ΕΕ - ΕΥΡΩΖΩΝΗ Ασίγαστοι ανταγωνισμοί παρά το συμβιβασμό

Αρχισαν τα παρατράγουδα από χώρες που αμφισβητούν τις αποφάσεις της Συνόδου

Παρά τους πανηγυρισμούς, η κρίση βαθαίνει στην Ευρωζώνη, μαζί και οι αντιθέσεις ανάμεσα στα κράτη - μέλη

Στον απόηχο των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής και του πρόσκαιρου συμβιβασμού για τη διαχείριση της κρίσης, κινούνται οι δηλώσεις αξιωματούχων της ΕΕ. Σύμφωνα με χτεσινές ανακοινώσεις του εκπροσώπου της Κομισιόν Σ. Κόνορ, δε θα χρειαστεί να γίνουν αλλαγές στη συνθήκη για το μόνιμο μηχανισμό διάσωσης της ΕΕ, τον ESM, προκειμένου να είναι δυνατή η απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Ο ESM θα μπορεί να ανακεφαλαιοποιεί προβληματικές τράπεζες της Ευρωζώνης, όταν δοθεί στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα η άμεση εποπτεία του τραπεζικού τομέα.

Πάντως, λίγα μόλις 24ωρα μετά την απόφαση των Βρυξελλών άρχισαν οι αντιδράσεις για τη συμφωνία, δείχνοντας ότι οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις μαίνονται, παρά το συμβιβασμό. ΗΦινλανδία και η Ολλανδία θα μπλοκάρουν το μόνιμο μηχανισμό στήριξης της Ευρωζώνης (ESM), ώστε να μην αγοράζει κρατικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά, ανακοίνωσε χτες η κυβέρνηση της Φινλανδίας, παρά την αντίθετη απόφαση της Συνόδου.

Η παρέμβαση του ESM στη δευτερογενή (λιανική) αγορά χρέους θα απαιτεί ομοφωνία και αυτή μοιάζει απίθανη, επειδή η Φινλανδία και η Ολλανδία είναι εναντίον αυτών των ρυθμίσεων, αναφέρει η φινλανδική κυβέρνηση σε έκθεση προς μια κοινοβουλευτική επιτροπή.

Σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, η κρίση στην ΕΕ και την Ευρωζώνη βαθαίνει, πυροδοτώντας νέο γύρο αντιθέσεων και ανταγωνισμών. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ποσοστό ανεργίας στην Ευρωζώνη έφθασε τον Ιούνη, στο επίπεδο - ρεκόρ του 11,1%, ενώ η μεταποιητική δραστηριότητα παραμένει σε τροχιά συρρίκνωσης. Στο σύνολο των 27 χωρών - μελών της ΕΕ, εκτιμάται ότι 24,686 εκατομμύρια άτομα είναι χωρίς δουλειά, εκ των οποίων τα 17,561 εκατομμύρια στις 17 χώρες της Ευρωζώνης.

Στον απόηχο της Συνόδου Κορυφής, ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Πιερ Μοσκοβισί δήλωσε στην εφημερίδα Le Figaro, ότι το Παρίσι αναδιπλώθηκε σε ό,τι αφορά τις θέσεις του για αμοιβαιοποίηση του χρέους της Ευρωζώνης βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα, επιβεβαιώνοντας ότι οι αντιθέσεις ανάμεσα στα κράτη - μέλη είναι διαχειριστικού χαρακτήρα και αφορούν τα ιδιαίτερα συμφέροντα της αστικής τάξης σε κάθε χώρα.

«Πιστεύω ότι (τα ευρωομόλογα) θα εκδοθούν κάποια στιγμή στο τέλος μιας διαδικασίας ολοκλήρωσης, η οποία θα χαρακτηρίζεται από την αλληλεγγύη. Αλλά αντιληφθήκαμε ότι προς το παρόν ήταν μια κόκκινη γραμμή που οι Γερμανοί φίλοι δεν μπορούσαν να υπερβούν», είπε χαρακτηριστικά. Ο ίδιος, σχολιάζοντας την άποψη ότι τα κράτη - μέλη του ευρωπαϊκού νότου πέτυχαν μια νίκη επί της Γερμανίας, διαβεβαίωσε ότι «ήταν όλη η Ευρώπη που κέρδισε, καταλήγοντας σε ένα συμβιβασμό υψηλής ποιότητας».

Αντιθέσεις εντός και εκτός

Δείχνοντας στην πράξη τι ακριβώς σημαίνει η απόφαση των Βρυξελλών, ο πρωθυπουργός Μ. Μόντι φέρεται να σχεδιάζει συνολικές περικοπές 100.000 θέσεων εργασίας στο ιταλικό δημόσιο έως το 2014. Η εφημερίδα «Corriere della Sera» ανέφερε στο χτεσινό της φύλλο ότι «φέτος ο συνολικός αριθμός των Ιταλών δημοσίων υπαλλήλων - περίπου 3,5 εκατομμύρια - πρόκειται να μειωθεί κατά σχεδόν δέκα χιλιάδες, ενώ μέχρι το τέλος του 2014 θα ακολουθήσουν άλλες 90 χιλιάδες εργαζόμενοι».

Η μείωση των απασχολούμενων στο δημόσιο τομέα αναμένεται, όπως αναφέρεται, να επιτευχθεί με το πάγωμα των προσλήψεων και με σειρά συνταξιοδοτήσεων που θα συνοδευτούν από ειδικά μέτρα. Ενα από τα μέτρα αυτά, μετά την αποχώρηση των ενδιαφερομένων από τη δουλειά, αναμένεται ότι θα είναι «η καταβολή του 80% του μισθού για δυο χρόνια, μέχρι την κανονική χορήγηση της σύνταξης». Αποδεικνύεται ότι η «εφεδρεία» δεν είναι ελληνική πατέντα και επιβάλλεται ακόμα και σε χώρες χωρίς μνημόνια και τρόικες.

Ενδεικτικό των αντιθέσεων, αλλά και της ρευστότητας στην ΕΕ, είναι και το γεγονός ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντ. Κάμερον τάχθηκε υπέρ της διεξαγωγής δημοψηφίσματος στη Βρετανία σχετικά με την επαναδιαπραγμάτευση των σχέσεων της χώρας του με την ΕΕ. «Το να εγκαταλείψουμε (την ΕΕ) δεν θα ήταν προς το συμφέρον της χώρας μας (...) όμως γεγονός είναι ότι οι Βρετανοί δεν είναι ευχαριστημένοι από αυτό που έχουν και ούτε κι εγώ», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Τα τύμπανα των ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων χτυπάνε και στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή ρυθμιστική αρχή των χρηματοπιστωτικών αγορών (Esma), όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρός της Στ. Μέιζουρ στους «Financial Times», άρχισε έρευνα για τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται από τους τρεις μεγάλους οίκους για την αξιολόγηση των τραπεζών. Η Αρχή, αναφέρθηκε, επιδιώκει να ελέγξει εάν οι οίκοι αξιολόγησης διαθέτουν «επαρκή μέσα στον τομέα της ανάλυσης», ρίχνοντας ευθεία βολή στους αμερικάνικους οίκους που το τελευταίο διάστημα έχουν υποβαθμίσει κατά κόρον τράπεζες και οικονομίες της ΕΕ.

Στην Κύπρο, τέλος, φαίνεται πως έχουν δρομολογηθεί οι εξελίξεις, μετά το αίτημα της κυπριακής κυβέρνησης για ένταξη στο Μηχανισμό Στήριξης. Ηδη κατέφθασαν στη Λευκωσία δύο κλιμάκια της τρόικας, προκειμένου να συλλέξουν στοιχεία, να ετοιμάσουν κοινή μελέτη και να επανέλθουν εντός δεκαπενθημέρου, με αναβαθμισμένη σύνθεση για να διαπραγματευθούν με την κυπριακή κυβέρνηση.

Το πρώτο κλιμάκιο, που άρχισε από χτες κύκλο διαβουλεύσεων με την Κεντρική Τράπεζα, είναι μεικτό και αποτελείται από εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το δεύτερο κλιμάκιο αναμενόταν να αφιχθεί χτες το απόγευμα και εκπροσωπεί μόνο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ Επιχείρηση χειραγώγησης με σημαία τη Σύνοδο

Εκβιάζουν το λαό να δεχτεί τα βάρβαρα μέτρα, στο όνομα μιας τάχα καλύτερης διαπραγμάτευσης με τους δανειστές

Το μήνυμα ότι η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και των αντιδραστικών «διαρθρωτικών αλλαγών», που τσακίζουν τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, αποτελεί απαράβατη προϋπόθεση για την επαναδιαπραγμάτευση δήθεν του μνημονίου και την αξιοποίηση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, εκπέμπει η νέα συγκυβέρνηση, επιδιώκοντας να εγκλωβίσει το λαό στο μονόδρομο της εξόδου από την κρίση προς όφελος της πλουτοκρατίας.

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση καλλιεργεί το έδαφος για την απαρέγκλιτη υλοποίηση του συνόλου των αντιλαϊκών μέτρων εντός και εκτός μνημονίου, ενώ έχει επιλέξει το «μέτωπο» των αποκρατικοποιήσεων και των λουκέτων σε φορείς του δημοσίου ως «προνομιακό πεδίο» για να στείλει στην εγχώρια πλουτοκρατία και την τρόικα ένα μήνυμα αποφασιστικότητας για την εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής.

«Πρώτα πρέπει να δείξει η κυβέρνηση ότι τηρεί έμπρακτα τις δεσμεύσεις της για επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών και των ιδιωτικοποιήσεων και μετά να ζητήσει από τους εταίρους να ισχύσουν οι αποφάσεις της συνόδου κορυφής για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τους μηχανισμούς στήριξης και να παζαρέψει με την τρόικα τους δυσμενείς όρους του μνημονίου», δηλώνουν σε όλους τους τόνους τα κυβερνητικά στελέχη, δίνοντας το στίγμα της στρατηγικής που θα εφαρμόσουν το επόμενο διάστημα.

Προπαγανδιστές της βαρβαρότητας

Προτεραιότητα της κυβέρνησης, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις των αρμόδιων υπουργών, είναι να παρουσιάσει άμεσα «μεταρρυθμιστικό έργο», ώστε στη συνέχεια να διαπραγματευτεί «με καλύτερους όρους»με τους δανειστές και εταίρους, εννοείται για λογαριασμό της ντόπιας αστικής τάξης. Ουσιαστικά, στόχος της τρικομματικής κυβέρνησης είναι να χειραγωγήσει το λαό, ώστε να αποδεχθεί ως μονόδρομο την πλήρη υλοποίηση των μέτρων που τον οδηγούν πιο βαθιά στην φτώχεια και την εξαθλίωση.

«Οι αποφάσεις της πρόσφατης συνόδου κορυφής της ΕΕ θα μπορούσαν υπό προϋποθέσεις να είναι χρήσιμες και για την Ελλάδα. Αν εμείς είμαστε αξιόπιστοι, οι εταίροι θα δείξουν την αλληλεγγύη τους. Πρέπει η κυβέρνηση να προχωρήσει, δείχνοντας τη δέσμευσή της να προχωρήσει διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις», τόνισε χαρακτηριστικά (στην ΝΕΤ) ο υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Κ. Χατζηδάκης, δίνοντας τη γραμμή πλεύσης που έχει χαράξει η κυβέρνηση.

Ο ίδιος συμπλήρωσε με νόημα πως «όσο περισσότερα κάνουμε στον τομέα των διαρθρωτικών αλλαγών τόσο περισσότερα μπορούμε να πετύχουμε στη συνέχεια, συμπεριλαμβανομένης και της μείωσης του δημοσίου χρέους, με βάση τις αποφάσεις που ελήφθησαν στην ΕΕ. Αν προχωρήσουν τα πράγματα θεωρώ ότι σε μια επόμενη φάση μπορούμε να πούμε ότι θα πρέπει να επανεξεταστεί και η περίπτωση των ενισχύσεων που δόθηκαν και στο δικό μας τραπεζικό σύστημα, με την προηγούμενη προσέγγιση».

Μεταξύ των μέτρων που θα πάρει άμεσα η κυβέρνηση, όπως ανέφερε ο ίδιος, είναι η προώθηση των αποκρατικοποιήσεων, η απλούστευση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και το νέο φορολογικό σύστημα, με στόχο προφανώς την μείωση των φορολογικών συντελεστών για τα επιχειρηματικά κέρδη τουλάχιστον στο 15%, όπως είχε δεσμευτεί προεκλογικά η ηγεσία της ΝΔ.

Ιδιωτικοποιήσεις και ανατροπές

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση κάνει σημαία τις σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις και το λουκέτο σε δεκάδες φορείς του δημοσίου, επιχειρώντας να καλλιεργήσει την ψευδαίσθηση στο λαό ότι τάχα δεν θα θιγούν οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα και οι συνταξιούχοι από τη νέα αντιλαϊκή επέλαση.

«Πρέπει να μετασχηματιστεί ο δημόσιος τομέας, αυτό είναι κάτι που πέραν των προβλέψεων που υπάρχουνε στην δανειακή σύμβαση, ήτανε κάτι που το είχε ανάγκη η ελληνική οικονομία. Το σίγουρο είναι ότι θα προχωρήσουμε σε μια ριζική αναδιαμόρφωση του δημόσιου τομέα»,δήλωσε χαρακτηριστικά (στον «Φλας») ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σ. Κεδίκογλου, εκφράζοντας την ευχή (!) ο στόχος αυτός να επιτευχθεί«χωρίς απώλεια θέσεων εργασίας».

Για να κερδίσει μάλιστα χρόνο και ανοχή από το λαό, επανέλαβε ότι η επαναδιαπραγμάτευση με την τρόικα με βάση την προγραμματική συμφωνία των τριών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση, παραπέμπεται στο βάθος της τετραετίας.

«Η πορεία των τριών (σ.σ. κομμάτων) αφορά τους στόχους με ορίζοντα τετραετίας, δεν θα τεθούν όλα τα θέματα αυτά που περιέχονται στην συμφωνία των τριών, δεν θα τεθούν απευθείας στην διαβούλευση με τους εταίρους μας, θα τίθενται κατά σειρά ωριμότητας, όταν είναι ώριμο το καθένα και θα είναι ευκολότερη η επίτευξη των στόχων μας»,τόνισε, σπεύδοντας να διευκρινίσει ότι «αυτή την στιγμή είναι ώριμο το ζήτημα της επιμήκυνσης της αποπληρωμής και πιστεύουμε και η αλλαγή του ΦΠΑ στην εστίαση».

Ολα τα άλλα ζητήματα, όπως είπε, «θα πρέπει να περιμένουμε σε εξέλιξη, σε συνάρτηση με την εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας, για να μπορέσουμε να τα θέσουμε και αυτά προς επαναδιαπραγμάτευση».

Προετοιμασίες ενόψει τρόικας

Αμεσα πάντως η κυβέρνηση προχωρά, από κοινού με την τρόικα, στην εξειδίκευση των μέτρων ύψους 11,5 δισ. που κυρίως συνθλίβουν τις συντάξεις, τα κοινωνικά και προνοιακά επιδόματα, τις δαπάνες για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τους μισθούς στο Δημόσιο, ενώ ταυτόχρονα φέρεται αποφασισμένη να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις στο εργασιακό και το ασφαλιστικό που προβλέπονται στο νέο μνημόνιο.

Τα μέτρα αυτά και ο γενικότερος σχεδιασμός της κυβέρνησης για το επόμενο διάστημα, βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνάντησης που είχε χθες στην οικία του ο Α. Σαμαράς με τους Ε. Βενιζέλο και Φ. Κουβέλη, ενόψει των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης που, εκτός απροόπτου, θα γίνουν την Πέμπτη. Στη συνάντηση, παρουσία του οικονομικού επιτελείου, έγινε επίσης μια αποτίμηση των αποτελεσμάτων της συνόδου κορυφής της ΕΕ και η τακτική που θα ακολουθηθεί στις επαφές με την τρόικα, που φτάνει σήμερα στην Αθήνα.

ΘΗΒΑ PRESS: Επιστολή του "Σπάρτακου" στην Διοίκηση του Εργατικ...

ΘΗΒΑ PRESS: Επιστολή του "Σπάρτακου" στην Διοίκηση του Εργατικ...: Συνάδελφοι της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Θήβας   Γνωρίζουμε και γνωρίζετε ότι τα όργανα διοίκησης του εργατικού κινήματος είναι θε...

Κινεζική «εισβολή» στη Λατινική Αμερική

Γρηγοριάδης Κώστας

Εντυπωσιακά θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν τα αποτελέσματα της πρόσφατης περιοδείας του Κινέζου πρωθυπουργού Γουέν Τζιαμπάο στη Λατινική Αμερική. Επί της ουσίας ήταν μια ακόμη δυναμική εμφάνιση της Κίνας στην «αυλή των ΗΠΑ», στο πλαίσιο μιας εκστρατείας του Πεκίνου για διείσδυση σ' αυτήν την περιοχή, που άρχισε το 2004.

Ο ΚΙΝΕΖΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ολοκλήρωσε την περιοδεία του στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, προσφέροντας 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε πιστώσεις για έργα υποδομής και κάνοντας έκκληση για κοινή προσπάθεια καταπολέμησης του προστατευτισμού.

Ο Κινέζος πρωθυπουργός πρότεινε μια ζώνη ελεύθερων συναλλαγών στις χώρες που απαρτίζουν το αποκαλούμενο Mercosur - οικονομική ένωση στη Λατινική Αμερική - και υπέγραψε σειρά συμφωνιών για επενδύσεις στην ευρύτερη περιοχή, που αποτελεί βασική πηγή γεωργικών προϊόντων και ορυκτών αλλά και μια αναπτυσσόμενη αγορά για τις κινεζικές εξαγωγές.

«Η κινεζική κυβέρνηση θα συνεχίσει να προσφέρει οικονομική βοήθειας προς τις χώρες της περιοχής που ενδιαφέρονται», δήλωσε ο Γουέν στη Χιλή, που είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας χαλκού στον κόσμο.

Ο ίδιος ανέφερε ότι η Τράπεζα Ανάπτυξης της Κίνας θα πιστώσει 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε προγράμματα έργων υποδομής και ανακοίνωσε ότι το Πεκίνο θα δημιουργήσει ένα ταμείο με 5 δισεκατομμύρια δολάρια για τη συνεργασία μεταξύ της Κίνας της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής.

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΘΕΙ ότι η Λατινική Αμερική είναι ο δεύτερος υποδοχέας κινεζικών επενδύσεων στον κόσμο. Συγκεκριμένα, το 60% των επενδύσεων της Κίνας πηγαίνουν στην Ασία και αμέσως μετά το 16% στη Λατινική Αμερική. Η βόρεια Αμερική και η Αφρική παίρνουν από 7%, η Ευρώπη 6% και η Ωκεανία το 4% των κινεζικών επενδύσεων.

Η Κίνα είναι σήμερα η σημαντικότερη χώρα, η οποία εισάγει από τη Λατινική Αμερική προϊόντα, όπως σόγια και σιδηρομετάλλευμα από τη Βραζιλία, σόγια από την Αργεντινή, χαλκό από τη Χιλή, κασσίτερο από τη Βολιβία, και πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα. Τα τελευταία χρόνια είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Βραζιλίας μετά τις ΗΠΑ.

Η ΚΙΝΕΖΙΚΗ «ΕΠΙΘΕΣΗ» στη Λατινική Αμερική απασχολεί και ανησυχεί τις ΗΠΑ που θεωρούσαν την περιοχή ως ιδιοκτησία τους. Οι εξελίξεις καθιστούν τη Νότια Αμερική χώρο ανταγωνισμών στο βαθμό που οι κυβερνήσεις για λογαριασμό της άρχουσας τάξης των κρατών της περιοχής επιχειρούν να διαχειριστούν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και γενικότερα το τεράστιο παραγωγικό δυναμικό στο πλαίσιο ενός ευρύτερου γεωστρατηγικού πεδίου.

Ετσι κι αλλιώς, η Λατινική Αμερική με τις «αναδυόμενες» οικονομίες θα βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος πολύ συχνότερα τα επόμενα χρόνια.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ Κλιμακώνεται η επιθετικότητα του κεφαλαίου

Παρά την πρωτοφανή καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, δεν έχει διαφανεί ακόμα το νέο επίπεδο εξισορρόπησης για έναν καινούριο οικονομικό κύκλο

Μέσα στο 2012 θα εμφανιστούν θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης, εκτιμούσε πέρσι ο επικεφαλής του Ιδρύματος Βιομηχανικών Ερευνών του ΣΕΒ και ήδη υπουργός Οικονομίας της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ. Ο Γ. Στουρνάρας υποστήριζε την άποψη ότι η συμπίεση που έχει υποστεί η ελληνική οικονομία είναι τόσο ισχυρή, ώστε οποιαδήποτε μεταβολή υπάρξει, θα έχει θετικό πρόσημο. Αυτά το 2011, γιατί φέτος, αν πιστέψουμε το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών, το γνωστό ΚΕΠΕ, όχι μόνο δε θα σημειωθεί ανάκαμψη, αλλά η μείωση του ΑΕΠ θα φτάσει το απίστευτο ποσοστό του -6,7%! Και λέμε απίστευτο, επειδή για όλες τις δεκαετίες που ακολούθησαν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν υπάρχει προηγούμενο οικονομικής κρίσης σε χώρα της Ευρώπης, που να είχε διάρκεια 4 χρόνων και η μείωση του ΑΕΠ να είχε τάσεις να φτάσει ακόμα και το -20%.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μελετητικοί φορείς και διάφορα στελέχη του συστήματος πέφτουν έξω στις εκτιμήσεις τους. Μην ξεχνάμε ότι τις πιο πολλές φορές οι υπολογισμοί και οι προβολές που κάνουν με βάση τα πραγματικά δεδομένα, γίνονται για να υπηρετήσουν συγκεκριμένες σκοπιμότητες και κυβερνητικούς χειρισμούς. Για παράδειγμα, ο Γ. Στουρνάρας, με τα όσα έλεγε πέρσι, προσπαθούσε να πείσει για την ανάγκη υποταγής στο μνημόνιο, αφού με την εφαρμογή του θα είχαμε επανεμφάνιση θετικών ρυθμών οικονομικής δραστηριότητας. Το ΚΕΠΕ τώρα, λίγες μέρες μετά τις εκλογές, στο πλαίσιο των οποίων οι πάντες ...ξόρκιζαν το κακό μνημόνιο, επιχειρεί να ...προσγειώσει όσους, αφελώς, πίστεψαν ότι θα ξεμπερδέψουμε άμεσα και με το μνημόνιο και με την κρίση. Παράλληλα, σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, στη συγκυβέρνηση υπάρχει και η εντύπωση ότι όσο πιο δυσμενείς είναι οι εκτιμήσεις για την ύφεση, θα υπάρχουν περιθώρια για παζάρια στην ΕΕ, για τροποποιήσεις σε πλευρές του μνημονίου, το οποίο έχουν δεσμευτεί να ...επαναδιαπραγματευτούν.

Κινούμαστε στο -13%

Η ουσία του ζητήματος, βέβαια, βρίσκεται στο γεγονός ότι η οικονομική καπιταλιστική κρίση είναι ακόμα σε πλήρη εξέλιξη, με αποτέλεσμα να συνεχίζεται με ρυθμούς καλπασμού η καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνίας.

Αν πιστέψουμε τα στοιχεία, όπως εμφανίζονται στον κρατικό προϋπολογισμό του 2012 και τα οποία υποτίθεται ότι έχουν διπλοτσεκαριστεί, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν το 2008 έφτασε τα 232,92 δισ. ευρώ. Τις επόμενες χρονιές το ΑΕΠ ήταν:

• 2009: 231,64 δισ. ευρώ
• 2010: 227,32 δισ. ευρώ
• 2011: 217,77 δισ. ευρώ

Αρα, όλες τις χρονιές, μετά το 2008, είχαμε μειωμένους ρυθμούς εξέλιξης του ΑΕΠ, με αποτέλεσμα το 2011 να εμφανιστεί ΑΕΠ που σε σχέση με το 2008 ήταν μειωμένο κατά 6,5%. Σε περίπτωση δε που επαληθευτούν οι εκτιμήσεις του ΚΕΠΕ για το 2012, τότε η μείωση στα τέσσερα χρόνια της κρίσης θα αγγίζει ήδη το 13%.

Αυτή είναι η μία πλευρά του ζητήματος. Ο μέσος όρος. Η εικόνα είναι αισθητά διαφορετική αν προσπαθήσει κάποιος να δει πώς εξελίχθηκαν τα δεδομένα στους επιμέρους κλάδους της οικονομικής δραστηριότητας, ειδικά στους κλάδους εκείνους που είναι κατ΄εξοχήν παραγωγικοί, υπάρχουν, δηλαδή, μεγάλα ποσοστά προστιθέμενης αξίας. Για παράδειγμα:

Με βάση τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), η αξία της παραγωγής αγροτικών προϊόντων, και ειδών αλιείας, το 2011, ήταν μειωμένη κατά 14,8%, σε σχέση με το 2007.

Εικόνα μαζικής καταστροφής μαρτυρούν τα στοιχεία για την εξέλιξη του όγκου της παραγωγής σε όλους τους τομείς της βιομηχανίας (ορυχεία - λατομεία, μεταποίηση, ενέργεια, παροχή νερού) και σε όλους (πλην της παραγωγής φαρμακευτικών προϊόντων - σκευασμάτων) τους επιμέρους κλάδους της μεταποίησης. Εδώ οι πτωτικές τάσεις στον όγκο της παραγωγής παρατηρούνται αρκετά χρόνια πριν το ξέσπασμα της κρίσης συνολικά, ενώ σε γενικές γραμμές για τις θεωρούμενες από την ΕΛΣΤΑΤ «κύριες ομάδες βιομηχανικών κλάδων», η πτώση της παραγωγής, με βάση το 2005, τα τέλη του 2011 ήταν:

• Ενέργεια -15,1%
• Ενδιάμεσα αγαθά -29,7%
• Κεφαλαιουχικά αγαθά -49,8%
• Διαρκή καταναλωτικά αγαθά -43,5%
• Μη διαρκή καταναλωτικά αγαθά -14,5%

Βέβαια, τα σημαντικά ποσοστά μείωσης της παραγωγικής δραστηριότητας σε όλες τις «κύριες ομάδες» δε συμβαδίζουν με μείωση της κατανάλωσης. Αντίθετα, μέχρι και το 2008 η ιδιωτική κατανάλωση εξελισσόταν με θετικούς ρυθμούς. Είναι ολοφάνερο ότι η συγκεκριμένη αντίθεση, αύξηση κατανάλωσης σε συνθήκες μείωσης της παραγωγής, στηρίζεται αποκλειστικά στη συνεχή αύξηση των εισαγωγών, που για την Ελλάδα σημαίνει και συνεχή αύξηση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου. Εξέλιξη που, όπως είναι λογικό, προκαλεί και εντείνει δυσαναλογίες ανάμεσα στους διάφορους τομείς και κλάδους της οικονομίας. Η συγκεκριμένη εικόνα - αποτέλεσμα, σε μεγάλο βαθμό, οφείλεται στον αυτοματισμό που επέδειξε σημαντικό κομμάτι των εγχώριων επιχειρηματιών, οι οποίοι από τις αρχές κιόλας της δεκαετίας του '90, με μεγάλη ευκολία και χωρίς καθυστερήσεις, διέκοπταν κάθε παραγωγική δραστηριότητα, που διαπίστωναν ότι δεν ανταποκρίνεται σε υψηλές προσδοκίες κερδοφορίας, μεταφέροντας τα κεφάλαιά τους είτε σε τομείς χρηματοοικονομικών τοποθετήσεων μέσα στη χώρα, είτε σε παραγωγικές επενδύσεις στο εξωτερικό.

Η γιγάντωση του ελλείμματος

Κοντά στα δεκάδες δισεκατομμύρια που οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου διοχέτευσαν σε επιχειρηματικές τους δραστηριότητες στο εξωτερικό, το εμπορικό έλλειμμα της χώρας, που βαίνει συνεχώς αυξανόμενο, ήταν:

• Τη δεκαετία του '80: 10,1 δισ. ευρώ
• Τη δεκαετία του '90: 71,2 δισ. ευρώ
• Τη δεκαετία 2000 - 2010 διαμορφώθηκε στα 189,4 δισ. ευρώ.

Και αξίζει να σημειώσει κανείς ότι μετά από τέσσερα χρόνια κρίσης, μετά από την τόσο μεγάλη μείωση του ΑΕΠ και ακόμα μεγαλύτερη καταβαράθρωση της παραγωγής (πρωτογενούς και δευτερογενούς), μετά από την εκτόξευση της επίσημης ανεργίας σε υπερδιπλάσια επίπεδα και την εξάπλωση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, αλλά και μετά από το οριστικό κλείσιμο, τη χρεοκοπία δεκάδων χιλιάδων κύρια μικρών επιχειρήσεων, δε φαίνεται να έχει βρεθεί ακόμα το σημείο της νέας εξισορρόπησης των παραγωγικών δεδομένων, ώστε να ξεκινήσει ένας καινούργιος οικονομικός κύκλος. Για να μην παρεξηγηθούμε, οποιοσδήποτε νέος κύκλος και να εμφανιστεί, αν και όταν εμφανιστεί, οποιαδήποτε δυναμική και αν έχει, που δεν θα έχει, και ανεξάρτητα από τη διάρκεια που θα κρατήσει, η οποία σίγουρα θα είναι μικρή, πάλι στον ίδιο παρανομαστή θα καταλήξουμε: Θετικοί δείκτες παραγωγικής δραστηριότητας αποκλειστικά προς όφελος του κεφαλαίου και σε βάρος της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, ενίσχυση της εκμετάλλευσης, συσσώρευση κεφαλαίων και ξανά κρίση, με όλες τις συνέπειες που βλέπουμε ότι υπάρχουν όταν ξεσπούν.

Η αλήθεια είναι ότι, παρά τις επιμέρους επιφυλάξεις που έχουν εκφραστεί από ομάδες οικονομικών συμφερόντων που πλήττονται κύρια από την αδυναμία χρηματοδότησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας, η άρχουσα τάξη στο σύνολό της και το συγκεκριμένο πολιτικό προσωπικό που χρησιμοποιεί για να διαχειριστεί την κρίση, δεν δείχνουν να τους απασχολεί το όλο ζήτημα. Ακόμα χειρότερα, δεν φαίνεται καν να αναπτύσσεται κάποιος σχετικός προβληματισμός στους μελετητικούς τους φορείς και στο επιστημονικό τους δυναμικό. Ολοι αυτοί, με πανομοιότυπες εκφράσεις και αφορισμούς, αναγάγουν τα πάντα σε «επιχειρηματικότητα» και «ανταγωνιστικότητα». Με δυο λόγια αντί να δουν το οφθαλμοφανές ότι η κρίση είναι αποτέλεσμα της υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων, η οποία έφτασε σε τέτοια επίπεδα που η κοινωνία δεν μπορεί πλέον να εξασφαλίσει κέρδη για όλους τους κεφαλαιοκράτες, αυτοί προσπαθούν να ανακαλύψουν τα αίτια της κρίσης στους μισθούς, στις συντάξεις και στις δαπάνες κοινωνικού χαρακτήρα, φτάνοντας όλοι τους, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στο συμπέρασμα ότι οποιαδήποτε διέξοδος πρέπει να αναζητηθεί στο παραπέρα τσάκισμα των εργαζομένων.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο βρισκόμαστε σήμερα, λίγες μέρες μετά την εκλογική αναμέτρηση της 17ης του Ιούνη. Στο πώς το καινούργιο επιτελείο της άρχουσας τάξης θα προχωρήσει στην υλοποίηση των αντιλαϊκών πολιτικών και μέτρων που έχουν αποφασιστεί. Η συγκυβέρνηση των τριών κομμάτων έχει ήδη ξεκαθαρίσει - και με την επιστολή προσήλωσης σε κάθε αντιλαϊκή δέσμευση που έχει αναληφθεί, την οποία έστειλε ο Αντ. Σαμαράς στους εταίρους του στην ΕΕ επαναβεβαιώθηκε - ότι θα επιταχύνει την υλοποίηση όλων των μέτρων που έχουν συμφωνηθεί στα πλαίσια των συμφωνιών με την τρόικα. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα απολύτως από τη συγκυβέρνηση, την τρόικα και την πλουτοκρατία. Αυτοί είναι αποφασισμένοι να κλιμακώσουν παραπέρα την επίθεσή τους ενάντια στο λαό. Σχεδιάζουν να σφίξουν κι άλλο τη θηλιά που έχουν βάλει στο λαιμό των λαϊκών νοικοκυριών, για να σωθούν οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι επιχειρήσεις τους. Οι εργαζόμενοι, ακόμα και εκείνοι που στο παραπέντε είχαν τα όποια διλήμματα, δεν έχουν περιθώρια για ταλαντεύσεις και αμφιθυμίες. Η αγωνιστική δράση κατά των πολιτικών που προκαλούν φτώχεια και εξαθλίωση, η οργανωμένη αντίσταση στη βαρβαρότητα που θέλουν να επιβάλουν στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες, το δυνάμωμα του αγώνα με στόχο το Λαϊκό Μέτωπο για την ανατροπή και αντεπίθεση για μια καλύτερη ζωή, είναι για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα ο μοναδικός δρόμος, που ανοίγεται μπροστά τους. Είναι ο δικός τους μονόδρομος.

Γιώργος ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

εφημερίδα ριζοσπάστης 

ΑΜΕΣΟΙ ΦΟΡΟΙ - ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΑ ΕΦΟΡΙΑΣ Φορολογικό σοκ για εκατομμύρια εργαζόμενους

Η φοροεξόντωση των εργαζομένων έρχεται να συμπληρώσει τη λεηλασία μισθών και Ταμείων...

ΚΟΥΚΟΣ

Μεγάλο θα είναι το σοκ που θα υποστούν οι φορολογούμενοι οι οποίοι μέσα στο επόμενο διάστημα θα αρχίσουν να παίρνουν τα εκκαθαριστικά σημειώματα της Εφορίας που θα περιλαμβάνουν το φόρο για τα εισοδήματα του 2011, καθώς και την εισφορά αλληλεγγύης για τη χρονιά που διανύουμε. Οι μεγάλες αυξήσεις των φόρων που θα πληρώσουν τα λαϊκά νοικοκυριά είναι ένα από τα κεντρικά ζητήματα της φιλομονοπωλιακής πολιτικής διαχείρισης της κρίσης, μια πολιτική που θέλει να διευρύνονται οι φοροαπαλλαγές προς το κεφάλαιο, αλλά ταυτόχρονα να αυξάνουν και οι άμεσοι φόροι που εισπράττει το δημόσιο. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Μόνο με την συνεχή επιβάρυνση των λαϊκών νοικοκυριών. Για παράδειγμα τα φετινά εκκαθαριστικά θα είναι ακόμα περισσότερο φουσκωμένα και επειδή:

Πρώτον: Μειώθηκε το αφορολόγητο όριο και ενώ μέχρι τώρα δεν πλήρωναν φόρο όσοι φορολογούμενοι είχαν εισόδημα μέχρι 12.000 ευρώ, τώρα κάθε φορολογούμενος με εισόδημα πάνω από 5.000 ευρώ θα κληθεί να πληρώσει φόρο εισοδήματος. Στην πραγματικότητα θα πληρώσουν φόρο εισοδήματος ακόμα και όσοι έχουν μηνιάτικο που ξεκινά από ...357 ευρώ! Υπολογίζεται ότι για πρώτη φορά στα χρονικά θα κληθούν να πληρώσουν φόρο εισοδήματος περίπου 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι, πολλοί από τους οποίους ζουν κάτω από τα όρια ακόμα και της επίσημης φτώχειας.

Δεύτερον: Κάθε φορολογούμενος με εισόδημα πάνω από 12.000 ευρώ θα πληρώσει πρόσθετο φόρο εισοδήματος της τάξης των 700 ευρώ. Αυτή είναι η ταρίφα εξαιτίας της μείωσης, της κατάργησης ουσιαστικά, του αφορολόγητου ορίου.

Τρίτον: H επιβάρυνση θα είναι ακόμα μεγαλύτερη για τους φορολογούμενους με παιδιά. Αν μάλιστα κάποια οικογένεια έχει τρία και περισσότερα παιδιά, τότε η επιβάρυνση είναι ακόμα μεγαλύτερη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η έκπτωση για τα παιδιά υπολογίζεται με αύξηση του αφορολόγητου ορίου και όχι με μείωση του φόρου, όπως ίσχυε παλαιότερα. Αν πάρουμε ένα παράδειγμα φορολογούμενου με δύο παιδιά και εισόδημα 15.000 ευρώ και τις δύο χρονιές, θα διαπιστώσουμε ότι: Πέρσι, που ίσχυε ο κανόνας ότι για κάθε παιδί αυξάνεται το αφορολόγητο όριο κατά 1.500 ευρώ, δεν πλήρωσε καθόλου φόρο, επειδή στο αφορολόγητο των 12.000 ευρώ που δικαιούνταν όλοι, προστέθηκαν τα 3.000 ευρώ απαλλαγής λόγω των παιδιών. Φέτος, η αύξηση του αφορολόγητου είναι 2.000 ευρώ για καθένα παιδί, άρα τα 5.000 ευρώ που είναι το αφορολόγητο για όλους, αυξάνονται στα 9.000 ευρώ, άρα ο ενδιαφερόμενος πρέπει να πληρώσει φόρο για το εισόδημα από τις 9 μέχρι τις 15 χιλιάδες ευρώ. Οι πράξεις δείχνουν ότι η επιβάρυνση του συγκεκριμένου θα είναι 1.240 ευρώ!!!

Τέταρτον: Δεκάδες χιλιάδες θα αποδειχθούν τα θύματα της αθλιότητας που λέγεται «αντικειμενικές δαπάνες» ή «τεκμήρια διαβίωσης». «Αντικειμενικές δαπάνες» θεωρούνται τα ελάχιστα ποσά που κρίνεται ότι διαθέτει - ξοδεύει ο φορολογούμενος, προκειμένου να συντηρηθεί και να συντηρήσει μια σειρά αγαθά που βρίσκονται στην κατοχή του. Η ιστορία των τεκμηρίων μπορεί να ξεκίνησε για να πιάσει κραυγαλέες περιπτώσεις παράσιτων του συστήματος που δεν πλήρωναν φόρους, ωστόσο εδώ και χρόνια έχουν στραφεί ενάντια στους εργαζόμενους. Οι καινούριες ρυθμίσεις για τα λεγόμενα τεκμήρια διαβίωσης προβλέπουν ότι η Εφορία θα θεωρεί πως ο κάθε φορολογούμενος έχει ξοδέψει εισόδημα: α) Για τα γενικά και άκρως απαραίτητα έξοδα προσωπικής συντήρησης 3.000 ευρώ. Αν πρόκειται για ζευγάρια το ποσό αυτό γίνεται 5.000 ευρώ. β) Για το σπίτι που διαμένει κάποιος, ακόμα κι αν είναι στο νοίκι, υπολογίζεται τεκμήριο 40 ευρώ για τα πρώτα 80 τ.μ., 65 ευρώ για τα 81 - 120 τ.μ. και 110 ευρώ για τα μέχρι 200 τετραγωνικά. γ) Για τα ΙΧ υπολογίζεται τεκμήριο 4.000 ευρώ για αυτοκίνητα μέχρι 1.200 κ.ε. και από εκεί και πέρα ακόμα 600 ευρώ για κάθε 100 κυβικά και μέχρι τα ΙΧ που είναι 2.000 κυβικά. Για τα μεγαλύτερου κυβισμού τα τεκμήρια είναι ακόμα υψηλότερα. Σε περίπτωση που κάποιος διαθέτει κάποιο όχημα 1.600 κυβικών μπαίνει «τεκμήριο» 6.400 ευρώ το χρόνο.

Η προθεσμία για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων λήγει στις 15 του Ιούλη.

Ινδιάνοι, μπολσεβίκοι και Πουτινίστας... Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Τη υπερμάχω στρατηγώ Αγορά τα νικητήρια!!! Κι ας με συγχωρήσουν οι απανταχού χριστιανοί, αλλά φευ, η αλήθεια να λέγεται. Το επέτρεψαν, το λούζονται, την ύβρι την εισπράττουν πρώτα οι ίδιοι, όπως κι όλοι οι σκληρά εργαζόμενοι φτωχούληδες κάθε θεού που κατάφερε στο πέρασμα των αιώνων να αποκτήσει ποίμνιο. Η θεοποιημένη, σε πολιτικά ανεκπαίδευτο κι ενίοτε αγράμματο πόπολο, Αγορά, που συχνά αναφέρεται και στον πληθυντικό επί το δημοκρατικότερον, κρύβει ως λέξη τη φύση και την αλήθεια της. Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιοι, που λέει κι ο σύντροφος Μπογιόπουλος, για να μη μοιάζει με αυτό που ακριβώς είναι. Βαρβαρότητα, δουλεία, εξευτελισμός της ανθρώπινης φύσης, εξανδραποδισμός της εργασίας από τον πολιτισμικό χάρτη της οικουμένης.

Επαιξαν οι θρησκείες για μια εικοσαετία. Αιματοκύλησαν τα Βαλκάνια. Εφτιαξαν κράτη εθνοθρησκευτικής σύνθεσης, υβρίδια θνησιγενή και χειραγωγήσιμα, όπως η Βοσνία Ερζεγοβίνη. Ανασκολόπισαν την ίδια την εξέλιξη του νου με αποφάσεις σαν της Νότιας Κορέας, που θέλει για λόγους θρησκευτικούς(!) να απαγορεύεται η θεωρία του Δαρβίνου περί της εξέλιξης των ειδών. Και τώρα που τα κομματάκια των προτεκτοράτων προβληματίζουν τις αγορές με μείωση κερδών, ήρθε η ώρα των πραγματικών εχθρών. Μπολσεβίκοι. Μπολσεβίκοι. Μπολσεβίκοι. Οπως κρύβουν πίσω από τις Αγορές τον καπιταλισμό, έτσι και πίσω από ιστορικές διαστρεβλώσεις και ανομολόγητα πολιτικά απωθημένα, πίσω από το μπολσεβίκοι θα κρύψουν την γιγάντια αντικομμουνιστική εκστρατεία-υστερία που τρέχει εδώ και μια περίπου δεκαετία.

Στόχος όχι και τόσο προφανής, αφού η σοσιαλδημοκρατία ανέκαθεν λειτουργούσε ως φερετζές δημοκρατικότητας απέναντι σε εκφασισμένες πρακτικές πολιτικής προπαγάνδας. Ορατός όμως για όσους και όσες διαθέτουν αποθέματα σκέψης παράλληλα με την αγωνία επιβίωσης και αποφυγής της αποκτήνωσης. Τα κομμουνιστικά κόμματα, ειδικώς εκείνα των οποίων η ιστορία και πορεία, το αίμα αγωνιστών πατριωτών που πρόσφεραν υπέρ των λαών τους και σε διεθνιστικό επίπεδο, πρέπει να εξαφανιστούν από το ιστορικό προσκήνιο. Να πάψουν να αποτελούν εστίες οργανωμένης αντίστασης στα σκυλιά των αγορών που δαγκώνουν λυσσασμένα σε καιρούς κρίσης και βαθιάς ύφεσης της καπιταλιστικής οικονομίας.

Δεν είναι διόλου τυχαίο που όποιος ακούει και κυρίως προσέχει τις φανφάρες εντός κι εκτός χώρας, που συνοδεύουν ως ιστορικό δεκανίκι τον κυρίαρχο αστικό λόγο, βρίσκει όχι απλώς ομοιότητες αλλά ταυτίσεις μεταξύ ακροδεξιών και αριστεροπροοδευτικάριων ρητόρων. Το είχα επισημάνει, σύντροφοι, πάνε δυο χρόνια τώρα, πως απ' την ώρα που μπήκε στο καθημερινό πολιτικό λεξιλόγιο η λέξη Πατρίδα, κι άρχισαν να δουλεύουν τα πατριδόμετρα, θα ακολουθούσαν και οι εχθροί της πατρίδας που θα είναι πάλι οι κομμουνιστές, αφού ως πατρίδα λογίζεται μόνον το οικόπεδο το οποίο διαφεντεύει η κυρίαρχη τάξη με όσα έμψυχα και άψυχα έχει μέσα. Ετσι δεν είναι διόλου παράξενο που για ...μπολσεβίκους μιλούν χρυσαυγίτες, συριζαίοι, αντιεξουσιαστές, καρατζαφερικοί, παγκαλικοί και ...πουτινίστας. Ο κοινός εχθρός είναι εδώ, ιστορικό σούργελο, αλλά δυσδιάκριτο σε καιρούς μεσοπολεμικούς. Μπολσεβίκος θα αποδειχτεί κι ο Ιταλογκανέζος γκολτζής που γκρέμισε την τέλεια μηχανή της γερμανοτσολιάδικης αντίληψης περί ποδοσφαίρου...

Οταν πρωτοκατέβηκα στις εκλογές με το ΚΚΕ οι αριστεροπροοδευτικάριοι με αποκαλούσαν «φαιοκόκκινη» εθνικίστρια όποτε μίλαγα για τα Ιμια, την πατρίδα, τη συρρίκνωση τύπου Ανάν. Σε «σοβαρά» έντυπα με ακαδημαϊκή τήβεννο άκουσα χρόνια τα σκολιανά μου ως χριστιανοκομμούνι κι άλλα τέτοια ωραία. Δυο χοντρές επιθέσεις, μια βόμβα, τρεις απολύσεις έφαγα και δεν άνοιξε δημοκρατική μύτη. Δεν έφυγα από το Κόμμα, δεν απορροφήθηκα από τους συμφωνούντες τάχαμου στο επειδή και διαφωνούντες στο διά ταύτα. Τώρα με την ανοχή κι αν όχι και την προτροπή τους, έγινα μπολσεβίκα που απειλεί καλά παιδιά, κάτι μαυρόψυχους βαρβαρόμυαλους που σεργιανάνε στη δημοσιότητα την αβάσταχτη ελαφρότητα του υποκειμενικού και συλλογικού τους είναι.

Το ψέμα στη σύγχρονη Ελλάδα δεν είχε ποτέ κοντά ποδάρια. Είχε πάντα θύματα και θύτες και μια χυδαία παράδοση στο εκάστοτε γκουβέρνο που έκρυβε πίσω από την εκλογική νομιμοποίηση την ταξική ιδιοτέλεια, τον απόκρυφο ρατσισμό και κάτι ιεροκήρυκες του έντεχνου ψεύδους. Αυτοί οι τελευταίοι κοσμούν το θίασο. Θα μνημονεύουμε Διονύσιον Σολωμό κι Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, κατά την προτροπή του ποιητή. Θα μεθάμε με τ' αθάνατο κρασί του '21. Τα σωματίδια του ελληνόπρεπου ναζισμού και της κοσμοπολίτικης βολικής ελληναροαριστεράς θα λιώσουν στην ασύδοτη πραγματικότητα μιας αντίστασης και μιας ιδεολογικής θωράκισης που θεμελιώνεται στην άρνηση της αποδοχής ότι είναι: Εστω και κατ' ολίγον «φυσικό» και «πολιτισμένο» να επιτρέπεται η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο νυν και αεί και εις τους αιώνες. Αμήν και έσταξε η ουρά του μπολσεβίκου γάιδαρου που τα στήλωσε και δε λέει να σας αφήσει να στοιχηματίζετε στον ιππόδρομο της μαζικής δυστυχίας ανενόχλητοι ...Πουτινίστας. Θα ζήσετε και με τους Ινδιάνους στη Δύση εν κρίσει...

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ