ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Αποκαλυπτικές εξελίξεις στο πεδίο της διαχείρισης

Γρηγοριάδης Κώστας

Αποκαλυπτικές, για τα αδιέξοδα που συνεπάγεται για το λαό οποιοδήποτε «μείγμα» διαχείρισης της κρίσης από την πλευρά των αστών, είναι οι εξελίξεις στην Ευρωζώνη και την ΕΕ.

Στο πλαίσιο των ανταγωνισμών στο εσωτερικό της Ζώνης του Ευρώ και με δεδομένη την επιδείνωση της καπιταλιστικής οικονομίας σε χώρες που συγκαταλέγονται στο σκληρό πυρήνα της, καταγράφεται τις τελευταίες μέρες η προσπάθεια για έναν νέο ενδοϊμπεριαλιστικό συμβιβασμό, που θα προσθέτει περισσότερα «επεκτατικά» μέτρα στο έως τώρα «μείγμα» της αστικής διαχείρισης.

Κεντρικό ρόλο στα παραπάνω διαδραματίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία φαίνεται αποφασισμένη να αναβαθμίσει το ρόλο της στην αγορά χρέους, προκειμένου να αποκλιμακώσει το κόστος δανεισμού σε μια σειρά χώρες, όπως η Ισπανία και η Ιταλία, που βρίσκονται στη δίνη της κρίσης. Την άμεση εμπλοκή της ΕΚΤ στην πρωτογενή αγορά ομολόγων προωθούν επίμονα οι δύο παραπάνω χώρες και η Γαλλία.

Σε μια τέτοια προοπτική, αντιδρά η Γερμανία, η οποία δανείζεται με αρνητικά επιτόκια από τις καπιταλιστικές αγορές του χρήματος, κύρια εξαιτίας του γεγονότος ότι η οικονομία της συνεχίζει να αναπτύσσεται, έστω και αναιμικά, σε μια Ευρωζώνη που βουλιάζει στην κρίση.

Τυχόν αναβάθμιση του ρόλου της ΕΚΤ στη διαμόρφωση των επιτοκίων, με τα οποία ανταγωνιστικές οικονομίες της Ευρωζώνης αντλούν χρήμα για τα δικά τους μονοπώλια, είναι αυτονόητο ότι θα έθιγε άμεσα τις γερμανικές πολυεθνικές, σε μια περίοδο που, εξαιτίας της κρίσης, επιταχύνεται η αναδιάταξη στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια ιμπεριαλιστική πυραμίδα.

Μεγαλύτερη συμμετοχή της ΕΚΤ στην αγορά χρέους, στην ελεγχόμενη δηλαδή χρεοκοπία κρατών - μελών της Ευρωζώνης, σημαίνει και μεγαλύτερη συμμετοχή της γερμανικής αστικής τάξης στη ζημιά που αναπόφευκτα προκαλεί η διαχείριση της κρίσης στην Ευρωζώνη.

Αντιθέσεις σε όλα τα επίπεδα

Από την άλλη μεριά, το ισχυρότερο κομμάτι της πλουτοκρατίας στη Γερμανία φαίνεται να θέλει την Ευρωζώνη και το ευρώ, η διατήρηση των οποίων απαιτεί συμβιβασμούς, τώρα που η κρίση χτυπάει την πόρτα ή βαθαίνει στις μεγαλύτερες οικονομίες της καπιταλιστικής συμμαχίας.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η Ολλανδία, παραδοσιακός σύμμαχος της Γερμανίας στην Ευρωζώνη, δέχεται απειλές για υποβάθμιση της πιστοληπτικής της ικανότητας, σαν συνέπεια της ύφεσης που καταγράφει η οικονομία της το τελευταίο διάστημα. Αλλά και για την ίδια τη Γερμανία, οι προβλέψεις δεν είναι θετικές, καθώς πυκνώνουν τα σημάδια της στασιμότητας στην καπιταλιστική της οικονομία.

Ολα τα παραπάνω οδηγούν σε όξυνση των αντιθέσεων στο εσωτερικό της Ευρωζώνης, της ΕΕ και παγκόσμια. Αλλά και σε ένταση των ανταγωνισμών στο εσωτερικό των κρατών - μελών, ανάμεσα σε μερίδες της πλουτοκρατίας που είτε διαφωνούν για το «μείγμα» διαχείρισης της κρίσης, είτε προκρίνουν τη μια ή την άλλη εκδοχή για το μέλλον της ίδιας της Ευρωζώνης, προωθώντας η καθεμιά τα δικά της ιδιαίτερα συμφέροντα.

Ετσι εξηγείται, για παράδειγμα, η σκλήρυνση της στάσης μερίδας των κυβερνητικών εταίρων της Μέρκελ απέναντι στην Ελλάδα, από τη μια, και ταυτόχρονα οι δηλώσεις στήριξης στην ελληνική συγκυβέρνηση από την Μέρκελ και άλλους Γερμανούς αξιωματούχους, οι οποίοι έχουν εκφραστεί κατά καιρούς υπέρ της ενδεχόμενης εξόδου ή αποπομπής της Ελλάδας από το ευρώ.

Αυτό δε σημαίνει, βέβαια, ότι η Γερμανία εγκαταλείπει το συγκεκριμένο σενάριο, αφού αυτό που καθορίζει τη στάση της κάθε χώρας - μέλους απέναντι στη διαχείριση της κρίσης, είναι το γενικό συμφέρον των μονοπωλίων που εκπροσωπεί.

Οι ανταγωνισμοί που ξεδιπλώνονται πάνω σ' αυτό το πεδίο είναι που τελικά θα κρίνουν το μέλλον και τη μορφή της Ευρωζώνης και όχι, βέβαια, το αν ο ελληνικός και οι άλλοι λαοί θα αποδεχτούν ή όχι τα στρατηγικού χαρακτήρα προαποφασισμένα μέτρα που παίρνονται σε βάρος τους, στο όνομα του να σωθεί η πλουτοκρατία από την κρίση.

Σε πλήρη εξέλιξη τα παζάρια

Στο πλαίσιο του παζαριού που κορυφώνεται ενόψει της συνεδρίασης του ΔΣ της ΕΚΤ, στις 6 Σεπτέμβρη, των συνεδριάσεων του Γιούρογκρουπ και της Συνόδου Κορυφής τον Οκτώβρη, η Γερμανία δείχνει αποφασισμένη να πουλήσει ακριβά τη συναίνεσή της στην αλλαγή του «μείγματος» διαχείρισης της κρίσης.

Εμφανίζεται, για παράδειγμα, να συζητά την εμπλοκή της ΕΚΤ στη πρωτογενή αγορά ομολόγων, βάζοντας όμως σαν προϋπόθεση να δυναμώσει ο ρόλος της Κομισιόν και της ευρωτράπεζας στον έλεγχο της οικονομικής πολιτικής των κρατών - μελών, να βαθύνει δηλαδή η πολιτική και οικονομική ενοποίηση της Ευρωζώνης.

Με δεδομένη την ανισομετρία, που μεγαλώνει σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, μια τέτοια εξέλιξη θα εξασφάλιζε στη γερμανική αστική τάξη μεγαλύτερο οικονομικό και πολιτικό έλεγχο της Ευρωζώνης, άρα και των οικονομιών που την ανταγωνίζονται. Το ενδεχόμενο αυτό ανησυχεί τις Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, που προσπαθούν να μετριάσουν της συνέπειες που θα έχει για τα κυριαρχικά τους δικαιώματα η συμφωνία της Γερμανίας στην αλλαγή των όρων διαχείρισης της κρίσης.

Ομως, ούτε και οι τρεις αυτές χώρες συγκροτούν ενιαίο μέτωπο, περιπλέκοντας κι άλλο το κουβάρι των ανταγωνισμών. Για παράδειγμα, η Γαλλία εμφανίζεται να κοντράρει τη Γερμανία στο ζήτημα της αγοράς χρέους. Την ίδια ώρα, όμως, για λογαριασμό της δικής της αστικής τάξης, ζητάει ρόλο συμπρωταγωνιστή στην προώθηση των αλλαγών που απαιτεί η παραπέρα πολιτική και οικονομική ενοποίηση της Ευρωζώνης, έχοντας μάλιστα συστήσει γι' αυτό το σκοπό κοινή επιτροπή με τη Γερμανία.

Τα πιθανά σενάρια

Συνοπτικά, τα σενάρια που συζητιούνται στην παρούσα φάση στην Ευρωζώνη για τη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης, είναι τα εξής:

• Εμπλοκή της ΕΚΤ στην αγορά ομολόγων από κράτη - μέλη που αντιμετωπίζουν υψηλό κόστος δανεισμού. Αν τελικά γίνει, και ανεξάρτητα από τη μορφή που θα πάρει, ο συμβιβασμός θα προβλέπει μεγαλύτερη παρέμβαση από την Κομισιόν και την ΕΚΤ στα οικονομικά της χώρας - μέλους που «ευνοείται» από τη ρύθμιση. Η Γερμανία ζητάει επιπλέον την υπογραφή μνημονίου από τη χώρα που θα συμμετέχει στο πρόγραμμα, ενώ θέτει σαν προϋπόθεση να έχει προηγηθεί προσφυγή στους λεγόμενους «μηχανισμούς στήριξης» της ΕΕ. Ζητάει, δηλαδή, συγκεκριμένες δεσμεύσεις για αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις και περικοπές, στο όνομα του να διασφαλιστεί η αξία των κρατικών ομολόγων που θα αγοράζει η ΕΚΤ. Είναι χαρακτηριστικό ότι Γερμανοί τραπεζίτες θεωρούν την απόφαση για απευθείας αγορά ομολόγων από την ΕΚΤ ίσης σημασίας με το ενδεχόμενο να αποφασίσει η Ευρωζώνη να κόψει χρήμα, όπως κάνουν οι ΗΠΑ για να «ζεστάνουν» την οικονομία τους.
• Σύσταση ενός ταμείου εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους, όπως προτείνουν οι «σοφοί» της γερμανικής οικονομίας. Σύμφωνα με το σχέδιο, τα χρέη των κρατών που υπερβαίνουν το 60% του ΑΕΠ θα διοχετευθούν σε ένα ειδικό ταμείο κοινής ευθύνης και θα καλυφθούν με ένα είδος πανευρωπαϊκού ομολογιακού δανείου από τις διεθνείς αγορές, με περίοδο αποπληρωμής τα 20 - 25 χρόνια. Οι ασφαλιστικές δικλείδες που προτείνονται για την αποπληρωμή του δανείου είναι η συνταγματική υιοθέτηση από κάθε κράτος - μέλος του λεγόμενου «φρένου χρέους», που σημαίνει αιματηρή λιτότητα δίχως τέλος για το λαό, η αύξηση της φορολογίας σε εθνικό επίπεδο, για την άντληση επιπλέον πόρων που θα διοχετεύονται αποκλειστικά στην αποπληρωμή του δανείου, και η παραχώρηση από την πλευρά του οφειλέτη μέρους των αποθεμάτων χρυσού που διαθέτει, αν δεν καταφέρει να είναι συνεπής στην εξυπηρέτηση του δανείου. Η συγκεκριμένη πρόταση ισοδυναμεί επί της ουσίας με την έκδοση ευρωομολόγου και την «αμοιβαιοποίηση του χρέους».

Ετσι κι αλλιώς, στο στόχαστρο ο λαός

Είναι φανερό από τα παραπάνω ότι τα «νέα» εργαλεία διαχείρισης της κρίσης που συζητιούνται στα αστικά επιτελεία, όχι μόνο δεν ελαφρύνουν το βάρος από τους λαούς, αλλά το κάνουν μεγαλύτερο, καθώς συνοδεύονται από καινούρια αντεργατικά - αντιλαϊκά μέτρα και αιματηρή λιτότητα.

Το γεγονός, εξάλλου, ότι η Ευρωζώνη δείχνει να συζητά προτάσεις, που στη χώρα μας στηρίζει και προπαγανδίζει μεταξύ άλλων και ο ΣΥΡΙΖΑ, αποκαλύπτει ότι δεν είναι τίποτα περισσότερο από κόμμα της διαχείρισης. Επιβεβαιώνεται επίσης ότι κανένα «μείγμα» πολιτικής δεν μπορεί να αντιστρέψει την κατάσταση υπέρ του λαού, αφού αιτία της καταστροφής του είναι η στρατηγική των μονοπωλίων και της ΕΕ, την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ υπηρετεί, μαζί με τα αστικά κόμματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπόλογος στο λαό για τις αυταπάτες με τις οποίες προσπαθεί να τον φλομώσει, ότι με αμοιβαιοποίηση του χρέους, έκδοση ευρωομολόγου, αναβάθμιση του ρόλου της ΕΚΤ και «ομοσπονδιοποίηση», δηλαδή βαθύτερη ενοποίηση της Ευρωζώνης και της ΕΕ, θα ξημερώσουν καλύτερες μέρες για τα λαϊκά στρώματα.

Οι εξελίξεις τον διαψεύδουν παταγωδώς και καθιστούν αναγκαία την εγκατάλειψή του από λαϊκές δυνάμεις που αντιλαμβάνονται τον υπονομευτικό του ρόλο σε βάρος της ριζοσπαστικοποίησης των αγώνων, της αναγκαίας σύγκρουσης με τη στρατηγική της ΕΕ και των μονοπωλίων.

Διέξοδο στο λαό μπορεί να δώσει μόνο η οργανωμένη πάλη για το δυσκόλεμα και την απόκρουση των μέτρων που φέρνουν για λογαριασμό του κεφαλαίου, όταν αυτή δεθεί με πολιτικούς στόχους όπως αυτούς που μόνο το ΚΚΕ προτείνει: Αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία και μονομερή διαγραφή του χρέους, για να γίνει ο λαός αφέντης στον τόπο του και ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει.

Π.

εφημερίδα ριζοσπάστης

MΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ Στην καρμανιόλα μισθοί, συντάξεις, λαϊκά δικαιώματα

Γενίκευση και εξάπλωση της βαρβαρότητας. Στο σφαγείο προνοιακά - κοινωνικά επιδόματα, διάλυση κρατικών κονδυλίων για Ασφάλιση, Υγεία, Παιδεία κ.ά.

• Αμέσως μετά ακολουθεί η αφαίμαξη των λαϊκών νοικοκυριών με τις νέες φορολογικές ρυθμίσεις

Η γενικευμένη χρεοκοπία του λαού, η διαμόρφωση συνθηκών απόλυτης φτώχειας και εξαθλίωσης για ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού, η κλιμάκωση της βαρβαρότητας του κεφαλαίου απέναντι σε ολόκληρη την γκάμα της ανθρώπινης ζωής και εργασίας, αποτελούν την πεμπτουσία του «Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής».

Τα μαντρόσκυλα της ΕΕ και των μονοπωλίων, συγκυβέρνηση και ιμπεριαλιστικοί Οργανισμοί, για τη διέξοδο από την καπιταλιστική κρίση έρχονται τώρα να σμπαραλιάσουν το σύνολο των κρατικών δαπανών που έχουν να κάνουν με τις λαϊκές ανάγκες, να βάλουν στην καρμανιόλα μισθούς, συντάξεις, κρατικά κονδύλια για Ασφάλιση, Υγεία, προνοιακά επιδόματα, Παιδεία κ.ά. Ούτε εδώ και πουθενά δεν πρόκειται να σταματήσουν αν δεν βρουν απέναντί τους ισχυρό το λαό, να τους αναχαιτίσει, να πάρει τις υποθέσεις του στα δικά του τα χέρια. Η συγκυβέρνηση (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ) αμέσως μετά την καρατόμηση των δαπανών, για την κλιμάκωση της διαδικασίας για την «εσωτερική υποτίμηση» θα προχωρήσει με την κατάθεση νέων φορολογικών νομοσχεδίων.

Θέμα ημερών είναι οι επίσημες ανακοινώσεις από τη συγκυβέρνηση. Στη λίστα που «διέρρευσε» από τα επιτελεία των κομμάτων που στηρίζουν τη συγκυβέρνηση - να σημειωθεί πως δεν είναι η οριστική αλλά ούτε και περιλαμβάνει το σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων - προβλέπουν σφαγείο:

• Συντάξεις: 4,6 δισ. ευρώ
• Υγεία: 1,4 δισ. ευρώ
• Μισθολογική δαπάνη: 1,3 δισ. ευρώ
• Προνοιακά επιδόματα: 940 εκατ. ευρώ
• Αναδιαρθρώσεις Δημόσιας Διοίκησης: 1,3 δισ. ευρώ
• ΟΤΑ: 735 εκατ. ευρώ
• Παιδεία: 389 εκατ. ευρώ
• Φορολογικά (μόνο για την ώρα): 450 εκατ. ευρώ
• Πρώην ΔΕΚΟ: 274 εκατ. ευρώ
• Αμυνα: 517 εκατ. ευρώ.

Οι εργατοϋπάλληλοι στον ιδιωτικό τομέα, οι άνεργοι, όλοι οι συνταξιούχοι (περίπου 2,8 εκατομμύρια), 1 εκατ. σημερινοί δικαιούχοι κοινωνικών - προνοιακών επιδομάτων (ΑμεΑ, πολύτεκνοι κ.ά.), οι εργαζόμενοι στο στενό και το δημόσιο τομέα, φτωχομεσαίοι αγρότες, τα λαϊκά νοικοκυριά έχουν να αντιμετωπίσουν τη βαρβαρότητα των μονοπωλίων.

Συγκεκριμένα:

Συντάξεις: Καταργούν και τα τελευταία απομεινάρια για τη 13η και 14η τόσο στις κύριες όσο και στις επικουρικές συντάξεις, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα, αρπάζοντας από τους συνταξιούχους από 800 ευρώ το χρόνο. Από την κατώτατη σύνταξη του ΟΓΑ (360 ευρώ το μήνα) - είχε εξαιρεθεί από τα προηγούμενα πακέτα - αρπάζουν 720 ευρώ το χρόνο ή το 14,3% του ετήσιου ποσού!

Μείωση στο συνολικό ποσό της σύνταξης (άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης) για ποσά πάνω από 1.000 ευρώ. Προβλέπεται κλιμακούμενη καρατόμηση ως εξής: 1.000 - 1.500 ευρώ: 2%, 1.500 - 2.000 ευρώ: 5%, πάνω από 2.000 ευρώ: 10%. Για παράδειγμα, σε άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης στα 1.300 ευρώ αρπάζουν από 26 ευρώ το μήνα.

Αύξηση ενσήμων για τη θεμελίωση δικαιώματος ελάχιστης σύνταξης στα 6.000 από τα 4.500 σήμερα. Το νέο μέτρο έρχεται σε μια περίοδο που η επίσημη ανεργία μαζί και και η ανασφάλιστη εργασία θεριεύουν και τα ένσημα έχουν γίνει δυσεύρετα όσο ποτέ άλλοτε. Με το μέτρο αυτό απομακρύνεται το ενδεχόμενο συνταξιοδότησης για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, που τώρα δε θα αποκτούν ποτέ δικαίωμα στη σύνταξη.

«Εξορθολογισμός» εφάπαξ: Το μέτρο ακουμπάει τόσο μελλοντικούς όσο και τους σημερινούς συνταξιούχους, από τους οποίους με μορφή μηνιάτικης παρακράτησης αρπάζουν μέρος του ποσού που χορηγήθηκε. Οι περικοπές ξεκινούν από το 22% και κλιμακώνονται ανάλογα με το ασφαλιστικό ταμείο.

Περικοπές σε συντάξεις λόγω μείωσης ειδικών μισθολογίων: Το μέτρο αφορά σε πρόσθετες περικοπές συνταξιούχων (απόστρατοι Σωμάτων Ασφαλείας, συνταξιούχοι γιατροί του ΕΣΥ, πανεπιστημιακοί κ.ά.).

Ελεγχος δικαιούχων συντάξεων: 336 εκατ. ευρώ

Μείωση σύνταξης ανύπαντρων θυγατέρων: 39 εκατ. ευρώ

Υγεία (1,4 δισ. ευρώ): Σε παράλυση οδηγούν τη λειτουργία των νοσοκομείων, σμπαραλιάζοντας επίσης τις «δαπάνες» για τη λαϊκή Υγεία. Οι ασφαλισμένοι, όσοι και όσο μπορούν και αντέχουν, εξαναγκάζονται να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Δρομολογούν και αυξήσεις ασφαλιστικών εισφορών στον ΟΓΑ.

Φαρμακευτική δαπάνη Ταμείων: 800 εκατ. ευρώ

Μείωση λειτουργικού κόστους ΕΟΠΥΥ: 195 εκατ.

Αύξηση εισφορών ΟΓΑ: 131 εκατ.

Συμπράξεις με ιδιώτες (ΣΔΙΤ) - ιατρικός τουρισμός: 150 εκατ.

Μείωση δαπάνης νοσοκομείων για φάρμακα (γενόσημα): 111 εκατ.

Κατάργηση 13ου και 14ου μισθού στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, σε συνέχεια της πολιτικής που εφάρμοσαν οι προκάτοχοί τους. Το νέο μέτρο, για τη μεγάλη γκάμα των εργαζομένων σημαίνει παραπέρα απώλειες 1.000 ευρώ το χρόνο. Η επίθεση κλιμακώνεται σε όλους τους κλάδους και τις κατηγορίες.

Περικοπές ειδικών μισθολογίων: Μεσοσταθμικά θα φτάσουν στο 12% για «εξοικονομήσεις» 360 εκατ.

Περικοπές μισθολογίων (εκτός ΔΕΚΟ): 128 εκατ.

Μειώσεις δώρων (13ος - 14ος): 339 εκατ.

Εργασιακή εφεδρεία: 167 εκατ.

Κατάργηση αυτόματων μισθολογικών προαγωγών σε ενστόλους: 165 εκατ.

Εφαρμογή ενιαίου μισθολογίου στις ΔΕΚΟ: 75 εκατ.

Ψαλίδι στα επιδόματα

Προνοιακά επιδόματα (940 εκατ. ευρώ): Προχωρούν στη διάλυση και κατάργηση στα κάθε είδους 89 συνολικά κοινωνικά επιδόματα αρμοδιότητας υπουργείων Υγείας, Εργασίας κ.ά. (προνοιακά, πολυτεκνικά, φοιτητικά κ.ά.) με τον αποκλεισμό από αυτά εκατομμυρίων λαϊκών νοικοκυριών μέσα από την εφαρμογή εξευτελιστικών εισοδηματικών και περιουσιακών κριτηρίων. Καθιερώνονται νέα κατά πολύ χαμηλότερα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια. Προκρίνεται και η «λύση» χορήγησης ενός και μοναδικού επιδόματος και μόνο για το φτωχότερο κομμάτι του πληθυσμού. Στην πρώτη γραμμή του σφαγείου βρίσκονται τα προνοιακά επιδόματα, αυτά που χορηγούνται σε ΑμΕΑ (ανάπηρους, τυφλούς, νεφροπαθείς κ.ά.), πολυτεκνικά κ.ά. Προβλέπεται η πλήρης κατάργηση των επιδομάτων με την επιβολή χαμηλότερου πλαφόν, για ετήσιο οικογενειακό εισόδημα 30.000 - 35.000 ευρώ το χρόνο (από 45.000 σήμερα). Επίσης, κλιμακούμενη καρατόμηση των επιδομάτων ανάλογα με το ύψος του οικογενειακού εισοδήματος.

Οικογενειακά επιδόματα: 352 εκατ.

Αναπηρικά επιδόματα: 272 εκατ.

Κατάργηση ΕΚΑΣ για χαμηλοσυνταξιούχους κάτω από 65 χρόνων: 114 εκατ.

Ιατρική επανεξέταση αναπηρικών επιδομάτων: 94 εκατ.

Κατάργηση εποχιακών επιδομάτων (ΟΑΕΔ): 50 εκατ. Εποχιακά επιδόματα, με την προϋπόθεση συγκεκριμένου αριθμού ενσήμων ετησίως παίρνουν οι οικοδόμοι, οι εργαζόμενοι στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, δασεργάτες, ρητινοσυλλέκτες, υποδηματεργάτες, ηθοποιοί, τραγουδιστές, καπνεργάτες, μισθωτοί στον επισιτισμό και τουρισμό, οι σμυριδεργάτες κ.ά.

Κατάργηση ειδικών επιδομάτων ανεργίας: 30 εκατ.

Περικοπές συντάξεων ανασφάλιστων ηλικιωμένων: 26 εκατ.

Παιδεία (389 εκατ. ευρώ): Βάζουν δάσκαλους και καθηγητές να δουλεύουν περισσότερες ώρες προκειμένου να καλύψουν τα κενά στα σχολεία, να αποφύγουν και τυχόν νέους διορισμούς, ταυτόχρονα με παραπέρα περικοπές κρατικών κονδυλίων.

Αύξηση ωρών διδασκαλίας (δάσκαλοι - καθηγητές): 148 εκατ.

Συγχωνεύσεις σε ΑΕΙ-ΤΕΙ: 40 εκατ.

Προμήθειες συγγραμμάτων: 34 εκατ.

Επιβολή διδάκτρων (μετά από κάποια χρόνια φοίτησης σε ΑΕΙ-ΤΕΙ): 65 εκατ. Σύμφωνα με πληροφορίες προβλέπεται η μείωση της κρατικής δαπάνης κατά το ύψος των διδάκτρων που πληρώνουν μεταπτυχιακοί φοιτητές.

Μείωση προσωπικού ΑΕΙ-ΤΕΙ: 22 εκατ.

Μειώσεις επιχορηγήσεων: 50 εκατ.

ΟΤΑ (735 εκατ. ευρώ): Ετοιμάζουν νέες συμπράξεις με ιδιωτικά κεφάλαια, διογκώνοντας στα ύψη και τα «ανταποδοτικά» χαράτσια που επιβάλλουν στους δημότες, για παρεχόμενες υπηρεσίες που έχουν χρυσοπληρωθεί και τις οποίες συνεχώς υποβαθμίζουν με την πολιτική τους.

Συμπράξεις με ιδιώτες (ΣΔΙΤ): 20 εκατ.

Αποκομιδή σκουπιδιών από ιδιώτες: 30 εκατ.

Μείωση εθνικού σκέλους ΠΔΕ: 150 εκατ.

Ανταποδοτικές υπηρεσίες (χαράτσια): 150 εκατ.

«Αξιοποίηση» δημοτικής περιουσίας: 115 εκατ.

Φορολογικά: (450 εκατ. ευρώ): Πρόκειται για μικρή γεύση από το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που πρόκειται να ακολουθήσει. Σύμφωνα με πληροφορίες το νέο μέτρο αφορά στη διάλυση «αυξημένων φοροελαφρύνσεων» που δικαιούνται σήμερα κατηγορίες όπως ΑμΕΑ κ.ά. Χοντρά χαράτσια ετοιμάζουν για τη φτωχομεσαία αγροτιά.

Μείωση «φορολογικών δαπανών» (ελαφρύνσεις): 229 εκατ.

Μείωση επιστροφής ΦΠΑ σε αγρότες (7% από 11%): 121 εκατ.

Αύξηση παραβόλων για μηνύσεις: 100 εκατ.

Πρώην ΔΕΚΟ (274 εκατ. ευρώ): Ανατιμήσεις 25% προβλέπονται στα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών. Από την 1η Γενάρη 2013 η τιμή του «ενιαίου εισιτηρίου» στην Αθήνα θα φτάσει στο 1,75 ευρώ (από 1,40 ευρώ σήμερα). Είναι απόλυτα φανερό ότι θα προχωρήσουν σε ανάλογες τρανταχτές ανατιμήσεις και σε άλλα τιμολόγια. Αύξηση 25% στα εισιτήρια συγκοινωνιών: 40 εκατ. Σχέδια αναδιάρθρωσης - λειτουργικά: 179 εκατ. Μειώσεις κρατικών επιχορηγήσεων: 50 εκατ.

Αναδιαρθρώσεις Δημόσιας Διοίκησης (1,3 δισ. ευρώ): Μείωση 25% των μη μισθολογικών δαπανών: 750 εκατ. Μείωση δαπανών ΠΔΕ: 300 εκατ. Περικοπές βουλευτικών αποζημιώσεων - επιδοτήσεων σε κόμματα: 47 εκατ. κ.ά.

Αμυνα (517 εκατ. ευρώ): Μετάθεση πληρωμής εξοπλιστικών προγραμμάτων: 437 εκατ. Κλείσιμο και αξιοποίηση στρατοπέδων: 32 εκατ. Λειτουργικά: 35 εκατ

Φορολογικά νομοσχέδια

Πέρα και ξέχωρα από τα παραπάνω, ετοιμάζουν βροχή από νέα χαράτσια, τα οποία και θα ενσωματώσουν στο νέο φορολογικό νόμο. Το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής περιλαμβάνει πρόβλεψη για παραπέρα διόγκωση των φορολογικών εσόδων τουλάχιστον κατά 3 δισ. ευρώ, ποσό που προέρχεται αποκλειστικά και μόνο από τον περιορισμό και τη διάλυση των φορο-ελαφρύνσεων. Η συγκυβέρνηση σχεδιάζει να περάσει τις νέες ρυθμίσεις με 3 διαδοχικά νομοσχέδια (φορολογικό, Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων, λεγόμενο περιουσιολόγιο).

Ειδικότερα:

• Διαλύουν τις ελαφρύνσεις που αφορούν στις δαπάνες διαβίωσης (νοίκια, φροντιστήρια παιδιών, τόκοι στεγαστικών δανείων κ.ά.) βάζοντας σε εφαρμογή εισοδηματικά κριτήρια, όπως δηλαδή κάνουν και με τα προνοιακά επιδόματα. Για οικογενειακό εισόδημα πάνω από 30.000 ευρώ ετοιμάζουν την καρατόμηση στο 50% σε αυτές που ισχύουν σήμερα, την πλήρη κατάργησή τους για οικογενειακό εισόδημα πάνω από 40.000 ευρώ το χρόνο. Το σχέδιο βρίσκεται ακόμη σε φάση επεξεργασίας.
• Τα φορολογικά κλιμάκια και οι συντελεστές φόρου θα μειωθούν από 9 σε 5, εξέλιξη που έρχεται να δυναμώσει τη φοροληστεία απέναντι σε μισθωτούς, συνταξιούχους, αυτοαπασχολούμενους.
• Καταργούνται οι μειώσεις φόρου εισοδήματος για τους μισθωτούς που εργάζονται σε παραμεθόριες περιοχές.
• Οι μειωμένοι συντελεστές ΦΠΑ που ισχύουν σε νησιά του Αιγαίου θα ισχύσουν σε περιορισμένο αριθμό και μόνο στις ακριτικές περιοχές.
• «Επανεξετάζουν», προκειμένου στη συνέχεια να περικόψουν ή ακόμη και να καταργήσουν τις «ευνοϊκές ρυθμίσεις» (αυξημένο αφορολόγητο κ.ά.) που ισχύουν σε νησιά του Αιγαίου με πληθυσμό κάτω από 3.100 κατοίκους.
• Τα λεγόμενα «τεκμαρτά εισοδήματα από ιδιοκατοίκηση» θα τα θεωρούν «πραγματικά», θα τα αθροίζουν δηλαδή με τα άλλα εισοδήματα, απογειώνοντας παραπέρα τη φοροληστεία στη λαϊκή κατοικία. Το νέο μέτρο πλασάρεται και ως «ισοδύναμο» για το χαράτσι που αρπάζουν σήμερα μέσα από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ.
• Στο στόχαστρο μπαίνουν τα αφορολόγητα όρια για γονικές παροχές, κληρονομιές, δωρεές ακινήτων.
• Φόροι κατοχής περιουσίας, ή όπως αλλιώς τους βαφτίσουν, μπαίνουν σε κάθε σπιθαμή γης, σε αγροτεμάχια και εκτός σχεδίου περιοχές, με «εξαίρεση» εκτάσεις που εκμεταλλεύονται οι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.

Αμεσα προωθείται και η ρύθμιση-υπουργική απόφαση για την παραπέρα απογείωση των ειδικών φόρων κατανάλωσης πάνω στο πετρέλαιο θέρμανσης των λαϊκών νοικοκυριών. Από τις 15 Οκτώβρη φέτος, με την έναρξη της χειμερινής περιόδου διάθεσης, οι τιμές αναμένεται να εκτιναχτούν στα 1,3 - 1,4 ευρώ το λίτροαπό 1 ευρώ κατά το χειμώνα που πέρασε. Δηλαδή στα 1.000 λίτρα η πρόσθετη επιβάρυνση για τα νοικοκυριά θα φτάσει στα 300 με 400 ευρώ! Το νέο μέτρο, σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους, που βασίζονται στις καταναλώσεις προηγούμενων χρόνων, θα αποφέρει στα κρατικά ταμεία πρόσθετα έσοδα ύψους 500 εκατ. ευρώ. Από το ποσό αυτό μόνο ένα πολύ μικρό μέρος θα «επιστραφεί» σε επιδοματική μορφή, σε ειδικές κατηγορίες του πληθυσμού, με βάση εισοδηματικά και γεωγραφικά κριτήρια.

Ανδρέας ΣΑΚΑΡΕΛΟΣ

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ Ούτε «τελευταία», ούτε προσωρινά τα μέτρα που ετοιμάζει

Γραμμή άμυνας για το λαό δεν μπορεί να είναι άλλη από την οργάνωση της αντεπίθεσης, με επόμενο βήμα την κήρυξη γενικής απεργίας

Μόνο ο λαός οργανωμένος μπορεί να σταματήσει το φαύλο κύκλο των εκβιασμών και των μέτρων

Μια πρωτοφανή επιχείρηση προπαγάνδας, με ψέματα, κάλπικες υποσχέσεις και ωμούς εκβιασμούς, για να αποσπάσουν τη λαϊκή συναίνεση στα νέα βάρβαρα μέτρα, έστησαν μέσα στη βδομάδα οι εταίροι της συγκυβέρνησης, με πρωτεργάτη τον ίδιο τον πρωθυπουργό.

Ο Αν. Σαμαράς μια μέρα μετά τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών που στηρίζουν τη συγκυβέρνηση, στη διάρκεια της οποίας «κλείδωσε» το εξοντωτικό πακέτο των 11,9 δισ. ευρώ (του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής), εμφανίστηκε την Πέμπτη στο βήμα της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και επιστράτευσε το τερατώδες ψέμα ότι πρόκειται «για το τελευταίο τέτοιο πακέτο περικοπών», σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τη δίκαιη λαϊκή οργή και να καλλιεργήσει φρούδες ελπίδες.

Είχαν προηγηθεί, την Τετάρτη, οι δηλώσεις των προέδρων του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλου και της ΔΗΜΑΡ Φ. Κουβέλη ότι «γίνονται προσπάθειες ώστε να αποφευχθούν οι οριζόντιες περικοπές» και να «προστατευτούν τα χαμηλά εισοδήματα»! Στη διάρκεια της σύσκεψης, βέβαια, ομόφωνα κατέληξαν σε «οριζόντιες» και «κάθετες» περικοπές μισθών, συντάξεων, κοινωνικών επιδομάτων και παροχών, στο πνεύμα της δήλωσης του υπουργού Οικονομικών Γ. Στουρνάρα ότι «όταν έχεις να κόψεις 11,5 δισ. ευρώ κόβεις από παντού»!

Τα ψέματα αποτέλεσαν το ένα σκέλος της κυβερνητικής προπαγάνδας. Το άλλο περιελάμβανε την προσπάθεια να πειστεί ο λαός ότι η σφαγή των εισοδημάτων και των δικαιωμάτων του είναι «αναπόφευκτα», αλλά ταυτόχρονα «αναγκαία», καθώς στο μέλλον θα οδηγήσουν σε «ανάκαμψη», «ανάπτυξη» και ενίσχυση της«ανταγωνιστικότητας» της ελληνικής οικονομίας.

Απροκάλυπτη κοροϊδία...

Πίσω από την κυβερνητική προπαγάνδα, κρύβεται η αλήθεια που λέει ότι:

Πρώτον: Τα προωθούμενα μέτρα δεν θα είναι τα τελευταία.

Μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, παρά τις κάλπικες πρωθυπουργικές υποσχέσεις, η τρικομματική κυβέρνηση έχει ήδη αποφασίσει να προωθήσει: α) Το επόμενο αντιλαϊκό πακέτο με μέτρα που θα «ισοσκελίσουν την τρύπα» του προϋπολογισμού του 2012 και υπολογίζονται στα 2,5 με 3 δισ. ευρώ και θα ενταχθούν στον προϋπολογισμό του 2013. β) Τις πρόσθετες περικοπές ύψους τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ που θα δρομολογηθούν, για να καλύψουν τις αποκλίσεις του «Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος». γ) Τα νέα φορολογικά μέτρα ύψους 3 δισ. ευρώ στα οποία μάλιστα δεν έχουν περιληφθεί και οι περικοπές των φοροαπαλλαγών.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, ο πρωθυπουργός, την Παρασκευή, στη διάρκεια του υπουργικού Συμβούλιο κάλεσε τους υπουργούς να βρουν τρόπους για αύξηση των εσόδων του κράτους, σημειώνοντας: «Ξέρω ότι φτάσαμε μέχρι το κόκαλο, πρέπει να βρούμε τρόπους να αυξήσουμε τα έσοδα καθώς τα 11,5 δισ. είναι μόνο από περιορισμό δαπανών»!

Με την καπιταλιστική κρίση στην Ελλάδα και στους κόλπους της Ευρωζώνης θα βαθαίνει, οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών θα επιβάλουν ακόμα πιο σκληρά προγράμματα λιτότητας, νέο γύρο διαρθρωτικών ανατροπών. Το ΔΝΤ και η ΕΕ, με εκθέσεις τους προβλέπουν ακόμα μια «τριετία ύφεσης» για την ελληνική οικονομία. Στη βάση αυτή, η τρικομματική συγκυβέρνηση θα απαιτήσει «νέες θυσίες» από τα λαϊκά στρώματα και θα εφαρμόσει ακόμα πιο σφικτά «προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής», θα ψηφίσει νέους νόμους για την ακόμα μεγαλύτερη υποτίμηση της εργατικής δύναμης, προκειμένου να διασφαλιστεί η επιστροφή του μεγάλου κεφαλαίου σε τροχιά ανάπτυξης.

«Θα υπάρξουν δώδεκα τριμηνιαίες αναθεωρήσεις στο πλαίσιο της συμφωνίας. Οι αναθεωρήσεις θα αξιολογούν την πρόοδο που σημειώνεται στην εφαρμογή του προγράμματος και θα καταλήγουν σε τυχόν πρόσθετα που θα χρειαστούν για την επίτευξη των στόχων». Το συγκεκριμένο απόσπασμα περιέχεται μέσα στο δεύτερο μνημόνιο και θα χρησιμοποιηθεί από τη συγκυβέρνηση και τους διεθνείς συμμάχους της για να κλιμακώσουν την αντιλαϊκή επέλαση το αμέσως επόμενο διάστημα.

Για τη «φερεγγυότητα» των πρωθυπουργικών δεσμεύσεων, θυμίζουμε ότι αναλόγου περιεχομένου υποσχέσεις μοίραζε και στις 20/10/2010 ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου υποστηρίζοντας: «Επαναλαμβάνω πως ό,τι και να γίνει, δεν πρόκειται να υπάρξει καμία περαιτέρω επιβάρυνση μισθωτών και συνταξιούχων. Καμία αύξηση φορολογικών συντελεστών»! Ανάλογα, στις 26/11/2011, ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλος σε εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη ...διαβεβαίωνε ότι «για το 2011 και το 2012 έχουν νομοθετηθεί όλα τα μέτρα»! Ακολούθησε μέσα στο 2012 το δεύτερο μνημόνιο και τα μέτρα που συνόδευαν το «κούρεμα» των κρατικών ομολόγων.

...και συνέπεια απέναντι στο κεφάλαιο

Δεύτερον: Η «ανάκαμψη» και η ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας» ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας, προϋποθέτει τη ραγδαία και βίαια χρεοκοπία του λαού.

Οι διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού όλες τις προηγούμενες μέρες, ότι τα σκληρά μέτρα «θα συνοδευτούν από πολιτικές ανάκαμψης», ώστε «σε δύο χρόνια να έχουμε μία διαφορετική Ελλάδα», δεν αφορούν τα συμφέροντα των εργαζόμενων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Το σχέδιο της κυβέρνησης για την προώθηση, όπως ανέφερε ο Αν. Σαμαράς «διαρθρωτικών αλλαγών, μεταρρυθμίσεων και τομών που φέρνουν περισσότερη ανταγωνιστικότητα», η αναγγελία του για «επίσπευση όλων των συμπληρωματικών πολιτικών, που αφορούν τις αποκρατικοποιήσεις, τις επενδύσεις, τη μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος», έρχονται να υπηρετήσουν τις απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου και να διασφαλίσουν την ανταγωνιστικότητά του.

Σ' αυτή ακριβώς την κατεύθυνση, μέσα στη βδομάδα, ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Γ. Βρούτσης με τις πλάτες της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ ξεκίνησε έναν ακόμα διάλογο - απάτη, επιδιώκοντας να βάλει σε εφαρμογή την πρόβλεψη του δεύτερου μνημονίου για παραπέρα υποβάθμιση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και τον καθορισμό του νέου κατώτερου μισθού μονομερώς από την εκάστοτε κυβέρνηση και όχι από συλλογικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των εργοδοτικών οργανώσεων και της ΓΣΕΕ, όπως γινόταν μέχρι σήμερα.

Στόχος της συγκυβέρνησης, να νομοθετήσει, για λογαριασμό του κεφαλαίου, το λεγόμενο «ελάχιστο μισθό» με μεικτές απολαβές 500 ευρώ για όλους τους εργαζόμενους!

Υπηρετώντας την ίδια φιλομονοπωλιακή στρατηγική, ο υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης έθεσε ανοικτά θέμα δημιουργίας «Ειδικών Οικονομικών Ζωνών», στις οποίες θα επικρατούν εργασιακές συνθήκες γαλέρας και μισθοί πείνας για τους εργαζομένους, όταν στον αντίποδα οι επιχειρηματικοί όμιλοι, εκτός από τα φτηνά εργατικά χέρια, θα απολαμβάνουν φορολογικές απαλλαγές και αθρόες κρατικές επιδοτήσεις.

Την ίδια αντιλαϊκή στόχευση υπηρετούν και οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης για επιτάχυνση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, με την παράδοση στο κεφάλαιο κρατικών υποδομών (ΔΕΣΦΑ, ΔΕΠΑ, ΕΛΠΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ κ.ά.), τραπεζών (Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο) και άλλων τμημάτων της δημόσιας περιουσίας.

Την ακόμα πιο ληστρική αναδιανομή υπέρ του κεφαλαίου θα υπηρετήσει και το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που ετοιμάζει η κυβέρνηση, με το οποίο σκοπεύει να μειώσει ακόμα περισσότερο τους φορολογικούς συντελεστές για τα κέρδη των Ανώνυμων Εταιρών - που σήμερα βρίσκεται στο 20% - την ίδια ώρα που τα λαϊκά στρώματα υφίστανται πραγματική αφαίμαξη.

Ο λαός να ορθώσει ανάστημα

Η «ανάπτυξη» που ευαγγελίζονται οι εταίροι της συγκυβέρνησης θα στηριχθεί στη ακόμα μεγαλύτερη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, στη δραστική καρατόμηση των κοινωνικών δαπανών για να διασφαλιστούν περισσότεροι κρατικοί πόροι για επιδοτήσεις προς το κεφάλαιο, στην αποχώρηση του κράτους από κοινωνικές υπηρεσίες και την παράδοσή τους σε μονοπωλιακούς ομίλους. Για τα λαϊκά στρώματα, αυτή η ανάπτυξη θα φέρει ακόμα χαμηλότερα εισοδήματα, ανύπαρκτα δικαιώματα, νέους φόρους, ακριβότερα τιμολόγια σε βασικές παροχές, διάλυση κοινωνικών δομών.

Αυτό που έχουν συμφέρον να συνειδητοποιήσουν οι εργαζόμενοι είναι ότι τα μέτρα που σήμερα φορτώνονται στις πλάτες τους δεν είναι ούτε τα «τελευταία», ούτε «προσωρινά». Θα ακολουθήσουν αλλεπάλληλα πακέτα και η όποια αναιμική «ανάκαμψη» προκύψει θα βρει το λαό με τσακισμένους μισθούς και δικαιώματα.

Δεν είναι «αναγκαία» για την εξυπηρέτηση των δικών του συμφερόντων, αλλά για την ανάκαμψη του κεφαλαίου. Η περιβόητη δόση των 31,5 δισ. ευρώ, που προϋποθέτει την ψήφιση των μέτρων, δεν θα καλύψει καμιά δική του ανάγκη, αλλά την ανακεφαλοποίηση των τραπεζών (25 δισ. ευρώ) και τα υπόλοιπα «θα πάνε στην αγορά», δηλαδή στους μεγαλοεπιχειρηματίες.

Στο ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα των περίπου 50 ημερών που έχει ετοιμάσει η κυβέρνηση για να ψηφίσει τα βάρβαρα μέτρα, τα λαϊκά στρώματα πρέπει να ετοιμάσουν το δικό τους αγωνιστικό χρονοδιάγραμμα. Να ανταποκριθούν στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ για γενική απεργία απέναντι στα νέα αντιλαϊκά μέτρα. Να οργανώσουν τη δράση τους μέσα σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε σωματείο.

Παναγιώτης ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Bona fides και τα φίδια που μας ζώσανε... Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

«Ο εκμεταλλευόμενος την κουφότητα και την απειρία του άλλου υποχρεούται σε αποζημίωση».

Αυτό το άρθρο του αστικού μας κώδικα που ο αείμνηστος πατέρας μου αποκαλούσε άρθρο νάυλον, δηλαδή αυτό που έχει εφαρμογή ως γενική αρχή του δικαίου εναντίον όλων των πάσης φύσης και μορφής κατεργαραίων, απατεώνων κ.λπ. γυρνάει στο κεφάλι μου πολύν καιρό. Ειδικά όταν ακούω τον μετεκλογικό λόγο κομμάτων και πολιτικών που βρέθηκαν σε θέση, αντί να καταβάλλουν, να εισπράττουν αποζημίωση σε ψήφους, σε θέσεις εξουσίας σε υπερτίμηση του πολιτικού τους υποσχετικού.

Στην πραγματικότητα λέω και γράφω κομψά την αηδία που μου προξενεί η αμετροεπής υποκρισία, η κατάχρηση λέξεων και εννοιών που απευθύνονται με περισσή θρασύτητα εναντίον του περιούσιου τέως ψηφοφόρου και νυν πολίτη που πρέπει να πονέσει, να εξευτελιστεί, να τιμωρηθεί ακριβώς επειδή επέλεξε μαζοχιστικά το σαδιστή του... Τον αφεντικάριο σωτήρα, βλέπε κυβέρνηση της αγίας τριάδας των πολιτικών αρχηγών του ελληνοευρωχώρου, με υπόσταση επιπέδου κοτζάμ επιστατών μιας μάζας σχετικώς καλοντυμένων δούλων. Κι από δίπλα τον καπάτσο φύλαρχο των απροσδιόριστων αριστεριδάριων που συναγελάζονται με τέως πρασινοφρουρούς που ξεβράστηκαν στην παραλία της ληγμένης νομιμοποίησης μιας ιδιότυπης πολιτικής ιδιοτέλειας που εξέθρεψε πλείστα όσα πολιτισμικά τέρατα της μεταπολίτευσης.

Η επαναδιαπραγμάτευση, λόγου χάρη, είναι η πιο πρόστυχη μετεκλογική λέξη. Η χυδαία μπίλια σε μια ρουλέτα ταξική που όλο γυρνάει και πάντα κάθεται στο μαύρο της γκλαμουράτης και συστημικά εκφασισμένης δημόσιας ζωής. Τα φλάμπουρα που σήκωναν αγανακτισμένοι και φιλοσυριζίτες μαζί με ανεξάρτητους και τυχοδιώκτες εκστασιασμένους απ' την... ορμή μαύρων στειλιαροφόρων με παραστρατιωτική πειθαρχία στην εκτέλεση τραμπούκικων επιθέσεων, έχουν μετατραπεί σε τσαλακωμένα χαρτόκουτα για πολιτικά άστεγους. Την πιπιλάνε άκομψα και με πρωτοφανή έλλειψη αιδούς, όλοι εκείνοι που πούλησαν σε τιμή προεκλογικής ευκαιρίας την επανάσταση σε συσκευασία ευρωπλάνης. Η πιπίλα κρύβει τη δηλητηριώδη αλήθεια. Οποιο μέτρο παίρνεται κι ό,τι πρόκειται να ακολουθήσει ως οικονομική πολιτική «σωτηρίας» κάθε στυλίτευση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και κάθε χρυσαυγίτικος φετφάς έχουν ως στόχο να κρύψουν τον αυτουργό, τον ηθικό αυτουργό, τον εμπνευστή και τον εκτελεστή, της δολοφονικής για την εργατική τάξη, ταξικής πολιτικής.

Η αλήθεια που κρύβεται καθόλου επιμελώς αλλά τόσο φανταχτερά ώστε να τυφλώνει, να παράγει συνεχώς «κουφότητα» και «απειρία» είναι πως, όλα τα επιτάσσει η «πάση θυσία παραμονή της χώρας στο ευρώ και την ΕΕ» . Απ' την ώρα που μια τέτοια πολιτική θέση εκλαμβάνεται και πωλείται ως μοιραία εθνική πολιτική σωτηρίας, ως κισμέτ, τότε η επαναδιαπραγμάτευση, όποια και όποτε, επιτευχθεί ή αποτύχει, θα δείξει και το στόχο της: Την επιβίωση της αστικής τάξης ως διατήρηση του μεγαλύτερου μέρους των κερδών και της ποιότητας ζωής της, που μπορεί ψηφισμένα και νομιμοποιημένα, να βασιστεί πάνω στην εξόντωση, φυσική και όχι απλώς πολιτική, του ενός τρίτου του πληθυσμού της χώρας και πάντως στην εξάλειψη απ' το χάρτη αυτής καθαυτής και της λογικής ακόμη, κάθε εργασιακού δικαιώματος και όλων όσα απορρέουν απ' αυτό.

Η επίκληση της καλής πίστης, της bona fides, που πρέπει να επιδείξουν οι πολίτες στα πολιτισμένα βασανιστήρια των αγορών. Οι ενέσεις ηθικού που επιχειρούνται από επικοινωνιακά επιτελεία με την «ανάκτηση» της αξιοπιστίας της χώρας, δηλαδή της υποταγής της ντόπιας αστικής τάξης στην ισχυρότερη και κεφαλαιακά αδρότερη ευρωπαϊκή. Η απέλπιδα προσπάθεια της αξιωματικής αριστεράς να πείσει ότι, ο Ολάντ ο Γάλλος για παράδειγμα, δεν είναι αυτός που φαίνεται αλλά αυτός που πωλήθηκε σαν εικόνισμα προεκλογικά σε Ελληνες ευρωιθαγενείς, είναι φίδια που πρέπει να πάρουμε χαμπάρι ότι μας ζώνουν. Τον καθένα και την κάθε μια από μας. Μήτε κουφότητα μήτε απειρία μπορούμε να επικαλεστούμε πια, μήτε αποζημίωση να προσδοκάμε ότι δικαιούμαστε. Αντίσταση με ιδεολογικά νεροπίστολα απέναντι στο βαρύ οπλισμό της κυρίαρχης τάξης δε γίνεται. Ούτε με φιλανθρωπίες και ελεημοσύνες και πονεμένες καρδιές θα γυρίσει ο ήλιος που θέλει χιλιάδες στους τροχούς και θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους. Δεν είναι που δε βγαίνει η συνταγή. Δεν είναι και δεν ήταν το μνημόνιο. Τώρα το ξέρουνε κι οι πέτρες των στεναγμών. Είναι η πολιτική του κεφαλαίου που πνέει τα λοίσθια και πατάει στα πτώματά μας. Οταν σε ζώνουν τα φίδια δεν έχεις καλή πίστη ούτε στη φύση τους ούτε στην τύχη σου. Στο κεφάλι βαράς...

Γελοίοι...

Στην «Καθημερινή» της περασμένης Κυριακής δημοσιεύτηκε περισπούδαστο άρθρο του αναπληρωτή καθηγητή και γνωστού θεράποντα της ορθής σκέψης Μαραντζίδη, όπου μεταξύ άλλων διαβάζουμε και τα εξής:

*

«Αν κάτι εντυπωσιάζει πραγματικά τα τελευταία χρόνια είναι πως ο μετακομμουνιστικός κόσμος, οι χώρες δηλαδή που εξήλθαν ή εξέρχονται από τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό, σημαδεύουν όλο και περισσότερο με την παρουσία τους τις διεθνείς εξελίξεις. Περίπου το ένα τρίτο του πλανήτη, που μέχρι πρότινος βρισκόταν στο περιθώριο, τώρα καταλαμβάνει νέα θέση. Η κατάρρευση του κομμουνισμού σε συνδυασμό με την παγκοσμιοποίηση έφερε τους πληθυσμούς των χωρών αυτών στο προσκήνιο της παγκόσμιας σκηνής (...) Τελικά, από μια παράξενη ειρωνεία της ιστορίας, είναι ο καπιταλισμός που απελευθέρωσε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους από τις αλυσίδες τους (...) Οι μετακομμουνιστικές δημοκρατίες της ανατολικής Ευρώπης κατάφεραν μέσα σε είκοσι χρόνια κάτι εντυπωσιακό και ίσως πρωτοφανές στη σύγχρονη Ιστορία: τη διπλή μετάβαση, δηλαδή, την οικοδόμηση μιας οικονομίας της αγοράς, πλαισιωμένης ταυτόχρονα από δημοκρατικούς πολιτικούς θεσμούς»...

***

Ας δούμε τώρα, στα 20 και πλέον χρόνια μετά, το είδος της «εντυπωσιακής μετάβασης» για την οποία πανηγυρίζουν οι «σοφοί» πέριξ των εφοπλιστών

και ας τα κωδικοποιήσουμε για να διαπιστώσουμε πώς μετριέται η «ελευθερία» και η «δημοκρατία» της ανατροπής, πρώτα και κύρια στην ίδια την πρώην Σοβιετική Ενωση, στη σημερινή Ρωσία.

*

Στη Ρωσία, λοιπόν, εκεί όπου οι Πούτιν και Μεντβέντεφ έχουν διακηρύξει την «οριστική ρήξη» με το σοβιετικό παρελθόν και όπου

- στο πλαίσιο του καπιταλιστικού παρόντος -

το άθροισμα των περιουσιών των 400 πλουσιότερων «ολιγαρχών» Ρώσων φτάνει το μισό και πλέον του ΑΕΠ της χώρας,

συμβαίνουν τα εξής:

*

1) Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, ο πληθυσμός της Ρωσίας, λόγω της εκτίναξης της θνησιμότητας, έχει μειωθεί κατά 10 εκατομμύρια. Υπολογίζεται, δε, ότι η μείωση του πληθυσμού μέχρι το 2025 θα φτάσει τα 18 εκατομμύρια και μέχρι το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 26 εκατομμύρια.

«Οι διαστάσεις και η άνευ προηγουμένου αύξηση της θνησιμότητας και η χειροτέρευση της υγείας του πληθυσμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας είναι τόσο σημαντικές που εμφανίστηκε η απειλή της εθνικής ασφάλειας της χώρας»,

ήταν το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε πριν μια διετία η 10η Σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών της Ρωσίας, που δημοσίευσε τα συμπεράσματά της σε άρθρο υπό τον τίτλο «Αργός θάνατος»...

Το ποσοστό θνησιμότητας στη Ρωσία είναι τόσο υψηλό ώστε να συγκρίνεται με εκείνο των χωρών της Αφρικής.

Τα αίτια της αυξανόμενης θνησιμότητας αποδίδονται στην κατάρρευση του συστήματος Υγείας, της Πρόνοιας, στην κακή διατροφή και στην υπαγωγή των Ρώσων σε καθεστώς στρεσογόνων καταστάσεων, όπως η ανεργία...

*

2) Σύμφωνα με τις μελέτες που ολοκληρώθηκαν στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, η γεννητικότητα στη Ρωσία από το 1987 μειώθηκε κατά 2 φορές, η θνησιμότητα αυξήθηκε κατά 1,5 φορές, ο αριθμός των θανάτων ξεπερνούσε σταθερά τον αριθμό των γεννήσεων κατά 2,5 φορές. Στη Ρωσία η μεγάλη θνησιμότητα του ικανού για εργασία πληθυσμού από αφύσικες αιτίες είναι κατά 2,5 φορές υψηλότερη απ' ό,τι στις προηγμένες χώρες και κατά 1,5 φορές υψηλότερη απ' ό,τι στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Σε μια σειρά περιοχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας η διάρκεια ζωής των ανδρών δεν ξεπερνάει τα 55 - 56 χρόνια.

Ο μέσος όρος για το σύνολο της χώρας ήταν μετά την πτώση του σοσιαλισμού τα 61,4 χρόνια - πιο χαμηλό από το προσδόκιμο ζωής των ανδρών στο Μπαγκλαντές!

Για σύγκριση:

Η μέση διάρκεια ζωής των ανδρών το 1961 ήταν 64 χρόνια και των γυναικών 72 χρόνια.

*

3) Σύμφωνα με τους επιστήμονες γιατρούς της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών της Ρωσίας,

«οι συνέπειες των γκορμπατσοφικο-γελτσινικο-πουτινικών μεταρρυθμίσεων οδήγησαν στο γεγονός ότι μέσα σε 10 χρόνια (1989 - 1999) όλες οι κατηγορίες ασθενειών στη Ρωσία αυξήθηκαν κατά 15,4%».

*

4) Ακόμα ένας αριθμός που συγκλονίζει:

Μόνο από τη μαζική έξαρση του αλκοολισμού που σημειώθηκε μετά την ανατροπή, σε διάστημα μιας 20ετίας στη Ρωσία έχασαν τη ζωή τους πάνω από 3 εκατομμύρια άνθρωποι!

Για σύγκριση:

Στα 10 χρόνια πολέμου στο Αφγανιστάν σκοτώθηκαν 12.000 στρατιωτικοί. Με άλλα λόγια, από το αλκοόλ πέθαναν στη μετασοβιετική Ρωσία κατά 250 φορές περισσότερα άτομα από τις στρατιωτικές απώλειες που είχε σε 10 χρόνια η Σοβιετική Ενωση στο Αφγανιστάν.

Επίσης:

Μόνο τη δεκαετία 1999 - 2009, όπως καταγράφεται από την υπηρεσία του ΟΗΕ, ο αριθμός των ναρκομανών αυξήθηκε κατά 60%, στη σημερινή Ρωσία υπάρχουν πάνω από 1,5 εκατομμύριο χρήστες ηρωίνης και τα κέρδη των εμπόρων ναρκωτικών ξεπερνούν ετησίως τα 75 δισ. δολάρια, αφού η Ρωσία έχει μετατραπεί στη μεγαλύτερη αγορά ηρωίνης με το 20% του παγκόσμιου εμπορίου του συγκεκριμένου «προϊόντος» να διενεργείται στο έδαφός της...

*

5) Τρομακτικά είναι τα στοιχεία για τη θνησιμότητα των παιδιών και μητέρων.

Η θνησιμότητα των παιδιών στον πρώτο χρόνο της ζωής τους είναι κατά 2 - 3 φορές υψηλότερη απ' ό,τι στις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες.

Ο παιδικός πληθυσμός, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2009, έχει μειωθεί τουλάχιστον κατά 12,3%. Η μητρική θνησιμότητα στη Ρωσία είναι κατά 5 - 10 φορές υψηλότερη απ' ό,τι στις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες.

*

6) Η «σπουδαία», κατά ορισμένους, μεταβατική διαδικασία από το σοσιαλισμό στην άγρια «οικονομία της αγοράς» και στους «δημοκρατικούς πολιτικούς θεσμούς», συνοδεύτηκε, κατά την πρώτη μόνο δεκαετία, από πρωτοφανή στην ιστορία αύξηση των κοινωνικών νοσημάτων, όπως είναι η φυματίωση, η σύφιλη, η ναρκομανία, οι μολυσματικές ηπατίτιδες.

Η θνησιμότητα από φυματίωση σε σύγκριση με το 1990 αυξήθηκε κατά 2,5 φορές. Από το 1990 έως το 1997 η νοσηρότητα από σύφιλη αυξήθηκε κατά 64 φορές.

Ας σημειωθεί ότι στο πλαίσιο του σοβιετικού κράτους, στα πρώτα μόλις χρόνια της νεαρής Σοβιετικής Ενωσης εξαλείφθηκαν οι μολυσματικές ασθένειες.

*

7) «Εξαρση της φτώχειας στη Ρωσία» είναι ο τίτλος με τον οποίο περιγράφεται στα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη χώρα.

Σύμφωνα με τη ρωσική στατιστική υπηρεσία «Ροστάτ», στο πρώτο τρίμηνο του 2011 ο αριθμός των Ρώσων, τα εισοδήματα των οποίων δεν ξεπερνάνε το ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης, αυξήθηκε κατά 2,3 εκατομμύρια.

Ετσι, ο αριθμός των ανθρώπων που ζούνε - επισήμως - κάτω από τα όρια της φτώχειας έφτασε τα 22,9 εκατομμύρια ανθρώπους, που αποτελούν το 1/6 του πληθυσμού της Ρωσίας.

*

8) Από τα μεγαλύτερα θύματα της ανατροπής στη Σοβιετική Ενωση, και όχι μόνο, ήταν τα παιδιά. Η ίδια η διευθύντρια της ΓΙΟΥΝΙΣΕΦ, η Κάρολ Μπέλαμι, είχε αναγκαστεί να παραδεχτεί, παρουσιάζοντας την έκθεση του 2004, ότι

«η οικονομική ανάπτυξη (σ.σ. μετά το 1990) στην Ανατολική Ευρώπη και την πρώην ΕΣΣΔ απέκλεισε τα παιδιά».

Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία (και πάλι της ΓΙΟΥΝΙΣΕΦ), ένα στα τρία παιδιά στη σημερινή Ρωσία ζει κάτω των ορίων της φτώχειας, στις ρωσικές πόλεις κυκλοφορούν πάνω από 2 εκατομμύρια «παιδιά του δρόμου», ενώ πάνω από 700.000 παιδιά βρίσκονται σε ιδρύματα, «παρατημένα» από τις οικογένειές τους.

Και κάτι ακόμα:

Κάθε χρόνο στη μετασοβιετική Ρωσία εξαφανίζονται πάνω από 30.000 παιδιά, τα οποία είτε καταλήγουν στη «βιομηχανία» λευκής σαρκός, την παιδική πορνεία, είτε θυσιάζονται στο εμπόριο οργάνων...

*

Ολα αυτά είναι πράγματι «εντυπωσιακά».

Εντούτοις, ποτέ δε θα γίνουν τόσο «εντυπωσιακά» όσο «εντυπωσιακή» είναι η γελοιότητα εκείνων που τα βαφτίζουν μετάβαση στην... «ελευθερία» και στη «δημοκρατία».

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΥΡΩΖΩΝΗ Ενδοαστικές κόντρες για το «μείγμα» της διαχείρισης

Με παραίτηση απείλησε ο επικεφαλής της Μπούντεσμπανκ, αν η ΕΚΤ ξεκινήσει ξανά να αγοράζει ομόλογα, λέγοντας ότι έτσι «κόβει χρήμα»

Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην αγορά χρέους είναι το βασικό «αγκάθι» στο νέο συμβιβασμό που επιδιώκουν οι καπιταλιστές στην Ευρωζώνη, για να διαχειριστούν ελεγχόμενα την κρίση

ASSOCIATED PRESS

Τα ζόρια στην αστική διαχείριση της κρίσης που βαθαίνει και η προσπάθεια των ισχυρών καπιταλιστικών κρατών της Ευρωζώνης να συμβιβάσουν τα αντικρουόμενα συμφέροντα και να επιμερίσουν ελεγχόμενα τη ζημιά από την αναπόφευκτη καταστροφή κεφαλαίου, αντανακλούν τα παζάρια ενόψει των κρίσιμων συνεδριάσεων της ΕΚΤ, του Γιούρογκρουπ και της Συνόδου Κορυφής.

Κατά τη συνάντηση που είχαν την περασμένη Τετάρτη στο Βερολίνο, η Γερμανίδα καγκελάριος Α. Μέρκελ ζήτησε από τον Ιταλό πρωθυπουργό Μ. Μόντι να καθυστερήσει την υποβολή αιτήματος για παροχή βοήθειας από τους λεγόμενους «μηχανισμούς στήριξης της ΕΕ». Το ίδιο αίτημα ετοιμάζεται να απευθύνει και στον Ισπανό πρωθυπουργό Μ. Ραχόι, όταν συναντηθούν την ερχόμενη Πέμπτη, σύμφωνα με την ισπανική εφημερίδα El Mundo.

Οι παρασκηνιακές συνεννοήσεις επιβεβαιώνουν ότι οι δύο χώρες βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού εξαιτίας της κρίσης που τις ταλανίζει, απειλώντας συνολικά την Ευρωζώνη, αφού αντιπροσωπεύουν την τρίτη και τέταρτη οικονομία αντίστοιχα. Το αίτημα της Γερμανίας φανερώνει ότι οι δυσκολίες στη διαχείριση της κρίσης μεγαλώνουν και πως έχει ήδη προκύψει η ανάγκη για νέες συνεννοήσεις, παρά το κλίμα αισιοδοξίας που προσπάθησαν να καλλιεργήσουν τα αστικά επιτελεία μετά την τελευταία Σύνοδο Κορυφής.

Οι ασίγαστοι ανταγωνισμοί ανάμεσα στις κυρίαρχες δυνάμεις της Ευρωζώνης και τους περιφερειακούς συμμάχους τους, αντανακλώνται και στη διαμάχη για το ρόλο της ΕΚΤ στην αγορά χρέους. Ο επικεφαλής της γερμανικής κεντρικής τράπεζας (Bundesbank), Γ. Βάιντμαν, απείλησε ανοιχτά με παραίτηση εξαιτίας της αντίθεσής του στο πρόγραμμα της επαναγοράς κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ, πριν πεισθεί από την γερμανική κυβέρνηση να παραμείνει στη θέση του, αποκαλύπτει την Παρασκευή η εφημερίδα Bild-Zeitung.

Εκφράζοντας το γενικό συμφέρον της αστικής τάξης της Γερμανίας, ο Βάιντμαν αντιδρά στο πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων από την ΕΚΤ, παρομοιάζοντας αυτήν την πολιτική με «χρηματοδότηση κρατών με το τύπωμα χρήματος». Ο προκάτοχός του, Α. Βέμπερ, παραιτήθηκε το πρώτο εξάμηνο του 2011 αντιδρώντας τότε στο πρόγραμμα επαναγοράς κρατικού χρέους από την ΕΚΤ, το οποίο ξεκίνησε το 2010. Τον ακολούθησε τον περασμένο Σεπτέμβρη άλλος ένας Γερμανός, ο Γ. Σταρκ, ο επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ, για τους ίδιους λόγους.

Θέλουν συμμετοχή και του ΔΝΤ

Από την πλευρά του, ο Γ. Ασμουσεν, μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ, ζήτησε χτες τη συμμετοχή του ΔΝΤ στις αγορές ομολόγων, επιδιώκοντας προφανώς να βάλει τις ΗΠΑ και άλλες ανταγωνίστριες δυνάμεις πιο βαθιά στο παιχνίδι για τον επιμερισμό της ζημιάς από την κρίση στην Ευρωζώνη.

Ο ίδιος συμπλήρωσε, ότι η ΕΚΤ πρέπει να προχωρήσει σε αγορές ομολόγων των υπερχρεωμένων χωρών της Ευρωζώνης μόνο αν οι χώρες αυτές έχουν ζητήσει από το ευρωπαϊκό ταμείο διάσωσης να παρέμβει στην πρωτογενή αγορά και αν το ΔΝΤ συμμετέχει στη διαδικασία.

Με αυτόν τον τρόπο, πρόσθεσε, θα διασφαλιστεί ότι οι χώρες θα εφαρμόζουν αυστηρά προγράμματα δημοσιονομικής σύγκλισης και ότι η ΕΚΤ δεν θα καταβάλλει χρηματική βοήθεια χωρίς οι χώρες να αναλαμβάνουν τις δικές τους ευθύνες.

«Από την πλευρά μου αυτό σημαίνει ότι το ΔΝΤ θα πρέπει να συμμετέχει στην διαμόρφωση των προγραμμάτων σύγκλισης καθώς έχει μοναδική τεχνογνωσία (...) και εμπειρία στην περιφρούρηση τέτοιων καταστάσεων», είπε, δείχνοντας ότι τυχόν ενεργοποίηση του προγράμματος αγοράς ομολόγων θα σημάνει νέα μνημόνια και μέτρα για τους λαούς, με ή χωρίς συμμετοχή του ΔΝΤ.

Σύμφωνα εξάλλου με τον Επίτροπο της ΕΕ για θέματα Εσωτερικής Αγοράς, Μ. Μπαρνιέρ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχεδιάζει την άσκηση εποπτείας επί του συνόλου των τραπεζών της Ευρωζώνης, και όχι μόνο των μεγάλων τραπεζών, όπως ζητάει η Γερμανία.

«Από την 1η Ιανουαρίου του 2013, όλες οι τράπεζες που στηρίζονται από τα κεφάλαια του ταμείου διάσωσης της Ευρωζώνης θα πρέπει να ελέγχονται κεντρικά», είπε ο Επίτροπος. «Από την 1η Ιουλίου του 2013, θα ελέγχονται και όλες οι μεγάλες, συστημικά σημαντικές τράπεζες, ενώ από την 1η Ιανουαρίου του 2014, θα υπόκεινται σε εποπτεία όλες οι τράπεζες» πρόσθεσε ο ίδιος.

Το τεταμένο κλίμα επιδεινώνουν και οι νέες προβλέψεις της ΕΚΤ για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη, οι οποίες, σύμφωνα με το μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ Ε. Νοβότνι, θα είναι αναθεωρημένες προς τα κάτω. Οπως αποκάλυψε σε δημοσιογράφους, «δεν θα υπάρξει βελτίωση, αλλά μάλλον επιδείνωση των προσδοκιών» και «η απόκλιση στους ρυθμούς ανάπτυξης μεταξύ του Βορρά και του Νότου έχει διευρυνθεί».

«Θα πρέπει να περιμένουμε αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης, ύφεση, ουσιαστικά σε όλες τις χώρες του Νότου το 2012 και στασιμότητα στη Γαλλία. Αυτό σημαίνει ότι η αβεβαιότητα αυξάνεται ραγδαία», τόνισε το στέλεχος της ΕΚΤ.

Ανταγωνισμοί σε όλα τα επίπεδα

Με δεδομένα τα παραπάνω, ο Γάλλος πρόεδρος, Φ. Ολάντ, δήλωσε χτες ότι η οικονομική κρίση είναι«εξαιρετικής σοβαρότητας» και δε θα γλιτώσει από αυτήν καμία χώρα. «Το καθήκον μου είναι να πω την αλήθεια στους Γάλλους. Βρισκόμαστε ενώπιον μιας κρίσης εξαιρετικής σοβαρότητας, μιας μακράς κρίσης, η οποία διαρκεί ήδη περισσότερα από τέσσερα χρόνια και από την οποία καμία από τις μεγάλες οικονομικές δυνάμεις, ακόμη και τις αναδυόμενες, δεν είναι δυνατό εφεξής να γλιτώσει», δήλωσε σε ομιλία του, στην ανατολική Γαλλία, επαληθεύοντας το συγχρονισμένο χαρακτήρα της καπιταλιστικής κρίσης.

Οπως ανακοινώθηκε χτες, ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Π. Μοσκοβισί, θα επισκεφτεί την Αθήνα στις 13 Σεπτέμβρη προκειμένου να έχει συνομιλίες με τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονομικών.

Οι εσωτερικές αντιθέσεις που οξύνει η κρίση, εκφράζονται και στη διαμάχη για τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Οπως επιβεβαιώθηκε χτες, μια έκτακτη Σύνοδος Κορυφής, για τις δημοσιονομικές προοπτικές της ΕΕ, την περίοδο 2014-2020, θα πραγματοποιηθεί το Νοέμβρη, λίγο μετά τη σύνοδο του Οκτωβρίου και λίγο πριν τη σύνοδο του Δεκέμβρη.

Το θέμα της συνόδου αφορά στο πλαίσιο των δημοσιονομικών πολιτικών της ΕΕ για μια επταετία, δηλαδή, ουσιαστικά αναφέρεται στον τρόπο λειτουργίας του αναδιανεμητικού μηχανισμού της ΕΕ. Γαλλία, Γερμανία, Αυστρία, Βρετανία, Ολλανδία, Φινλανδία και Σουηδία ζητούν «δραστική μείωση» του προϋπολογισμού, ενώ οι Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα, Πορτογαλία ζητούν να αυξηθεί το πλαίσιο των κοινοτικών δαπανών.

Ολοι συμφωνούν όμως, ότι ο συμβιβασμός που θα προκύψει θα πρέπει να είναι συμβατός με τη δημοσιονομική εξυγίανση στα κράτη - μέλη, να υπηρετεί δηλαδή το δόγμα «λιτότητα και ανάπτυξη». Τα περί «ενίσχυσης της συνοχής, μέσω της χρηματοδότησης των αντίστοιχων πολιτικών» είναι μόνο για λαϊκή κατανάλωση, αφού η ανισομετρία στον καπιταλισμό είναι δεδομένη και μεγαλώνει σε συνθήκες κρίσης.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα και στα σενάρια που σχετίζονται με το μέλλον της στην Ευρωζώνη, η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) ανέφερε ότι ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα είχε «δραματικές συνέπειες». Σύμφωνα με τον επικεφαλής οικονομολόγο της ILO, ο μέσος όρος της ανεργίας στην Ευρωζώνη θα ανέβαινε στο 13% (από 10% στο τέλος του 2011).

Αν διαλυόταν η Ευρωζώνη, το ποσοστό της ανεργίας στη Γερμανία θα έφτανε το 2014 το 11,3% (από 6,8% σήμερα), στη Γαλλία στο 17% και στην Ισπανία στο 37%. Ακόμα όμως και με τα σημερινά δεδομένα, ο ίδιος προβλέπει ότι η ανεργία στην Ισπανία θα σκαρφαλώσει στο 27,7% το 2014 και η ανεργία στους νέους στο 51,3%.

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ Με «αυστηρό χρονοδιάγραμμα» η ισοπέδωση του λαού

Τίποτα δεν μπορεί να κρύψει την τρικομματική ομοφωνία στο ξεπάτωμα των τελευταίων εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων

Γραμμή άμυνας για το λαό απέναντι στα βάρβαρα μέτρα πρέπει να είναι η οργάνωση της αντεπίθεσης, με επόμενο βήμα την κήρυξη γενικής απεργίας

Την επιτάχυνση της ολομέτωπης επίθεσης ενάντια στο λαό, με άμεση εφαρμογή των νέων μέτρων «χωρίς καθυστερήσεις και χρονοτριβές», ζήτησε χτες ο πρωθυπουργός από τους υπουργούς της συγκυβέρνησης, στη διάρκεια συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αν. Σαμαράς έκανε λόγο στην εισήγησή του για«αυστηρά χρονοδιαγράμματα» και ανακοίνωσε ότι «είναι οριστικός ο βασικός κορμός των νέων μέτρων».

Η συγκυβέρνηση αναμένεται να παρουσιάσει τα μέτρα ύψους 11,9 δισ. ευρώ του «Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής» μέχρι τις 13 Σεπτέμβρη και αφού πρώτα ο υπουργός Οικονομικών ολοκληρώσει τις συζητήσεις με την τρόικα, που θα ξεκινήσουν στις 9 Σεπτέμβρη.

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που συμφωνήθηκε με τους δανειστές, μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, η τρικομματική κυβέρνηση θα προωθήσει ακόμα: α) Το επόμενο αντιλαϊκό πακέτο με μέτρα που θα «ισοσκελίσουν την τρύπα του προϋπολογισμού του 2012» και υπολογίζονται στα 2,5 με 3 δισ. ευρώ. β) Τις πρόσθετες περικοπές ύψους τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ που θα δρομολογηθούν για να καλύψουν τις αποκλίσεις του «Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος». γ) Τα νέα φορολογικά μέτρα ύψους 3 δισ. ευρώ στα οποία μάλιστα δεν έχουν περιληφθεί και οι περικοπές των φοροαπαλλαγών.

Συνεχίζοντας την ωμή κοροϊδία απέναντι στο λαό και με στόχο να τον γονατίσει μπροστά στα νέα μέτρα, ο πρωθυπουργός αναμάσησε την κυβερνητική προπαγάνδα περί «τελευταίου πακέτου τέτοιων μέτρων».Απευθυνόμενος στους υπουργούς, αφού πρώτα είπε ότι «οι αποφάσεις που θα πάρουμε θα είναι δύσκολες, δυσάρεστες και επώδυνες, αλλά αναγκαίες», στη συνέχεια ισχυρίστηκε: «Είναι όμως οι τελευταίες και θα συνοδευτούν από πολιτικές ανάκαμψης».

Οι αποφάσεις της συγκυβέρνησης απαντούν στα στρατηγικά συμφέροντα του κεφαλαίου και της ΕΕ, γι' αυτό είναι αντιλαϊκές. Οι προωθούμενες αντιδραστικές ανατροπές είναι αναγκαίες μόνο από τη σκοπιά των μονοπωλίων, που για να ανακάμψουν πρέπει να ματώσει ο λαός. Το ίδιο ισχύει και για τη φράση του Α. Σαμαρά ότι τα μέτρα «δεν είναι μάταια, σε δύο χρόνια θα έχουμε μία διαφορετική Ελλάδα», με πιο ανταγωνιστικά τα μονοπώλια που θα επιβιώσουν από την κρίση και το λαό πτωχευμένο.

Ο ίδιος επιδίωξε προκλητικά να εμφανίσει τη σφαγή μισθών, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, παροχών Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας, σαν την αναγκαία «προώθηση για να περιοριστεί η ανεργία και τα λουκέτα». Επαληθεύοντας εξάλλου ότι η αφαίμαξη της λαϊκής οικογένειας δεν έχει πάτο, ο Α. Σαμαράς κάλεσε τους υπουργούς να βρουν τρόπους για αύξηση των εσόδων του κράτους λέγοντας: «Ξέρω ότι φτάσαμε μέχρι το κόκαλο, πρέπει να βρούμε τρόπους να αυξήσουμε τα έσοδα καθώς τα 11, 5 δισ. είναι μόνο από περιορισμό δαπανών»!

Νέα προνόμια στο κεφάλαιο

Η λεηλασία του λαού και η καρατόμηση των εισοδημάτων του, προκειμένου να διασφαλιστούν νέοι κρατικοί πόροι για την ενίσχυση των επιχειρηματικών και τραπεζικών ομίλων, είναι ο πρώτος πυλώνας για να επιτευχθεί η ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Τον δεύτερο πυλώνα επανέλαβε χτες στο Υπουργικό Συμβούλιο ο πρωθυπουργός, λέγοντας: «Αν είναι μόνο τα 11,5 δισ. των περικοπών χωρίς πολιτική ανάπτυξης, τότε θα συμπληρώσουμε οκτώ χρόνια συνεχούς ύφεσης στα οποία θα έχουμε απολέσει σχεδόν το 1/3 του ΑΕΠ. Δεν θα επιτρέψουμε αυτό να συμβεί, θα επισπεύσουμε όλες τις συμπληρωματικές πολιτικές, τις πολιτικές που αφορούν τις αποκρατικοποιήσεις, τις διαρθρωτικές αλλαγές, τις επενδύσεις, θα υπάρξει μόνιμη αληθινή φορολογική μεταρρύθμιση».

Ο Α. Σαμαράς δεσμεύτηκε απέναντι στην άρχουσα τάξη για νέες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», που θα φέρουν παραπέρα μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης και ανατροπή των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Υποσχέθηκε ακόμα διάνοιξη νέων κερδοφόρων πεδίων δράσης για τα μονοπώλια, με την εκχώρηση κερδοφόρων κρατικών υποδομών και του φυσικού πλούτου της χώρας, που θα συνδεθούν με νέες φοροαπαλλαγές προς τους μεγαλο - επιχειρηματίες.

Στο ίδιο μήκος κύματος και για να καλλιεργήσει προσδοκίες αλλότριες προς τα λαϊκά συμφέροντα, υποστήριξε πως «το 2013 θα έχει αναχαιτιστεί η ύφεση» και ανέφερε πως η κυβέρνηση «θα κάνει τα πάντα» για να παραμείνει η χώρα στο ευρώ, υπερασπιζόμενος τη στρατηγική επιλογή του ντόπιου κεφαλαίου.

Δεν παρέλειψε, επίσης, να οξύνει τον δικομματικό καυγά με τον ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας λόγο για «λόμπι της δραχμής», που, όπως είπε, «είναι πράγματι πολύ ισχυρό εντός και εκτός Ελλάδας», για να υποστηρίξει ότι«έχασε την πρώτη μεγάλη μάχη». Εσπευσε φυσικά να θέσει σαν «αναγκαία προϋπόθεση» για να «κερδίσει η χώρα οριστικά την αξιοπιστία της», να «σταθούμε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας», δηλαδή στην κλιμάκωση της αντιλαϊκής επέλασης.

Προσυπογράφει τη σφαγή με «επιμήκυνση»

Να ντύσει τη στρατηγική συμφωνία του ΠΑΣΟΚ στην επιβολή των βάρβαρων μέτρων με περικοκλάδες περί«επιμήκυνσης» του δημοσιονομικού προγράμματος και «αναγκαίας διαπραγμάτευσης» με την τρόικα, επιχείρησε χτες ο Χρ. Πρωτόπαππας, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλο.

Το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, που συμμετείχε στις συζητήσεις των εκπροσώπων των τριών κομμάτων της συγκυβέρνησης με τον υπουργό Οικονομικών Γ. Στουρνάρα για την οριστικοποίηση του πακέτου των μέτρων των 11,9 δισ. ευρώ, ισχυρίστηκε σε συνέντευξή του («Αθήνα 9.84») ότι στην τρικομματική συνάντηση«εκφράστηκαν διαφωνίες σε ορισμένα θέματα και μια συνολική πρόταση από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, για το πώς πρέπει να γίνει ο πολιτικός χειρισμός του θέματος, σε σχέση με τους εταίρους μας».

Ο Χ. Πρωτόπαππας επιχείρησε να συγκαλύψει τη δεδομένη στήριξη του ΠΑΣΟΚ στην κλιμάκωση της κυβερνητικής επέλασης, πίσω από αναφορές για διετή «παράταση της δημοσιονομικής προσαρμογής»,αναφέροντας ότι «αν δε συμφωνηθεί η επιμήκυνση, δεν ξέρω κατά πόσο θα βγει αυτό το πρόγραμμα στην πράξη».

Ο ίδιος προσπάθησε να συντηρήσει το επικοινωνιακό παιχνίδι που έχει στήσει η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, εμφανιζόμενη να «διαφωνεί» με επιμέρους μέτρα του πακέτου. Αναφερόμενος στις περικοπές των συντάξεων, αφού πρώτα ξεκαθάρισε ότι «αφορούν όλους τους συνταξιούχους», στη συνέχεια υποκριτικά ανέφερε: «Δεν ξέρω πώς μπορούν να το αντέξουν αυτό οι συνταξιούχοι».

Ο Χρ. Πρωτόπαππας υποστήριξε ακόμα ότι από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ εκφράστηκαν ενστάσεις και για την περικοπή των δώρων των δημοσίων υπαλλήλων (πρότεινε να γίνουν με «κριτήρια») αλλά και για τα εποχικά επιδόματα. Ωστόσο, εκφράζοντας συνολικά το ΠΑΣΟΚ και προετοιμάζοντας το έδαφος για την υπερψήφιση του πακέτου, αρκέστηκε να δηλώσει ότι «κρατήθηκαν επιφυλάξεις και υπήρξαν προβληματισμοί».

Ρεσιτάλ δημαγωγίας

Από την πλευρά της ΔΗΜΑΡ, τα στελέχη της επιχειρούν κι αυτά με κολοσσιαία ψέματα να καλλιεργήσουν το άλλοθι της στήριξης που παρέχουν στο νέο εξοντωτικό για το λαό πακέτο μέτρων. Ο κοινοβουλευτικός της εκπρόσωπος, Ν. Τσούκαλης μιλώντας χτες στον «Αθήνα 9.84» δήλωσε ότι «όταν θα έρθει εκείνη η στιγμή, αν δεν έχουμε πειστεί ότι το πακέτο αυτό των μέτρων είναι το τελευταίο και δεν είναι ενταγμένο σε ένα ορατό, ρεαλιστικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης (...) τότε θα είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστούν και να υποστηριχθούν».

Στη ΔΗΜΑΡ, βεβαίως, γνωρίζουν καλά ότι τα μέτρα αυτά δεν θα είναι τα τελευταία, ενώ και η υποτιθέμενη «ανασυγκρότηση», η επαναφορά δηλαδή στην ανάπτυξη θα γίνει - όταν και εάν - στα αποκαΐδια και του τελευταίου απ' τα δικαιώματα του λαού.

Ψευδολογώντας ασύστολα και ο άλλος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Β. Οικονόμουισχυρίστηκε (ρ/σ «Βήμα») πως το κόμμα προσπαθεί να αλλάξει το «μείγμα» των μέτρων, όταν είναι γνωστό πως έχει πει «ναι σε όλα» και πως «είναι όμως το πρώτο και το τελευταίο πακέτο μέτρων που θα έχει την υπογραφή μας»... Υποσχέθηκε δε ότι έρχεται «η ανάπτυξη και η αποκατάσταση των αδικιών εάν πετύχουμε». Δεν εκφράστηκε με την ίδια βεβαιότητα ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Α. Παπαδόπουλος (ρ/σ ΑΝΤ1), ο οποίος δήλωσε, «εύχομαι να είναι το τελευταίο, μακάρι να μπορούσα να δεσμευτώ».

• Στη χτεσινή συνεδρίαση, τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου αποφάσισαν την τοποθέτηση του Κ. Μενδάκου στη θέση του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, ενώ στις θέσεις των 4 αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου θα τοποθετηθούν οι Σπ. Ζιάκος, Γ. Γιαννούλης, Χ. Δημάδης, Β. Λυκούδης.