ΛΑ.Ο.Σ. Χορεύει όπως βαράει το ντέφι των αστών

Παπαγεωργίου Βασίλης

Οι «κωλοτούμπες» του ΛΑ.Ο.Σ. για λογαριασμό των αστών είναι βέβαιο πως θα αφήσουν εποχή. Είναι όμως αντιστρόφως ανάλογες με τη σταθερότητα που δείχνει στον αντικομμουνισμό, στη συκοφάντηση του ταξικού εργατικού και λαϊκού κινήματος και μέσω αυτών στον εκφοβισμό του λαού για να επιτευχθεί η υποταγή στη βάρβαρη πολιτική που προωθεί η συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ - ΝΔ. Ο ΛΑ.Ο.Σ. μιλάει με τη χυδαία γλώσσα των αστών και από αυτή τη σκοπιά τους είναι χρήσιμος, για να βγάζει τη βρόμικη δουλειά και να επιτίθεται στο κίνημα με προβοκάτσιες και απειλές.

Τη γλώσσα των αστών μίλαγε ο Καρατζαφέρης και όταν δήλωνε στα μέσα Νοέμβρη, σε συνέντευξή του στο «ΣΚΑΪ»: «Σήμερα, είμαστε δυο κόσμοι: Οι ευρωπαϊστές και οι κομμουνιστές. Ο λαός καλείται να επιλέξει: 'Η θα προχωρήσουμε με τον κομμουνισμό, δηλαδή το σταλινισμό, ή θα προχωρήσουμε ευρωπαϊκά. Ξεχάστε τα κόμματα όπως τα ξέρατε. Σήμερα δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ τους. Είναι δύο κόσμοι, οι ευρωπαϊστές εναντίον των κομμουνιστών»...

Μέσα σε δυο αράδες ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. περιέγραψε ακριβώς το λόγο για τον οποίο η άρχουσα τάξη επέβαλε την κυβέρνηση συνεργασίας στη βάση της ενιαίας στρατηγικής των κομμάτων που την απαρτίζουν. Η δύναμη του λαού που χειραφετείται απ' την αστική ιδεολογία και πολιτική, απ' τα αστικά κόμματα, είναι αυτή που τους τρομάζει, όπως και η προοπτική να ριζοσπαστικοποιηθεί η πάλη του, που τόσο τους έχει δυσκολέψει μέχρι τώρα, αν και είναι αναντίστοιχη με την επίθεση που έχουν εξαπολύσει σε βάρος του.

Ταυτόχρονα, ο Γ. Καρατζαφέρης απέδωσε συγκαλυμμένα, θέτοντας το δίλημμα «ευρωπαϊστές ή κομμουνιστές», και την κυρίαρχη σήμερα διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις: «Με τα μονοπώλια ή με το λαό». Τα κόμματα του «μαύρου μετώπου» τοποθετούνται με την ΕΕ των μονοπωλίων, μαζί τους και ο οπορτουνισμός. Στην αντίπερα όχθη το ΚΚΕ μάχεται για αποδέσμευση απ' την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους, λαϊκή εξουσία. Δύο κόσμοι πράγματι σε διαρκή, ανειρήνευτη ταξική πάλη.

Στις 28/11 ο Γ. Καρατζαφέρης δήλωνε στον ΑΝΤ1: «Εάν κάνουμε άρση του καμποτάζ και έρχονται τα υπερωκεάνια και δεν έχουμε τους "κουζουλούς" να σταματάνε τον κόσμο να βγει έξω, τότε το "ισοδύναμο" έρχεται και φθάνει. Θα μαζεύαμε τα 2 δισ. χωρίς να αναγκάζουμε τον φτωχό των 300 - 400 - 500 ευρώ να μπαίνει στην δουλεία του τέλους των ακινήτων (...) Και πρέπει να καταλάβουμε ότι ενώ έχουμε τα δημοφιλέστερα και ομορφότερα νησιά για όλο τον κόσμο δεν μπορούμε να απαγορεύουμε στα υπερωκεάνια να έρθουν γιατί μαζεύονται κάποιοι "τρελοί" και δεν αφήνουν τον κόσμο να βγει από τα καράβια».

Ισχυρίστηκε δηλαδή ότι οι αγώνες του εργατικού - λαϊκού κινήματος φταίνε που επιβλήθηκε το χαράτσι! Και επιχείρησε με ένα σμπάρο να χτυπήσει δυο τρυγόνια: Και το ταξικό κίνημα να συκοφαντήσει και να συγκαλύψει τις αιτίες της κρίσης και των αντιλαϊκών, φιλομονοπωλιακών, μέτρων. Παρουσίασε την άρση του καμποτάζ σαν «ευεργετική» για το λαό και έκρυψε ότι αυτό σημαίνει ναυτεργάτες χωρίς δικαιώματα και τουρισμό «all inclusive», από τον οποίο θα ωφεληθούν μια χούφτα μεγαλοξενοδόχοι και μεγαλοεπιχειρηματίες, σε βάρος των μικρών του τουρισμού που θα σβήσουν. Με τα συμφέροντα των μεγαλοκαπιταλιστών είναι ο ΛΑ.Ο.Σ. και κοπιάζει είναι αλήθεια να μετατρέψει το λαό σε υποστηρικτή τους, εμφανίζοντας το μαύρο - άσπρο.

Κωλοτούμπες ολκής

Είναι ακόμα νωπή η φαιδρή στάση του Γ. Καρατζαφέρη κατά τη διάρκεια των «ζυμώσεων» για την κυβέρνηση συνεργασίας. Το πρωί κατήγγειλε ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ «κινούνται στον αστερισμό της παράνοιας», το μεσημέρι προσέρχονταν στο Προεδρικό Μέγαρο για να συσκεφθεί μαζί τους, λίγο αργότερα αποχωρούσε καταγγέλλοντας τακτικισμούς και την επομένη το πρωί προσέτρεχε στο Προεδρικό Μέγαρο για νέα σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Το πρωί εμφανιζόταν αποφασισμένος να μην πάρει μέρος στη συγκυβέρνηση, το βράδυ άλλαζε γνώμη και ζητούσε να συναντηθούν Παπανδρέου, Σαμαράς και ο ίδιος, ώστε «να βρούμε την κατάλληλη σύνθεση και τον πιο ενδεδειγμένο για πρωθυπουργό».

Δυσκολεύτηκε όμως ο Γ. Καρατζαφέρης να καταλήξει και ως προς το ποιος είναι «ο πιο ενδεδειγμένος». Ετσι, την Τετάρτη 9/11 δήλωνε το πρωί: «Ακούω τον τάδε απόστρατο, τον τάδε καθηγητή, τον τάδε επί τιμή Αρεοπαγίτη. Μα αυτοί θα πάνε να σώσουν τη χώρα; Φοβούμεθα να πάρουμε την ευθύνη! Τότε προς τι οι πολιτικοί; Είμαστε για τα δύσκολα, να αναλάβουμε ευθύνη!». Την ίδια μέρα, το βράδυ κατά την αποχώρησή του απ' το Προεδρικό Μέγαρο κραύγαζε ότι πρέπει να προταθεί ο Λ. Παπαδήμος για πρωθυπουργός. Για τον ίδιο όμως δήλωνε τον περασμένο Ιούνη σε τηλεοπτική του συνέντευξη: «Ποιος είναι ο Παπαδήμος; Ποιος τον ξέρει τον Παπαδήμο;»...

Την περασμένη βδομάδα, ο Γ. Καρατζαφέρης έστειλε την επιστολή του στην ΕΕ, κάνοντας μία ακόμα μεγαλοπρεπή κωλοτούμπα σε σχέση με τα «λεβέντικα» που έλεγε στη Βουλή αναφορικά με τις έγγραφες δεσμεύσεις που ζητούσε η ΕΕ, ότι «οι Ελληνες πολιτικοί έχουν μπέσα και φιλότιμο» και «δηλωσίας δε θα γίνω».

Τελικά την κατέθεσε την έγγραφη διαβεβαίωσή του πως θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να θωρακιστούν τα μονοπώλια σε βάρος του λαού: «(...) διαβεβαιώνω ότι η συμμετοχή μας στην κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου επιβεβαιώνει τη στήριξη του πολυετούς προγράμματος προσαρμογής και προσυπογράφει τις πολιτικές της 5ης αναθεώρησης του Μνημονίου (...). Στην επόμενη Βουλή, ο ΛΑ.Ο.Σ. θα συνεχίσει να υποστηρίζει τους στόχους του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής, καθώς και τις βασικές μεταρρυθμιστικές πολιτικές αυτού του προγράμματος».

Πρόκειται για καθαρή δήλωση προσήλωσης στη βάρβαρη πολιτική σε βάρος του λαού, που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για να δρασκελίσει την κρίση με τις μικρότερες δυνατές απώλειες και για να θωρακίσει την εξουσία του. Συγχρόνως και για ωμό εκβιασμό του λαού να συναινέσει στη βαρβαρότητα, ισχυριζόμενος ότι η πτώχευσή του είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλιστούν οι μισθοί και οι συντάξεις.

Ολα τα παραπάνω τα επένδυσε με μια αχαλίνωτη επίθεση στο κίνημα και στο λαό, προσπαθώντας να τον καταστήσει συνυπεύθυνο για την κρίση. Οπως προκλητικά ισχυρίστηκε, για τη σημερινή κατάσταση ευθύνονται και οι διεκδικήσεις του κινήματος, τις οποίες χαρακτηρίζει «ακράτεια των συνδικαλιστών για προνόμια που δεν άντεχε ο προϋπολογισμός της χώρας»!

Ταυτόχρονα, επιχείρησε να αποδώσει τις κωλοτούμπες του κόμματός του στην «υπευθυνότητά του», γράφοντας ότι «ως ΛΑ.Ο.Σ., αποφασίσαμε, χωρίς κανείς να μας το επιβάλει, παρά μόνο η συνείδησή μας και η υπευθυνότητα απέναντι στο έθνος, να ψηφίσουμε υπέρ των διαρθρωτικών μέτρων του Μνημονίου τον Μάιο του 2010». Η «συνείδηση» του ΛΑ.Ο.Σ. είναι ταξική υπέρ της πλουτοκρατίας. Γι' αυτό ψήφισε το μνημόνιο, το οποίο στη συνέχεια δημαγωγικά απαρνήθηκε, προκειμένου να ξεγελάσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια, ενώ σήμερα συμμετέχει από την πρώτη γραμμή στην υλοποίηση μέτρων που προβλέπονται από τα προηγούμενα και επόμενα μνημόνια.

Μανούλα στην προβοκάτσια

Ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. στην επιστολή του επανέλαβε, απηχώντας τους φόβους της άρχουσας τάξης απ' τη δράση στην Ελλάδα του ΚΚΕ και του εργατικού λαϊκού κινήματος, ότι οι πιέσεις της τρόικας «θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην επικράτηση μιας ακραίας ρητορικής για έξοδο από την Ευρώπη και το ευρώ, όπως την αντιλαμβάνονται η σταλινική Αριστερά και οι συνιστώσες του Αναρχισμού και των αντιεξουσιαστών. Δηλαδή, προϊόντος του χρόνου, σε συνάρτηση και με τις επικρατούσες "κατοχικού τύπου" αντιλήψεις σε κάποιες κυβερνήσεις κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενδέχεται να μετατραπεί η Ελλάδα από χώρα της Ευρώπης, του ΝΑΤΟ, του Συμβουλίου της Ευρώπης, σε μια ιδιότυπη "Κούβα της Μεσογείου"».

Δεν είναι τυχαία η προσπάθειά του να ταυτίσει τη μαζική πολιτική πάλη του λαού με τις διάφορες κρατικές και παρακρατικές ομάδες. Τις οποίες - θυμίζουμε - στα τέλη Οκτώβρη είχε πάρει υπό την προστασία του, δικαιολογώντας τη δολοφονική τους επίθεση στη διαδήλωση του ΠΑΜΕ. Με αυτόν τον τρόπο, δεν προσπαθεί να συκοφαντήσει μόνο το ΚΚΕ, αλλά και να τρομοκρατήσει το λαό, που δείχνει σημάδια χειραφέτησης από την αστική πολιτική, οργανώνεται και την πολεμά, γεγονός που αυξάνει την ανησυχία για τους απολογητές της καπιταλιστικής εξουσίας και της απάνθρωπης ΕΕ, μεταξύ των οποίων είναι και ο ΛΑ.Ο.Σ.

Ο ΛΑ.Ο.Σ. δεν ταλαντεύτηκε ποτέ και πουθενά όταν επρόκειτο για το γενικό συμφέρον της πλουτοκρατίας. Δε δίστασε ποτέ να επιτεθεί με κάθε μέσο σε όσους αγωνίζονται εναντίον της πολιτικής που επιβάλλουν τα συμφέροντά της. Σε αναγνώριση αυτής του της στάσης ανταμείφθηκε με συμμετοχή στη συγκυβέρνηση. Να τον ανταμείψουν όπως του αξίζει η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2012 Προϋπολογισμός φόρων και φτώχειας για τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς EBE

Μπορεί η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. - τραπεζιτών να είναι νέα, αλλά ο προϋπολογισμός της έρχεται από το παρελθόν. Εχει τη σφραγίδα του μνημονίου, του μεσοπρόθεσμου και της οικονομικής κρίσης. Επισφραγίζει όλα εκείνα τα αντιλαϊκά μέτρα που έχουν φέρει τους αυτοαπασχολούμενους σε αδιέξοδο. Με λιγοστή δουλειά, με δυσβάσταχτα χρέη, με φοροληστεία που τσακίζει, με τα λουκέτα στην ημερήσια διάταξη. Δε χρειάζεται, παρά να περπατήσει κάποιος στους δρόμους και να παρατηρήσει τον αριθμό των κλειστών μαγαζιών, για να έχει μια απτή εικόνα των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης άλλα και της κυβερνητικής πολιτικής.

Πέρασε η εποχή, που οι αρχιερείς του ευρωπαϊκού μονόδρομου και τα παπαγαλάκια τους, με τα παχιά λόγια περί «επιχειρηματικότητας» και «ανταγωνιστικότητας», προσπαθούσαν να αποσπάσουν τη συναίνεση των αυτοαπασχολούμενων. Σήμερα, οι ίδιοι, φοροφυγάδες τους ανεβάζουν, συντεχνίες τους κατεβάζουν. Μερικοί, με πιο ακαδημαϊκό τρόπο, τοποθετούν το πρόβλημα ως εξής: Η ύπαρξη πληθώρας μικροεπιχειρήσεων αποτελεί «διαρθρωτικό πρόβλημα» για την οικονομία και η διευθέτηση αυτού του προβλήματος αποτελεί όρο για την ανάκαμψη. Να λοιπόν το ζουμί. Ο «οδικός χάρτης» των μονοπωλίων για τη διέξοδο από την κρίση, περιλαμβάνει πολύ λιγότερους αυτοαπασχολούμενους από αυτούς που υπάρχουν σήμερα.

Αυτό, λοιπόν, το αξίωμα έρχεται να υλοποιήσει ο φετινός προϋπολογισμός μαζί, βέβαια, με τα υπόλοιπα μέτρα που έχουν πάρει πια τη μορφή χιονοστιβάδας. Αποτυπώνονται οι κατευθύνσεις της ΕΕ και της κυβέρνησης για παραπέρα ενίσχυση των μονοπωλίων σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Για άλλη μια φορά, οι αυτοαπασχολούμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα καλούνται να πληρώσουν το μάρμαρο της φιλομονοπωλιακής πολιτικής των κυβερνήσεων των αστικών κομμάτων. Μόνο που αυτή τη φορά το «μάρμαρο» είναι ασήκωτο.

Η σημερινή κατάσταση των αυτοαπασχολούμενων

Εχει αξία, όμως, πριν προχωρήσουμε παρακάτω, να ρίξουμε μια ματιά στην κατάσταση πού βρίσκει ο φετινός προϋπολογισμός τους αυτοαπασχολούμενους και τους μικρούς ΕΒΕ, πιο αναλυτικά. Στην πιο πρόσφατη έρευνα του ΙΜΕ της ΓΣΕΒΕΕ (Αύγουστος 2011), και σε σύγκριση με στοιχεία προηγούμενων ερευνών, διατυπώνονται οι παρακάτω εκτιμήσεις:

• Προβλέψεις για 183.000 «λουκέτα» το επόμενο δωδεκάμηνο, εκ των οποίων 100.000 ως το τέλος του 2011.
• Κίνδυνος για απώλεια 250.000 θέσεων απασχόλησης (εργοδότες, αυτοαπασχολούμενοι, μισθωτοί) στο επόμενο δωδεκάμηνο. Συνολικά 373.000 επιχειρήσεις θέτουν ερωτηματικά για το αν θα μπορέσουν να επιβιώσουν ή όχι το επόμενο διάστημα.
• Μείωση τζίρου κατά μ.ο. 29,1% . Εμπόριο και μικρότερες επιχειρήσεις έχουν πληγεί περισσότερο. Το 80% κατέγραψε μείωση ζήτησης.
• 1 στις 3 επιχειρήσεις με καθυστερημένες οφειλές και υποχρεώσεις (ΟΑΕΕ, ΔΕΚΟ, Δημόσια Ταμεία, Προμηθευτές κ.λπ.).
• Μείωση ρευστότητας και επενδύσεων.
• Επιδείνωση των επιπτώσεων από την αύξηση του ΦΠΑ (από 13% σε 23%) στον κλάδο της εστίασης που αριθμεί 125.000 επιχειρήσεις, στο σύνολό τους σχεδόν μικροεπιχειρήσεις.
• Οι ακάλυπτες επιταγές, που κατέχουν επιχειρηματίες και δεν τις έχουν σφραγίσει πλησιάζουν τον αριθμό των ήδη σφραγισμένων.
• Η πλειοψηφία πιστεύει ότι τα μέτρα της κυβέρνησης θα βαθύνουν την ύφεση.

Στα παραπάνω στοιχεία της συγκεκριμένης έρευνας πρέπει επίσης να προσθέσουμε τα εξής:

• Την πτώση της οικοδομικής δραστηριότητας κατά 70% την προηγούμενη πενταετία και τις συνέπειες στην κατάσταση εκατοντάδων χιλιάδων βιοτεχνών που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό.
• Τη μονοπώληση κλάδων και τομέων της οικονομίας που σπρώχνει στο περιθώριο της οικονομικής δραστηριότητας το μεγαλύτερο τμήμα των μικροεπιχειρήσεων.

Ο προϋπολογισμός και οι προβλέψεις του

Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, η κυβέρνηση προχωρεί στην επιβολή των γνωστών αντιλαϊκών μέτρων σε βάρος όλων των λαϊκών στρωμάτων. Μείωση αφορολόγητου ορίου, εισφορά αλληλεγγύης, τέλος ακίνητης περιουσίας μέσω της ΔΕΗ κ.λπ.

Για τους αυτοαπασχολούμενους, την πάλε ποτέ «ραχοκοκαλιά της οικονομίας» όμως, η κυβέρνηση προσφέρει ιδιαίτερη περιποίηση (αν ίσχυε ο προηγούμενος μύθος, η οικονομία θα ήταν προ πολλού παράλυτη...). Ειδικά, λοιπόν, γι' αυτούς, έχουν θεσπιστεί επιπλέον, το τέλος επιτηδεύματος που θα αποδώσει 250 εκ. ευρώ το 2011 και 400 εκ. ευρώ το 2012, η «περαίωση» και το κλείσιμο των ανέλεγκτων χρήσεων (αδιευκρίνιστου ποσού) και μαγειρεύονται τα νέα «αντικειμενικά κριτήρια» που βρίσκονται στα συρτάρια του υπουργείου Οικονομικών και προβλέπονται σκληρότερα από προηγούμενα. Συνολικά, οι αυτοαπασχολούμενοι θα επιβαρυνθούν το 2012 με 5 δισ. ευρώ αυξημένα κατά 53,5% σε σχέση με το 2011 και κατά 216,5% σε σχέση με το 2010. Αυτό σημαίνει χοντρικά χαράτσι 4.00 - 5.000 ευρώ κατά κεφαλήν, μόνο από αυτήν την παρτίδα φορολογικών μέτρων. Αυτή η επιβάρυνση είναι αδύνατο να αποδοθεί σε συνθήκες όξυνσης της οικονομικής κρίσης. Το μόνο που θα επιτύχει, είναι επιτάχυνση των λουκέτων και ανεργία με σοβαρές συνέπειες στην επιβίωση εκατοντάδων χιλιάδων αυτοαπασχολούμενων και μικρών ΕΒΕ και των οικογενειών τους.

Στον αντίποδα, οι μεγάλες επιχειρήσεις, τα «χαϊδεμένα παιδιά» του προϋπολογισμού, προβλέπεται να πληρώσουν μόνο 2,3 δισ. φόρους, μειωμένους κατά 34,9% σε σχέση με το 2011 και κατά 37,2% σε σχέση με το 2010. Επιβεβαιώνεται πιο καθαρά ο φιλομονοπωλιακός αντιλαϊκός προσανατολισμός της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ειδικά για το Ασφαλιστικό, πρέπει να σημειώσουμε τα εξής:

Η επιχορήγηση του ΟΑΕΕ προβλέπεται στα 1,16 δισ. ευρώ μειωμένη κατά 10% σε σχέση με τα προηγούμενα 2 χρόνια. Εδώ πρέπει να θυμίσουμε και τα παρακάτω στοιχεία για τη βιωσιμότητα του Ταμείου.

• Το 40% περίπου των ασφαλισμένων αδυνατεί να πληρώσει εν μέρει ή εξ ολοκλήρου τις εισφορές του. Οι ρυθμίσεις των χρεών των ασφαλισμένων απέτυχαν να προσφέρουν στο Ταμείο σημαντικά έσοδα, γιατί οι ασφαλισμένοι αδυνατούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους
• Τα αποθεματικά του Ταμείου έχουν ουσιαστικά μηδενιστεί από τις αντιασφαλιστικές πολιτικές των προηγούμενων δεκαετιών, και τα εναπομείναντα κινδυνεύουν με «κούρεμα», αφού τα περισσότερα είναι τοποθετημένα σε κρατικά ομόλογα. Σήμερα, οι συντάξεις εξασφαλίζονται βασικά από τις εισφορές των ασφαλισμένων. Οι εισφορές των προηγούμενων γενεών έχουν επιδοτήσει τα μονοπώλια.
• Τα πράγματα θα χειροτερέψουν με τη διαφαινόμενη συρρίκνωση του αριθμού των ασφαλισμένων λόγω της οικονομικής κρίσης και της μονοπώλησης της αγοράς σε βάρος των μικροεπιχειρήσεων.
• Το 70% των συνταξιούχων παίρνει σύνταξη κάτω από 700 ευρώ και αυτό επιδεινώθηκε με τις μειώσεις των δώρων και των επιδομάτων.

Η κατεύθυνση της κυβέρνησης είναι να φορτώσει τα βάρη της κρίσης και τα οικονομικά αδιέξοδα του Ταμείου, στις πλάτες των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων.

Επίσης, επισημαίνουμε δυο ακόμα πλευρές της πολιτικής της κυβέρνησης, που δεν αποτυπώνονται άμεσα στον προϋπολογισμό, αλλά διαφημίζονται σαν μέτρα διεξόδου από την κρίση και βρίσκονται στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων με την «τρόικα».

Τα «ευρωπαϊκά προγράμματα» δεν έφτασαν ποτέ στο παρελθόν στις μικροεπιχειρήσεις και δεν είχαν τέτοιο στόχο. Τα καρπώθηκαν κύρια μεγάλες επιχειρήσεις και ένας περιορισμένος αριθμός μεσαίων. Τα ψίχουλα που περίσσεψαν για τους αυτοαπασχολούμενους δεν ήταν ικανά να βελτιώσουν την οικονομική τους θέση σαν σύνολο, και χρησιμοποιήθηκαν περισσότερο για την ιδεολογική χειραγώγηση ενός μικρού τμήματός τους και τις ανάγκες διαφήμισης του «ευρωπαϊκού μονόδρομου». Την ίδια τύχη θα έχουν και τα επόμενα που προβάλλονται σαν φάρμακο για την ανάκαμψη της οικονομίας.

Το άνοιγμα των «κλειστών επαγγελμάτων» που προβάλλεται σαν ευκαιρία απασχόλησης μπροστά στη λαίλαπα της ανεργίας, βάλει ευθέως κατά του δικαιώματος στην εργασία και το εισόδημα ενός σημαντικού τμήματος των αυτοαπασχολούμενων. Το επόμενο διάστημα προετοιμάζονται από την κυβέρνηση νέα μέτρα για τα ταξί, τα φορτηγά, τους αρτοποιούς, την παραπέρα διεύρυνση του ωραρίου λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων, τη διεύρυνση των όρων εγκατάστασης και λειτουργίας των σούπερ μάρκετ και των πολυκαταστημάτων κ.λπ.

Η διέξοδος και η λύση

Ετσι, λοιπόν, έχουν τα πράγματα από την πλευρά της κυβέρνησης. Αυτή είναι η προοπτική των φιλομονοπωλιακών πολιτικών και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Στο γήπεδο, όμως, δεν παίζουν μόνο η κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Ενωση και τα μονοπώλια. Στο στίβο των κοινωνικών αγώνων, τρέχει και το συνδικαλιστικό κίνημα των αυτοαπασχολούμενων, αρκεί να έχει κατεύθυνση προς τον τερματισμό και να μη βολεύεται στην κερκίδα. Η ΠΑΣΕΒΕ με τις θέσεις της και τη δράση της αποτελεί τη μοναδική εγγύηση για τον προσανατολισμό του συνδικαλιστικού κινήματος απέναντι στον κύριο αντίπαλο, τα μονοπώλια.

Και, βέβαια, το μέλλον δεν προβλέπεται ρόδινο. Μόνο όμως, όταν ο αυτοαπασχολούμενος το βλέπει, κοντόφθαλμα, μέσα στους τέσσερις τοίχους του μαγαζιού του. Εκεί δεν υπάρχει διέξοδος. Πόσες ώρες θα δουλέψει ακόμα για να εξασφαλίσει τις ανάγκες της οικογένειάς του; Δε βγαίνει λογαριασμός. Σήμερα πια, οι πελάτες του έχουν φτωχύνει πολύ. Αν σπάσει τα στενά δεσμά του μικρόκοσμου του μαγαζιού του θα συναντηθεί με τις ανάγκες των εργαζομένων και των φτωχών αγροτών. Εδώ ανοίγονται προοπτικές.

Και στο κάτω - κάτω της γραφής γιατί άνοιξε ένα μαγαζί. Για να εξασφαλίσει ένα μεροκάματο άλλοτε μικρότερο και άλλοτε μεγαλύτερο, δύσκολο πάντα. Σήμερα, σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, φαίνεται πιο καθαρά ότι ο καπιταλισμός είναι ανίκανος να του εξασφαλίσει σίγουρη δουλειά και μεροκάματο που να καλύπτει τις ανάγκες του. Μόνο η λαϊκή εξουσία μπορεί να εγγυηθεί αυτά τα δικαιώματα.

Του
Βασίλη ΜΑΜΑΗ

Το κουπόνι της αβύσσου

Είναι πράματα σ' αυτή τη ζωή που αντέχονται κι άλλα που δεν αντέχονται, όχι να τα βλέπεις, όχι να τα ζεις, αλλά μήτε να τ' ακούς. Είναι κείνα τα σκληρά και χυδαία, κείνα τ' αποτρόπαια που ακόμη και πρωτόγνωρα ξυπνάνε μέσα στην ψυχή του ανθρώπου μνήμες κτήνους. Γεννάνε εκείνο το αίσθημα της αναίτιας ντροπής για το γένος και το είδος στο οποίο ανήκεις. Εφιάλτης το πολιτισμικό πισωγύρισμα, να αισθάνεσαι ότι βίαια μεταφέρθηκες σε εποχή ζωώδους σκέψης και δραστηριότητες αγέλης. Να λες, «καλά είμαι άνθρωπος εγώ ανάμεσα σ' ανθρώπους;». Και να μην απαντιέται η βασανιστική ερώτηση.

Ετσι ένιωσα, ωρέ σύντροφοι, φαντάζομαι πως χιλιάδες σαν κι εμένα έχουν νιώσει το ίδιο και χειρότερα, όταν πληροφορήθηκα ανάμεσα στ' άλλα φριχτά των υστεροκαπιταλιστικών ημερών ότι: Μεταξύ των οικονομικών εγκλημάτων που διαπράττει η άρχουσα τάξη, για να προφυλάξει κι αυγατίσει τα κέρδη της και να τα παρουσιάζει ως σχέδιο σωτηρίας μας, συγκαταλέγεται και η εξής πάταξη της σπατάλης: Κόβεται η χορήγηση μιας ισχυρής αναλγητικής κρέμας που αλείφεται στα κατατρυπημένα σημεία των νεφροπαθών που περνάνε από αιμοκάθαρση ως και δεκατρείς φορές το μήνα. Η κρέμα κοστίζει πενήντα ευρώ το μήνα περίπου ανά νεφροπαθή.

Ξέρω ότι υπάρχουν και χειρότερα στη συστηματική υποβάθμιση της υγείας. Θα μου πει και κάποιος ότι ήδη και προ πολλού πεθαίνουν μη έχοντες και κατέχοντες μερίδιο του ληστρικού κεφαλαίου που συσσωρεύουν οι πλουτοκράτες. Γιατί τόση φασαρία για μια κρέμα; Ο νεφροπαθής που μου το 'πε, πενηντάρης και μαχητής που βγαίνει απ' την αιμοκάθαρση και πάει στο καφενείο και σερβίρει αμέριμνους ως αργά τη νύχτα, ήταν σαφέστατα ανθρώπινος. «Εγώ έχω να τα δώσω τα πενήντα για να μην πονάω. Αυτοί που καταδικάζουν στον πόνο τους όμοιους με μένα πάσχοντες, με 400 ή και λιγότερα ευρώ σύνταξη, επίδομα ή εισόδημα, με τι καρδιά το κάνουν μωρέ και πόσα λεφτά γλιτώνουν;»... Ο λόγος του ευθύς κι αψύκαρδος. Μ' έκανε να πονάω πιο πολύ προς στιγμή , απ' την αδικία του επιχειρήματος της «εξοικονόμησης» δημόσιου χρήματος.

Οταν ο πόνος του ανήμπορου, και σωματικά και οικονομικά, τιμολογείται και θεωρείται σχεδόν δίκαιος και νόμιμος κόλαφος που καταβάλλεται στο διαρκή ταξικό πόλεμο, τότε η σφαίρα μού παίρνει τα μυαλά. Θέλω να γίνω φονιάς. Να ξεριζώσω τ' άδικο απ' το διεστραμμένο μυαλό που σπούδασε πώς να βασανίζει ανθρώπους και να τους λέει κι από πάνω κατάμουτρα πως υπάρχει και δίκαιος πόνος των φτωχών ασθενών... Είναι η κακοήθεια τέτοιων πολιτικών επιμέρους αποφάσεων που αλείφεται σαν αλεσμένο πτώμα πάνω στη συλλογική συνείδηση. Είναι σα να πληρώνεις το δήμιο για να σε κοροϊδεύει την ώρα που σου παίρνει τη ζωή. Ο πόνος γίνεται συναλλαγματική, χρεόγραφο, κουπόνι της αβύσσου. Είναι πέρα απ' την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Είναι το χορικό του εξευτελισμού του ανθρώπου. Τα ζώα δε φείδονται του σάλιου τους όταν γλείφουν τις πληγές τις δικές τους και το ένα τ' αλλουνού. Πίσσα μυαλό και πίσσα πολιτική. Κι άρχισε η συζήτηση για τον προϋπολογισμό της μακρόχρονης κόλασης. Πίσσα. Μαυρίστε τους παντού και εξ αρχής στη συνείδηση του καθενός και όλων.

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Η «ΕΟΚ των λαών»... επανιδρύεται!

«Αλληλεγγύη», «δημοκρατία», «αλλαγή κατεύθυνσης» και κυρίως «επανίδρυση» της ΕΕ! Ιδού ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει ο λαός σύμφωνα με την «Αυγή» της περασμένης Κυριακής...

Το 1981 όταν η ελληνική πλουτοκρατία υλοποιούσε τη στρατηγική της επιλογή για είσοδο της Ελλάδας στην «Αγία Οικογένεια» των Βρυξελλών, εκείνοι μιλούσαν για την «ΕΟΚ των λαών» και την«Ευρώπη των εργαζομένων»...

Το ΚΚΕ και οι κομμουνιστές τότε - όπως πάντα... άλλωστε - δεν ήταν παρά «δογματικοί» και «κολλημένοι», που μιλούσαν για την «ΕΟΚ των μονοπωλίων».

*

Δεν μπορούσαν - το ΚΚΕ και οι κομμουνιστές - να αντιληφθούν αυτά που αντιλαμβανόταν η... «ανανεωτική Αριστερά»: Οτι, δηλαδή, η ΕΟΚ των πολυεθνικών, η οικοδομημένη πάνω στο καθεστώς της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και της ανισομετρίας, αυτός ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός, το υπερεθνικό όργανο του κεφαλαίου και των συμφερόντων του, θα γινόταν - όπως έλεγε η... «ανανέωση» - ένα «κοινό σπίτι για τους εργαζόμενους»!

Σαν να λέμε, δηλαδή, ότι το ΝΑΤΟ, από παγκόσμιος καουμπόης και γκάγκστερ, με λίγη... καλή διάθεση, θα γίνει «περιστέρι ειρήνης» καιφυσιολατρικός όμιλος...

***

Δέκα χρόνια αργότερα, «έσκασε» η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Εκεί να δείτε τι έγινε!

Το κεφάλαιο της Ευρώπης οικοδομούσε, στο πλαίσιο του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, το χάρτη των «ελευθεριών» του, δηλαδή το χάρτη της ισοπεδωτικής για τους λαούς ασυδοσίας του, αλλά εκείνοι, οι... «ανανεωτές», το είχαν κάνει σημαία τους!

*

Οσο για το ΚΚΕ, παρέμενε πάλι «δογματικό» και «κολλημένο»... Σε βαθμό, μάλιστα, που η «ανανέωση» είχε εκνευριστεί!

Ψηφίζοντας υπέρ της Συνθήκης του Μάαστριχτ, το 1992, ο τότε εκπρόσωπος του Συνασπισμού, Λεωνίδας Κύρκος, επεξηγούσε στη Βουλή τη θετική ψήφο του κόμματός του επιτιθέμενος στο ΚΚΕ με τα παρακάτω λόγια:

«Επειδή όμως ακούστηκε και από την παλαιοημερολογίτικη πλευρά του αριστερού κινήματος, που είναι αμετακίνητα προσδεδεμένη στο χτες, μία πρόκληση προς τις ζωντανές δυνάμεις του Κοινοβουλίου και τις ζωντανές δυνάμεις της Αριστεράς, να τροποποιήσουν τη στάση τους και να συνταχθούν "κατά", θα ήθελα να πω ότι εγώ σαν αριστερός πολίτης θα ψηφίσω το Μάαστριχτ»...

*

Επί του ιδίου ζητήματος, τοποθετήθηκε χρόνια αργότερα ο κ. Τσίπρας - και συγκεκριμένα λίγο πριν αρχίσουν οι επίτροποι των Βρυξελλών τα «κουράγιο Ελληνες»...

Και ως «αριστερός πολίτης», που θα 'λεγε και ο Κύρκος, όταν ρωτήθηκε γιατί ψηφίσατε το Μάαστριχτ και τι λέτε σήμερα, ο κ. Τσίπρας απάντησε (7/1/2008):

«Το ζήτημα για εμάς τότε ήταν αν θα ήμασταν αρνητικοί ή αν θα ήμασταν "ανεκτικοί" στην ολοκλήρωση της Ευρώπης (...). Επιλέξαμε το δεύτερο δρόμο».

*

Βλέπετε; Το κεφάλαιο δημιουργούσε τους όρους για την ολοκληρωτική του εφόρμηση εναντίον λαϊκών εισοδημάτων, δικαιωμάτων και κατακτήσεων, αλλά η ...«ανανέωση» συνιστούσε «ανεκτικότητα» απέναντι στο θείο δώρο της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης»!

Σαν να λέμε, δηλαδή, ότι το ΔΝΤ από παγκόσμιος τοκογλύφος, όταν ...«ολοκληρωθεί», θα μετατραπεί σε ...φιλόπτωχο ταμείο.

***

Κάπως έτσι κύλησαν τα χρόνια, περάσαμε από τα πανηγύρια της δεκαετίας του '90 για την «κεντροαριστερή στροφή της ΕΕ» και μετά από τα «φιλολαϊκά» (υπέρ μονοπωλίων) ανδραγαθήματα των Ντ' Αλέμα, Σρέντερ, Ζοσπέν κ.ο.κ., φτάσαμε στο σήμερα.

*

Τι γίνεται, λοιπόν, σήμερα, που

η Ελλάδα της ΕΟΚ,

η Ελλάδα του Μάαστριχτ,

η Ελλάδα του ευρώ,

η Ελλάδα της (κατά τα 2/3 βρυξελλιώτικης) τρόικας,

η Ελλάδα, τελικά, της ΕΕ,

είναι η Ελλάδα της βαρβαρότητας, της φτώχειας, της οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης;

Α, απαντά η «ανανέωση»: Τώρα, λέει, χρειάζεται η... «επανίδρυση» της ΕΕ!!!

*

Για ποιας ΕΕ την «επανίδρυση» μιλούν; Μα αυτής της ΕΕ που περιγράψαμε!

Και ποιοι ζητούν από το λαό να βάλει ακόμα βαθύτερα το κεφάλι του μέσα στο στόμα του λύκου, του ίδιου λύκου που τον κατατρώει πάνω από τριάντα χρόνια, και να ζήσει με τις νέες αυταπάτες ότι ο λύκος θα... «επανιδρυθεί»;

Μα, φυσικά, η «Αριστερά της ανανέωσης», η οποία στα διαλείμματα των θεωριών της περί «αλλαγής κατεύθυνσης» της ΕΕ, απευθύνει μύδρους κατά του ΚΚΕ

- που δίνει τη μάχη της αποδέσμευσης από την ΕΕ, της λαϊκής εξουσίας, και της μονομερούς διαγραφής του χρέους -

και απευθύνει μύδρους επειδή «το ΚΚΕ αρνείται την ενότητα»,

δηλαδή αρνείται να υπηρετήσει τους δυνάστες του λαού, αρνείται να προδώσει τη στρατηγική της ανατροπής της καπιταλιστικής κόλασης και δεν εννοεί να παίξει το παιχνίδι της πλουτοκρατίας, παραδίδοντας το λαό βορά στον «αριστερό» δρόμο της «επανίδρυσης» των κρεματορίων της ΕΕ!

«Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα - ΕΑΜ». Αθήνα, Δεκέμβρης '44

Πέρασαν 67 χρόνια από κείνη τη «Ματωμένη Κυριακή» της 3ης του Δεκέμβρη 1944. Δεν είχαν περάσει καν δυο μήνες από την απελευθέρωση της πρωτεύουσας από τους Γερμανούς και ο λαός της Αθήνας ματοκυλίστηκε από το νέο κατακτητή.

Δυο μέρες πριν, είχε προηγηθεί το ιταμό τελεσίγραφο του στρατηγού Σκόμπι και της ελληνικής πλουτοκρατίας για το μονομερή αφοπλισμό του ΕΛΑΣ.

Η ειρηνική διαδήλωση της Αθήνας ενάντια στα σχέδια της αντίδρασης, το συλλαλητήριο με αίτημα την ομαλότητα και την κατοχύρωση των λαϊκών ελευθεριών, μέσω άμεσης διεξαγωγής δημοψηφίσματος και προετοιμασίας διενέργειας ελεύθερων εκλογών, πνίγεται στο αίμα: 24 νεκροί, 160 τραυματίες.

Οι Εγγλέζοι με 60.000 στρατό και, σε συνεργασία με τους δοσίλογους της Κατοχής, ο Τσόρτσιλ μαζί με τους χωροφύλακες και με το ανδρείκελό του, τον Γεώργιο Παπανδρέου, στρέφουν τα τανκς εναντίον του λαού.

*

Την επόμενη μέρα, στις 4 Δεκέμβρη, χιλιάδες λαού ψάλλουν στο Σύνταγμα το «Πένθιμο Εμβατήριο» συνοδεύοντας τους νεκρούς τους. Το πανό ξεδιπλώνεται:

«Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα - ΕΑΜ».

Η πλουτοκρατία ξαναχτυπά. Ο ιμπεριαλισμός ξαναχτυπά. Το αίμα του λαού χύνεται και πάλι από τους χτεσινούς συνεργάτες των Γερμανών και τα εγγλέζικα βόλια.

Ενα νέο μεγαλειώδες κεφάλαιο του λαϊκού απελευθερωτικού αγώνα ξεκίνησε. Ο λαός διάλεξε τα όπλα.

Η ένοπλη πάλη του λαού σε Αθήνα και Πειραιά ήταν η απάντηση στην ντόπια πλουτοκρατία και τους Εγγλέζους συμμάχους της.

Πάλη άνιση, ηρωική, μεγαλειώδης.

Για 33 μέρες, η Αθήνα γράφει τις ηρωικότερες στιγμές της ιστορίας της.

«Μικρός λαός και πολεμά χωρίς σπαθιά και βόλια» μια αυτοκρατορία που βομβαρδίζει από εδάφους και αέρος πυκνοκατοικημένες περιοχές, ανεξάρτητα από υλικές ζημιές ή θανάτους αμάχων.

Ο Μεγάλος Δεκέμβρης του '44 έγινε - από τότε μέχρι σήμερα και για πάντα - το ορόσημο: Από τη μια, ο λαός. Από την άλλη, οι δολοφόνοι του, οι εκμεταλλευτές του.

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

ανάθεμα επί γερμανικού εδάφους προς βουλευτές! (βίντεο)

Aποδοκίμασαν βουλευτές στο Βερολίνο by babisflou

"Σας καλωσορίζουμε με κρύα καρδιά" άκουσαν να τους λένε ευθέως και σε πολύ υψηλούς τόνους, οι Έλληνες βουλευτές που βρίσκονταν σε αποστολή της Βουλής στο Βερολίνο, οι οποίοι δέχτηκαν ιδιαίτερα έντονη φραστική επίθεση από ομάδα νεαρών εργαζομένων και μελών της ελληνικής κοινότητας.

Οι παρευρισκόμενοι δεν δίστασαν να εκφράσουν την οργή τους για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, εξαπολύοντας σοβαρές κατηγορίες εναντίον των Ελλήνων βουλευτών όπως "Τι ήρθατε να μας πείτε εδώ; Πείτε μας λοιπόν τι ακριβώς έχετε συμφωνήσει με τους Γερμανούς να ξεπουλήσετε, αφού είστε τόσο ικανοποιημένοι με αυτά που κάνετε"!

Συγκεκριμένα, οι βουλευτές Χρ. Μαγκούφης, Σάββας Εμινίδης και Γιώργος Φραγκίδης (ΠΑΣΟΚ) Ευ. Αντώναρος (ΝΔ) και Θ. Πλεύρης (ΛΑ.Ο.Σ.) σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη το βράδυ στη γερμανική πρωτεύουσα, έγιναν αντικείμενο τρομερής δυσαρέσκειας από τους παρευρισκομένους, όταν άρχισαν να μιλούν για την ύφεση που βιώνει η χώρα μας.

"Τα ξέρουμε τα έχουμε ακούσει τι λένε οι Γερμανοί. "Έλα Έλληνα να πάρεις ένα ευρώ, αυτό μας λένε"", φώναζαν φανερά αηδιασμένοι και αγανακτισμένοι αρκετοί από τους παρευρισκόμενους, ενώ οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ. άκουγαν σωρεία ύβρεων για τις ευθύνες τους χωρίς να αντιδρούν...

Και τι θα μπορούσαν να απαντήσουν εξάλλου; οι ξεπουλημένοι....... 

«ΠΑΣΟΚ σκέτο» και «ΠΑΣΟΚ plus... πλιτς»

Διαδοχικές οι παρεμβάσεις από τα ΜΜΕ, τις τελευταίες μέρες, της κυρίας Α. Διαμαντοπούλου,

αφενός για να δηλώσει πίστη στην κυβέρνηση Παπαδήμου,

αφετέρου για να υποστηρίξει πως το ΠΑΣΟΚ (σ.σ.: το... σκέτο ΠΑΣΟΚ) έσωσε τη χώρα,

αλλά κυρίως για να περιγράψει τα σχέδιά της για το επόμενο ΠΑΣΟΚ, αυτό που θα 'ρθει μετά το «ΠΑΣΟΚ - σκέτο», και συγκεκριμένα το«ΠΑΣΟΚ... plus»!

*

Αυτό το όνομα (σ.σ.: «ΠΑΣΟΚ plus») έδωσε στις περί το ΠΑΣΟΚ «νέες πολιτικές δομές», που, όπως είπε η κυρία υπουργός, πρέπει να δημιουργηθούν, από ένα «δυναμικό κέντρο» σε σύμπραξη με την «υπεύθυνη Αριστερά»...

Δεν παρέλειψε, βέβαια, να διευκρινίσει ότι ως «υπεύθυνη» και ως «Αριστερά» η κυρία της τρόικας (Λοβέρδος, Ραγκούσης, Διαμαντοπούλου) θεωρεί την «Αριστερά» του λεγόμενου «ιστορικού συμβιβασμού»...

*

Δεν ξέρουμε πώς και πού θα καταλήξουν τα ευγενικά όνειρα της κυρίας υπουργού.

Εκείνο πάντως που ξέρουμε - και το ξέρουμε καλά - είναι ότι το ΠΑΣΟΚ (το... σκέτο), είναι αυτό που ξεκίνησε από την «3η Σεπτέμβρη» και

κατέληξε στο μνημόνιο,

στο ΝΑΤΟ,

στην ΕΕ,

στο ΔΝΤ και

στη συγκυβέρνηση με την ακροδεξιά του ΛΑ.Ο.Σ.

*

Φανταστείτε, τώρα, τι έχει να γίνει με το «ΠΑΣΟΚ plus»!

Το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή, που ξεκινάει από εκεί ακριβώς που περιγράψαμε πριν:

Από το μνημόνιο, από το ΝΑΤΟ, από την ΕΕ, από το ΔΝΤ και από τη συγκυβέρνηση με το «σκότος» της ΝΔ και με την ακροδεξιά του ΛΑ.Ο.Σ...

Και η σκέψη μόνο προκαλεί... ανατριχίλα!

*

Οσο για τα «προοδευτικούλια» της κυρίας υπουργού επί της Παιδείας

(και επί της φωτοτυπίας)

είναι τόσο πρωτότυπα όσο και η σκουριά που κουβαλάνε:

Εχουν υλοποιηθεί πολλές φορές σε χώρες της Ευρώπης με τα σχήματα της κεντροαριστεράς και τα αποτελέσματα είναι παραπάνω από γνωστά (κυβερνήσεις Ζοσπέν, Σρέντερ, Ντ' Αλέμα, Μπλερ κ.ά.).

*

Με τέτοιες «αποσκευές», λοιπόν, έχει κάθε δίκιο η κυρία Διαμαντοπούλου να μας προετοιμάζει ότι το «νέο ΠΑΣΟΚ»,

- το «ΠΑΣΟΚ plus» ντε! -

θα έχει για ευαγγέλιο την πολιτική που η ίδια, πολύ σωστά, την περιέγραψε ως εξής: «Μνημόνιο συν»!

 

Του Κώστα Μητρόπουλου (από «Τα Νέα»)

Η κυβέρνηση... «σωτηρίας» επί το έργον!

Το μαύρο κυβερνητικό μέτωπο που συγκρότησαν το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΛΑ.Ο.Σ., καταδικάζει - κυριολεκτικά - στην εξαθλίωση εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους.

Οι «σωτήρες» επιβάλλουν νέα μείωση των επικουρικών συντάξεων από την 1/1/2012, που, μεσοσταθμικά, αυτή τη φορά φτάνει το15%!

Δηλαδή σε πολλές περιπτώσεις οι μειώσεις των συντάξεων θα είναι πολύ μεγαλύτερες!

Σημείωση:

Πρόκειται για την τρίτη μείωση των συντάξεων μέσα σε 5 μήνες.

Τις δυο προηγούμενες φορές οι συνέπειες ήταν μειώσεις που - μόνο στην περίπτωση των συντάξεων του ΙΚΑ - κυμάνθηκαν από 7,5% μέχρι 30%!

"Οι Αγανακτισμένοι είναι κομμουνιστές, φασίστες και μ*λακες"

Πάγκαλος: "Κομμουνιστές, φασίστες και μα...... by Miss-Jessy-Lays

Νέες δηλώσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Θεόδωρου Πάγκαλου που αναμένεται να προκαλέσουν θύελλα αντιδράσεων, έρχονται στο φως της δημοσιότητας.

Μετά το "Μαζί τα φάγαμε", άλλη μία δήλωση σοκ από το στόμα του αθυρόστομου αντιπροέδρου φαίνεται να ταράζει τα "ήρεμα νερά" της κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου.

Στο στόχαστρο του Θεόδωρου Πάγκαλου αυτή τη φορά, οι Αγανακτισμένοι.

Το πανευρωπαϊκό κίνημα κατά των σκληρών μέτρων λιτότητας, της ακρίβειας, της μείωσης μισθών και συντάξεων, των απολύσεων στο δημόσιο τομέα και της γενικότερης υποβάθμισης του βιοτικού επιπέδου που έκανε την εμφάνισή του στη χώρα μας το καλοκαίρι του 2011.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Γαλλικό Κανάλι "France 5" και στην εκπομπή "Le monde en marche" στις 23 Οκτωβρίου, ο Θεόδωρος Πάγκαλος αναφέρθηκε με ειρωνικά και υποτιμητικά λόγια στη μαζικότητα του κινήματος, αλλά κυρίως στην σύνθεση των μελών του.

Ο ίδιος ανέφερε μεταξύ άλλων, πως οι Αγανακτισμένοι που κατέβαιναν στις πλατείες της χώρας και συμμετείχαν στις μαζικές πορείες και τα συλλαλητήρια (δηλαδή πάνω από 2 εκατομμύρια Έλληνες) δεν ήταν τίποτα άλλο, από ένα μείγμα από κομμουνιστές, φασίστες και μαλ...ες!

"Θα εκφραστώ ελεύθερα, όσο ελεύθερα εκφραζόταν ο στρατηγός de Gol. Αυτοί είναι κομμουνιστές, φασίστες, είναι μα...ες", είπε χαρακτηριστικά.

Στην συνέχεια, προχώρησε σε ακόμα μία δήλωση που αναμένεται να συζητηθεί ευρύτατα, σχετικά με το πολιτικό σύστημα της χώρας.

"Είναι ξεκάθαρο ότι οι πολιτικοί είναι υπεύθυνοι περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον. Κατ αρχήν γιατί είναι πιο ψηλά, αλλά και για γιατί είναι πιο έξυπνοι και έχουν ωφεληθεί από το σύστημα", σημείωσε.

"Μαζί τα φάγαμε" στα γαλλικά

Ακόμη, ο κ. Πάγκαλος αναφέρθηκε στη φράση "μαζί τα φάγαμε" που δήλωσε σε εκπομπή πριν από μήνες, με τις αντιδράσεις να είναι αισθητές μέχρι και σήμερα.

"Είπα τέσσερις λέξεις με τις οποίες έγινα διάσημος στην εσωτερική πολιτική σκηνή. Και αυτές τις τέσσερις λέξεις θα προσπαθήσω να σας τις εξηγήσω στα γαλλικά: "Μαζί τα σπαταλήσαμε", είπε χαρακτηριστικά.

Και συνέχισε: "Δεν είμαστε μια φτωχή χώρα, αλλά μια χώρα όπου το κράτος για πολλά χρόνια σπατάλησε το δημόσιο χρήμα, ξοδεύοντας περισσότερα από αυτά που εισέπραττε".

Να σημειωθεί, ότι όλα αυτά έρχονται μετά από τους "τεμπέληδες Έλληνες", τους "πιο διεφθαρμένους πολίτες" και άλλες ανάλογες γνώμες του αντιπροέδρου για τον ελληνικό λαό.

Η απάντηση του Πάγκαλου

Καλούμενος να σχολιάσει τα όσα είπε στο Γαλλικό Κανάλι σε πρωϊνή εκπομπή του ΣΚΑΪ το πρωί της Πέμπτης, ο Θ. Πάγκαλος απάντησε ότι χαρακτήρισε τους Αγανακτισμένους ή φασίστες ή κομμουνιστές.

Παράλληλα, είπε ότι δεν χρησιμοποίησε τη λέξη μαλ...ες ακριβώς, αλλά ότι στη γαλλική εκπομπή χαρακτήρισε ως ηλίθιους όσους επιθυμούν την επιστροφή της χώρας στη δραχμή, ενώ επέμεινε ότι δεν αποκάλεσε μαλ...ες όλους τους Έλληνες.