Παρασκευή 29 Απριλίου 2011
Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (ΓΑΠ)
Κόβει την Ιστορία στα μέτρα της πολιτικής του
Πλήρης αντιστροφή της πραγματικότητας στο μήνυμα για την 25 Μάρτη 1821
Με εθνικοπατριωτικές κορόνες περί «ανεξαρτησίας», τις οποίες αυθαίρετα και προκλητικά επιχειρεί να συνδέσει με την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησής του, ο Γ. Παπανδρέου, στο μήνυμά του για τις 25 Μάρτη, πασχίζει να υφαρπάξει τη συναίνεση του λαού στα μέτρα που τσακίζουν τη ζωή του. «Γιορτάζουμε πάνω απ' όλα τη θέληση ενός λαού να διεκδικήσει το δικαίωμα στην ελευθερία, στην ανεξαρτησία, την ίδια του την υπόσταση», λέει ο πρωθυπουργός και παρατηρεί ότι «οι συμπατριώτες μας έπρεπε να σταθούν πάνω από τις όποιες διαφορές και διαφωνίες τους, να συστρατευθούν στον κοινό σκοπό, στο κοινό όραμα για την ανεξαρτησία της πατρίδας και τη σύσταση του νέου ελληνικού κράτους».
Κόβοντας την Ιστορία στα μέτρα της κυβερνητικής προπαγάνδας του, ο Γ. Παπανδρέου ισχυρίζεται ότι «σήμερα καλούμαστε, όλοι οι Ελληνες και οι Ελληνίδες, να δώσουμε άλλη μία μεγάλη μάχη. Αυτή τη φορά με άλλα όπλα, τη βούληση και την απόφασή μας για ανατροπές απέναντι σε χρόνια προβλήματα και σαθρές νοοτροπίες, που μας οδήγησαν στο εξαιρετικά δύσκολο σημείο στο οποίο βρεθήκαμε, καθώς μας άφησαν ακάλυπτους στους άγριους ανέμους της διεθνούς οικονομίας».
Αντιστρέφοντας το μήνυμα του 1821, που με επανάσταση έφερε στο προσκήνιο την πρωτοπόρα στην εποχή της αστική τάξη, ο Γ. Παπανδρέου ζήτησε υποταγή στη σημερινή βαρβαρότητα του κεφαλαίου που υπηρετεί με την πολιτική του, λέγοντας: «Είμαι βέβαιος ότι και αυτή η περίοδος θα καταγραφεί ως μια στιγμή μεγάλης συλλογικής προσπάθειας και μεγάλων αλλαγών για μια καλύτερη Ελλάδα. Είμαι βέβαιος ότι όπως και πριν από 190 χρόνια, θα σταθούμε και πάλι αντάξιοι απέναντι στην Ιστορία μας, ενωμένοι στις δυσκολίες και με θάρρος μπροστά στις προκλήσεις που μας περιμένουν».
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ -ΝΔ
Χέρι χέρι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο
Παράσταση χτες από Βενιζέλο - Αβραμόπουλο για να διασκεδαστούν οι εντυπώσεις από τη συμμετοχή της Ελλάδας στο μακελειό
MotionTeam |
«Δε μετέχουμε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός του πλαισίου του ΝΑΤΟ και της ΕΕ», είπε ο Ε. Βενιζέλος και ακολούθησε ο Δ. Αβραμόπουλος με τον ισχυρισμό ότι «η Ελλάδα δεν επιχειρεί στρατιωτικά στην περιοχή, συνεισφέρει επικουρικά με βάση τις συμβατικές της υποχρεώσεις (...) στην προσπάθεια, που γίνεται απ' όλους, για να αποκατασταθεί η τάξη στην ευρύτερη περιοχή και το κυριότερο, χώρες όπως η Λιβύη, να βρουν το δρόμο για τον εκδημοκρατισμό».
Ο υπουργός Αμυνας επανέλαβε ότι «έχουμε δηλώσει στο ΝΑΤΟ ποιες είναι οι δυνατότητες που θέτουμε στη διάθεσή του, όταν αναπτύξει τις δικές του επιχειρήσεις και στο μεταξύ, ανταποκρινόμαστε σε αιτήματα χωρών - συμμάχων και φίλων - που ζητούν υποστηρικτικού χαρακτήρα διευκολύνσεις στο ελληνικό έδαφος». Δηλαδή, υποστήριξη των μακελάρηδων που έχουν φέρει τα μαχητικά τους σε ελληνικά αεροδρόμια. Ηδη 30 «συμμαχικά» μαχητικά βρίσκονται σε Σούδα, Αραξο και Ανδραβίδα και υπάρχουν αιτήματα για ακόμα 40 αεροσκάφη και έπεται συνέχεια.
Ο Ε. Βενιζέλος επιχείρησε να διαστρεβλώσει και το ίδιο το Σύνταγμα, κάνοντας λάστιχο το άρθρο 28. Υποστήριξε ψευδώς ότι «παρέχουμε διευκολύνσεις, οι οποίες είναι απολύτως εναρμονισμένες με την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 28 του Συντάγματος, ισχύει αυτομάτως στην ελληνική έννομη τάξη, με ισχύ που υπερβαίνει αυτή του τυπικού νόμου». Πρόκειται για ελιγμό και ψέμα, αφού το συγκεκριμένο άρθρο δε μιλάει για πόλεμο, ενώ για αποφάσεις τέτοιας σημασίας προβλέπεται ρητά έγκριση από τη Βουλή με αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 του Σώματος.
Αυτό που κρύβει ο αρμόδιος υπουργός, είναι ότι το όλο καθεστώς χρήσης του ελληνικού εδάφους από τα ΝΑΤΟικά στρατεύματα, διέπεται από το «Μνημόνιο Συνεργασίας ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και την ευρωπαϊκή διοίκηση του ΝΑΤΟ (SHAPE)»,που στις 2 Σεπτέμβρη 2009 ψήφισε η απερχόμενη κυβέρνηση της ΝΔ, μαζί με το ΛΑ.Ο.Σ. και την ανοχή του ΠΑΣΟΚ. Με βάση αυτό καθορίζεται το πλαίσιο μετατροπής της Ελλάδας σε μόνιμο θέατρο επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ και τίθενται υπό ΝΑΤΟική διοίκηση οι στρατιωτικές υποδομές, αλλά και το έμψυχο υλικό.
Με το συγκεκριμένο μνημόνιο, επιτρέπεται η διέλευση ΝΑΤΟικών στρατευμάτων από τη χώρα και η ανάπτυξη από μέρους τους οποιασδήποτε δραστηριότητας επιθυμούν, χωρίς να χρειάζεται κανενός είδους συμφωνία με την κυβέρνηση ή έγκριση της Βουλής.
ΣΕΡΒΙΑ
12 χρόνια από τις ΝΑΤΟικές επιδρομές
Associated Press |
Σε πολλές εκδηλώσεις έγινε κατάθεση στεφάνων και άναμμα κεριών σε μνημεία των θυμάτων της ΝΑΤΟικής εισβολής, καθώς κανείς Σέρβος δεν ξέχασε ότι μέσα στις 78 μέρες των φονικών επιδρομών (τις οποίες επιβοήθησε με κάθε τρόπο η ελληνική κυβέρνηση του τότε πρωθυπουργού Κ. Σημίτη επικαλούμενη «συμμαχικές υποχρεώσεις») σκοτώθηκαν 2.500 έως 5.000 άμαχοι (ανάμεσά τους μωρά και παιδιά), και τραυματίστηκαν πάνω από 6.000 άλλοι, ενώ καταστράφηκε το 1/3 των υποδομών της χώρας σε εργοστάσια, διυλιστήρια, σταθμούς ενέργειας, συγκοινωνιακά δίκτυα.
Σε εκδήλωση του αντιπολιτευόμενου «Δημοκρατικού Κόμματος Σερβίας» του πρώην πρωθυπουργού Βόισλαβ Κοστούνιτσα με τίτλο «Ποτέ στο ΝΑΤΟ», που πραγματοποιήθηκε χτες στο Βελιγράδι με τη συμμετοχή πολλών ανθρώπων, καταγγέλθηκαν τα σχέδια της φιλοδυτικής κυβέρνησης του Σέρβου Προέδρου Μπόρις Τάντιτς να πραγματοποιηθεί τον Ιούνη στο Βελιγράδι ΝΑΤΟική Διάσκεψη. «Αυτό θα ήταν ντροπή για τη χώρα και το σερβικό έθνος», είπε ο πρώην πρωθυπουργός, σημειώνοντας ότι «τα συντρίμμια και τα πτώματα που άφησε πίσω του το ΝΑΤΟ αντανακλούν την πραγματική φύση του Οργανισμού».
Σε άλλες συναφείς εκδηλώσεις, καταδικάστηκε η νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη.
Στο μεταξύ, χτες Σέρβοι βουλευτές, που συνάντησαν τον Ρώσο πρωθυπουργό Βλαντιμίρ Πούτιν κατά την πολύωρη επίσημη επίσκεψή του στο Βελιγράδι, αποκάλυψαν τις αρνητικές αντιδράσεις της Ρωσίας για την πιθανότητα ένταξης της Σερβίας στο ΝΑΤΟ. Οπως είπαν, ο Πούτιν τους επεσήμανε πως το όλο ζήτημα είναι θέμα της Σερβίας, στο οποίο η Μόσχα δε θα αναμιχθεί με κανέναν τρόπο. Πρόσθεσε εντούτοις με νόημα πως εάν η Σερβία αποφασίσει την ένταξη στο ΝΑΤΟ τότε θα πρέπει να αντιληφθεί πως το ΝΑΤΟ θα παίρνει όλες τις αποφάσεις και εάν το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο αποφασίσει την ανάπτυξη συστοιχιών πυραύλων, τότε η Ρωσία θα αναγκαστεί να στρέψει την πυρηνική και πυραυλική αποτρεπτική της ικανότητα ακόμη και κατά της Σερβίας...Τέλος, για να μην ξεχάσει τις μπίζνες, αναφέρθηκε στη σπουδαιότητα του αγωγού φυσικού αερίου «Σάουθ Στριμ» και στη δυναμική περαιτέρω ανάπτυξη των ρωσο-σερβικών οικονομικών σχέσεων, ενώ σε άλλο σημείο επαναβεβαίωσε την υποστήριξή του στην απόφαση 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας για το Κοσσυφοπέδιο, στην οποία αναφέρονταν τα εδαφικά και κυριαρχικά δικαιώματα της Σερβίας στην περιοχή.
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΙΒΥΗ
Επεσαν οι μάσκες των μακελάρηδων
Τεράστιες οι ευθύνες της κυβέρνησης σημειώνεται σε ανακοίνωση για την ιμπεριαλιστική επέμβαση
Σε ανακοίνωσή της για την ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Λιβύη, η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη σημειώνει:
«Επιβεβαιώνονται οι ανησυχίες της ΕΕΔΥΕ τόσο για την προετοιμαζόμενη το τελευταίο διάστημα επίθεση ενάντια στη Λιβύη, όσο και την ενεργή συμμετοχή της χώρας μας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Οι μάσκες έπεσαν. Ο νέος ιμπεριαλιστικός πόλεμος ξεκίνησε.
Η συμμετοχή της Ελλάδας αυτή τη φορά είναι πρωτοφανής σε παραχωρήσεις. Βάσεις, λιμάνια, αεροδρόμια, μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα, ραντάρ, πολεμικά πλοία και ό,τι άλλο ζητηθεί, προσφέρεται χωρίς δισταγμό και με πλήρη συγκατάθεση της ελληνικής κυβέρνησης. Για 1η φορά συμμετέχουν και μαχητικά αεροσκάφη σε πολεμική επιχείρηση εκτός των συνόρων μας.
Η ευθύνη της κυβέρνησης και όσων τη στηρίζουν είναι μεγάλη. Οι εξελίξεις απρόβλεπτες. Τα περί "ανθρωπιστικής βοήθειας", μύθος και υποκρισία με στόχο να καλύψουν τη στρατιωτική συμμετοχή της χώρας μας. Δεν πείθουν κανέναν τα περί "συμβατικών υποχρεώσεων" προς τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, ΝΑΤΟ - ΗΠΑ και ΕΕ, ούτε ότι δήθεν δεν συμμετέχουμε στον πόλεμο αλλά στηρίζουμε τις συμμαχικές δυνάμεις, συμμετέχοντας στην επιτήρηση, αναχαίτιση και τον έλεγχο του εναέριου χώρου.
Η ΕΕΔΥΕ καλεί τις Επιτροπές Ειρήνης και ολόκληρο τον λαό μας σε επαγρύπνηση, συντονισμό και συμμετοχή σε κάθε αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση για να ενώσουμε όλοι μαζί τις φωνές μας και να απαιτήσουμε:
- Να σταματήσει κάθε είδους συμμετοχή στον νέο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
- Να κλείσει έστω και τώρα, την τελευταία στιγμή, η βάση της Σούδας και όλες οι άλλες ξένες βάσεις, όπου υπάρχουν.
- Να αποδεσμευτεί η χώρα μας από όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ΝΑΤΟ και ΕΕ.
- Να μην γίνει εγκατάσταση του αντιπυραυλικού συστήματος των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στην περιοχή και φυσικά καμιά συμμετοχή της Ελλάδας σε κανέναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
- Να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων, στο Αφγανιστάν, στο Κόσσοβο και σε άλλες "ειρηνευτικές αποστολές" των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ κατά των λαών».
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011
ΕΛΛΑΔΑ -ΤΟΥΡΚΙΑ- ΑΙΓΑΙΟ
«Νέο καθεστώς» με γνώμονα την κερδοφορία των πολυεθνικών
Η επίσκεψη, στην Ελλάδα, του Τούρκου ΥΠΕΞ δίνει το περίγραμμα των προωθούμενων διευθετήσεων σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων
Οσο προχωράνε οι διαπραγματεύσεις και οι επαφές (οι «διερευνητικές» έχουν ήδη φτάσει στον 50ό γύρο) γίνεται ολοένα και πιο φανερό ότι η βάση του διαλόγου για το Αιγαίο, ανάμεσα στις κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας, βρίσκεται εκτός των κανόνων του διεθνούς δικαίου. Από αυτήν τη σκοπιά, καμιά έκπληξη δεν προκαλεί η διαπίστωση Νταβούτογλου ότι οι διερευνητικές επαφές «βρίσκονται σε θετικό σημείο» και ότι από αυτές «θα πρέπει να προκύψει ένα νέο καθεστώς για το Αιγαίο, το οποίο θα εξυπηρετεί εξίσου τα συμφέροντα των δύο χωρών».
Με κυνικό, μάλιστα, τρόπο, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών έθεσε σαν προϋπόθεση για την άρση του τουρκικού «κάζους μπέλι» («αιτία πολέμου») την παραίτηση της Ελλάδας από το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια. Ουσιαστικά, αυτό σημαίνει εκπλήρωση της τουρκικής απειλής πολέμου κατά της Ελλάδας, με την απεμπόληση ενός δικαιώματος που πηγάζει από το Διεθνές Δίκαιο και το οποίο έχει ήδη ασκήσει η Τουρκία στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας.
Ο Α. Νταβούτογλου πρότεινε να αρθούν, ταυτόχρονα, οι αποφάσεις του ελληνικού και του τουρκικού Κοινοβουλίου για το θέμα της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, εξισώνοντας διαπραγματευτικά, την απειλή πολέμου της Τουρκίας με μια γενική διακήρυξη της ελληνικής πλευράς περί δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων με βάση τους κανόνες του Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ. Εξισώνει, δηλαδή, μια απειλή, με ένα νόμιμο δικαίωμα.
Ντε φάκτο διχοτόμηση
Το «νέο καθεστώς», που επιδιώκεται να προκύψει για το Αιγαίο από τον ελληνοτουρκικό διάλογο, ήδη εφαρμόζεται σιωπηρά και σταδιακά. Εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο, οι τουρκικές παραβιάσεις στον ελληνικό εναέριο χώρο δε συνοδεύονται από «εμπλοκές», δηλαδή από εικονικές αερομαχίες, εξαιτίας της αναχαίτισής τους από ελληνικά μαχητικά. Αδιάψευστος μάρτυρας, η καθημερινή γραπτή ενημέρωση από το ΓΕΕΘΑ προς τους δημοσιογράφους, όπου σταθερά πλέον δίπλα στη λέξη «εμπλοκές», υπάρχει κενό, σε αντίθεση με το παρελθόν, που καθημερινά καταγράφονταν εμπλοκές.
Αυτό συμβαίνει, επειδή τα ελληνικά μαχητικά που σπεύδουν προς αναγνώριση των παράνομα εισερχόμενων τουρκικών μαχητικών, δεν επιμένουν στην αναχαίτισή τους και αυτά με τη σειρά τους, αφού κάνουν «επίδειξη σημαίας» αποχωρούν. Πρόκειται για ένα πρώτο βήμα στην κατεύθυνση της αποστρατιωτικοποίησης του Αιγαίου και της κάθετης διχοτόμησής του με βάση τον 25ο Μεσημβρινό.
Αυτή τη «λύση» στηρίζει και προωθεί αναφανδόν και το ΝΑΤΟ, το οποίο έχει ούτως ή άλλως χαρακτηρίσει ολόκληρο το Αιγαίο «γκρίζα ζώνη», επιδιώκοντας τη συνδιαχείρισή του και - μέσω αυτής - την ομαλοποίηση της επιχειρησιακής του λειτουργίας στη ΝΑ Μεσόγειο. Με άλλα λόγια, η διχοτόμηση του Αιγαίου έχει πρώτα και κύρια τη σφραγίδα της λυκοσυμμαχίας, στα ιμπεριαλιστικά σχέδια της οποίας η Ελλάδα διεκδικεί ολοένα και πιο αναβαθμισμένο ρόλο.
Ο Α. Νταβούτογλου έδωσε ξεκάθαρα το στίγμα για το πλαίσιο της συμφωνίας που ετοιμάζεται. Κάνοντας λόγο για «διαφορετική ερμηνεία ως προς το καθεστώς του εναερίου χώρου του Αιγαίου», σε ό,τι αφορά τις τουρκικές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, δείχνει ότι πρόκειται για μια συνολική διαπραγμάτευση επί των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο βάθος της οποίας διακρίνεται ανατροπή του «στάτους» που επήλθε με τους Βαλκανικούς Πολέμους και τη μετέπειτα Συνθήκη της Λοζάνης του 1923. Μια ανατροπή που ισοδυναμεί σε αποτελέσματα με επαναχάραξη συνόρων.
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών έριξε τροχιοδεικτικές βολές και σε ό,τι αφορά την κυοφορούμενη διευθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο. Με τον ισχυρισμό του ότι το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο, αλλά στη Μεσόγειο, προφανώς και δεν έκανε επίδειξη γεωγραφικών γνώσεων, αλλά επί της ουσίας έθεσε το ελληνικό ακριτικό νησί και τη θαλάσσια ζώνη που το περιβάλλει εκτός της διαπραγμάτευσης για την υφαλοκρηπίδα - ΑΟΖ. Στην ουσία, το Καστελόριζο, με την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη που του αντιστοιχεί και η οποία φθάνει μέχρι τα όρια της κυπριακής ΑΟΖ, αντιμετωπίζεται διαφορετικά ή μένει στο «ράφι» με τις «γκρίζες ζώνες», χωρίς τέτοια δικαιώματα.
Προσπαθούν να φτιάξουν κλίμα
Στη βάση των παραπάνω εξελίξεων, η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί, από τη μια, να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για τους απαράδεκτους συμβιβασμούς και, από την άλλη, επιτίθεται κυρίως στο ΚΚΕ, το οποίο αποκαλύπτει και πολεμά τον πυρήνα της στρατηγικής της, που και στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής - όπως και της εσωτερικής - υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και όχι του λαού.
Ο Γ. Παπανδρέου, στις 14 Γενάρη 2011, απαντώντας στη Βουλή σε Επίκαιρη Ερώτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕΑλ. Παπαρήγα, όπου διατυπώνονταν οι ανησυχίες του Κόμματος για το τι συντελείται στις ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις και ειδικότερα για το ζήτημα της ξεχωριστής αντιμετώπισης του Καστελόριζου, είχε πει ωρυόμενος ότι «έχετε καταντήσει ο καλύτερος προπαγανδιστής των ακραίων τουρκικών θέσεων, όταν μιλάτε για το Καστελόριζο» και «εσείς το θέσατε στο ελληνικό κοινοβούλιο, κανένας άλλος δεν το έθεσε αυτό».
Βέβαια, ο πρωθυπουργός χυδαία προπαγάνδα έκανε, αφού γνώριζε πολύ καλά πώς έχουν τα πράγματα. Δε χρειαζόταν, λοιπόν, να έρθει, σχεδόν δύο μήνες μετά, ο Α. Νταβούτογλου, για ν' αποκαλύψει ότι στην ουσία το Καστελόριζο εξαιρείται από την ελληνοτουρκική διαπραγμάτευση για τις θαλάσσιες ζώνες.
Για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, ο Ελληνας ΥΠΕΞ έσπευσε τις προάλλες να διαβεβαιώσει ότι «οι διερευνητικές επαφές μεταξύ των δύο χωρών έχουν στόχο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας από τον Εβρο ως το Καστελόριζο». Για μια ακόμη φορά, η κυβέρνηση παίζει με τις λέξεις και δε διευκρινίζει αν η υφαλοκρηπίδα - ΑΟΖ του Καστελόριζου αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Επιπλέον, αν η «οριοθέτηση» δε γίνει στη βάση του Δικαίου της Θάλασσας, θα είναι στη βάση των διεκδικήσεων που εγείρει η Τουρκία, με γνώμονα τα «ζωτικά συμφέροντα», που άλλωστε έχει αποδεχθεί η ελληνική πλευρά με τη Συμφωνία της Μαδρίτης, το 1997.
Αλλά και οι αναφορές πίστης στο Διεθνές Δίκαιο, ακόμα και όταν γίνονται, είναι κενές περιεχομένου, γιατί αυτό εκφράζεται - όσον αφορά στα κυριαρχικά δικαιώματα στο θαλάσσιο χώρο - με συγκεκριμένους κανόνες και αρχές, οι οποίες σκόπιμα αποσιωπούνται από την ελληνική και την τουρκική κυβέρνηση. Οπως όλα δείχνουν, αυτές οι αρχές έχουν απεμποληθεί από το διμερή διάλογο, αφού αποτελούν εμπόδιο στις διευθετήσεις που έχουν σαν κριτήριο τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, προς όφελος των μονοπωλίων στη μια και την άλλη άκρη του Αιγαίου.
Εν προκειμένω, το Διεθνές Δίκαιο αποτυπώνεται στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, που καθιερώνει τις θαλάσσιες ζώνες και ειδικότερα την ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) και κατοχυρώνει για τα νησιά πλήρη δικαιώματα και οριοθετεί την ΑΟΖ, με βάση την αρχή της μέσης απόστασηςτων απέναντι ακτών.
Εγκατάλειψη κυριαρχικών δικαιωμάτων
Καταλύτης για τις επερχόμενες εξελίξεις, οι οποίες θα πλήξουν άμεσα και το δικαίωμα της χώρας στην άμυνα, δεν είναι μόνο οι επιδιώξεις της τουρκικής πλευράς και η επιθετικότητά της με την ανοχή του ΝΑΤΟ, αλλά και η πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων, που έχουν ως στρατηγική τους τη βαθύτερη ενσωμάτωση της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και την υπηρέτηση των συμφερόντων του ντόπιου κεφαλαίου.
Οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας έχουν βάλει ως στόχο να «ξεμπλοκάρουν» το όλο θέμα της εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών του θαλάσσιου χώρου, για λογαριασμό των μεγάλων καπιταλιστικών συμφερόντων. Τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα μετατρέπονται σε αναλώσιμο υλικό στο πλαίσιο αυτών των προτεραιοτήτων. Στο νόθο «πατριωτισμό», της πλουτοκρατίας και των πολιτικών της εκπροσώπων «αξιοποιούνται» και θυσιάζονται ανάλογα με τις ανάγκες τους. Εχουν, δηλαδή, την ίδια τύχη με τα λαϊκά δικαιώματα.
Με δεδομένα τα παραπάνω, είναι επιτακτική η ανάγκη να δυναμώσει ο λαός την ενιαία πάλη του ενάντια στη στρατηγική του κεφαλαίου και των κομμάτων του, που εναλλάσσουν στην εξωτερική τους πολιτική τον εθνικισμό και τον κοσμοπολιτισμό και φτάνουν στο χυδαίο σημείο να βαφτίζουν «νέο πατριωτισμό» την υποταγή του λαού στις επικίνδυνες συνέπειες που γεννάει η δίψα των πολυεθνικών να ορμήσουν στο φυσικό πλούτο του Αιγαίου.
ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ
Εκβιασμοί με φόντο παραγγελίες 10 δισ. ευρώ
Την οσμή του ωμού εκβιασμού, με ομήρους τους 1.000 εργαζόμενους, για να αποσπάσει νέα προνόμια και οικονομικά οφέλη και κυρίως να βάλει στο χέρι μεγάλο κομμάτι από την πίτα των 10 δισ. ευρώ των μεγάλων εξοπλιστικών προγραμμάτων μέχρι το 2015, φέρει η αίτηση που κατέθεσε ο Ν. Ταβουλάρης την περασμένη Πέμπτη, για την υπαγωγή των Ναυπηγείων Ελευσίνας - τα οποία του παρέδωσε το 1997 η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ - στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα.
Η σημερινή εξέλιξη σε βάρος του δεύτερου ναυπηγείου της χώρας, και, συνολικά, όλη η πορεία της ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας, είναι τρανταχτή απόδειξη ότι οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, υποβοηθούμενες από τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου, υπηρετούν διαχρονικά και σ' αυτόν το στρατηγικής σημασίας τομέα τα συμφέροντα των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, συνολικά του μεγάλου κεφαλαίου.
Η επιθετικότητα αυτής της πολιτικής όσο πάει και εντείνεται, συνεχίζοντας το «καταστροφικό έργο» της σε βάρος των ναυπηγείων και όχι μόνο. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θυσιάζουν τη ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία της χώρας στον καταμερισμό που έχουν καθορίσει οι καπιταλιστές, οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί, αυξάνουν την ένταση του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων του κλάδου. Οσο για την τύχη των ναυπηγείων, είναι φανερό ότι αν δεν υπάρξει ανακοπή αυτής της πορείας, σε βάθος χρόνου απειλούνται ακόμα και με λουκέτο.
Αθλια παιχνίδια πολυεθνικών
Στους εργαζόμενους του ναυπηγείου έχει ανακοινωθεί ότι υπάρχει πρόβλημα πληρωμών από τον περασμένο Σεπτέμβρη. Ταυτόχρονα, εδώ και περίπου ένα χρόνο, κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, Ν. Ταβουλάρης και ηADM που εκπροσωπεί τις γερμανοαραβικές πολυεθνικές που λυμαίνονται τώρα τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά είναι σε συνεχή δραστηριότητα και διαρκώς δημοσιεύονται πληροφορίες ότι σχεδιάζουν ένα ενιαίο κοινοπρακτικό σχήμα, με στόχο τη μοιρασιά των 10 δισ. ευρώ εξοπλιστικών προγραμμάτων. Που σημαίνει ότι ο «καυγάς» είναι για το ποιος θα αρπάξει τα περισσότερα.
Με βάση αυτά, ένα από τα κύρια «αιτήματα» που προβάλλει ο Ν. Ταβουλάρης είναι να εκτελεστεί στα Ναυπηγεία Ελευσίνας το πρόγραμμα της κατασκευής των 6 φρεγατών τύπου FREMM, από το οποίο όφελος θα έχει και η γαλλική πολυεθνική DCNS η οποία ειδικεύεται σε φρεγάτες τέτοιου τύπου και έχει συνάψει ήδη μνημόνιο συνεργασίας με τα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Ωστόσο, όπως διαρρέεται, η κυβέρνηση θέλει να «εξυπηρετήσει» και την ADM δίνοντας τμήμα του συγκεκριμένου προγράμματος και στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Είναι ενδεικτική η ανακοίνωση που εξέδωσε ο Ν. Ταβουλάρης στις 15 Φλεβάρη: «Οι προοπτικές του ομίλου συνδέονται άμεσα με το πρόγραμμα ναυπηγήσεων του Πολεμικού Ναυτικού. Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση του ΚΥΣΕΑ του Δεκεμβρίου 2008 και οι δηλώσεις του υπουργείου Αμυνας για την έναρξη διαπραγματεύσεων για την κατασκευή 6 φρεγατών τύπου FREMM, αποτελεί σημαντική εξέλιξη για την Εταιρεία, η οποία έχει υπογράψει Μνημόνιο Συνεργασίας με τη γαλλική DCNS - που κατασκευάζει τις φρεγάτες αυτού του τύπου - για την κατασκευή των ελληνικών φρεγατών στα Ναυπηγεία της Ελευσίνας/ Νεωρίου. Οπως επισημαίνεται, η διαδικασία διαπραγμάτευσης και σύνταξης της συμφωνίας μεταξύ του υπουργείου Αμυνας και τους εκπροσώπους της γαλλικής πλευράς βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη. Η επίτευξη συμφωνίας κατασκευής (....) θα εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα των ναυπηγείων και αυξημένη απασχόληση για τα επόμενα 10 χρόνια...».
Οι αξιώσεις του Ταβουλάρη δε σταματάνε εδώ. Επειδή ακόμα δεν έχει εξοφλήσει το τίμημα της εξαγοράς, επιδιώκει, όπως από τον ίδιο έχει ανακοινωθεί, και ευνοϊκή ρύθμιση του χρέους και ήδη βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τις πιστώτριες τράπεζες και το Δημόσιο. Συγκεκριμένα, οφείλει ακόμα δύο δόσεις συνολικού ύψους10.344.400,00 ευρώ.
Πορεία διάλυσης
Αποδεικνύεται πλέον, από όλες τις μεριές, ότι όσο θα συνεχίζεται η αντιλαϊκή πολιτική, η εκμετάλλευση σε βάρος των εργαζομένων θα γίνεται αγριότερη και συνεχώς θα χειροτερεύει η θέση τους, ιδιαίτερα σήμερα σε περίοδο καπιταλιστικής κρίσης, ενώ θα κινδυνεύει με ξεχαρβάλωμα ό,τι έχουν «χτίσει» με τον ιδρώτα και το αίμα τους, όπως τα ναυπηγεία της χώρας. Αυτό το συμπέρασμα επιβεβαιώνεται και από την πορεία των Ναυπηγείων Ελευσίνας.
Το 1969, οι γνωστοί εφοπλιστές Ανδρεάδηδες, με δανεικά και αγύριστα που τους έδωσε η χούντα, ίδρυσαν τα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Μέσα σε 6 χρόνια, τα ναυπηγεία βρέθηκαν χρεωμένα με 9 δισ. δραχμές. Από το '75 μέχρι το 1992 περνάνε στον έλεγχο του Δημοσίου και συγκεκριμένα της Εμπορικής Τράπεζας. Τα χρέη φορτώνονται στην εργατική τάξη.
Μέχρι το 1992, τα ναυπηγεία είχαν 2.200 εργαζόμενους, ενώ αναλάμβαναν μεγάλα έργα με τεράστια οικονομικά οφέλη. Πρόκειται όχι μόνο για το δεύτερο σε μέγεθος ναυπηγείο της χώρας, αλλά για καθετοποιημένη βιομηχανία, που διαθέτει τρεις δεξαμενές. Με δυνατότητα αυτόματης μεταφοράς σχεδίων μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών στα μηχανήματα κοπής. Διαθέτει, επίσης, ελασματουργεία με αυτόματες μηχανές κοπής, συγκρότημα αμμοβολής - βαφής ελασμάτων που εξυπηρετούνταν από μαγνητογέφυρα, συγκρότημα για κατασκευή τροχαίου υλικού και δυνατότητα κατασκευής σκαφών του Πολεμικού Ναυτικού.
Το 1992, η κυβέρνηση της ΝΔ πουλάει το ναυπηγείο έναντι περίπου 8 δισ. δραχμών, καθαρό από χρέη, στον εφοπλιστή Περατικό. Ο εφοπλιστής, μέσα σε δύο χρόνια, όχι μόνο δεν πληρώνει δραχμή, αλλά φορτώνει στο ναυπηγείο χρέη ύψους 10 δισ. δραχμών, απολύει 300εργαζόμενους, παίρνει «θαλασσοδάνεια» από την ΕΤΒΑ ύψους 7,5 δισ. και 2,3 δισ. δραχμών και επιστρέφει το ναυπηγείο!
Στις 20 Ιούνη 1997 υπογράφεται από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ η σύμβαση με τον Ν. Ταβουλάρη, με τίμημα 30 δισ. δραχμές. Περίοδος αποπληρωμής τα 15 χρόνια, συν δύο χρόνια περίοδο χάριτος. Παίρνει προίκα 25 δισ. δρχ. εξασφαλισμένες παραγγελίες του Πολεμικού Ναυτικού. Το Νοέμβρη του 1997, ο Ταβουλάρης απολύει 750 εργαζόμενους και τους επαναπροσλαμβάνει, χαρακτηρίζοντάς τους «νέες» θέσεις εργασίας! Ταυτόχρονα, κατάφερε ισχυρό πλήγμα στα εργασιακά δικαιώματα. Πήρε, επίσης, 7 δισ. δρχ. επιδότηση και 7 δισ. δάνειο για επενδύσεις, που κανείς δεν είδε. Εχει πουλήσει δύο μεγάλα οικόπεδα του ναυπηγείου στην εταιρεία επίπλων ΣΑΤΟ. Απασχολεί σήμερα περίπου 1.000 εργαζόμενους.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
