Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΥΡΩΖΩΝΗ Για τη σωτηρία των τραπεζών η παρέμβαση της ΕΚΤ



Νέα δεινά για τους λαούς προμηνύει η αγορά ομολόγων από την Ευρωτράπεζα, που προστίθεται στο μείγμα της αστικής διαχείρισης της κρίσης
Η παρέμβαση της ΕΚΤ μοναδικό στόχο έχει να εξασφαλίσει την κερδοφορία των τραπεζικών ομίλων και μάλιστα σε συνθήκες γενικευμένης καπιταλιστικής κρίσης, όπου η καταστροφή μέρους του κεφαλαίου θεωρείται δεδομένη
Πρόγραμμα «διάσωσης» των μεγάλων τραπεζικών ομίλων, ώστε να ξεφορτώνονται τα επισφαλή ομόλογα των υπερχρεωμένων κρατών, ανακοίνωσε χτες ηΕυρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα(ΕΚΤ), μετά τη συνεδρίασή της στη Φρανκφούρτη, προαναγγέλλοντας ταυτόχρονα για τους λαούς νέα κλιμάκωση της επίθεσης στη ζωή και στα δικαιώματά τους, στο όνομα της συνοχής της Ευρωζώνης.
Η πολυσυζητημένη «παρέμβαση» της ΕΚΤ, σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν χτες από τον επικεφαλής της, Μ. Ντράγκι, δε θα αφορά στην αγορά κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ απευθείας από τα κράτη που τα εκδίδουν (πρωτογενής αγορά), αλλά θα είναι αγορά ομολόγων παλαιότερων εκδόσεων (δευτερογενής αγορά) που κατέχουν κυρίως τράπεζες και τα οποία λήγουν μέσα στα επόμενα τρία χρόνια (περίοδος ωρίμανσης). Δηλαδή, η ΕΚΤ θα αγοράζει ομόλογα που απαξιώνονται εξαιτίας του γεγονότος ότι οι χώρες που τα εξέδωσαν βρίσκονται τώρα σε κρίση, με έμμεσες επιπτώσεις και στο κόστος του δανεισμού τους από τις καπιταλιστικές αγορές.
Πρόκειται για παρέμβαση που μοναδικό στόχο έχει να εξασφαλίσει την κερδοφορία των τραπεζικών ομίλων και μάλιστα σε συνθήκες γενικευμένης καπιταλιστικής κρίσης, όπου η καταστροφή μέρους του κεφαλαίου θεωρείται δεδομένη. Ουσιαστικά, εξουδετερώνει έτσι και το όποιο ρίσκο έχουν οι τράπεζες όταν αγοράζουν ομόλογα χωρών που βρίσκονται σε κρίση, διευρύνοντας μ' αυτόν τον τρόπο τις δυνατότητες δανεισμού των υπερχρεωμένων χωρών, που είναι αποκλεισμένες επί της ουσίας από τις καπιταλιστικές αγορές.
Ενα παράδειγμα παρέμβασης με ανάλογα χαρακτηριστικά είναι η απόκτηση από την ΕΚΤ στη δευτερογενή αγορά ελληνικών ομολόγων που είχαν χαρακτηριστεί «σκουπίδια», σε τιμές από 20 έως 50% της ονομαστικής τους αξίας. Δηλαδή, για ομόλογα ονομαστικής αξίας 50 δισ. ευρώ, η ΕΚΤ δαπάνησε περί τα 20 δισ. ευρώ. Ενα τέτοιο ομόλογο είναι και αυτό που έληγε τον Αύγουστο, το οποίο η ΕΚΤ το πληρώθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο στο σύνολο της ονομαστικής του αξίας, που ήταν 3,2 δισ., μετά από την αναγκαστική έκδοση έντοκων γραμματίων, που και αυτό για να γίνει χρειάστηκε την άδεια της ΕΚΤ.
Ανάλογα χαρακτηριστικά διάσωσης των τραπεζικών ομίλων, και κατ' επέκταση των πολυεθνικών που εκπροσωπούν, είχε και το λεγόμενο PSI, το αποκαλούμενο «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων. Για ομόλογα των οποίων η αξία στη δευτερογενή αγορά είχε πέσει στα τάρταρα, οι τράπεζες εξασφάλισαν το 50% της αξίας τους, με δέσμευση μάλιστα ότι θα ανακεφαλαιοποιηθούν, ώστε να αποκαταστήσουν τις όποιες «ζημιές» στο 100%. Δεν έγινε το ίδιο βέβαια με τα αποθεματικά των Ταμείων, των νοσοκομείων, των πανεπιστημίων και άλλων ιδρυμάτων, που παρακρατούσε η Τράπεζα της Ελλάδας με τη μορφή ομολόγων του Δημοσίου.
Παράλληλος στόχος του μηχανισμού που ανακοίνωσε χτες η ΕΚΤ είναι να επιδρά στη διαμόρφωση του κόστους δανεισμού των χωρών από τις αγορές του χρήματος. Δηλαδή, το γεγονός ότι δε θα απαξιώνονται τα ομόλογα των υπερχρεωμένων κρατών - μελών της Ευρωζώνης που ήδη κυκλοφορούν και λήγουν μέσα στην επόμενη τριετία θεωρείται πως θα αποκλιμακώσει τα επιτόκια δανεισμού τους, αφού ο κίνδυνος χρεοκοπίας και μη πληρωμής των δανειστών θα απομακρύνεται, με δεδομένο ότι η ΕΚΤ θα κρατάει ψηλά τα ομόλογα που διακινούνται στη δευτερογενή αγορά.
«Προληπτικά» μνημόνια
Και ενώ οι τραπεζικοί όμιλοι θα εξασφαλίζουν στο 100% τα κεφάλαιά τους και την κερδοφορία τους, οι λαοί θα ματώσουν κι άλλο. Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν χτες από την ΕΚΤ, προϋπόθεση για να ενταχθεί μια χώρα στο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων από την Ευρωτράπεζα είναι η υπογραφή μνημονίου με τους μηχανισμούς στήριξης της ΕΕ. Αποδεικνύεται έτσι πως το τελικό ζητούμενο είναι να πληρώσουν την καπιταλιστική κρίση οι εργαζόμενοι και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα, για να σωθεί και να βγει ενισχυμένο το κεφάλαιο.
Σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε χτες ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Μ. Ντράγκι, η αγορά ομολόγων χωρών της Ευρωζώνης (Monetary Outright Transactions - MOT) θα αφορά αποκλειστικά σε παρεμβάσεις στη δευτερογενή αγορά και θα συνοδεύεται από αυστηρούς όρους (conditionality), που προβλέπονται από το πρόγραμμα των EFSF/ESM (προσωρινός και μόνιμος «μηχανισμός στήριξης»). Ο ίδιος μίλησε για «πρόγραμμα πλήρους μακροοικονομικής προσαρμογής», αλλά και για «προληπτικό πρόγραμμα», προαναγγέλλοντας τη σύναψη ακόμα και «προληπτικών» μνημονίων για τις χώρες της Ευρωζώνης που θέλουν να «ωφεληθούν» από την παρέμβαση της ΕΚΤ.
Στο πλαίσιο αυτό, ο επικεφαλής της ΕΚΤ δήλωσε ότι θα αναζητηθεί και η συμμετοχή του ΔΝΤ «στην εποπτεία και στον προσδιορισμό των όρων», ενώ σύμφωνα με τον Μ. Ντράγκι οι αγορές τίτλων θα αναστέλλονται σε περίπτωση που είτε ο στόχος του προγράμματος θα έχει επιτευχθεί, είτε η χώρα δεν ευθυγραμμίζεται με τους όρους του «προγράμματος διάσωσης».
Πρόσθεσε ακόμα ότι το πρόγραμμα της ΕΚΤ, που θα επικεντρωθεί κυρίως σε βραχυπρόθεσμους τίτλους, έως 3ετούς «ωρίμανσης», δε θα αφορά μόνο σε χώρες που θα αιτηθούν στο μέλλον τη «διάσωσή» τους, αλλά και σε κράτη τα οποία βρίσκονται ήδη σε πρόγραμμα, δηλαδή μνημόνιο, με την προϋπόθεση ότι θα έχουν αποκτήσει πρόσβαση στις αγορές. Επίσης, η εξήγηση που δόθηκε στον όρο «αποστειρωμένες αγορές ομολόγων», είναι πως αυτές οι αγορές θα εξισορροπούνται με άλλες πωλήσεις ενεργητικού από την Κεντρική τράπεζα, προκειμένου να μην υπάρχει τύπωμα χρήματος.
Στη χτεσινή απόφαση της ΕΚΤ υπάρχει και η πρόβλεψη ότι «η ΕΚΤ δεν θα έχει καθεστώς προνομιακού πιστωτή» σε σχέση με τα κρατικά ομόλογα που κατέχει. Από ορισμένους κύκλους και τους κυβερνητικούς εταίρους, η συγκεκριμένη φράση ερμηνεύεται ότι δίνει τη δυνατότητα για μελλοντικό «κούρεμα» κρατικών ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ, ανάμεσα τους και ελληνικά. Στη χτεσινή της συνεδρίαση, η ΕΚΤ αποφάσισε επίσης να κρατήσει αμετάβλητα τα επιτόκια στο 0,75%.
Η απόφαση της ΕΚΤ συνιστά προσωρινό συμβιβασμό στους κόλπους της Ευρωζώνης. Χαρακτηριστική είναι η αντίδραση του προέδρου της γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας, Τ. Βάισμαν, ο οποίος φέρεται ότι διαφώνησε με τη χτεσινή απόφαση. Στην ανακοίνωση που εξέδωσε, η Μπούντεσμπανκ θεωρεί τις αγορές ομολόγων ισοδύναμες με τη χρηματοδότηση κυβερνήσεων μέσω της τύπωσης χρήματος. Παρά βέβαια τις υποτιθέμενες «αντιρρήσεις» και τις επιφυλάξεις μήπως«το πρόγραμμα οδηγήσει τα κράτη - μέλη στην αναβολή των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων», εκφράζεται η σαφής στήριξη στην «αξιόπιστη εκπλήρωση των όρων».
Βαριά η σκιά της κρίσης
Η πρόεδρος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρτ, με ανακοίνωσή της καλωσόρισε την απόφαση της ΕΚΤ και σημειώνει πως το ταμείο είναι έτοιμο να συνεργαστεί εντός του πλαισίου λειτουργίας του. «Η αποφασιστική εφαρμογή του νέου προγράμματος παρέμβασης (...) θα στηρίξει τις προσπάθειες των χωρών για την εξασφάλιση χρηματοδότησης με λογικό κόστος καθώς προσπαθούν να εφαρμόσουν μία βιώσιμη μακροοικονομική προσαρμογή», σημειώνει με νόημα στη δήλωσή της.
Ολα αυτά στο φόντο της κρίσης που βαθαίνει στην Ευρωζώνη, καθώς καταγράφεται συρρίκνωση του ΑΕΠ το β' τρίμηνο, μετά τους μηδενικούς ρυθμούς ανάπτυξης του πρώτου τριμήνου, όπως ανακοίνωσε χτες η ΓΙΟΥΡΟΣΤΑΤ. Συγκεκριμένα, το ΑΕΠ υποχώρησε κατά 0,2% στην Ευρωζώνη και κατά 0,1% στην ΕΕ των 27 το β' τρίμηνο του 2012, σε σύγκριση με το προηγούμενο τρίμηνο. Οι επιχειρηματικές επενδύσεις σημείωσαν πτώση 0,8%.
Τα στοιχεία της ΓΙΟΥΡΟΣΤΑΤ έδειξαν ότι πέντε χώρες της Ευρωζώνης βρίσκονται σε ύφεση καθώς έχουν καταγράψει δύο διαδοχικά τρίμηνα συρρίκνωσης του ΑΕΠ. Είναι η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιταλία, η Κύπρος και η Πορτογαλία. Το Βέλγιο, η Σλοβενία και η Φινλανδία κατέγραψαν συρρίκνωση του ΑΕΠ για το β' τρίμηνο. Η Γερμανία εμφάνισε μικρή αύξηση 0,3% του ΑΕΠ το β' τρίμηνο, ενώ η Γαλλία εμφάνισε μηδενική ανάπτυξη για τρίτο διαδοχικό τρίμηνο. Σε ετήσια βάση, τα στοιχεία της ΓΙΟΥΡΟΣΤΑΤ έδειξαν συρρίκνωση του ΑΕΠ της Ελλάδας κατά 6,2% όπως έχει ήδη ανακοινώσει η Ελληνική Στατιστική Αρχή.
Σύμφωνα εξάλλου με τον ΟΟΣΑ, η κρίση της Ευρωζώνης αποδυνάμωσε περαιτέρω την οικονομία παγκοσμίως στη διάρκεια του καλοκαιριού. Ο ΟΟΣΑ ανέφερε ότι οι οικονομίες της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας, οι τρεις μεγαλύτερες της Ευρωζώνης, έχουν συρρικνωθεί σε σχέση με το β' τρίμηνο και θα συνεχίσουν να συρρικνώνονται μέχρι το τέλος του έτους. Η οικονομία παγκοσμίως έχει επηρεαστεί αρνητικά από την κρίση της Ευρωζώνης, ενώ και εντός της νομισματικής ένωσης η εξασθένιση της περιφέρειας μεταφέρεται πλέον και στον πυρήνα, αναφέρει ο ΟΟΣΑ.
Το πλαίσιο της γενικευμένης αντιλαϊκής επίθεσης δίνει και ο επικεφαλής της Ομάδας Δράσης για την Ελλάδα, Χορστ Ράιχενμπαχ, ο οποίος δήλωσε ότι θα χρειαστούν «νέες επώδυνες μεταρρυθμίσεις στις χώρες που έχουν ενταχθεί σε προγράμματα στήριξης», όπως μεταδίδει το «Dow Jones Newswires». Εστίασε μάλιστα στην επέκταση των αντεργατικών ανατροπών, λέγοντας ότι «το ερώτημα είναι, ποιες είναι εκείνες οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας που θα συμβάλουν με τον καλύτερο τρόπο σε αυτό».
Χτες, συναντήθηκαν στη Μαδρίτη η καγκελάριος της Γερμανίας, Αγκελα Μέρκελ, και ο Ισπανός πρωθυπουργός, Μ. Ραχόι. Μετά τη συνάντηση ο Ισπανός πρωθυπουργός δήλωσε πως «δεν συζητήσαμε όρους για διάσωση», ενώ η Γερμανίδα καγκελάριος δήλωσε εντυπωσιασμένη με «το ρυθμό και τη συνέπεια» της Μαδρίτης στην εφαρμογή πολιτικών για «δημοσιονομική εξυγίανση». Πάντως, ο Μ. Ραχόι απέφυγε να αναφέρει εάν η Ισπανία θα ζητήσει τη «συνδρομή» των μηχανισμών της Ευρωζώνης.

Το πλαίσιο πάλης του ΠΑΜΕ για το επόμενο διάστημα



Από τη χτεσινή συνέντευξη Τύπου
Παρουσιάζοντας το πλαίσιο πάλης του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος για το επόμενο διάστημα, το μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, Γιώργος Πέρρος, είπε - μεταξύ άλλων - στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου, στη Θεσσαλονίκη.
* * *
Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ σημαίνει συναγερμό. Να δημιουργηθεί κλίμα μάχης παντού. Στο φουλ οι μηχανές. Καμιά υποχώρηση, κανένας φόβος. Η μάχη θα κριθεί στους τόπους δουλειάς.
Τα δικαιώματα, η ζωή η ίδια της εργατικής λαϊκής οικογένειας στα τάρταρα - τα κέρδη, τα προνόμια των καπιταλιστών στα ουράνια. Στον πόλεμο αυτό δεν απαντάς με γαρίφαλα. Αλλά με όλες τις δυνάμεις καλά οργανωμένες, καλά προετοιμασμένες και με γραμμή πάλης τη ρήξη και ανατροπή.
Καλούμε τα σωματεία, τις ομοσπονδίες, τα εργατικά κέντρα, κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη ξεχωριστά. Ούτε ώρα χαμένη: Η εργατική τάξη της χώρας μας, τα λαϊκά στρώματα έχουν τη δύναμη να σταματήσουν την επίθεση, να παρεμποδίσουν, να καθυστερήσουν, να ματαιώσουν προσωρινά και στην πορεία να ανατρέψουν συνολικά την αντιλαϊκή βαρβαρότητα. Να τα φέρουν όλα τούμπα. Να ανοίξουν το δρόμο προς μια άλλη φιλολαϊκή ανάπτυξη. Με ενιαίο μέτωπο πάλης απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική.
Ο,τι αφορά τη ζωή της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων είναι αιτία σύγκρουσης, βάση συσπείρωσης και αγώνα.
Τα συνδικάτα οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, η φτωχή αγροτιά, η νεολαία, οι γυναίκες να πάρουν την ευθύνη της οργάνωσης της πάλης, της αντίστασης αξιοποιώντας όλες τις μορφές, διαφορετικά δεν θα υπάρχει τέλος στην επίθεση. Να πάρουν αποφάσεις απόρριψης των μέτρων. Το καθήκον της οργάνωσης στους τόπους δουλειάς, στους μαζικούς φορείς των αυτοαπασχολούμενων, των γυναικών, της νεολαίας είναι καθοριστικής σημασίας ζήτημα στην αναμέτρηση με τα μονοπώλια. Να μπουν μπροστά. Να παραμερίσουν με οργανωμένο αγώνα τα κόμματα της πλουτοκρατίας, την ΕΕ. Να ξεκαθαρίσουν από τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, με τις δυνάμεις της «Αυτόνομης Παρέμβασης» του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ που μιλούν για διαχειριστικές προτάσεις, που θα οδηγήσουν την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα σε λύσεις προς όφελος των μονοπωλίων.
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα κοινό συμφέρον με την πλουτοκρατία
Δεν έχουν κανένα κοινό συμφέρον με τον ΣΕΒ, την πλουτοκρατία. Με ταμπούρι του αγώνα τους τόπους δουλειάς, τα εργοστάσια και τα σωματεία να αρχίζει ένα κίνημα σύγκρουσης που θα απλώνεται παντού στις εργατογειτονιές, στα χωράφια, εκεί που τα μονοπώλια καταστρέφουν τη ζωή των εργατών των λαϊκών στρωμάτων. Θα εξαρτηθεί από τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα αν θα περάσουν τα βάρβαρα μέτρα.
Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, για άλλη μια φορά:
-- Αθωώνει τους καπιταλιστές όταν, μιλώντας για «δόγμα νεοφιλελευθερισμού που υιοθέτησε η κυβέρνηση», επιχειρεί να πείσει το λαό ότι δε φταίει η καπιταλιστική ανάπτυξη, ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής για τα βάσανα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, αλλά η συνταγή που ακολουθούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις.
Παραπλανούν έτσι σκόπιμα το λαό, αφού προβάλλουν σα φάρμακο για τη λύση των προβλημάτων τα «αναπτυξιακά εργαλεία» που γέννησαν την κρίση, που οδήγησαν το λαό στη σχετική και απόλυτη εξαθλίωση. Π.χ. απλόχερες επιχορηγήσεις στο μεγάλο κεφάλαιο, φοροαπαλλαγές στα μονοπώλια, γαλαντόμα στήριξη επενδύσεων με κριτήριο την καπιταλιστική ανάπτυξη, κ. ά.
-- Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ παραμορφώνει την πραγματικότητα διά της πλαγίας οδού, όταν στηλιτεύει δήθεν θέσεις της οικονομίας που ενοχοποιούν τις αυξήσεις των μισθών για τη μείωση της ανταγωνιστικότητας και την αύξηση του πληθωρισμού. Ο λόγος που παραπλανεί είναι γιατί καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να πιστέψουν οι εργαζόμενες λαϊκές μάζες ότι η θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων μπορεί να συμβαδίσει με την προώθηση της λαϊκής ευημερίας.
Η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων προϋποθέτει τη διαμόρφωση μισθών και δικαιωμάτων επιπέδου Κίνας και Ινδίας. Μόνο έτσι οι Ευρωπαίοι καπιταλιστές δημιουργούν προϋποθέσεις για να μπορέσουν να ανταγωνιστούν τις νεοαναδυόμενες καπιταλιστικές οικονομίες. Το διαμηνύουν σε όλους τους τόνους εντός της ΕΕ Σοσιαλδημοκράτες, Χριστιανοδημοκράτες, Πράσινοι και πάσης φύσεως αριστερίζοντες. Η μόνη τους διαφορά είναι στο μείγμα πολιτικής που θα ακολουθηθεί. Ο στόχος όμως παραμένει ακλόνητος που είναι το στραγγάλισμα της εργατικής δύναμης.
Αποκρύπτουν ότι και σε ισχυρές καπιταλιστικές οικονομίες με ελάχιστα δημοσιονομικά ελλείμματα και χρέη, χωρίς την παρουσία ΔΝΤ, λαμβάνονται τα ίδια αντιλαϊκά μέτρα που λαμβάνονται και στη χώρα μας, π.χ. Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία η εργατική τάξη στις χώρες αυτές βλέπει το βιοτικό της επίπεδο να κατακρημνίζεται εξίσου.
Αυτήν την τάξη, που κινείται εντός των τειχών της ΕΕ, την προασπίζεται η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και οι λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις. Ανεξάρτητα με ποιο μείγμα διαχειριστικής πολιτικής συντάσσεται, ο στόχος της είναι η προώθηση της ταξικής συνεργασίας, η προστασία και διεύρυνση των κερδών των μονοπωλίων.
-- Προβαίνει σε λεονταρισμούς για την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, όταν στις επιχειρήσεις που, μέρος τους έχει πουληθεί στο μεγάλο κεφάλαιο, οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους, για να προωθηθούν με τις ελάχιστες λαϊκές αντιδράσεις. Εστρωσαν το έδαφος, για να καταστήσουν ανήμπορο το συνδικαλιστικό κίνημα στις ΔΕΚΟ και στο Δημόσιο να αντιδράσει, αδρανοποιώντας το αγωνιστικό φρόνημα και τη ριζοσπαστικοποίηση των εργαζομένων, μιλώντας για λειτουργία των επιχειρήσεων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, τασσόμενοι υπέρ της απελευθέρωσης όλων των βασικών τομέων (Ενέργεια, Τηλεπικοινωνίες, Μεταφορές κ.λπ.), υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων.
Γίνεται, για πολλοστή φορά, φανερό ότι η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ ως αποτέλεσμα της γραμμής υπεράσπισης της τάξης των σφετεριστών του πλούτου που παράγουμε, της κοινωνικής μειοψηφίας των παρασίτων, ούτε θέλει, ούτε μπορεί να κουνήσει το μικρό της δαχτυλάκι για την ανάσχεση έστω αυτής της βαρβαρότητας.
Είναι τεράστιες οι ευθύνες της «Αυτόνομης Παρέμβασης», η οποία επιχειρεί να πείσει τους εργαζόμενους ότι η μερική διαγραφή του χρέους θα τους σώσει. Αναγνωρίζουν έτσι ότι το χρέος το δημιούργησαν οι εργαζόμενοι και πρέπει να πληρώσουν. Μιλούν για αποδέσμευση από την τρόικα και όχι από την ΕΕ, αυτή τη λυκοσυμμαχία των πολυεθνικών. Λένε για παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, αλλά αποκρύπτουν ότι δε γίνεται με τα μονοπώλια που έχουν την εξουσία σε όλους τους κλάδους παραγωγής, μέσα στην ΕΕ και μαζί με τα μονοπώλια. Το ζήτημα που θέτουν είναι η καλύτερη διαπραγμάτευση και όχι η ακύρωση των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων, η μονομερής διαγραφή του χρέους, η αποδέσμευση από την ΕΕ. Υπογράφουν σε κλάδους Συλλογικές Συμβάσεις με μεγάλες μειώσεις μισθών και δικαιωμάτων των εργαζομένων, στο όνομα του ρεαλισμού, κατεβάζοντας τον πήχη των απαιτήσεών τους. Είναι, τελικά, μαζί με τις άλλες δυνάμεις που μιλούν για μια άλλη διαχείριση, που είναι σε βάρος της ζωής και των δικαιωμάτων του λαού. Οδηγούν την εργατική τάξη στην υποταγή, στο συμβιβασμό, στη μοιρολατρία.
Είναι εξίσου και ακόμα πιο επιζήμια επιλογή η στήριξη αυτών των παρατάξεων του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού. Είναι ενίσχυση των αυταπατών, της επιλογής του μικρότερου κακού, είναι στήριξη της ίδιας καταστροφικής γραμμής, αυτής της ταξικής συνεργασίας. Οπου τα συνδικάτα υιοθέτησαν αυτήν τη γραμμή πάλης, το συνδικαλιστικό κίνημα οδηγήθηκε πιο βαθιά στη γραμμή του συμβιβασμού και της υποταγής, της διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης.
Κίνημα ενιαίο και αποφασισμένο ενάντια στα μονοπώλια
Πρέπει, τελικά, ο λαός να βαδίσει για τον πόλεμο και να κερδίσει τον πόλεμο. Και ο πόλεμος θα είναι ο λαός από τη μια μεριά και τα μονοπώλια από την άλλη. Οι εργαζόμενοι πρέπει άμεσα, με την οργάνωσή τους στα Σωματεία, την ενίσχυση του ΠΑΜΕ, να τους απομονώσουν και να τους απογυμνώσουν οργανωτικά και πολιτικά. Να υπερασπιζόμαστε την ενότητα της εργατικής τάξης και ως προς τους σκοπούς της. Κίνημα ενιαίο και αποφασισμένο απέναντι στα μονοπώλια, στην ΕΕ για άλλο δρόμο ανάπτυξης, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες της, για ρήξεις και ανατροπές, ως το επίπεδο της εξουσίας, για κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Από τη σκοπιά αυτή, εμείς πρέπει να οριοθετήσουμε την πραγματική διαχωριστική γραμμή. Γραμμή ταξικής πάλης ή συμβιβασμού με το κεφάλαιο. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι να απαλλαγεί το συνδικαλιστικό κίνημα από τα βαρίδια της ταξικής συνεργασίας και υποταγής. Γι' αυτό και είναι αναγκαία η αλλαγή των συσχετισμών στο συνδικαλιστικό κίνημα. Αποτελεί όρο, για να μπορεί το κίνημα να δίνει απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική και να έχει νικηφόρους και με προοπτική αγώνες. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να ακολουθούν τις ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και εκείνων των συνδικάτων που όχι μόνο συμφωνούν με τα μέτρα των κυβερνήσεων, του κεφαλαίου, όχι μόνο μπαίνουν μπροστά για να υλοποιηθούν αλλά και τα συνδιαμορφώνουν με τους σφαγείς μας. Βέβαια, ένα ακόμη σημαντικό βήμα που πρέπει να κάνει η εργατική τάξη είναι να οργανωθεί στον τόπο δουλειάς, στον κλάδο. Να δυναμώσει τη συλλογική δράση και συμμετοχή σε όλες τις διαδικασίες. Να μαζικοποιήσει τα συνδικάτα.
Κανείς μόνος του δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη βαρβαρότητα
Οργανώνουμε τη μάχη με κεντρικά συνθήματα:
Τέρμα οι θυσίες για τους καπιταλιστές. Κάτω η φοροληστεία, τα μνημόνια, οι δανειακές συμβάσεις, οι αντεργατικοί νόμοι.
Κανένας μόνος του δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη βαρβαρότητα που ζει, τη φτώχεια, την ανεργία, τα νέα χαράτσια. Οργανωμένη αντίσταση και άρνηση να καταβάλουμε στα ταμεία τους τη νέα φοροληστεία. Δεν έχει να κερδίσει τίποτα, δεν έχει κοινό συμφέρον με το κεφάλαιο, την ΕΕ, τα κόμματα της πλουτοκρατίας. Σε κάθε τόπο δουλειάς να γίνει συζήτηση και να ενημερωθούν οι εργαζόμενοι, να καταδικαστούν τα μέτρα, να συζητηθούν τρόποι αντίστασης στον τόπο δουλειάς, στον κλάδο, στη γειτονιά, να προετοιμαστεί άμεσα ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ.
Τα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΠΑΣΥ, του ΜΑΣ, της ΟΓΕ στη Θεσσαλονίκη και σε όλες τις πόλεις με τους συνταξιούχους και τα εργατικά συνδικάτα το Σάββατο να αποτελέσουν έκφραση της μαζικής αγανάκτησης και καταδίκης των μέτρων, αφετηρία κλιμάκωσης νέων ακόμα πιο μαζικών αποφασιστικών αγώνων σε κάθε χώρο, σε κάθε κλάδο και συνολικότερα.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΙ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΕΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ, ΑΛΛΑ ΣΥΝΟΛΙΚΟΤΕΡΑ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.
Αγώνας για την κοινωνική τους απελευθέρωση από τη σύγχρονη σκλαβιά.
Αγώνας για να απαλλαγούν από τον παρασιτισμό και τη σαπίλα του καπιταλισμού. Από το σύστημα εκμετάλλευσης, βίας, καταπίεσης, που υπερασπίζουν η τρικομματική κυβέρνηση (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ) και όλοι, όσοι έχουν κορόνα στο κεφάλι τους την ΕΕ. Απέναντι σε αυτήν την αντιλαϊκή συμμαχία, εμείς χτίζουμε τη δική μας συμμαχία, με στόχο: Να υπερασπιστούμε την εργατική και λαϊκή οικογένεια από τη βάρβαρη εκμετάλλευση, τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Να δώσουμε ελπίδα και προοπτική στους εργαζόμενους, στο λαό. Η συμμαχία μας να πάρει στα χέρια της όλο τον πλούτο και την εξουσία. Γι' αυτό και επιδιώκουμε να αποκτήσει συσπείρωση, ποδάρια παντού. Να δυναμώσει η συμμαχία του ΠΑΜΕ με τους αυτοαπασχολούμενους την ΠΑΣΕΒΕ, τη φτωχή αγροτιά την ΠΑΣΥ, την ΟΓΕ, το ΜΑΣ.
Το όραμά μας είναι ζωή με δικαιώματα
Αυτό το μήνυμα στέλνουμε από τη Θεσσαλονίκη. Το δικό μας όραμα είναι ζωή με δικαιώματα, λαϊκή ευημερία, χωρίς αφεντικά κι εκμετάλλευση. `Η θα είσαι με τα μονοπώλια και τα κέρδη τους, ή με το λαό και τα συμφέροντά του.
Ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης είναι ανάπτυξη για τα μονοπώλια και ισοπέδωση της ζωής του λαού. Μπορούμε να τους ανατρέψουμε. Με ισχυρό ταξικό κίνημα που θα αμφισβητεί το μονόδρομό τους, τον καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης που μας θέλει μισοεργαζόμενους, μισοάνεργους, ξεζουμισμένους. Η ζωή ποτέ δεν πήγε μπροστά για την εργατική τάξη χωρίς σκληρούς αγώνες με την εργοδοσία, το κράτος και τους αστικούς νόμους που προστατεύουν τα συμφέροντα των καπιταλιστών.
Να απορριφθούν τα μέτρα και η πολιτική που τα γεννά. Η σύγκρουση με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης είναι μονόδρομος για τη λαϊκή αντεπίθεση, για να ζήσουμε όχι σαν σκλάβοι του 21ου αιώνα, αλλά σαν αφέντες του πλούτου που παράγουμε.
Να πάρουμε στα χέρια μας τη ζωή μας, τη ζωή των οικογενειών μας, το μέλλον μας, το μέλλον του τόπου. Εμείς είμαστε η Ελλάδα. Ολοι στον αγώνα με μια φωνή, μαζική, μαχητική συστράτευση τώρα.
-- Για να απαλλαγούμε από τα χρέη. Καμία αναγνώριση. Να διαγραφούν. Τέρμα οι διαπραγματεύσεις. Να σταματήσει η ληστεία. Οποια διαπραγμάτευση σημαίνει νέα μνημόνια. Να αποδεσμευτούμε από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ. Είναι θηλιά στο λαιμό μας. Να καταργηθούν όλα τα μνημόνια, οι δανειακές συμβάσεις και όλοι οι αντεργατικοί νόμοι. Να πάρουμε εμείς στα χέρια μας τον πλούτο του τόπου που έχουμε δημιουργήσει και να διώξουμε από το κεφάλι μας τα μονοπώλια που εκμεταλλεύονται τα μέσα παραγωγής και τον εθνικό πλούτο για λογαριασμό τους. Εμείς μπορούμε να βάλουμε μπροστά όλη την παραγωγική μηχανή. Εμείς πρέπει να πάρουμε την εξουσία.
Ηρθε η ώρα να κηρύξουμε αμείλικτο πόλεμο σε μεγάλα συμφέροντα, κόμματα - υπηρέτες και συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, που όλα αυτά τα χρόνια έχουν καθίσει στο σβέρκο μας και απαιτούν από μας να υποτασσόμαστε κάθε φορά στη δική τους πολιτική, στις δικές τους επιλογές.
Καμία συνδικαλιστική οργάνωση, πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, τριτοβάθμια δεν πρέπει να βάλει την υπογραφή της στην γκιλοτίνα που έχουν στήσει. Κανένας εργαζόμενος να μην υποκύψει στους εκβιασμούς της κυβέρνησης, της εργοδοσίας. Κανένας τίμιος συνδικαλιστής να μη βάλει την υπογραφή του στη σφαγή της ζωής της τάξης του. Να απορρίψουμε τη θεωρία των μονοπωλίων ότι οι εργαζόμενοι και τα δικαιώματά τους είναι «κόστος» και πρέπει να σφαγιαστούν. Δεν είναι μονόδρομος η υποχώρηση, ο συμβιβασμός και η υποταγή για να σωθούν τα κέρδη των πολυεθνικών και να διασωθεί το ξεπερασμένο και σάπιο καπιταλιστικό σύστημα. Να πετάξουμε στα άχρηστα την αυταπάτη ότι αν αλλάξουν οι διαχειριστές θα γίνει πιο ανθρώπινο. Οτι αν μεγαλώσει η κερδοφορία των επιχειρήσεων θα γλιτώσει ο εργαζόμενος από την ανεργία, το χτύπημα των δικαιωμάτων του.
Οργάνωση και αντεπίθεση
Καλούμε την εργατική τάξη να πρωτοστατήσει και να διεκδικήσει, με οργάνωση, αντεπίθεση τη ζωή της ολόκληρη και να απαιτήσει:
  • Καμιά μείωση μισθών. Ανάκληση όλων των μειώσεων που επιβλήθηκαν. Πάλη για αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, με αυξήσεις για την ικανοποίηση όλων των αναγκών των εργαζομένων.
  • Μέτρα προστασίας των ανέργων. Απλοποίηση των προϋποθέσεων για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας, επέκτασή του σε μικρούς επαγγελματίες και εμπόρους που έκλεισαν οι επιχειρήσεις τους και στους αγρότες που ξεκληρίστηκαν, χωρίς τον περιορισμό της πλήρους αποπληρωμής των ασφαλιστικών εισφορών προς ΟΑΕΕ.
  • Χορήγηση επιδόματος ανεργίας σε όλους τους ανέργους και όχι μόνο στο 30% που το λαμβάνουν σήμερα.
  • Αμεση επαναφορά του επιδόματος ανεργίας και άλλων κλαδικών επιδομάτων στα επίπεδα του 2011 ως βάση για μια γενναία αύξηση του επιδόματος ανεργίας.
  • Επίδομα ανεργίας για όλο το χρονικό διάστημα της ανεργίας.
  • Ο χρόνος ανεργίας να υπολογίζεται σαν συντάξιμος χρόνος ασφάλισης.
  • Στους ανέργους να χορηγείται δωρεάν κάρτα απεριορίστων διαδρομών στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Απαγόρευση της διακοπής παροχής ρεύματος, νερού και σταθερού τηλεφώνου στους ανέργους και τα τιμολόγια των πρώην ΔΕΚΟ, για όσον καιρό κάποιος είναι άνεργος, να είναι μειωμένα κατά 50%.
  • Προσλήψεις στους τομείς Υγείας, Πρόνοιας, Εκπαίδευσης, και σε άλλα έργα κοινωνικών υποδομών με όρους μόνιμης και σταθερής εργασίας για τη μείωση της ανεργίας και κάλυψη των μεγάλων κενών που υπάρχουν. Μέτρα για την υλοποίηση στεγαστικής πολιτικής υπέρ του λαού με έμφαση στα νέα ζευγάρια, τους χαμηλόμισθους, τους άστεγους με κρατική ευθύνη και χρηματοδότηση.
Ασφαλιστικό - συντάξεις - επιδόματα
  • Αμεση ανάκληση όλων των μειώσεων που επιβλήθηκαν στις κύριες και τις επικουρικές συντάξεις τα τελευταία 2,5 χρόνια.
  • Κανένας εργαζόμενος ανασφάλιστος.
  • Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης για όλα τα Ταμεία.
  • Γενικό όριο συνταξιοδότησης 60 για τους άντρες, 55 για τις γυναίκες.
  • Καμιά κατώτερη σύνταξη να μην υπολείπεται από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας των επιπέδων του 2011, ως αφετηρία για την άνοδο της κατώτερης σύνταξης στα 1.120 ευρώ.
  • Επαναφορά του τρόπου υπολογισμού των συντάξεων με όσα ίσχυαν πριν από το νόμο 3863 του 2010.
  • Κατάργηση του Προεδρικού Διατάγματος που εξαίρεσε από τη λίστα των ΒΑΕ 168.000 εργαζόμενους.
  • Επιστροφή όλων των κλεμμένων από το τζογάρισμα των αποθεματικών τους στο χρηματιστήριο.
  • Κάλυψη στο ακέραιο από το κράτος και το κεφάλαιο των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων που λεηλατήθηκαν από το λεγόμενο κούρεμα ομολόγων που είναι περίπου 14 δισ. ευρώ.
  • Πάλη για τη διασφάλιση της παροχής συντάξεων και παροχών, ανεξάρτητα από την ταμειακή ρευστότητα των ασφαλιστικών ταμείων.
  • Αμεση καταβολή όλων των επιδομάτων των ΑμΕΑ και χρονίως πασχόντων, χωρίς περικοπές και καθυστερήσεις.
  • Καμιά περικοπή αλλά αύξηση των επιδομάτων στις πολύτεκνες και μονογονεϊκές οικογένειες και της κοινωνικής σύνταξης της πολύτεκνης μητέρας.
  • Καταβολή του επιδόματος τοκετού και στις γυναίκες που γεννούν στα δημόσια και στα συμβεβλημένα με τον ΕΟΠΥΥ ιδιωτικά μαιευτήρια.
Δυναμώνουμε την πάλη μας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, για αποκλειστικά δημόσια και δωρεά Παιδεία και Υγεία με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στους τομείς αυτούς.

Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012

Γερμανικές αποζημιώσεις: Μήπως χρωστάμε (!) κιόλας;



Πριν μερικές μέρες ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, κ. Σταϊκούρας, απάντησε σε σχετική Ερώτηση στη Βουλή σχετικά με τις γερμανικές αποζημιώσεις ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της 25ης Διεύθυνσης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους
«η Ελλάδα έχει απαιτήσεις κατά της Γερμανίας από ζημιές που υπέστη στο διάστημα της γερμανικής κατοχής ύψους 7,5 δισ. δολαρίων».
*
Καταρχάς είναι πολύ... ενθαρρυντικό ότι ο νυν υπουργός βρήκε, τελικά, τους φακέλους της υπόθεσης «Γερμανικές αποζημιώσεις»...
Και τούτο διότι ο προκάτοχός του, ο Σαχινίδης, είχε δηλώσει, αφήνοντας άφωνο το πανελλήνιο, ότι τους φακέλους
«τους έχασαν» (!),
«δεν τους έβρισκαν» (!),
«τους έψαχναν αλλά δεν ήξεραν πού είναι»!
Ομως, απ' ό,τι φαίνεται, δυσκολεύεται να καταλήξει κανείς, τι είναι... χειρότερο; Οτι τους είχαν «χάσει» ή ότι τους... βρήκαν τους φακέλους;
Εξηγούμαστε:
*
Οπως επανειλημμένως έχει αναφέρει το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα,
η Γερμανία μάς οφείλει:
1) 7,160 δισ. δολάρια που επιδίκασε υπέρ της Ελλάδας η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) για τις καταστροφές που προξένησαν τα γερμανικά στρατεύματα στην οικονομική υποδομή της χώρας
2) 3,5 δισ. δολάρια από το δάνειο που οι κατοχικές δυνάμεις υποχρέωσαν την Ελλάδα να τους παράσχει, πέραν των εξόδων συντήρησης των κατοχικών στρατευμάτων.
*
Επιπλέον, οφείλουν στην Ελλάδα:
α) Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που αφαίρεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής από τα μουσεία της χώρας και από τους αρχαιολογικούς χώρους καθώς και
β) τις αποζημιώσεις προς τα θύματα των θηριωδιών των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής σε βάρος των κατοίκων 100 περίπου ολοκαυτωμάτων (πόλεων και χωριών) αλλά και γενικότερα σε βάρος του άμαχου πληθυσμού.
*
Με διάφορους χειρισμούς η Γερμανία
(που ως σήμερα δεν έχει καταβάλει παρά ένα αστείο ποσό το οποίο δεν ξεπερνά τα 150 εκατομμύρια δολάρια)
κατάφερε επί δεκαετίες να αναβάλλει την εκπλήρωση αυτών των υποχρεώσεών της μέχρι που φτάσαμε στην υπογραφή από την επανενωμένη Γερμανία της οριστικής συνθήκης ειρήνης στη Μόσχα το 1990, της λεγόμενης συμφωνίας «2+4».
Και πάλι, όμως, από τότε πέρασαν 22 χρόνια με τη μεν Γερμανία να μην εννοεί να εξοφλήσει το χρέος της, τις δε ελληνικές κυβερνήσεις να μην τολμούν να θέσουν ούτε καν ως νύξη το θέμα.
Σημείωση: Πρόκειται για τις κυβερνήσεις που παραλαμβάνουν «υποβρύχια που γέρνουν», κουκουλώνουν την υπόθεση με τη «Ζήμενς», συναλλάσσονται με τη «Χόχτιφ», την «Ντόιτσε Τέλεκομ», την «Ντόιτσε Μπανκ» κ.ο.κ.
*
Και ερχόμαστε τώρα στο ιδιαίτερα κρίσιμο ζήτημα,
οπότε χρειάζεται και η μέγιστη
*
ΠΡΟΣΟΧΗ:
*
Οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα, όσον αφορά στις καταστροφές στην οικονομική υποδομή της χώρας και το κατοχικό δάνειο, επιδικάστηκαν και προσδιορίστηκαν - επαναλαμβάνουμε - το έτος 1946.
Μάλιστα, οι οφειλές αυτές έχουν υπολογιστεί με αγοραστική αξία δολαρίου του... 1938.
Τι σημαίνουν αυτά;
Πολύ απλά, ότι το πραγματικό μέγεθος των οφειλών,
σε σημερινές τιμές,
όπως επανειλημμένως έχει τονίσει το «Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα», και όπως μπορεί να γνωρίζει ακόμα και ένας πρωτοετής φοιτητής (πόσο μάλλον ένας κοτζάμ αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών),
ξεπερνά τα 162 δισ. ευρώ,
χωρίς, μάλιστα, στο ποσό αυτό να υπολογίζονται οι τόκοι.
*
Αν, δε, οι οφειλές
(που επιδικάστηκαν το 1946 με την αξία που είχε το δολάριο το 1938)
υπολογιστούν με το κατώτατο επιτόκιο 3% που ορίζουν τα διεθνή δικαστήρια,
τότε το μέγεθος της οφειλής - προσδιοριστικό της καταστροφής που προκάλεσε τότε η ναζιστική Γερμανία στην Ελλάδα -ανέρχεται στο 1,5 τρισ. ευρώ!
*
Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Τόσο ιστορικά όσο και οικονομικά.
Αρα, τίθεται το εξής ερώτημα:
Από πού κι ως πού οι αποζημιώσεις των 162 δισ. δολαρίων, χωρίς τους τόκους, που διεκδικεί η Ελλάδα (σ.σ.: ο λαός το διεκδικεί και όχι φυσικά οι κυβερνήσεις που δε βγάζουν «κιχ» για το θέμα)
υποτιμολογούνται - μέχρις εξαφανισμού τους - στο αστείο ποσό των 7,5 δισ.;
Τι είδους... «μαθηματικά» είναι αυτά από τον κ. Σταϊκούρα και την κυβέρνηση, τα οποία μάλιστα διατυπώθηκαν από βήματος Βουλής
και τι είδους «δωράκι» είναι αυτό που εξυφαίνεται (;) προς τη Γερμανία;

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Πληθαίνουν οι αποφάσεις για απεργιακό πανεργατικό συντονισμό


Την ανάγκη να σταματήσουν οι εργαζόμενοι τις θυσίες για τα μονοπώλια και να οργανώσουν την αντίστασή τους μαρτυρά η πείρα που συγκεντρώνεται στις δραστηριότητες που συνεχίζουν να αναπτύσσονται για την προετοιμασία Γενικής Απεργίας ενάντια στα μέτρα - κόλαφο, που καταργούν κάθε έννοια προστασίας της εργατικής - λαϊκής οικογένειας.
Σε πρόσφατη σύσκεψη της Γραμματείας Πειραιά του ΠΑΜΕ αναδείχτηκαν πόσο επιζήμιες ήταν για τους εργάτες οι αυταπάτες που καλλιεργούν παντού οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού ότι δήθεν οι εργάτες τη γλιτώνουν όταν είναι συνεργάσιμοι με την εργοδοσία και «βοηθούν την εταιρεία». Ομως οι απολύσεις, οι μειώσεις των μισθών, η ένταση της αντεργατικής επίθεσης είναι αποτέλεσμα της κρίσης. Για παράδειγμα, στο χώρο των ναυτιλιακών επιχειρήσεων η κρίση αυξάνει συνέχεια τις απολύσεις - όπως αναφέρθηκε οι «Μινωικές Γραμμές» ανακοίνωσαν ότι θα απολυθούν οι 60 εργαζόμενοι από τους συνολικά 120 που δουλεύουν στην εταιρεία. Οι εργαζόμενοι ζήτησαν από το διοικητικό συμβούλιο του σωματείου των ναυτιλιακών υπαλλήλων (ΠΑΣΕΝΤ) βοήθεια, όμως, όπως ειπώθηκε, «ακόμα περιμένουν»...
Την ίδια στιγμή αναδείχτηκε η σημασία της οργανωμένης πάλης. Χαρακτηριστικά ο Θ. Ευαγγελάκης, α' γραμματέας της ΠΕΜΕΝ, ανέφερε: «Πρέπει να δούμε πώς καλά σχεδιασμένα κατά χώρο και κλάδο προετοιμάζουμε την απεργία, με αισιοδοξία και μπούσουλα την πλούσια εμπειρία μας. Στους ναυτεργάτες μέσα από κινητοποιήσεις που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα είχαμε ως αποτέλεσμα να καταβληθούν 2 εκατ. ευρώ από εφοπλιστές για δεδουλευμένα που όφειλαν σε ναυτεργάτες, ενώ "σπάσαμε" σε καράβια τη "μαύρη" ανασφάλιστη εργασία. Δημιουργήθηκαν στα καράβια εστίες αντίστασης». Αλλωστε, όπως σημείωσε εισηγητικά και ο Νίκος Ξουράφης, επικεφαλής της γραμματείας, τόσο η προετοιμασία, αλλά και η ίδια η απεργία πρέπει να αποτελέσουν ένα μεγάλο βήμα μπροστά, για την ανάπτυξη των αγώνων που στόχο θα έχουν, όπως ανέφερε ο Νίκος Ξουράφης, επικεφαλής της γραμματείας, «να ανέβει η πολιτική συνείδηση των εργαζομένων, ώστε να φτάσουμε να μιλάμε για εργατικό κίνημα αποφασισμένο ενάντια στην ΕΕ, που να αμφισβητεί την εξουσία των μονοπωλίων, θα οικοδομεί τη λαϊκή συμμαχία και θα διεκδικεί την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας».
Νέες αποφάσεις
Στο μεταξύ, η Ομοσπονδία Τύπου - Χάρτου αποφάσισε 24ωρη απεργία σε όλο τον κλάδο με ανοιχτή ημερομηνία συντονίζοντας τα αγωνιστικά της βήματα μαζί με άλλες Ομοσπονδίες. Σε ανακοίνωσή της τονίζει: «Ηρθε η ώρα να πούμε το μεγάλο "όχι". Τέρμα στις θυσίες για τα μεγάλα συμφέροντα, τους δανειστές ιμπεριαλιστές. Δεν χρωστάμε σε κανέναν». Σε αυτό το πλαίσιο, η Ομοσπονδία διοργανώνει σήμερα 6 Σεπτέμβρη σύσκεψη των σωματείων της Θεσσαλονίκης και στις 9 Σεπτέμβρη σύσκεψη στο Βόλο με τα σωματεία Θεσσαλία και Φθιώτιδας.
Αντίστοιχα, απεργιακή απόφαση πήρε χτες και η Ομοσπονδία Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, μετά από συνεδρίαση του Διοικητικού της Συμβουλίου, όπου και τονίστηκε ότι πρέπει να οργανωθεί πλατύ άνοιγμα στον κλάδο, με συζητήσεις, συσκέψεις και γενικές συνελεύσεις.
Ψήφισμα για γενική απεργία εξέδωσε η Α' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης. Ζητά «να συνεδριάσουν τα όργανα του συνδικαλιστικού κινήματος (Ομοσπονδίες, πρωτοβάθμια σωματεία) και να αποφασισθεί η αγωνιστική απάντηση των εργαζομένων στις αποφάσεις της κυβέρνησης, εργοδοτών, ΕΕ, με πανελλαδική πανεργατική απεργία». Αποφάσεις πήραν επίσης οι Δ' και Ε' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης. Απεργιακή απόφαση πήραν οι Σύλλογοι Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Περιστερίου «Ελλη Αλεξίου», Πειραιά «Η Πρόοδος», Ιωαννίνων, «Γιώργος Σεφέρης» (Ν. Ιωνία, Ηράκλειο, Μεταμόρφωση, Λυκόβρυση) και οι Α' ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής, Γ' ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής, ΕΛΜΕ Πειραιά, Γ' ΕΛΜΕ Αθήνας και Κεφαλονιάς - Ιθάκης.
Το Σωματείο Καθαριστών- Καθαριστριών Ν. Λάρισας καλεί τους εργαζόμενους να πάρουν μέρος στην έκτακτη γενική συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί σήμερα Πέμπτη, στις 6 μ. μ., στο Εργατικό Κέντρο Λάρισας, με θέμα την προετοιμασία της συμμετοχής του κλάδου στην πανελλαδική, πανεργατική γνική απεργία ως απάντηση στα βάρβαρα μέτρα που συναποφασίζουν τρόικα - κυβέρνηση - ΕΕ και κεφάλαιο. Μεταξύ άλλων θα εξεταστούν και ζητήματα όπως η ανανέωση των συμβάσεων όσων δουλεύουν σε δημόσια σχολεία, τα προβλήματα που δημιουργούνται από τις συνενώσεις - συγχωνεύσεις σχολείων και των ελλείψεων σε προσωπικό καθαριότητας, η καταβολή των δεδουλευμένων που οφείλονται στους εργαζόμενους των σχολικών επιτροπών του Δήμου Λαρισαίων.
Εντείνονται οι δραστηριότητες
Στην προετοιμασία γενικής απεργίας εντάσσονται και μια σειρά αγωνιστικές παρεμβάσεις που προετοιμάζονται σε διάφορες περιοχές. Συγκεκριμένα:
  • Η Γραμματεία Αχαΐας του ΠΑΜΕ, σήμερα, Πέμπτη 6 Σεπτέμβρη, οργανώνει κινητοποίηση για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η λαϊκή οικογένεια, στις 11 π.μ., στα γραφεία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδος και Ιονίου.
  • Η Γραμματεία Σάμου του ΠΑΜΕ οργανώνει σύσκεψη αύριο, Παρασκευή 7 Σεπτέμβρη, στις 7 μ.μ., στο Καρλόβασι (οδό Γοργύρας).
  • Η Γραμματεία Λάρισας του ΠΑΜΕ διοργανώνει πικετοφορία την Παρασκευή 14 Σεπτέμβρη, στις 7 μ.μ. που θα ξεκινήσει από το Εργατικό Κέντρο.
  • Το Συνδικάτο Εργαζομένων στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης Αττικής καλεί σε γενική συνέλευση την Τετάρτη 19 Σεπτέμβρη, στις 6.30 μ.μ., στην αίθουσα του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας (πλατεία Κάνιγγος, Βερανζέρου 1, 2ος όροφος).
  • Η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Λάρισας (ΕΚΛ) αποφάσισε ομόφωνα να οργανώσει συγκέντρωση, την Τετάρτη 19 Σεπτέμβρη, στις 7 μ.μ, στην κεντρική πλατεία, ενάντια στα νέα αντιλαϊκά μέτρα.
  • Το Σωματείο Εργαζομένων του ΛΙΝΤΛ προχωρά σε συνέλευση την Κυριακή 23 Σεπτέμβρη.
  • Το Σωματείο Εργαζομένων σε ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΝΤΙΑ προγραμματίζει συνέλευση την Κυριακή 30 Σεπτέμβρη.

Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012

ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΕΤΑΛΛΟΥ Ν. ΒΟΙΩΤΙΑΣ



Συνάδελφοι Μεταλλεργάτες
Οι ώρες είναι κρίσιμες. Το κεφάλαιο, η κυβέρνηση και η ΕΕ, ετοιμάζουν και άλλα βάρβαρα μέτρα για το επόμενο διάστημα που θα τσακίσουν με μεγαλύτερη αγριότητα τη ζωή των εργαζόμενων.
Έρχονται νέα αντεργατικά μέτρα, για μεγαλύτερη ευελιξία στις επιχειρήσεις να προσλαμβάνουν, να απολύουν, να απασχολούν τους εργαζόμενους όπως και όποτε τις βολεύει. Οι νέες αντιδραστικές αλλαγές στα εργασιακά που θέτουν ξανά οι ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, κατάργηση της αποζημίωσης για τις απολύσεις, κατάργηση του πενθήμερου και του οχτάωρου, γενίκευση της εκ περιτροπής εργασίας με δραστική μείωση των μισθών, αποδεικνύουν ότι ο δρόμος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης δεν έχει τέλος.
Τα πρόσθετα αυτά μέτρα προβλέπονται στις Συνθήκες της ΕΕ και αποτελούν πάγιες αξιώσεις της ελληνικής πλουτοκρατίας.
Μας οδηγούν στη μαζική εξαθλίωση για να σωθούν τα κέρδη των λίγων, για να γίνουν αυτοί ακόμα πιο ισχυροί. Μας στερούν την ελπίδα και κάθε προοπτική αξιοπρεπούς ζωής για να γίνουν οι τραπεζίτες, εφοπλιστές, βιομήχανοι, μεγαλέμποροι, μεγαλοξενοδόχοι, μεγαλοκατασκευαστές και μεγαλοκλινικάρχες πιο ανταγωνιστικοί. Παραδίδουν στο μεγάλο κεφάλαιο τη γη, τα λιμάνια, όλο τον πλούτο της χώρας γιατί αυτό απαιτούν τα συμφέροντά τους.
Καταδικάζουν τα παιδιά μας στη μόνιμη ανεργία.
Συνάδελφοι Μεταλλεργάτες.    
Δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη αυτή η καταιγίδα, αυτή η πολιτική. Δεν μπορεί να σφαγιάζεται ο λαός και το κίνημα να είναι θεατής. Δεν μπορεί να είναι εγκλωβισμένο στις δαγκάνες του κυβερνητικού εργοδοτικού συνδικαλισμού.
Ή θα υποταχτούμε και θα τα σαρώσουν όλα, ή θα τους πάρουμε στο κυνήγι. Να μην αφήσουμε τις ζωές μας, στα χέρια των βιομηχάνων και του πολιτικού προσωπικού τους. Ο πολύμηνος νικηφόρος αγώνας των χαλυβουργών να αποτελέσει την έναρξη σκληρών αγώνων, με ανεβασμένες μορφές πάλης σε κάθε εργοστάσιο, σε κάθε τόπο δουλειάς.
Ήρθε η ώρα να κηρύξουμε αμείλικτο πόλεμο σε μεγάλα συμφέροντα, κόμματα υπηρέτες και συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που όλα αυτά τα χρόνια έχουν καθίσει στο σβέρκο μας και απαιτούν από μας να υποτασσόμαστε κάθε φορά στη δική τους πολιτική, στις δικές τους επιλογές. «Ανταγωνιστικότητα», «λιτότητα» για να ισχυροποιηθεί δήθεν η ελληνική οικονομία. Υποταγή στις αξιώσεις και τις πολιτικές της ΕΕ για να έχουμε τάχατες «προστασία», για να μη χρεοκοπήσουμε.
Η επίθεση στους εργαζόμενους είναι ολομέτωπη σε όλη την Ευρώπη. Το κεφάλαιο και η ΕΕ το επόμενο διάστημα θα επιτεθούν με ακόμα μεγαλύτερη αγριότητα στο ήδη λεηλατημένο εισόδημα και τα δικαιώματα των εργαζόμενων.
Στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των μονοπωλίων δεν υπάρχει ζωή, δεν υπάρχει καμία προοπτική. Χρειάζεται οργάνωση, αγώνας, συμμαχία για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Τέρμα οι θυσίες για τα κέρδη των καπιταλιστών. Αποδέσμευση από την ΕΕ, διαγραφή του χρέους, άλλος, φιλολαϊκός δρόμος ανάπτυξης.
Η αγανάκτηση και η οργή δε φτάνουν σήμερα αν δε δεθούν με οργανωμένη, συνειδητή, μαζική και από τα κάτω δράση για την ανατροπή της πολιτικής των μονοπωλίων.
 Ενίσχυσε την πάλη σου. Οργανώσου στο Σωματείο. Δυνάμωσε το ΠΑΜΕ! Έχεις ανάγκη από ένα κίνημα που δε θα τα “διπλώνει”, δε θα κάνει κωλοτούμπες αλλά με ταξική συνέπεια θα βάζει εμπόδια, θα μπαίνει μπροστά στην πάλη για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.
Το ΠΑΜΕ καλεί τα Σωματεία, τις Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα να προχωρήσουν σαν πρώτο σταθμό απάντησης στα νέα βάρβαρα μέτρα σε συζήτηση και αποφάσεις για 24ΩΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ.
Το ΔΣ του Συνδικάτου μας συνεδρίασε και συμφωνώντας με την αναγκαιότητα γενικού ξεσηκωμού, πήρε απόφαση να στηρίξει την ανωτέρω πρόταση. Σας καλεί όλους σε ετοιμότητα και αγώνα.
Συνάδελφε Μεταλλεργάτη.
Τρόικα, κεφάλαιο, ΕΕ και κόμματα της πλουτοκρατίας δεν αλλάζουν.
Άλλαξε εσύ θέση και στάση απέναντι σε αυτούς. Εμείς παράγουμε τον πλούτο, είμαστε η συντριπτική πλειοψηφία, εμείς έχουμε τη δύναμη. Η εργατική τάξη με τη συμμαχία της να σηκώσει ψηλά τη σημαία του αγώνα για τα δικά της συμφέροντα. Να πάρει στα χέρια της και τα μέσα παραγωγής και την εξουσία.

Πίστεψε στη δύναμή σου, φέρε τα πάνω-κάτω! Μόνο έτσι θα πάρει ανάσα ο λαός.


ΚΑΜΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ – ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ - 24ΩΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ.

Τα παχύδερμα μιλούν για «λίπος»!


Το μετέδιδαν χτες τα ΜΜΕ, το διοχέτευαν τα κυβερνητικά επιτελεία:
Οι συνεργάτες, λέει, του Αντώνη Σαμαρά αναζητούν και διερευνούν τα ...ψυχολογικά μας όρια!
Τι σημαίνει αυτό;
Οτι ψάχνουν να βρουν τι είναι εκείνο από όσα ετοιμάζουν που στο άκουσμά του αντιδρά περισσότερο ο λαός, ώστε να καταλήξουν στα μέτρα με βάση ποιο φιρμάνι ακούγεται περισσότερο ή λιγότερο επώδυνο και ποιο θα έχει το μεγαλύτερο ή το μικρότερο πολιτικό κόστος για τους ίδιους.
*
Κάνουν έρευνες, δηλαδή, για να δουν τι επιπλέον «ζητά» ο οργανισμός μας και τι προτιμάει... η ψυχολογία μας:
Να μας κόψουν κι άλλο τα εισοδήματα, αφαιρώντας εντελώς τον 13ο και 14ο μισθό,
ή μήπως θα ήταν καλύτερο (για την... ψυχολογία μας)
να μας κόψουν κι άλλο τα εισοδήματα μειώνοντας κι άλλο το βασικό μισθό, συμπαρασύροντας έτσι όλους τους μισθούς, προσθέτοντας και νέα δεσμίδα ρυθμίσεων Νταχάου στις εργασιακές σχέσεις;
*
Κατ' αυτόν τον... επιστημονικό τρόπο, κι αφού ρίχνουν στην πιάτσα όλα τα δυνατά σενάρια περικοπών, από τις αντιδράσεις που προκαλούνται θα εντοπίσουν, λέει, τι είναι εκείνο που «χτυπάει άσχημα»,
και τι είναι το άλλο που - κατά την προσφιλή τους έκφραση - δημιουργεί ακόμα στα υποψήφια σφάγια την ψευδαίσθηση «ύπαρξης λίπους» (!)
για να καταλήξουν, τελικά, σε μέτρα που θα «χτυπούν λιγότερο άσχημα», αλλά που θα έχουν το ίδιο, φυσικά, εξολοθρευτικό αποτέλεσμα.
*
Το ενδιαφέρον, εν προκειμένω, δεν είναι ότι τα γραβατωμένα παχύδερμα,
όλοι αυτοί που μιλούν για «λαϊκό λίπος»,
χρησιμοποιούν μέχρι και ...ψυχολογικές επιχειρήσεις για να επιφέρουν τον ολικό αφανισμό του λεηλατημένου σαρκίου του λαού.
Το ενδιαφέρον είναι πως πρόκειται για τέτοια και τόσο παχύδερμα, που το ομολογούν κιόλας!

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΙΡΗΝΗΣ ΣΤΟ ΝΕΠΑΛ Η ειρήνη στο στόχαστρο του ιμπεριαλισμού - Οι λαοί στο προσκήνιο για απόκρουση των σχεδίων του


Στη δημοσιότητα η Πολιτική Διακήρυξη
Η αφίσα του συνεδρίου
Το Συνέδριο του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης (ΠΣΕ) με το σύνθημα: «Ας δυναμώσουμε τους αγώνες των λαών για ειρήνη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την εκμετάλλευση» διεξήχθη στο Νεπάλ στις 20 - 23 Ιούλη, φιλοξενούμενο από το Συμβούλιο Ειρήνης και Αλληλεγγύης της χώρας. Συνολικά, συμμετείχαν πάνω από 120 σύνεδροι από 42 χώρες όπου και αντάλλαξαν εμπειρίες και σχεδίασαν τις παραπέρα ενέργειες ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την εκμετάλλευση, ενισχύοντας τον αγώνα των λαών για ειρήνη και δικαιοσύνη. Από την Ελλάδα, συμμετείχε αντιπροσωπεία της ΕΕΔΥΕ, αποτελούμενη από τον Θανάση Παφίλη, Γενικό Γραμματέα του ΠΣΕ, τον Ηρακλή Τσαβδαρίδη, Εκτελεστικό Γραμματέα του ΠΣΕ και μέλος της Γραμματείας της ΕΕΔΥΕ και τον Γιώργο Χαβατζά, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΕΔΥΕ.
Κατά τη διάρκεια των εργασιών εκλέχθηκε νέα 40μελής Εκτελεστική Επιτροπή και 13μελής Γραμματεία, από τα κινήματα της Βραζιλίας, Ελλάδας, Πορτογαλίας, ΗΠΑ, Κούβας, Κύπρου, Ινδίας, Νεπάλ, Ιαπωνίας, Παλαιστίνης, Συρίας, Κονγκό, Νότιας Αφρικής, ενώ επανεκλέχτηκαν στις θέσεις τους τα κινήματα από τη Βραζιλία με τηνΣοκόρο Γκόμες ως Πρόεδρο του ΠΣΕ, την ΕΕΔΥΕ με τον Θανάση Παφίλη ως γενικό γραμματέα και τον Ηρακλή Τσαβδαρίδη ως εκτελεστικό γραμματέα.
Στις εργασίες του Συνεδρίου εγκρίθηκαν ψηφίσματα που αφορούν:
  • Τη Συρία, καταδικάζοντας τα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ, ΕΕ και των περιφερειακών τους συμμάχων, που αποτελούν μια επανάληψη του σχεδίου για τη Λιβύη.
  • Το Ιράν, υπογραμμίζοντας τα σχέδια για επίθεση των ιμπεριαλιστών, καταδικάζοντάς τα και δηλώνοντας την αλληλεγγύη με το λαό στον σύνθετο αγώνα του, τονίζοντας παράλληλα πως δεν δεχόμαστε ανάμειξη πολιτική ή στρατιωτική, ούτε τις οικονομικές κυρώσεις που πλήττουν το λαό.
  • Τα θύματα του τοξικού «Πορτοκαλί Παράγοντα» στο Βιετνάμ που μετά από 40 περίπου χρόνια υποφέρουν από τις ρίψεις των Αμερικανών με το τοξικό.
  • Τα θύματα στο Λάος όπου οι Αμερικανοί στον πόλεμο με το Βιετνάμ έριξαν 3 εκατομμύρια τόνους βόμβες στο έδαφος της ΛΔ Λάος, δηλαδή 1 τόνο ανά κάτοικο κατά μέσο όρο.
  • Την απελευθέρωση των πέντε Κουβανών πολιτικών κρατουμένων και την άρση του οικονομικού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ.
  • Την Παλαιστίνη, απαιτώντας την αναγνώριση ανεξάρτητου κράτους στα σύνορα του 1967 και με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων και το δικαίωμα στην επιστροφή των προσφύγων - καταδίκη του κράτους του Ισραήλ για την πολιτική γενοκτονίας με την υποστήριξη ΗΠΑ και ΕΕ.
  • Την καταδίκη της μετατροπής της Αρκτικής ζώνης σε πεδίο ιμπεριαλιστικών διαγκωνισμών και της στρατιωτικής, περιβαλλοντικής και οικονομικής εκμετάλλευσης.
  • Τους εργαζόμενους στην «Ελληνική Χαλυβουργία», δηλώνοντας τη στήριξη και τη συμπαράσταση στον αγώνα τους.
«Για να παλέψουμε για την ειρήνη, χρειάζεται να αγωνιστούμε κατά του ιμπεριαλισμού»
Αποψη του προεδρείου
Στο τέλος των εργασιών, και αφού επισημάνθηκε η ποιοτική άνοδος των εργασιών του Συνεδρίου και η αποφασιστικότητα του ΠΣΕ να βρεθεί στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους από κοινού με τους εργαζόμενους και τα ταξικά προσανατολισμένα συνδικάτα, υιοθετήθηκε η Πολιτική Διακήρυξη.
Στην Πολιτική Διακήρυξη σημειώνεται πως από το τελευταίο συνέδριο του ΠΣΕ στο Καράκας το 2008, «πολλές διεθνείς εξελίξεις έχουν σηματοδοτήσει τα βασικά ζητήματα της πάλης για ειρήνη. Παρά την κυριαρχία του ιμπεριαλισμού, έχει να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη σύγκρουση με τα θύματά του - τους λαούς του κόσμου που αγωνίζονται ενάντια στην εκμετάλλευση, για κοινωνική δικαιοσύνη και ειρήνη, κυριαρχία και για το δικαίωμα να καθορίζουν το μέλλον τους. Την ίδια στιγμή εντείνεται ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα, καθώς επιχειρούν να αυξήσουν τις σφαίρες επιρροής τους και να ελέγξουν τους πόρους. Ο αγώνας μας μπορεί να έχει επιτυχία μόνο αν έχει στόχο τις αιτίες που προκαλούν τη δυσχέρεια εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, τις αιτίες των πολέμων και της κατοχής, καθώς και τις νέες απειλές στην ειρήνη και την ασφάλεια. Για να παλέψουμε για την ειρήνη, πρέπει να αγωνιστούμε κατά του ιμπεριαλισμού».
Για την καπιταλιστική οικονομική κρίση, τονίζεται πως επεκτάθηκε σε όλη την Ευρώπη και φτάνει σε όλο τον κόσμο, υπογραμμίζοντας πως «η απάντηση του ιμπεριαλισμού και των αντιλαϊκών κυβερνήσεων ήταν η επιβολή βάρβαρων μέτρων λιτότητας και επίθεση στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα. Ο στόχος τους είναι να αυξηθεί η εκμετάλλευση, να καταργηθούν και ιδιωτικοποιηθούν οι δημόσιες υπηρεσίες, να περιοριστεί ο κοινωνικός ρόλος του κράτους. Το αποτέλεσμα είναι η επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης για την πλειοψηφία του πληθυσμού, εμβάθυνση της ανισότητας και της κοινωνικής αδικίας, παραπέρα περιορισμός της δημοκρατίας, όπως, για παράδειγμα γίνεται στην ΕΕ». Παράλληλα με αυτές τις επιθέσεις «διεξάγεται μια αυξανόμενη ιδεολογική εκστρατεία, στόχος της οποίας είναι το ξαναγράψιμο της ιστορίας, να συγχύσει τον πληθυσμό και να αποδυναμώσει την αντίσταση. Αυτή η επίθεση συμπεριλαμβάνει τις αντικομμουνιστικές εκστρατείες στην Ευρώπη, την αναγνώριση φασιστικών ομάδων στις Βαλτικές χώρες και την ενίσχυση φασιστικών οργανώσεων στην επίθεση κατά των λαϊκών κινημάτων - επιχειρώντας το σβήσιμο των ευθυνών του φασισμού στην αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση και στην έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου».
Ο ιμπεριαλισμός ενισχύει την επιθετικότητα ενάντια στους λαούς όλου του κόσμου
«Ο ιμπεριαλισμός γίνεται ολοένα και πιο επιθετικός, απειλώντας την ειρήνη και την κυριαρχία και κινούμενος έτσι ώστε να αποκτήσει νέες αγορές και να επανασχεδιάσει σύνορα για να λεηλατήσει τους φυσικούς πόρους. Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αναζητούν νέα εργαλεία και προφάσεις για επέμβαση. Ανάμεσα σ' αυτές είναι η "ευθύνη να προστατεύσουν", σχέδια για τον "εκδημοκρατισμό" της Μέσης Ανατολής και άλλων περιοχών, αυξημένη χρήση ανατρεπτικών δράσεων, και στρατολόγηση μισθοφόρων για να διεξάγουν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». «Περιοχές όπως η Μέση Ανατολή, η Κεντρική Ασία, η Αφρική, η Μεσόγειος και η Λατινική Αμερική αποτελούν στόχο για τον ιμπεριαλισμό εξαιτίας των φυσικών πόρων και της στρατηγικής τους σημασίας. Συνεχίζονται οι επεμβάσεις, οι επιθέσεις, οι πόλεμοι και η κατοχή, με ενέργειες στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, τη Κεντρική Ασία και την Αφρική».
«Καλούμε όλες τις φιλειρηνικές δυνάμεις να αντιμετωπίσουν τον αυξανόμενο κίνδυνο του θρησκευτικού φονταμενταλισμού και μορφών θρησκευτικής σεχταριστικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή, την Ασία και σε όλο τον κόσμο. Αυτός ο κίνδυνος έχει μια νέα διάσταση, καθώς χρησιμοποιείται από τον ιμπεριαλισμό για να εξασθενίσει τον ενωμένο αγώνα των λαών».
ΝΑΤΟ: εχθρός της ειρήνης και των λαών
Αναφερόμενο στο ΝΑΤΟ και τις Συνόδους που έχει πραγματοποιήσει τόσο στη Λισαβόνα το 2010 όπου υιοθέτησε το νέο στρατηγικό δόγμα που επεκτείνει την περιοχή δράσης του σε παγκόσμιο επίπεδο, όσο και σε αυτή του Σικάγο το 2012 όπου επιβεβαιώθηκε πως τα πυρηνικά όπλα αποτελούν τη βάση των στρατιωτικών του δυνατοτήτων, το ΠΣΕ απαιτεί «τη διάλυση του ΝΑΤΟ ως πρωταρχική απαίτηση», τονίζοντας πως χρειάζεται «ο αγώνας σε κάθε χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ για την απόσυρσή του από την εγκληματική συμμαχία».
Στρατιωτικές βάσεις: τα πλοκάμια του ιμπεριαλισμού σε όλο τον κόσμο
«Αλλα στρατιωτικά εργαλεία του ιμπεριαλισμού είναι οι ξένες βάσεις που είναι διασκορπισμένες σε ολόκληρο τον κόσμο» και έχουν «ως στόχο τον έλεγχο των φυσικών πόρων και του εμπορίου, και αποτελούν απειλή επιθετικότητας και επέμβασης κατά λαών. Ο αγώνας για το κλείσιμο των ξένων στρατιωτικών βάσεων είναι μέρος της αδιαίρετης πάλης για ειρήνη και κατά του ιμπεριαλισμού». Σε αυτό το σημείο η Πολιτική Διακήρυξη σημειώνει πως το ΠΣΕ «εκφράζει την αλληλεγγύη του στους λαούς της Ιαπωνίας, των Φιλιππίνων και της Κορέας που αγωνίζονται για την απομάκρυνση των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων από τις χώρες τους». Επιπλέον καταδικάζει «την εκστρατεία του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστικών χωρών να στρατιωτικοποιήσουν την Αρκτική» και στηρίζει «τις προσπάθειες δημιουργίας αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης ειρήνης της Αρκτικής».
Επαναβεβαιώνουμε την Εκκληση της Στοκχόλμης για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων
«Καθώς οι ιμπεριαλιστικές χώρες μιλούν για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων, συνεχίζουν να αναπτύσσουν, να πραγματοποιούν δοκιμές και να εναποθηκεύουν τα πυρηνικά τους οπλοστάσια», σημειώνεται. «Επαναβεβαιώνουμε το ιστορικό ντοκουμέντο του ΠΣΕ, την "Εκκληση της Στοκχόλμης", που τη δεκαετία του '50 κινητοποίησε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, στον αγώνα για την κατάργηση των πυρηνικών όπλων και την ανακήρυξη της χρήσης τους ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Επαναλαμβάνουμε την απαίτησή μας για την κατάργησή τους και στηρίζουμε τη διεθνή εκστρατεία συλλογής υπογραφών "Εκκληση για την πλήρη κατάργηση των πυρηνικών όπλων"». Στο κείμενο του ΠΣΕ εκφράζεται η αλληλεγγύη του στο λαό της Ιαπωνίας που υποφέρει από τις συνέπειες του πυρηνικού δυστυχήματος στη Φουκουσίμα, καθώς και στις φιλειρηνικές δυνάμεις της Ιαπωνίας που απαιτούν το κλείσιμο όλων των πυρηνικών σταθμών.
Ενίσχυση του ΠΣΕ για ένα νέο κύμα πάλης ενάντια στον ιμπεριαλισμό προς υπεράσπιση της ειρήνης
«Η αυξανόμενη επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού κατά των λαών θέτει σε κίνδυνο την ανθρωπότητα. Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, χρειάζεται η ενίσχυση των αντιιμπεριαλιστικών δράσεων και δράσεων αλληλεγγύης, καθώς και η ενίσχυση των κινημάτων - μελών του ΠΣΕ σε κάθε χώρα. Με αυτό τον τρόπο, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και να νικήσουμε τον κύριο εχθρό μας. Για να ανταποκριθούμε σε αυτή την πρόκληση, και να θέσουμε το κίνημά μας στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας πάλης για ειρήνη, χρειάζεται να κτίσουμε ένα ευρύ αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο για την ειρήνη. Θα πρέπει να συνδυάσουμε την ημερήσια διάταξη για θέματα ειρήνης με τους προοδευτικούς αγώνες - για αξιοπρεπή εργασία και μισθό, ενάντια στην εμπορευματοποίηση του πολιτισμού και της παιδείας, για ένα ασφαλές περιβάλλον».
Τέλος, στην Πολιτική Διακήρυξη επισημαίνονται ορισμένες προτεραιότητες που θέτει το ΠΣΕ στον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα για ειρήνη για το επόμενο διάστημα. Οι οποίες αφορούν:
  • Τον αγώνα κατά όλων των ιμπεριαλιστικών πολέμων, επιθέσεων και προκλήσεων.
  • Τον αγώνα ενάντια στις ξένες στρατιωτικές βάσεις, για την διάλυση του ΝΑΤΟ και το δικαίωμα κάθε λαού να αγωνιστεί για την έξοδο της χώρας του από το ΝΑΤΟ.
  • Τον αγώνα ενάντια στην αναβίωση του φασισμού και στο ξαναγράψιμο της ιστορίας των λαϊκών αγώνων για ειρήνη και ενάντια στον ιμπεριαλισμό.
  • Την αλληλεγγύη με το δίκαιο αγώνα των λαών όλου του κόσμου για ειρήνη και το δικαίωμα να καθορίζουν το μέλλον τους.
  • Την κατάργηση όλων των πυρηνικών όπλων στον κόσμο.
  • Τη λήξη όλων των ειδών ξένης κατοχής, στήριξη της κυριαρχίας των λαών και των δικαιωμάτων των Αυτοχθόνων Λαών.
  • Την καταγγελία των παραβιάσεων της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών και του Διεθνούς Δικαίου, τη χειραγώγηση και κατάχρηση του ΟΗΕ.
  • Την αλληλεγγύη με τους εργάτες, την προοδευτική νεολαία, τους φτωχούς αγρότες και όλους τους λαούς του κόσμου που αγωνίζονται ενάντια στις βάρβαρες επιθέσεις στα δικαιώματά τους και στις κατακτήσεις τους, όπως επιβάλλονται από τον ιμπεριαλισμό και τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις.

Κλωντίν ΧΕΣΠΕΡ