Εκτός από τους Φιλέλληνες, ωστόσο, πήραν μέρος στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και Βλάχοι, Μολδαβοί, Βούλγαροι, Αλβανοί, Σέρβοι, Τσιγγάνοι, Ούγγροι, Πολωνοί και άλλοι.
Ξέρεις άραγε ότι στα πλοία του Μιαούλη, το πλήρωμα δεν ήξερε καθόλου την ελληνική γλώσσα και ότι μιλούσε Αρβανίτικα;
Ξέρεις ότι οι επαναστάτες του 1821 δεν χωρίζανε το λαό σε Έλληνα και ξένο; Ο Ρήγας Φεραίος καλούσε Χριστιανούς και Τούρκους σε κοινό αγώνα για το γκρέμισμα της οθωμανικής κυριαρχίας και στη δημιουργία μιας Βαλκανικής Ομοσπονδίας.
Η επανάσταση του 1821 δεν ήταν θρησκευτικός πόλεμος, ξεσηκωμός των Χριστιανών κατά των Μωαμεθανών.
Ήρθαν στιγμές που Έλληνες και Τούρκοι πολέμησαν μαζί, εναντίον των Βενετών, των Ισπανών και του Πάπα (και αντίστροφα), προτιμώντας οι Έλληνες ραγιάδες την τουρκική από τη δυτικοευρωπαϊκή φεουδαρχία, αφού η τελευταία υπήρξε κατά πολύ σκληρότερη της τουρκικής.
Αλλά και οι Φιλέλληνες της Δυτικής Ευρώπης που συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821, είχαν ταξικά κίνητρα: να κυριαρχήσουν τα ιδανικά και οι σκοποί της μεγάλης (αστικής) Γαλλικής Επανάστασης, ανεξάρτητα από το ότι υπήρχε και ο θαυμασμός τους για την αρχαία παιδεία. Και όπως γνωρίζουμε, η εκκλησία στη Γαλλία δεν πέρασε και πολύ καλές ημέρες κατά τη Γαλλική Επανάσταση...
Όλα αυτά λοιπόν δεν θα στα πουν τα σχολικά βιβλία γιατί δεν θέλουν να ξέρεις τι είναι η επανάσταση για να βγάλεις τα σωστά συμπεράσματα για το σήμερα και τη ζωή σου.
Σου λέμε λοιπόν:
Στην επανάσταση του 1821 δεν ήταν όλοι οι Έλληνες μαζί γιατί είχε κοινωνικό χαρακτήρα.
Κάθε κοινωνική επανάσταση δίνει απάντηση στο ερώτημα: ποια τάξη θα είναι στην εξουσία.
Η επανάσταση είναι το όχημα για να προχωρήσει η κοινωνία μπροστά.
Σκέψου λοιπόν ότι σε όλη την Ευρώπη εκείνη την περίοδο ξεσπούσαν αστικές επαναστάσεις, δηλαδή επαναστάσεις που έβαζαν στόχο να φύγουν οι φεουδάρχες (κάτοχοι γης) από την εξουσία και να πάρουν την πολιτική εξουσία οι αστοί (κάτοχοι κεφαλαίου που εκμεταλλεύονται την ελεύθερη εργατική δύναμη).
Βγάλε τα συμπεράσματα σου για το σήμερα!
Σήμερα πρωτοπόρα κοινωνική δύναμη, δηλαδή αυτοί που μπορούν και θέλουν να φέρουν τα πάνω κάτω, είναι η εργατική τάξη. Η αστική τάξη είναι πια αντιδραστική. Το ξέρεις, το ζεις! Γι’ αυτό κάνει τέτοια επίθεση στη ζωή σου, γι’ αυτό στέλνει τα ΜΑΤ όταν αγωνίζεσαι, σε θέλει σύγχρονο σκλάβο με μισθό ψίχουλα, με ζωή χωρίς δικαιώματα, σε βομβαρδίζει με ναρκωτικά.
Η επανάσταση του 21, όπως κάθε επανάσταση, ασκεί βία και δεν σέβεται κανέναν θεσμό, καμιά νομιμότητα που εκμεταλλεύεται τους λαούς.
Στη σημαία της δεν γράφει τίποτα για το νόμιμο αλλά για το δίκαιο.
- Και σήμερα επίκαιρο σύνθημα είναι: "νόμος είναι το δίκιο του εργάτη και όχι τα κέρδη του κεφαλαιοκράτη"!
- Οι επαναστάτες του 21 λέγανε "φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους", δεν διαπραγματεύονταν με τους εχθρούς τους. Σήμερα, προσκυνημένοι είναι αυτοί που στηρίζουν την ΕΕ, το ΔΝΤ, την κοινωνία του κέρδους και της αγοράς.
- Ο στρατός της αντίδρασης (Ιερή συμμαχία τότε, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΝΑΤΟ σήμερα) δεν είναι ανίκητος.
- Οι κοινωνίες χωρίζονται σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους. Στο λαό και τους από πάνω. Η αντίθεσή τους δεν λύνεται με διάλογο αλλά με πάλη.
Ο λαός που πιστεύει στη δύναμή του νικά- ο λαός που παραδίνεται χάνει!
Κράτα το καλά: είτε στον αγώνα είτε στην υποταγή, ποτέ όλοι οι Έλληνες δεν ήταν μαζί!
Το 1821 κάποιοι έβλεπαν στον Οθωμανό κατακτητή, τον φίλο, το στήριγμα της δικής τους εξουσίας. Το 1940 κάποιοι έλεγαν, οι "Γερμανοί είναι φίλοι μας" και συνεργάστηκαν με τους φασίστες. Είναι οι πολιτικοί πατεράδες των σύγχρονων ναζιστών της Χρυσής Αυγής.
Το 1821 κάποιοι καλούσαν το λαό σε ομοψυχία για να αντέχει στον τουρκικό ζυγό. Το 1940 κάποιοι έλεγαν ότι είναι τρέλα η αντίσταση. Σήμερα κάποιοι σε καλούν σε εθνική ομοψυχία για να βγούμε από την κρίση και εννοούν να θυσιάσεις τη ζωή και τα όνειρά σου για να σωθούν τα κέρδη της πλουτοκρατίας, του συστήματος τους! Κάποιοι άλλοι, μιλάνε για "κατοχή" από ξένα κράτη, για να κρύψουν τους Έλληνες επιχειρηματίες που πλουτίζουν από τον ιδρώτα των γονιών σου.
Την ιστορία τη γράφουν οι λαοί! Σήμερα είναι η δική σου σειρά.
Η πάλη για τις ανάγκες σου θα είναι σκληρή αλλά δίκαιη. Έτσι ήταν πάντα!
Οργάνωσε τον αγώνα σου για τα δικαιώματά σου, διάβασε και μάθε την αληθινή ιστορία του λαού και του τόπου σου. Αντάρτης-κλέφτης-παλικάρι, πάντα είναι ο ίδιος ο λαός!''.

Σάββατο 9 Μαρτίου 2013

Ο νομάρχης Φαντομάς

Ο Κώστας Καίσαρης κατάκοπος αλλά υπερήφανος παρουσιάζει την διδακτορική εργασία του που έχει σαν θέμα τον Παναγιώτη Ψωμιάδη. Η καλύτερη και ζωντανή μάλιστα απόδειξη ότι ο καραγκιόζης ήταν Ελληνας και μάλιστα Μακεδόνας. Αυτιάς, Παπαδάκης και λοιποί μπορούν να είναι υπερήφανοι για το δημιούργημα τους.

Ο καραγκιόζης, ο κανονικός καραγκιόζης, είναι πολυτεχνίτης. Αστείρευτη είναι η λαϊκή σοφία και πάντα επίκαιρη. Υπάρχουν βέβαια και οι σύγχρονοι καραγκιόζηδες. Οχι για να γελάνε τα μικρά παιδιά. Αλλά για να ψηφίζουν οι μεγάλοι των 18 και άνω όπως ο περίφημος Παναγιώτης Ψωμιάδης. Τυπικά το επάγγελμά του είναι πολιτικός. Από το 1982 που εκλέχθηκε για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος. Από το 1990 βουλευτής και από το 2002 νομάρχης.
Αυτά τα 30 χρόνια η πολιτική ήταν για τον Παναγιώτη, η πρόφαση. Η πρόφαση για να αναδείξει το τεράστιο ταλέντο του και τα πολυποίκιλα προσόντα του. Ποιος καραγκιόζης και ποιος Φαντομάς με τα χίλια πρόσωπα; Ο Παναγιώτης κάτι τέτοιους τους έχει για κολατσιό. Για πλάκα. Μια μπουκιά τους κάνει.
Έχουμε και λέμε λοιπόν με αποδείξεις μάλιστα. Με ντοκουμέντα. Με φωτογραφίες και με βίντεο:

-Ο Ψωμιάδης τραγουδιστής. Σε γάμους, βαπτίσεις, πανηγύρια, μπουζουξίδικα σε τηλεοπτικές εκπομπές και πάσης φύσεως εκδηλώσεις. Με ένα δίσκο στο ενεργητικό του που έφερε τον τίτλο "Ελλάδα μου για Σένα τραγουδώ". Με τον ίδιον τον Παναγιώτη στο εξώφυλλο και φόντο πίσω, τι άλλο, τον Λευκό Πύργο και τον Μέγα Αλέξανδρο καβάλα στον Βουκεφάλα, που κάνει σούζα.
-Ο Ψωμιάδης Ζορό. Με μαύρη μπέρτα, μαύρη μάσκα, μαύρο καπέλο ...  και με το σπαθί στο δεξί χέρι να ξιφομαχεί.

-Ο Ψωμιάδης να ψήνει σουβλάκια με το καλαμάκι στο χέρι.
-Ο Ψωμιάδης καβάλα στο άλογο. Καβάλα σε μαύρο άλογο με κοστούμι και κόκκινη γραβάτα. Καβάλα σε γκρι άλογο με μπλου-τζιν και πέτσινο σακάκι. Καβάλα σε άσπρο άλογο με άσπρη πουκαμίσα και μαύρο γιλέκο.
-Ο Ψωμιάδης ηθοποιός στο ίδιο πλάνο με τον Παύλο Κοντογιαννίδη.
-Ο Ψωμιάδης ποδοσφαιριστής. Και σε κανονικό γήπεδο και σε 5Χ5.
-Ο Ψωμιάδης Άγιος Βασίλης, Να προσγειώνεται με ελικόπτερο της Εκπ΄ρε Σέρβις και να μοιράζει δώρα στα μικρά παιδιά.

-Ο Ψωμιάδης καρναβαλιστής. Να χορεύει με όρθια αρκούδα, ή να κρατάει στην αγκαλιά του μεταμφιεσμένη νύφη.

-Ο Ψωμιάδης πωλητής χαλιών με την Δέσποινα Μοιραράκη.
-Ο Ψωμιάδης ξυπόλητος με τη φόρμα της Εθνικής ομάδας, δεμένος με σκοινιά-λάστιχα να κάνει μπάντζι τζάμπινγκ.
-Ο Ψωμιάδης οδηγός βέσπας. Ο Ψωμιάδης οδηγός Go kart. Ο Ψωμιάδης οδηγός τζετ σκι. Ο Ψωμιάδης με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδας, μετέχει σε αγώνες τρίκυκλων. Ο Ψωμιάδης οδηγός στο γαλανόλευκο βαν της Νέας Δημοκρατίας, με συνοδηγό τον Αντώνη Σαμαρά.
-Ο Ψωμιάδης σε σουβλατζίδικο να κόβει γύρο.
-Ο Ψωμιάδης κομμωτής. Να χτενίζει και να κάνει πιστολάκι.
-Ο Ψωμιάδης μάγειρας, με κεραμιδί μπλούζα με αρκουδάκι.

-Ο Ψωμιάδης Χριστιανός με την εικόνα της Παναγίας στα χέρια.
-Ο Ψωμιάδης ποδηλάτης.
-Ο Ψωμιάδης να υφίσταται.
-Ο Ψωμιάδης αμολάει καλούμπα από φουσκωτό στον μεγαλύτερο αετό των Βαλκανίων, μεγέθους  πέντε επί πέντε μέτρων.
-Ο Ψωμιάδης ο μοναδικός άνθρωπος στον πλανήτη που έχει το κληρονομικό χάρισμα να μπορεί να μιλάει σε δύο τηλέφωνα και να ακούει από κάθε αυτί, τι του λέει ο συνομιλητής του.
-Ο Ψωμιάδης προσευχόμενος κι απευθυνόμενος σιωπηλά στο Θείον.
Ο Ψωμιάδης τρώγοντας λαγάνα στις απόκριες, μετά του ανάλογου καπέλου.
-Ο Ψωμιάδης Χριστιανός Νο2, σκύβοντας ευλαβικά να φιλήσει το χέρι του Άνθιμου, προκειμένου να συγχωρεθούν οι (λίγες εώς ελάχιστες) αμαρτίες του.
-Ο Ψωμιάδης-χαμάλης μεταφέροντας βαρέλια.
-Ο Ψωμιάδης, έχοντας υποστεί τη βάσανο του γιαουρτόματος.

Απίστευτο ρεκόρ...

-Που να φτουρήσει ο καραγκιόζης, μπροστά του; Οι καραγκιοζοπαίκτες, αν έχουν ίχνος ευαισθησίας, πρέπει να σκίσουν πάραυτα, τα πτυχία τους και τις φιγούρες του. Να φτιάξουν άλλες με πρωταγωνιστή και ήρωα τον Παναγιώτη Ψωμιάδη. Και άλλες φιγούρες. Αντί του Χατζηαβάτη, του Μπάρμπα Γιώργη και του Σιόρ Διονύση, τους διάφορους φίλους και συνεργάτες του Ψωμιάδη. Τον αδερφό του Διονύση αντί για τον Σιόρ Διονύση, τον Άνθιμο που τον είχε και τον έχει ακόμα σαν παιδί του και τους λοιπούς που όλα αυτά τα χρόνια, συναγελάζονταν μαζί του. Χωρίς ποτέ να ξεχνάμε βέβαια τα ΜΜΕ. Τον Γιώργη Αυτιά και τον Γιώργο Παπαδάκη. Την Χριστίνα Λαμπίρη και την Τατιάνα Στεφανίδου.
Και τόσους άλλους και τόσες άλλες. Ο Ψωμιάδης δεν ήταν αυτοφυής. Δεν ξεφύτρωσε  μόνος του. Ούτε έμπαινε σαν διαρρήκτης στα παράθυρα των καναλιών. Αν υπάρχει τρόπος να γίνει σχετική καταμέτρηση ο Ψωμιάδης είναι ο πρώτος μακρά του δεύτερου, σε ώρες τηλεοπτικών πτήσεων. Αν ήταν πιλότος θα είχε πάρει πέντε συντάξεις. Ο Άδωνις που προσπαθεί ματαίως να τον φτάσει, πρέπει να ζήσει εφτά ζωές για να τα καταφέρει. Το ρεκόρ του Ψωμιάδη σε αριθμό αλλά και χρόνο τηλεοπτικών εμφανίσεων, θα παραμείνει στοιχειωμένο και ακατάρριπτο, στους αιώνες των αιώνων.

Όλα αυτά τα χρόνια όμως, ο Ψωμιάδης δεν ήταν μόνο διασκεδαστής. Να φωνάζει δηλαδή από τα παράθυρα "εγώ δεν φοράω στριγκάκια", "είμαι πολύ σκληρός για να πεθάνω πολιτικά" και "κάτω το κράτος των Αθηνών". Ο άνθρωπος που άσκησε και στην πραγματική του ζωή τα επαγγέλματα του κομφερανσιέ (όπως ο Γ. Καρατζαφέρης), του ιδιοκτήτη μπαρ-αναψυκτηρίου και μπουζουξίδικου στα Λαδάδικα, όπου τραγουδούσε ο ίδιος με την αμέριστη βοήθεια των ΜΜΕ, πήγε πολύ ψηλά: Μπλέχτηκε στην υπόθεση του Βατοπεδίου με την ανταλλαγή 76 στρεμμάτων. Ακούγεται να μιλάει στις κασέτες που συμπεριλαμβάνονται στη δικογραφία του μεγάλου κυκλώματος τοκογλυφίας και εκβιασμών στη Θεσσαλονίκη. Συνεργάτης του ήταν ο Π Αναγνωστόπουλος, της υπόθεσης των "κουμπάρων" που είχαν μεταφερθεί στις φυλακές με τις χειροπέδες στα χέρια. Και τον Ψωμιάδης να δηλώνει περήφανα "εγώ τους φίλους μου δεν τους πουλάω".
Ο Ψωμιάδης δεν ήταν μόνο διασκεδαστής. Να βγαίνει στα παράθυρα του Παπαδάκη με τις χειροπέδες στα χέρια (σ.σ. κάπως προφητικό θα λέγαμε αυτό) και με φόντο από πίσω την ελληνική και τη βυζαντινή σημαία φωνάζοντας "κινδυνεύει η Ελλάδα . Ή σε άλλη σκηνή να βγάζει τη μάσκα του Ζορό, λέγοντας "πρέπει να βγάλουν οι πολιτικοί, τις μάσκες που φοράνε όλο το χρόνο". Ο Ψωμιάδης τελικά παραπέμπεται να δικαστεί για τα περίφημα 45άρια της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης και με το Νόμο περί καταχραστών του Δημοσίου μάλιστα. Για ζημιά γύρω στα 5 εκατομμύρια ευρώ, ενώ υπάρχουν κι άλλες εκκρεμότητες.  Όταν πρόσφατα ο Παπαγεωργόπουλος για το Δήμο Θεσσαλονίκης άκουσε ισόβια κι ο Τζοχατζόπουλος για το κολώσπιτο στην Αρεοπαγίτου 8 χρόνια. Οι καιροί πράγματι είναι δύσκολο. Με  τον Ψωμιάδη πλέον έρημο βαρύ και μόνο όπως συμβαίνει σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, να μετράει ανάποδα για τον ορισμό της δικάσιμου. Για το αν πέρα από το καραγκιόζης και διασκεδαστής είναι και λαμόγιο υψηλού επιπέδου μάλιστα, αρμόδια να αποφανθεί είναι η Δικαιοσύνη. Ο ίδιος ..κάπου  έχει λουφάξει. Του έχει φύγει η μαγκιά και λέει τα ίδια που έλεγε ο Τζοχατζόπουλος, όταν τον είχανε αρπάξει.
Για πολιτικές σκοπιμότητες κι ότι "δεν πρόκειται να δεχθεί το ρόλο της Ιφιγένειας".

Καλύτερος από τον Λοβέρδο

ΔΕΝ μπορείς να πεις πονηρό τον Ψωμιάδη. Παμπόνηρος είναι. Πέρσι στις 28 Φεβρουαρίου ίδρυσε την ΠΑΤΡΙ.ΔΑ (πιο έξυπνος τίτλος από την ανορθόγραφη καρικατούρα της ΡΙΚΣΣΥΣ του Λοβέρδου). Το Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνισης, όπως τόνισε το 2012 είναι ένα έτος δίσεκτο για τη πατρίδα μας, με τον Ανθιμο να στέλνει στη σχετική εκδήλωση εκπρόσωπό του.
Σ΄αυτά ο Παναγιώτης ήταν αετός. Με την ίδια ευκολία που έκανε τούμπες σε τραμπολίνο, έπαιζε και τον ρόλο του βαθιά θρησκευόμενου. Το 2000 σαν εν ενεργεία βουλευτής ήταν μέσα στο πλήθος που έκαιγε στη Θεσσαλονίκη τα βιβλία του "αντίχριστου" Μίμη Ανδρουλάκη.
Το 2012 στη δοξολογία του Άνθιμου για τη ΔΕΘ, παρουσία του Αντώνη Σαμαρά, είχε πάρει αυτοβούλως τον ρόλο του δεξιού ψάλτη. Και ταχυδακτυλουργός να είσαι όμως κάποια στιγμή το ρεπερτόριο και τα κόλπα εξαντλούνται. Όταν είχε σκάσει κατ΄αρχήν η δίωξη τα 45άρια ο Ψωμιάδης ήταν λαύρος: "Είναι προφανές ότι κάποιοι προσπαθούν να με φιμώσουν. Ενοχλούνται γιατί συνεχίζω να μιλάω για την πατρίδα, για την Ελλάδα, για την Μακεδονία, την ορθοδοξία και τον λαό".
Η ΕΛΛΑΔΑ σε αυτό τον τομέα έχει τα πρωτεία. Σε καμιά χώρα του κόσμου και σε κανένα άλλο μέρος του πλανήτη δεν έχει γίνει τόση μεγάλη σπέκουλα πάνω στην πατρίδα και στη θρησκεία. Από δοσίλογους και φασίστες στην Κατοχή και εντεύθεν. Από στρατιωτικούς, πολιτικούς, πολιτικάντηδες και πάσης φύσεως απατεώνες στη συνέχεια μέχρι και σήμερα. Πάνω στο πατρίς-θρησκεία-οικογένεια χτίστηκε η δικτατορία της 21ης Απριλίου. Με τα ίδια συνθήματα ευδοκίμησε για κάποια χρόνια το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη. Μέχρι που είδε τη σκόνη της Χρυσής Αυγής, που πέρα από τα ίδια συνθήματα, συν τους μετανάστες, ρίχνει και ξύλο από πάνω.
Στο ίδιο πατριωτικό θερμοκήπιο και μάλιστα μακεδονικό, φύτρωσε και αναπτύχθηκε ο Ψωμιάδης. Ήξερες σε ποιους μιλάει και τι να τους λέει. Ήξερε ταυτόχρονα να εκμεταλλεύεται τη δύναμη της τηλεόρασης. Ο τηλενομάρχης δεν αγόραζε τηλεοπτικό χρόνο, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης για να πουλάει τα βιβλία και τη δημοσιότητά του. Ο Ψωμιάδης κέρδισε αυτό τον αμέτρητο τηλεοπτικό χρόνο με την αξία του. Του τον πρόσφεραν δωρεάν. Δύσκολα, όμως, αυτό το σίριαλ με το παιδί του λαού της Μακεδονίας, να έχει χάπι-εντ.
Ο κανονικός καραγκιόζης είναι πονηρός και στο τέλος κάθε ιστορίας πάντα καταφέρνει να τη σκαπουλάρει. Το μέλλον του καραγκιόζη-Ψωμιάδη δεν φαίνεται ευοίωνο. Αν και δεν υπάρχει θέμα φυγής του στα Σκόπια σαν του άλλου Ψωμιάδη, όπως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις ήδη βρίσκεται κάτω από διακριτική παρακολούθηση.
                                                                                                             Κώστας Καίσαρης 

πηγή  sport24

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

Ενοχλούσε ο Τσάβες



Με αφορμή το θάνατο του Προέδρου της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες ο αστικός Τύπος και οι γραφιάδες του επανέφεραν αυτά που κατά καιρούς έχουν γραφτεί περί «αυταρχικού καθεστώτος», περί «τύραννου Τσάβες» και διάφορα άλλα φαιδρά «άγγελος και διάβολος». Τα σκήπτρα του πιο δηλητηριώδους σχολίου όμως διεκδικεί επάξια ο Ι.Κ. Πρετεντέρης που αναφέρει με ειρωνικό ύφος: «ο "ηγέτης των φτωχών" ξεκίνησε την σταδιοδρομία του με ένα διπλό αλλά (ευτυχώς) αποτυχημένο πραξικόπημα το 1992 για το οποίο έμεινε δύο χρόνια στη φυλακή. Από το 1998 προτίμησε να πολιτευθεί με ηπιότερες μεθόδους και να εκλεγεί κανονικά στην Προεδρία της "Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας" - το "κανονικά" με την πιο διασταλτική έννοια της "κανονικότητας" σε μια κανονική δημοκρατία... Ο άνθρωπος κατάλαβε εγκαίρως ότι αντί να μπλέκει σε πραξικοπήματα είναι ασφαλέστερο να κυβερνά υποδυόμενος τον "φίλο του λαού"».
Στη συνέχεια αποδίδει την επιρροή του στα λαϊκά στρώματα στο «πελατειακό κράτος» και βαρύγδουπα διατείνεται ότι «στην Βενεζουέλα δεν υπήρχαν και πολλά περιθώρια για όσους δεν ήταν φίλοι του φίλου του λαού» και προσθέτει απογειώνοντας το ψέμα του: «Στις εκλογές, η αντιπολίτευση μετρούσε συνήθως περισσότερους νεκρούς και τραυματίες από βουλευτές. Ενώ η έννοια της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας ήταν περίπου συνώνυμη με επικήδειο. Ολα αυτά βεβαίως γινόντουσαν στο όνομα του λαού αλλά και κάτω από την ταμπέλα μιας "Αριστεράς", η οποία δεν είχε καμία σχέση με τη δημοκρατική και σοσιαλιστική Αριστερά που ξέρουμε στην Ευρώπη. Η "Αριστερά του Τσάβες" ήταν περισσότερο σημαία ευκαιρίας ενός φαύλου και αυταρχικού καθεστώτος, το οποίο εξάγνιζε τη συνείδησή του βρίζοντας την Αμερική και στέλνοντας δωρεάν πετρέλαιο στην Κούβα».
Αυτά λέει τόσο ανερυθρίαστα ένας γραφιάς που δεν το κρύβει σε κάθε ευκαιρία ότι βγάζει το παντεσπάνι του υπηρετώντας τους καπιταλιστές αφεντικά του. Και είναι γεγονός ότι όποια διαφορά και να είχε κανείς με το πολιτικό σχέδιο, με την αντίληψη του Τσάβες, ένα πράγμα δεν μπορεί να του αμφισβητήσει: ότι νοιάστηκε για τους φτωχούς, από τους οποίους προερχόταν και ο ίδιος. Ετσι εκατομμύρια άνθρωποι που ήταν απόκληροι στις παραγκουπόλεις, παραπεταμένοι από τις αστικές κυβερνήσεις είδαν για πρώτη φορά ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εκπαίδευση και πολιτισμό για τα παιδιά τους, ανθρώπινες κατοικίες. Οι κυβερνήσεις του Τσάβες, με την εθνικοποίηση των υδρογονανθράκων -η Βενεζουέλα είναι 2η στον κόσμο σε αποθέματα πετρελαίου- χρηματοδότησαν πρωτόγνωρα, για αυτή την χώρα των 28 εκατομμυρίων κατοίκων, κοινωνικά προγράμματα. Η αμοιβαία συνεργασία με τη σοσιαλιστική Κούβα βοήθησε ειδικά στους τομείς της Υγείας και της Παιδείας με το μεγάλο πρόγραμμα της καταπολέμησης του αναλφαβητισμού.
Ολα αυτά είναι φυσικό να ενοχλούν στους αστούς και τις γραφίδες τους. Το ξαναλέμε: οι όποιες διαφορές με το σχέδιο του Τσάβες, με το λεγόμενο «σοσιαλισμό του 21ου αιώνα» που πρέσβευε, με τον τρόπο που διοικούσε, δεν μπορούν να αναιρέσουν την προσφορά του στο λαό του αλλά και στη συμβολή του στην αφύπνιση και των άλλων λαών της Λατινικής Αμερικής στην πάλη τους ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Και αυτό ενοχλεί τους εκμεταλλευτές και τους υπηρέτες τους.

Δ.Κ.


ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ
Σε λαϊκό προσκύνημα η σορός του Ούγκο Τσάβες
Σήμερα η κηδεία με την παρουσία πολλών ηγετών της Λατινικής Αμερικής
Χιλιάδες και χιλιάδες από κάθε γωνιά της Βενεζουέλας περιμένουν για να αποτίσουν φόρο τιμής στον πρόεδρό τους
ΚΑΡΑΚΑΣ.--
Σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι της Στρατιωτικής Ακαδημίας του Καράκας, Φουέρτε Τιούνα, έχει εκτεθεί από την Τετάρτη η σορός του Ούγκο Τσάβες, που έχασε τη μάχη για τη ζωή μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο, μόλις στα 58 του χρόνια.
Το φέρετρο με τη σορό του εκλιπόντος προέδρου της Βενεζουέλας έφτασε στο παρεκκλήσι από το στρατιωτικό νοσοκομείο του Καράκας όπου νοσηλευόνταν μετά την επιστροφή του από την Κούβα, όπου τον περασμένο Δεκέμβρη είχε υποβληθεί στην τέταρτη κατά σειρά χειρουργική επέμβαση. Το φέρετρο καλυμμένο με τη σημαία της χώρας του έφτασε συνοδευόμενο από τους συγγενείς του Τσάβες, τα μέλη της κυβέρνησης και τον πρόεδρο της Βολιβίας Εβο Μοράλες και πλήθος λαϊκών ανθρώπων μεταφέρθηκε το απόγευμα της Τετάρτης έως τις πύλες της Στρατιωτικής Ακαδημίας, μετά από ένα «ταξίδι» τουλάχιστον επτά ωρών μέσα από τους δρόμους του Καράκας.
Η κηδεία του ηγέτη της Βενεζουέλας θα γίνει σήμερα και θα την παρακολουθήσουν πολλοί αρχηγοί ξένων κρατών. Από την Τετάρτη έχουν φτάσει οι πρόεδροι της Αργεντινής, της Ουρουγουάης και της Βολιβίας, Κριστίνα Φερνάντες δε Κίρσνερ, Χοσέ «Πέπε» Μουχίκα και Εβο Μοράλες αντίστοιχα, ενώ συνεχώς καταφτάνουν και άλλοι για την κηδεία.
Στην Κούβα στην Πλατεία της Επανάστασης αποδίδονται τιμές στον ηγέτη της Βενεζουέλας
Οι εκδηλώσεις απότισης φόρου τιμής δεν περιορίζονται στη Βενεζουέλα. Σε κάθε γωνιά της Λατινικής Αμερικής αυθόρμητες εκδηλώσεις ή συγκεντρώσεις αποχαιρετισμού πραγματοποιούνται συνεχώς, ενώ σε όλο τον κόσμο εκατοντάδες άνθρωποι συρρέουν καθημερινά στις πρεσβείες της Βενεζουέλας για να υπογράψουν το βιβλίο συλλυπητηρίων.
Στο μεταξύ με ανακοίνωσή της η ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Βενεζουέλας εκφράζει τη βαθιά οδύνη για την απώλεια και αναγνωρίζει τη μεγάλη συμβολή του ηγέτη της Βενεζουέλας στην ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας, καθώς και τα επιτεύγματα της κυβέρνησης Τσάβες όπως και όλες οι πολύχρονες προσπάθειες για την οργάνωση, την κινητοποίηση και τη συμμετοχή του λαϊκού κινήματος και την ανάδειξη του λαού σε πρωταγωνιστή των εξελίξεων.
Σε ό,τι αφορά στις νέες προεδρικές εκλογές είναι προγραμματισμένες να πραγματοποιηθούν σε ένα μήνα, με το κυβερνών Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα να προτείνει το σημερινό αντιπρόεδρο Νικολάς Μαδούρο, στενό συνεργάτη του Τσάβες και πρώην συνδικαλιστή. Ηδη από την επομένη του θανάτου η αντιπολίτευση έσπευσε να ανακοινώσει ότι επέλεξε ξανά τον Ενρίκε Καπρίλες, ως υποψήφιο, που είχε χάσει από τον πρόεδρο Τσάβες στις εκλογές του περασμένου Οκτώβρη.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΥΦΕΣΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
Θερμός υποστηρικτής του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος
Σε συλλυπητήριο μήνυμα της Γραμματείας της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) για το θάνατο του Προέδρου της Βενεζουέλας σημειώνεται:
«Η Γραμματεία της ΕΕΔΥΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του Ούγκο Τσάβες, στην κυβέρνηση, στο κόμμα του και το λαό της Βενεζουέλας.
Ο Ούγκο Τσάβες υπήρξε θερμός υποστηρικτής του αντιιμπεριαλιστικού, φιλειρηνικού κινήματος. Πρωτοστάτησε στον αγώνα για την αντιμετώπιση της φτώχειας, την επίλυση των σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων που πλήττουν τόσο τη Βενεζουέλα όσο και ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αγωνίστηκε για την αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας του κι έδωσε παράλληλα όλες του τις δυνάμεις ενάντια στην ντόπια αντίδραση και την επιθετικότητα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Εκφράζουμε και πάλι τα πιο θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια με την ευχή, ο αγώνας του να αποτελέσει φωτεινό παράδειγμα για τις επερχόμενες γενιές».

Τρίτη 5 Μαρτίου 2013

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ - ΙΡΛΑΝΔΙΑ - ΙΣΠΑΝΙΑ Οι εργαζόμενοι υποφέρουν από την εξουσία του κεφαλαίου


Τα διάφορα μείγματα διαχείρισης δηλητήριο για τους λαούς
  • Διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις της Πορτογαλίας
  • Πλησιάζουν τα 6 εκατομμύρια οι άνεργοι στην Ισπανία
Από τη μεγάλη διαδήλωση του πορτογαλικού λαού στο Πόρτο
Η καπιταλιστική κρίση που βαθαίνει, οδηγεί όλο και μεγαλύτερα τμήματα του εργαζόμενου λαού στην εξαθλίωση. Την ίδια στιγμή οι διαχειριστές του συστήματος, που βρίσκονται στην πολιτική εξουσία ή θέλουν να έρθουν, προσπαθούν να χειραγωγήσουν τους λαούς, περί δυνατότητας «επαναδιαπραγμάτευσης των χρεών» και της προσδοκίας «ανάπτυξης» που δήθεν θα βελτιώσει τη ζωή τους. Πιο χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα της Πορτογαλίας και τηςΙρλανδίας, όπου εφαρμόζονται μνημόνια με την ΕΕ, την Ευρωπαϊκή Κέντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) παρόμοια, όπως και στη χώρα μας. Και στις χώρες αυτές εμφανίζονται τα αδιέξοδα του συστήματος που προκειμένου το κεφάλαιο να βγει με λιγότερες απώλειες από την κρίση, τα βάρη πέφτουν στις πλάτες των εργαζομένων, που αντιδρούν με διαδηλώσεις αλλά όσο δεν αποφασίζουν να συγκρουστούν με την ίδια την εξουσία των μονοπωλίων, μπορούν να χειραγωγούνται από διάφορες διαχειριστικές δυνάμεις.
Αυτό, για παράδειγμα, συμβαίνει στην Πορτογαλία όπου το λεγόμενο Σοσιαλιστικό Κόμμα εμφανίζεται να ζητάει «αλλαγή» ή εκλογές για «να φύγει η κυβέρνηση της λιτότητας». Βέβαια στις εκατοντάδες χιλιάδες που διαδήλωσαν το Σάββατο σε πολλές πόλεις της Πορτογαλίας με αφορμή την επίσκεψη στη χώρα αντιπροσωπείας της τρόικας συμμετείχαν πολλοί εργάτες, νέοι, απόμαχοι της δουλειάς που ψάχνουν διέξοδο, ενώ δε λείπουν και οι ιστορικές αναφορές από τη λεγόμενη «επανάσταση των γαριφάλων» και την πάλη του λαού κατά της δικτατορίας.
Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Πάσους Κοέλιου, πάντως, προσπαθεί να σπείρει νέες αυταπάτες ότι θα επαναδιαπραγματευτεί το μνημόνιο και ενώ εφαρμόζει νέες περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις και νέα φοροληστεία. Κατά τη διάρκεια του χτεσινού Γιούρογκρουπ, οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης αναμενόταν να συζητήσουν το αίτημα της Πορτογαλίας.
Στην Ιρλανδία
Αντιδράσεις υπάρχουν και στην Ιρλανδία όπου οι εργαζόμενοι αναγκάζουν και τα συμβιβασμένα εργατικά συνδικάτα να αναδιπλώνονται, καθώς δεν αποδέχονται τα νέα μέτρα που ετοιμάζεται να φέρει η ιρλανδική κυβέρνηση για το Δημόσιο. Μέτρα που περιλαμβάνουν περικοπές στους μισθούς μέσω της αναθεώρησης της ήδη υπάρχουσας συμφωνίας που υπογράφτηκε το 2010 (Croke Park, με την οποία οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο είχαν αποδεχθεί μειώσεις 15%). Τώρα ζητούνται νέες περικοπές από 5% έως 10% καθώς προβλέπεται οριστική κατάργηση τουλάχιστον 80 διαφορετικών επιδομάτων, που θα συνδυαστούν και με αύξηση ωρών εργασίας.
Κάτω από αυτές τις δυσκολίες και η κυβέρνηση της Ιρλανδίας εμφανίζεται να ζητάει «επαναδιαπραγμάτευση», που δήθεν θα φέρει κάποια «ανακούφιση στο λαό» και στην πραγματικότητα θα δώσει νέα ανάσα στα ιρλανδικά μονοπώλια, στον ανταγωνισμό τους με άλλα μονοπώλια στην ΕΕ και τον κόσμο. Το θέμα αυτό αναμενόταν επίσης να τεθεί στο χτεσινό Γιούρογκρουπ.
Στην Ισπανία
Τέλος, στην Ισπανία τα λαϊκά στρώματα βιώνουν τις βαριές συνέπειες της κρίσης με νέα αύξηση της ανεργίας. Σύμφωνα και με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας οι άνεργοι ξεπέρασαν τα 5 εκατομμύρια. Στοιχεία που είναι διαφορετικά από τα στοιχεία που δημοσιεύει ακόμα και η ισπανική εθνική στατιστική υπηρεσία (INE), η οποία χρησιμοποιεί μια ευρύτερη μέθοδο υπολογισμού, η οποία βασίζεται όχι μόνο στον αριθμό όσων αναζητούν εργασία, αλλά στο συνολικό αριθμό των καταγεγραμμένων ανέργων. Το INE τοποθετεί το συνολικό αριθμό των ανέργων στα σχεδόν 6 εκατομμύρια, ή περίπου στο 26% του ενεργού εργατικού δυναμικού της Ισπανίας, και αν κανείς συνυπολογίσει και την εκτεταμένη μισοδουλειά - μισοζωή της μερικής απασχόλησης, αποκαλύπτεται η τεράστια καταστροφή της πρώτης παραγωγικής δύναμης, των εργατών.
Στις τρεις χώρες που αναφέραμε - αλλά και στο παράδειγμα της Ιταλίας, που κάποιοι, όπως οι οπορτουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ, θέλουν να εμφανίζουν λόγω του φαινομένου Γκρίλο, ως «ήττα της πολιτικής της λιτότητας της Μέρκελ» - είναι φανερή η ανάγκη οι εργάτες, τα λαϊκά στρώματα όχι μόνο να παλέψουν για κυβερνητική αλλαγή, αλλά για να αλλάξει τάξη στην εξουσία. Μόνο έτσι θα αντιμετωπιστούν οι αιτίες όλων των βασάνων των εργατών που παράγουν όλο τον πλούτο που κλέβουν οι καπιταλιστές και στην Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Ελλάδα και κάθε χώρα όπου εξουσιάζουν τα μονοπώλια.

Φέρτε μας δούλους για να... «επενδύσουμε»!


«Μειώστε τους μισθούς για να επενδύσουμε -Κατώτατο όριο στα 300 ευρώ για ανέργους νέους ζήτησαν 11 πολυεθνικές από τον Κ. Χατζηδάκη», ήταν ο τίτλος σχετικού ρεπορτάζ του προχτεσινού «Βήματος».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στη συνάντηση με τον υπουργό Ανάπτυξης οι πολυεθνικές ζήτησαν να πάει ο κατώτατος μισθός των εργαζομένων στα 300 ευρώ ή ακόμα και στα 250 ευρώ.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ, οι πολυεθνικές θεωρούν ότι η Ελλάδα θα γίνει «φιλικότερη προς τις επενδύσεις».Και τότε, όταν ο μισθός πάει στα 250 - 300 ευρώ, οι πολυεθνικές, όπως διαβεβαίωσαν την κυβέρνηση, θα είναι έτοιμες να συμβάλουν τόσο στη... σωτηρία της χώρας όσο και στην... καταπολέμηση της ανεργίας.
Πώς θα το κάνουν αυτό; Μα σπεύδοντας να προσλάβουν στη δούλεψή τους δούλους (συγγνώμη: εργαζόμενους εννοούσαμε)...
*
Μια από τις εταιρείες που εκπροσωπήθηκαν στη συνάντηση με τον υπουργό εξέδωσε ανακοίνωση (η «Barilla») διατυπώνοντας τον ισχυρισμό ότι ο δικός της εκπρόσωπος δεν έθεσε θέμα μείωσης του κατώτατου μισθού.
Σε κάθε περίπτωση, αυτά που δεν μπορούν να διαψεύσουν οι συγκεκριμένες πολυεθνικές, που σύμφωνα με το «Βήμα» ζητούν κατώτατο μισθό στην Ελλάδα στα επίπεδα της Βουλγαρίας, είναι τα στοιχεία που ακολουθούν.
Στοιχεία που πιστοποιούν ότι η κρίση για το λαό που την πληρώνει ισοδυναμεί με εξαθλίωση, ενώ γι' αυτούς που την προκαλούν σημαίνει «ευκαιρία» για... «επενδύσεις». Στοιχεία βγαλμένα, τελικά, από τον ιερό κανόνα του καπιταλισμού: Τον κανόνα που λέει ότι το κεφάλαιο αναπαράγει τα κέρδη του πατώντας επί πτωμάτων.
Ιδού, λοιπόν, ποια είναι τα... «αναξιοπαθούντα» μονοπώλια που ζητούν να πέσει ο κατώτατος μισθός κάτω κι από τα 300 ευρώ:
*
«Αθηναϊκή Ζυθοποιία»: Τα καθαρά της κέρδη την περίοδο 2008 - 2011 ανήλθαν στα 232 εκατ. ευρώ. Μόνο το 2011 τα κέρδη της ήταν 49 εκατ. ευρώ.
«Barilla»: Τα καθαρά κέρδη της στην Ελλάδα την περίοδο 2009 - 2012 έφτασαν στα 15 εκατ. ευρώ.
«Bic»: Τα καθαρά της κέρδη την περίοδο 2009 - 2011 ξεπέρασαν τα 36 εκατ. ευρώ.
«Unilever»: Τα καθαρά της κέρδη ανήλθαν παγκοσμίως την περίοδο 2010 - 2011 στα 8,5 δισ. ευρώ. Στην Ελλάδα τα μεικτά της κέρδη το διάστημα 2008 - 2011 έφτασαν στα 1,1 δισ. ευρώ και τα καθαρά κέρδη της τη διετία 2010 - 2011 ανήλθαν στα 17 εκατ. ευρώ.
«Nestle»: Τα καθαρά της κέρδη στην Ελλάδα το 2011 υπερτριπλασιάστηκαν συγκριτικά με το 2010. Συνολικά τη διετία αυτή ανήλθαν στα 24 εκατ. ευρώ. Παγκοσμίως και μόνο το 2010 τα κέρδη της εταιρείας έφτασαν στα 32 δισ. ελβετικά φράγκα.
«Kraft»: Σε διεθνές επίπεδο τα κέρδη της εταιρείας την περίοδο 2009 - 2010 ξεπέρασαν τα 87 δισ. δολάρια. Στην Ελλάδα τα καθαρά της κέρδη προ φόρων ανήλθαν στα 12 εκατ. ευρώ.
«Friesland Campina - NOYNOY»: Είναι η πρώτη στην κατάταξη του κλάδου εμπορίας τροφίμων εταιρεία στην Ελλάδα με βάση τον κύκλο εργασιών. Οι πωλήσεις της το 2011 ανήλθαν στα 318 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά 7,66% έναντι του 2010.
«Henkel»: Τα καθαρά της κέρδη ανήλθαν παγκοσμίως τη διετία 2010 - 2011 στα 2,5 δισ. ευρώ. Μόνο στο τρίτο τρίμηνο του 2012 αύξησε τα καθαρά κέρδη της κατά 30,3% (από 314 εκατ. ευρώ σε 409 εκατ. ευρώ), ενώ οι πωλήσεις της ανήλθαν στα 4,294 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 6,6% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2011.
«Philip Morris»: Η μεγαλύτερη καπνοβιομηχανία του κόσμου. Τα καθαρά της κέρδη το διάστηκα 2009 - 2011 ξεπέρασαν τα 20 δισ. δολάρια.
«SCA Hygiene Products»: Τα μεικτά κέρδη της εταιρείας τη διετία 2010 - 2011 ανήλθαν στα 33 εκατ. ευρώ.

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Κυριακή 3 Μαρτίου 2013

ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ Λεία των πολυεθνικών ο πλούτος του λαού



Η «επένδυση» της «Ελληνικός Χρυσός» στη Χαλκιδική όπως αποτυπώνεται στην ιστοσελίδα του μετόχου της «ΑΚΤΩΡ»
Η προβοκατόρικη εμπρηστική επίθεση, την Κυριακή 17/2, στο εργοτάξιο της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός», στις Σκουριές Χαλκιδικής, έδωσε πρόσχημα στην κυβέρνηση να εξαπολύσει όργιο καταστολής με δεκάδες προσαγωγές, κυρίως κατοίκων της ευρύτερης περιοχής της Ιερισσού, που αντιδρούν στην εγκατάσταση και λειτουργία μεταλλουργίας χρυσού εκεί. «Εχουμε την υποχρέωση να εξασφαλίσουμε τη δυνατότητα ξένων επενδύσεων στη χώρα», είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός Δημόσιας Τάξης στέλνοντας μήνυμα ότι ο βούρδουλας «του νόμου και της τάξης» θα περάσει πάνω από τις πλάτες όποιου τολμά να αμφισβητεί την εξουσία των μονοπωλίων και εναντιώνεται στα σχέδιά τους. Οτι οι εργατικές - λαϊκές κινητοποιήσεις που βάζουν εμπόδια στη δράση των καπιταλιστών αντιμετωπίζονται ως έγκλημα και χτυπιούνται αλύπητα. Ομως, τι ακριβώς σπεύδουν να προστατέψουν οι αστικές κυβερνήσεις; Ποια συμφέροντα ντόπιων και ξένων μονοπωλίων;
Το ελληνικό Δημόσιο παραχώρησε τα μεταλλευτικά δικαιώματα μιας έκτασης 317.000 στρεμμάτων στη Βόρεια Χαλκιδική, πλούσια σε χρυσό, χαλκό και άλλα μέταλλα, στην κοινοπραξία «Ελληνικός Χρυσός». Το 95% της εταιρείας ανήκει στην καναδική πολυεθνική «Eldorado Gold», το υπόλοιπο 5% στην ελληνική κατασκευαστική εταιρεία «ΑΚΤΩΡ», του ομίλου Μπόμπολα. Κάτω από το δάσος των Σκουριών με τις υπεραιωνόβιες οξιές και δρύες του, γράφεται ότι υπάρχει ένα σημαντικό κοίτασμα χρυσού και χαλκού, αξίας περίπου 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Λάκκος που άνοιξε στις Σκουριές η «Ελληνικός Χρυσός» (από το φωτογραφικό αρχείο της μεγαλομετόχου καναδέζικης πολυεθνικής)
Οπως αναφέρει η ίδια η ΑΚΤΩΡ σε κείμενά της, «η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση σε ορυκτά και μέταλλα από ταχέως αναπτυσσόμενες χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία και η Ρωσία και η προοπτική της εκμετάλλευσης του πλούσιου υπεδάφους της Ελλάδας και του ευρύτερου χώρου των Βαλκανίων οδήγησαν την ΑΚΤΩΡ στην απόφαση να εισέλθει στον τομέα των μεταλλικών ορυκτών (...) Σήμερα, η ΑΚΤΩΡ κατέχει το 1,1% του μετοχικού κεφαλαίου της εισηγμένης στα χρηματιστήρια του Τορόντο (TSX), της Νέας Υόρκης (NYSE) και της Αυστραλίας (ASX) μεταλλευτικής εταιρείας ELDORADO GOLD CORPORATION (ELD) και το 5% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε.».
Δίνει μια εικόνα από το διαρκές αλισβερίσι μεταξύ των μεγιστάνων του πλούτου: «Στο πλαίσιο παγίωσης μιας στρατηγικής συμμαχίας με την EUROPEAN GOLDFIELDS (EGU), συμφωνήθηκε στις 5 Ιουνίου 2007 η ανταλλαγή 30% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε. (από το 35% που κατείχε πριν η ΑΚΤΩΡ) με 19,9% του μετοχικού κεφαλαίου της EUROPEAN GOLDFIELDS (EGU). Τον Οκτώβριο του 2011 η ΑΚΤΩΡ πούλησε στην Qatar Holding 13.000.000 μετοχές της European Goldfields (δηλ. ποσοστό 7,07%) με 10 σεντ δολαρίου ανά μετοχή. Τέλος, το Δεκέμβριο του 2011, η EGU συμφώνησε στην προτεινόμενη φιλική εξαγορά της από την ELD, η οποία συναλλαγή εγκρίθηκε από τις Εκτακτες Γενικές Συνελεύσεις των μετόχων της EGU και ELD (21 Φεβρουαρίου 2012)».
Μονάδα επεξεργασίας της «Ελληνικός Χρυσός» στο Στρατώνι (από το φωτογραφικό αρχείο της μεγαλομετόχου καναδέζικης πολυεθνικής)
Το Γενάρη του 2004, η «Ελληνικός Χρυσός» σύναψε σύμβαση με το ελληνικό Δημόσιο για τα δικαιώματα εξόρυξης στα «Μεταλλεία Κασσάνδρας». Από τον Οκτώβρη 2005, κατέχει άδεια εκμετάλλευσης του μεταλλείου «Μαύρες Πέτρες» στο χωριό Στρατονίκη. Από τα μεικτά θειούχα που αποσπώνται εκεί, εξάγονται εμπορεύσιμα συμπυκνώματα μολύβδου/αργύρου και ψευδαργύρου στη μονάδα εμπλουτισμού κοιτασμάτων του Στρατωνίου. Το Γενάρη του 2006, η «Ελληνικός Χρυσός» υπέβαλε επιχειρησιακό σχέδιο για την εκμετάλλευση των μεταλλείων Ολυμπιάδας και Σκουριών, καθώς και για την κατασκευή και λειτουργία μονάδας επεξεργασίας χρυσού στην περιοχή του Στρατωνίου.
Εχουμε, επομένως, ολοκληρωμένα το «επενδυτικό» σχέδιο και τα μεταλλευτικά δικαιώματα της «Ελληνικός Χρυσός» να επεκτείνονται σε 317.000 στρέμματα περιλαμβάνοντας το υφιστάμενο μεταλλείο στις «Μαύρες Πέτρες», δημιουργία μεταλλείου επιφανειακής και υπόγειας εξόρυξης στις Σκουριές, υπόγειο μεταλλείο στην Ολυμπιάδα, στοά μεταφοράς μεταλλεύματος (Ολυμπιάδα - Μαντέμ Λάκκο), μεταλλουργία χαλκού - χρυσού, εργοστάσιο παραγωγής θειικού οξέος, τέσσερα τέλματα αποβλήτων, βιομηχανικό λιμάνι, δεξαμενές αποθήκευσης και 14 περιοχές δυνητικής εξόρυξης. Λέγεται ακόμα ότι σχέδιο της εταιρείας είναι να κατασκευάσει στην καρδιά του δάσους των Σκουριών ένα ανοιχτό και ένα υπόγειο ορυχείο προκειμένου να εξορύξει το κοίτασμα. Το ανοιχτό ορυχείο θα έχει διάμετρο 700 μέτρα και βάθος 200. Το υπόγειο θα έχει σήραγγες μήκους 25 χιλιομέτρων, που θα φτάνουν ακόμα και τα 770 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης.
Στελέχη της «Ελληνικός Χρυσός» με κατά καιρούς δηλώσεις τους έχουν γνωματεύσει ότι το μεταλλευτικό πεδίο στη Χαλκιδική είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο που δεν έχει μόνο χρυσό. Είναι ένα πολυμεταλλικό μεταλλευτικό πεδίο με χαλκό, άργυρο, χρυσό, μόλυβδο, ψευδάργυρο. Το δε αντάλλαγμα που πλήρωσε η εταιρεία στο ελληνικό κράτος για να αποκτήσει τα παραπάνω ήταν 11 εκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, το ελληνικό Δημόσιο δεν θα πάρει δικαιώματα εξόρυξης, έστω ένα ποσοστό σε χρήμα, καθώς ο Μεταλλευτικός Κώδικας της Ελλάδας, που γράφτηκε επί χούντας (αυτή που υμνολογεί η Χρυσή Αυγή), δεν προβλέπει κάτι τέτοιο, σε αντίθεση με άλλα κράτη της Ευρώπης και του κόσμου.
Το 2011 ο τότε ΥΠΕΚΑ, Γ. Παπακωνσταντίνου, ενέκρινε τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) και υπέγραψε την Απόφαση Εγκρισης Περιβαλλοντικών Ορων, που ανοίγει δρόμο στην εταιρεία για την εκμετάλλευση του συνόλου των ορυκτών πόρων της Β. Χαλκιδικής και τη μεταλλουργική τους επεξεργασία με τη μέθοδο της «ακαριαίας τήξης» (flash smelting), αγνοώντας τις αντιδράσεις κατοίκων της περιοχής, επιστημονικών φορέων, του Τμήματος Περιβάλλοντος του ΑΠΘ, αλλά και του ΤΕΕ (Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας), που ζητούσαν την απόρριψη της ΜΠΕ και να μην προχωρήσει η αδειοδότηση του έργου. Εκτοτε, με αποφάσεις κρατικών υπηρεσιών, παραχωρήθηκαν στην εταιρεία κατά χρήση και κυριότητα χιλιάδες στρέμματα δημόσιου δάσους, για την υλοποίηση των μεταλλευτικών της έργων, επιτράπηκε κάθε είδους αυθαίρετη καταστροφή δασών και δόμηση κτισμάτων, η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.
Θυμίζουμε εδώ ότι στην περιοχή υπάρχει ιστορικό δραστηριοποίησης πολυεθνικών με έπαθλο τον πλούτο του λαού και του τόπου. Τέλη της δεκαετίας του '90, η επίσης καναδική εταιρεία «TVX Gold» θέλησε να κατασκευάσει στην περιοχή ένα ορυχείο χρυσού και τότε οι κάτοικοι είχαν ανατρέψει τα σχέδιά της με ένα δυναμικό κίνημα αντίστασης. Η εταιρεία πτώχευσε και αποχώρησε από την Ελλάδα.
Φτηνοί εργάτες - αμύθητος πλούτος
Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι αναγκαίο οι εργαζόμενοι να καταλάβουν ποιον εξυπηρετεί η περιλάλητη αυτή «επένδυση» και η «ανάπτυξη» που τάχα θα φέρει. Η «Ελληνικός Χρυσός» σχεδιάζει μια επένδυση ύψους 1,3 δισ. ευρώ και από αυτήν προσδοκά, σε διάστημα περίπου 7 χρόνων, να εισπράξει καθαρά κέρδη 11 δισ. ευρώ. Για να εξασφαλίσει συμμάχους στην τοπική κοινωνία, διαφημίζει ότι σε πλήρη ανάπτυξη τα μεταλλεία θα απασχολούν άμεσα περίπου 1.300 εργαζόμενους. Σήμερα, απασχολούνται περίπου 700, με συμβάσεις αορίστου και ορισμένου χρόνου, με επιδοτούμενα προγράμματα από τον ΟΑΕΔ και μέσω δίμηνων προγραμμάτων κατάρτισης που χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ. Το αποτέλεσμα αυτής της ανάπτυξης θα είναι καταστροφή του περιβάλλοντος και υποβάθμιση της ζωής των κατοίκων, θέσεις εργασίας κακοπληρωμένες και με βάρβαρες συνθήκες δουλειάς, καταστροφή άλλων κλάδων, όπως τουρισμός, γεωργία, κτηνοτροφία, ενδεχομένως και η αλιεία.
Μια επιβεβαίωση των παραπάνω κάνει η ίδια η μητρική της «Ελληνικός Χρυσός», η καναδική «Eldorado Gold». Γράφει σε Δελτίο Επενδυτή που δημοσιοποίησε προς μετόχους και άλλους ενδιαφερόμενους στις2/11/2012: «Η Eldorado Gold, εταιρεία μεσαίου μεγέθους και χαμηλού κόστους, που δραστηριοποιείται στο μεταλλευτικό/μεταλλουργικό κλάδο χρυσού σε Τουρκία, Κίνα, Ελλάδα, Βραζιλία και Ρουμανία, διαθέτει πέντε ενεργά μεταλλεία και αρκετά σε αναπτυξιακό ή/και κατασκευαστικό στάδιο. Η εταιρεία διαθέτει επίσης ευρέος φάσματος ερευνητικό πρόγραμμα, με τη στρατηγική της να συνοψίζεται στο συγκερασμό συγκράτησης κόστους με υψηλή ποιότητα στοιχείων ενεργητικού, μια προσέγγιση που εξασφαλίζει υγιή περιθώρια κέρδους, πολιτική μερισμάτων που χαρακτηρίζεται από διαφάνεια και εδράζεται στις παραχθείσες ποσότητες χρυσού και στην τιμή του μετάλλου, όπως και εξαιρετικά ποσοστά απόδοσης μερίσματος, διασφαλίζοντας έτσι τη θέση της εταιρείας μεταξύ των κορυφαίων του κλάδου ως προς τις αναπτυξιακές της προοπτικές.
Στόχο της εταιρείας για την επόμενη τετραετία αποτελεί ο διπλασιασμός της ετήσιας παραγωγής χρυσού(με πρόβλεψη για το 2012 τις 660.000 ουγγιές) ενώ ο στόχος για το 2016 είναι 1,7 εκατ. ουγγιές χρυσού, ήτοι αύξηση 160% εντός πενταετίας. Επιπροσθέτως τα λειτουργικά έξοδα της εταιρείας βαίνουν μειούμενα στην πενταετία καθώς αυτή τη στιγμή συγκαταλεγόμαστε μεταξύ των εταιρειών με τα χαμηλότερα λειτουργικά κόστη στον κλάδο (το ποσό εκτιμάται για το 2012 στα 465 δολάρια/ουγγιά) ενώ για το 2016 το (καθαρό από υποπροϊόντα) κόστος δεν αναμένεται να υπερβεί τα 325-350 δολάρια η ουγγιά».
Πόσο πιο καθαρά να περιγράψει την εξίσωση φτηνοί εργαζόμενοι ίσον πλούσια αφεντικά;
Σε ειδική αναφορά στο Δελτίο για τις Σκουριές αναγράφεται ότι υπάρχει κοίτασμα πορφυριτικού χαλκού - χρυσού. Οτι προβλέπεται επιφανειακή και υπόγεια εξόρυξη με διάρκεια ζωής ορυχείου τα 27 έτη με πλήρη αδειοδότηση, πλήρη υποδομή (οδικό δίκτυο, ηλεκτροδότηση, λιμενικές εγκαταστάσεις). Αναμένουν έναρξη παραγωγής εντός του 2015. Προβλέπουν ετήσια παραγωγή από επιφανειακή εξόρυξη 140.000 ουγγιές χρυσού και 30.000 τόνους χαλκού. Σε αγγλόγλωσση περίληψη παρουσίασης της δουλειάς στις Σκουριές αναφέρουν ότι το «πρότζεκτ» έχει συνολικά ως μεταλλευτικά αποθέματα 3.600.000 ουγγιές χρυσού και736.000 τόνους χαλκού.
Για δε την «επέκταση» (όπως την χαρακτηρίζουν) της δραστηριότητάς τους στην κοντινή Ολυμπιάδα, στο Δελτίο αναφέρουν ότι εκεί υπάρχει πολυμεταλλικό κοίτασμα χρυσού, αργύρου, μολύβδου και ψευδαργύρου.Οτι το υπόγειο ορυχείο έχει διάρκεια ζωής 22 έτη. Η πρόβλεψή τους για ετήσια παραγωγή σε πρώτη φάση είναι 50.000 ουγγιές χρυσού.
Εξάλλου, η «Eldorado Gold» έχει πατήσει πόδι και στη Θράκη, στο Λόφο Περάματος. Στο Δελτίο γράφουν ότι η εκμετάλλευση αφορά σε επιθερμικό κοίτασμα φλέβας αργυρούχου χρυσού, σε επιφανειακή εξόρυξη με διάρκεια ζωής ορυχείου τα οκτώ έτη, ότι η έναρξη παραγωγής αναμένεται εντός του 2015 και η πρόβλεψη ετήσιας παραγωγής είναι 110.000 ουγγιές χρυσού και 85.000 ουγγιές αργύρου.
Για την εξόρυξη στις Σκουριές προϋπολογίζουν το κόστος παραγωγής στα 500 δολάρια/ουγγιά. Στην Ολυμπιάδα από 750 έως 850 δολάρια/ουγγιά. Στο Λόφο Περάματος 278 δολάρια/ουγγιά. Εφόσον η συνολική ετήσια παραγωγή που αναμένουν (μόνο από χρυσό, χώρια χαλκό και άργυρο) είναι 300.000 ουγγιές, με την τιμή αγοράς χρυσού σήμερα περίπου στα 1.600 δολάρια/ουγγιά και το κόστος παραγωγής υποπολλαπλάσιο, αντιλαμβάνεται κανείς ότι τα περιθώρια κερδοφορίας τους είναι τεράστια.
Υπάρχει διέξοδος
Το ΚΚΕ έγκαιρα προειδοποίησε ότι η επένδυση της «Ελληνικός Χρυσός» δε θα οδηγήσει σε ανάπτυξη προς όφελος του λαού. Θα φέρει μόνο καταστροφή και υποβάθμιση της ζωής των κατοίκων, για να θησαυρίσουν ελληνικοί και ξένοι μονοπωλιακοί όμιλοι. Οτι η τεχνολογία για την εξόρυξη χρυσού δεν μπορεί σήμερα να διασφαλίσει την περιοχή, ιδιαίτερα όσο βρίσκονται στην ιδιοκτησία των μονοπωλίων τόσο η έρευνα όσο και τα μεταλλεία. Και ξεκαθάρισε ότι δεν πρέπει να προχωρήσουν οι εγκαταστάσεις στις Σκουριές και στην Ολυμπιάδα.
Οι εργαζόμενοι στα μεταλλεία πρέπει να κατανοήσουν ότι σε καμία περίπτωση τα συμφέροντά τους δεν ταυτίζονται με αυτά της εργοδοσίας. Ούτε ταυτίζονται με επιχειρηματικούς ανταγωνισμούς που βρίσκονται σε εξέλιξη στην περιοχή και δεν αφορούν μόνο στην επένδυση στο χρυσό. Για παράδειγμα, στη Χαλκιδική, εκτός από την επένδυση στο χρυσό υπάρχει και το κομμάτι των μεγάλων επενδύσεων στον τομέα του τουρισμού. Και είναι προφανές ότι τέτοιου τύπου επιχειρηματικά συμφέροντα μπορεί να συγκρούονται.
Οι εργαζόμενοι στα μεταλλεία είναι και αυτοί τμήμα της εργατικής τάξης, που ζουν και θα ζήσουν ακόμη χειρότερα την κόλαση της αντιλαϊκής και αντεργατικής λαίλαπας. Η θέση τους είναι στην ίδια πλευρά μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους της Χαλκιδικής, με τους αυτοαπασχολούμενους και τους φτωχούς αγρότες. Είναι ανάγκη να παλέψουν ο ορυκτός πλούτος, η φύση, τα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής να γίνουν περιουσία του ίδιου του λαού.
Κριτήριο για κάθε παραγωγική δραστηριότητα να είναι οι κοινωνικές ανάγκες και όχι το κέρδος. Μόνο έτσι και οι ίδιοι θα καρπώνονται τον πλούτο που φτιάχνουν με τα χέρια τους, μόνο έτσι η ζωή τους δε θα ρημάζεται στις επιπτώσεις της σκληρής τους εργασίας.
Μέσα από εκδηλώσεις, αλλά και από ανακοινώσεις, δημόσιες τοποθετήσεις, όλα τα προηγούμενα χρόνια αλλά και σήμερα, το ΚΚΕ διακηρύττει σε όλους τους τόνους ότι ο ορυκτός πλούτος της χώρας είναι λαϊκή περιουσία και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να παραχωρείται σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου θα έπρεπε να γίνεται σε όφελος του λαού, στο πλαίσιο ενός κεντρικού σχεδιασμού με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο και όχι για την αύξηση των κερδών του κεφαλαίου.
Μέσα από τον κεντρικό σχεδιασμό θα δοθεί προτεραιότητα στην παραγωγή μέσων παραγωγής με τη συνδυασμένη αξιοποίηση της εξορυκτικής βιομηχανίας και την ανάπτυξη σχετικών κλάδων της μεταποίησης, με τη στήριξη της εγχώριας επιστημονικής έρευνας. Η Ελλάδα διαθέτει σημαντικά αποθέματα σε μεταλλευτικούς ορυκτούς πόρους, όπως βωξίτη, μεταλλικά ορυκτά (χρυσό, νικέλιο, χαλκό), δομικούς ορυκτούς πόρους (περλίτη, λευκόλιθο, μάρμαρα κ.ά.). Η εξόρυξη των ορυκτών πρώτων υλών θα συνδυαστεί με τη βιομηχανική επεξεργασία τους (π.χ. παραγωγή αλουμινίου και σχετικών εξαρτημάτων αλουμινίου), την ανάπτυξη της μεταλλευτικής και πετροχημικής βιομηχανίας, την παραγωγή μηχανημάτων και μέσων μεταφοράς, με στόχο τη μείωση της εξάρτησης από το εξωτερικό εμπόριο. Ανάλογα για κλάδους της μεταποίησης, όπως η χημική βιομηχανία.
Μέσω του κεντρικού σχεδιασμού θα προωθηθεί η αναλογική, συνδυασμένη σχέση μεταξύ αγροτικής παραγωγής για σημαντικές αναγκαίες πρώτες ύλες στους κλάδους της βιομηχανίας τροφίμων, κλωστοϋφαντουργίας, δέρματος, ένδυσης και γενικότερα προϊόντων κατανάλωσης. Η αγροτική παραγωγή θα στηριχτεί αντίστοιχα στην εγχώρια βιομηχανική παραγωγή λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων, ζωοτροφών, σπόρων κ.ά., γεωργικών μηχανημάτων, αρδευτικών υποδομών.

Θανάσης ΜΠΑΛΟΔΗΜΑΣ


εφημερίδα ριζοσπάστης