Γιούνκερ

Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο επικεφαλής της Ευρωζώνης, ήταν εξ αυτών που όταν άρχισε η «Οδύσσεια» των μνημονίων, των «μεσοπρόθεσμων» και των «εφαρμοστικών», είχαν ευχηθεί το «καλό κουράγιο» στον ελληνικό λαό.

*

Επιπλέον ο Γιούνκερ, τον Οκτώβριο του 2010, είχε προβεί και σε μια πολύ ενδιαφέρουσα δήλωση:

Το «ελληνικό πρόβλημα», είπε τότε, «ξεκινάει εδώ και τρεις δεκαετίες».

*

Αλλά, όποιος ρίξει μια ματιά στο ημερολόγιο, θα διαπιστώσει κάτι πολύ ενδιαφέρον: Πριν από τρεις δεκαετίες - που κατά τον Γιούνκερ «ξεκίνησε το ελληνικό πρόβλημα» - εκείνο που ξεκίνησε στην Ελλάδα δεν ήταν άλλο πέρα από το ταξίδι της χώρας στον «παράδεισο της ΕΟΚ» και νυν ΕΕ.

*

Πρόκειται για σπουδαία «μαρτυρία»: Η έναρξη του ελληνικού «δράματος», όπως τουλάχιστον την τοποθετεί ο πρόεδρος της Ευρωζώνης, αρχίζει από την εποχή του «θα φάτε με χρυσά κουτάλια»!

Από την εποχή, δηλαδή, της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΕ, που φέτος «εορτάζουμε» τα τριάντα της χρόνια.

*

Αυτό υπόσχονταν στο λαό όσοι έσυραν τη χώρα στην ΕΕ. Οτι θα «έτρωγε με χρυσά κουτάλια».

Αλλά εν μέσω παγκόσμιας κρίσης ήρθε ο Γιούνκερ να ομολογήσει ότι όλη η προηγούμενη τριακονταετής προπαγάνδα ήταν μια απάτη.

*

Μάλιστα πρόσθεσε κάτι ακόμα βαρύτερο:

«Ηξερα - είπε τότε - ότι η Γερμανία και η Γαλλία κέρδιζαν τεράστια ποσά από τις εξαγωγές τους προς την Ελλάδα, αλλά εγώ δεν μπορούσα να πω δημόσια αυτό που γνώριζα»!

*

Με άλλα λόγια η ΕΕ όχι μόνο δεν είναι το «απάνεμο λιμάνι» που περιέγραφαν οι αστοί πολιτικοί στον ελληνικό λαό, αλλά δεν έχει και καμία σχέση με τα φληναφήματα περί της λέσχης των «ισότιμων εταίρων», της αγάπης και της συναλληλίας μεταξύ «φίλων».

***

Χτες ο κ. Γιούνκερ επανήλθε. Αλλά αυτή τη φορά παραβίασε ανοιχτές θύρες: «Η κυριαρχία της Ελλάδας θα περιοριστεί δραστικά», μας πληροφόρησε.

«Ελα παππού να σου δείξω τα αμπελοχώραφά σου», δηλαδή.

*

Φυσικά δεν υποτιμάμε τις γνώσεις του Γιούνκερ περί το «ποιόν» της ελληνικής πλουτοκρατίας.

Θα μας επιτρέψει, όμως, να έχουμε ιδίαν αντίληψην περί του εν λόγωφυράματος.

*

Σε μια χώρα που έχει περάσει από πάνω της ο Διεθνής Οικονομικός Ελεγχος και τα σχέδια Μάρσαλ, το ΝΑΤΟ με τις «νέες δομές» του και η ΕΕ με τα Μάαστριχτ και τις ΟΝΕ της, ο κ. Γιούνκερ κολακεύεται αν νομίζει ότι ανήκει στους πρώτους τη τάξει συνεργάτες της ελληνικής πλουτοκρατίας κατά τη διαδικασία εκχώρησης μέρους των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.

Μάλλον... καταϊδρωμένος έρχεται.

*

Πολύ πριν σχηματιστούν τα Γιούρογκρουπ, ο τότε υπουργός Εξωτερικών και νυν πρωθυπουργός δήλωνε:

«Δεν έχουμε ταμπού στην εκχώρηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην ΕΕ»! (Γιώργος Παπανδρέου, Τάμπερε - Δεκέμβρης 1999, Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ).

*

Πολύ πριν εμφανιστούν τα μνημόνια του κ. Γιούνκερ, στην Ελληνική Βουλή ακούγονταν διά στόματος της προέδρου της τα ακόλουθα:

«Η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη» (Αννα Ψαρούδα Μπενάκη, Φλεβάρης 2005, κατά την εκλογή του Καρ. Παπούλια στην Προεδρία της Δημοκρατίας).

*

Οσο για το Μάαστριχτ, όταν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Συνασπισμός και οι σημερινοί απαρτίζοντες τον ΛΑ.Ο.Σ. έβαζαν την Ελλάδα βαθύτερα στο στόμα της λυκοσυμμαχίας, ποιος δεν θυμάται εκείνα τα «ηρωικά» του Αντρέα Παπανδρέου, να καταγγέλλει την «μπότα του Γερμανού τραπεζίτη»και μετά να ψηφίζει υπέρ...

*

Εν ολίγοις: Γνωρίζουμε εξίσου καλά με τον Γιούνκερ - τολμούμε να πούμε: καλύτερα από τον Γιούνκερ - μέχρι πού είναι διατεθειμένοι να φτάσουν η ελληνική πλουτοκρατία, τα κόμματά της και οι σύμμαχοί τους, όταν αυτό απαιτεί η εξυπηρέτηση του ταξικού τους συμφέροντος.

Οτι η σωτηρία της ντόπιας πλουτοκρατίας συνεπάγεται την «ευθανασία» του ελληνικού λαού και τον «ακρωτηριασμό» της χώρας, είναι μια παλιά ιστορία. Τόσο παλιά που έχει καταστεί υπερώριμη πλέον η ανάγκη να πάρει τέλος.

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Μηδενίζει την αξία της άδειας ταξί!

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ

Αίρεται κάθε περιορισμός στην έκδοση νέων αδειών, δίνοντας τη χαριστική βολή σε χιλιάδες μικρούς επαγγελματίες που ήδη κρατιούνται με τα «νύχια» στο επάγγελμα

Οι Επιτροπές Αγώνα στα ταξί, έγκαιρα είχαν προειδοποιήσει, όταν οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες σιωπούσαν. Στη φωτογραφία άποψη από την κινητοποίηση της ΠΑΣΕΒΕ την προηγούμενη βδομάδα

Σε καθεστώς πλήρους και απόλυτης «απελευθέρωσης» εισέρχεται και ο κλάδος των αυτοκινητιστών ταξί με τους αυτοαπασχολούμενους του χώρου να βρίσκονται αντιμέτωποι με τον άμεσο μηδενισμό της αξίας της άδειάς τους και την απειλή της ανεργίας και της οικονομικής καταστροφής να είναι πλέον κάτι περισσότερο από χειροπιαστή.

Οπως, ανακοίνωσε χτες το πρωί ο υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Γ. Ραγκούσης, ο νόμος 3919/11 περί «κατάργησης αδικαιολόγητων περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων» βρίσκεται σε πλήρη ισχύ από τις 2 του Ιούλη, επομένως ο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να καταθέτει αίτηση για τη χορήγηση άδειας ταξί στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου και των κατά τόπους περιφερειών. Πρόσθεσε ακόμη, ότι εντός του επόμενου τριμήνου, παράλληλα με τη συλλογή των αιτήσεων, θα δοθούν και οι απαραίτητες διευκρινίσεις για το πώς θα χορηγούνται οι άδειες ταξί, αλλά και για το κόστος του παράβολου που θα χρειαστεί να καταβάλλουν οι ενδιαφερόμενοι. Με δεδομένο πάντα, όπως συνέχισε ο Γ. Ραγκούσης, το πλήρες άνοιγμα του κλάδου, το οποίο επιτάσσει ένα ιδιαίτερα χαμηλό αντίτιμο.

Υπενθυμίζουμε ότι μέχρι και χτες η κυβέρνηση διέδιδε ότι η «απελευθέρωση» του κλάδου των ταξί, δε θα καταργούσε πλήρως τους υφιστάμενους περιορισμούς στην έκδοση νέων αδειών, τουλάχιστον όσον αφορά την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Μάλιστα, στο σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που είχε προωθήσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, προέβλεπε ότι ο υπολογισμός του αριθμού αδειών ταξί ανά περιφέρεια θα υπολογιζόταν βάσει αλγορίθμου που θα λάμβανε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, τον αριθμό μόνιμων κατοίκων και τον αριθμό κλινών. Σε κάθε περίπτωση, στην πρωτεύουσα ο αριθμός αδειών ταξί ανά κάτοικο θα ακολουθούσε το λόγο 2,5 προς 1.000. Το σχέδιο ΠΔ προέβλεπε ακόμη ότι ο αριθμός των αδειών που θα μπορούσε κάποιο νομικό πρόσωπο να έχει στην κατοχή του, δε θα μπορούσε να ξεπερνά το 5% του συνολικού αριθμού αδειών της περιφέρειας που ασκούσε δραστηριότητα επιβατικών μεταφορών δημοσίας χρήσης.

Πλέον, όλα τα παραπάνω αποδεικνύονται «κενό γράμμα», τίποτε περισσότερο από έναν φτηνό κυβερνητικό ελιγμό, απλά για κέρδος χρόνου. Εννοείται, ότι η είσοδος στο επάγγελμα πάσης φύσης εταιριών του εσωτερικού ή του εξωτερικού μπορούν να εισέλθουν χωρίς τον παραμικρό περιορισμό ως προς τον αριθμό των αδειών που θα μπορούν να έχουν στην κατοχή τους. Μετά και τις χτεσινές υπουργικές ανακοινώσεις, η τιμή της άδειας ταξί στην πρωτεύουσα «κατρακυλάει» προς το μηδέν, σπρώχνοντας στην απόγνωση χιλιάδες οικογένειες που έβαλαν υποθήκες σπίτια και άλλα περιουσιακά στοιχεία, μόνο και μόνο για να αγοράσουν πολύ ακριβά, μία ή δύο θέσεις εργασίας.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σε μία σύνηθη επίδειξη άρρητου κυνισμού, παραδίδει ένα ακόμη επαγγελματικό κλάδο στα «όρνεα» των μονοπωλίων, αποδεικνύοντας ότι η μόνη «κόκκινη γραμμή» που τη δεσμεύει είναι η ικανοποίηση της ακόρεστης δίψας του μεγάλου κεφαλαίου να κατασπαράσσει τη μικρή και πολύ μικρή ιδιοκτησία.

«Εκταμιεύουν» τα νέα αντιλαϊκά μέτρα

ΓΙΟΥΡΟΓΚΡΟΥΠ - ΕΚΘΕΣΗ ΚΟΜΙΣΙΟΝ

Μαζικές απολύσεις και λουκέτα στο δημόσιο, τρανταχτές ανατιμήσεις τιμολογίων σε πρώην ΔΕΚΟ, παραπέρα καρατόμηση κοινωνικών επιδομάτων κ.ά.

Το κεφάλαιο και τα κόμματά του ξεφουρνίζουν τον έναν εκβιασμό μετά τον άλλο για να τσακίσουν το λαό. Μόνο το οργανωμένο κίνημα και η λαϊκή συμμαχία συμμαχία μπορούν να βάλουν φρένο στο φαύλο κύκλο των βάρβαρων μέτρων

Τα ακόμη χειρότερα απέναντι στο λαό, μπαράζ από πρόσθετα μέτρα, πέρα και πάνω και αυτά που περιλαμβάνονται στο «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2011-2015» ετοιμάζεται να εξαπολύσει το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης - τρόικας - πλουτοκρατίας. Με μοναδικό στόχο τη θωράκιση του εκμεταλλευτικού συστήματος, το έκτακτο συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης (Γιούρογκρουπ) αποφάσισε το περασμένο Σάββατο την εκταμίευση της διαβόητης 5ης δόσης.

Ταυτόχρονα, η «έκθεση αξιολόγησης», η νέα «επικαιροποίηση» της σφοδρής αντιλαϊκής κλιμάκωσης που δημοσιοποιήθηκε από την Κομισιόν, κάνει σαφείς αναφορές και σε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, παραπέρα αύξηση των τιμολογίων στις συγκοινωνίες, λουκέτα σε πρώην ΔΕΚΟ, παραπέρα περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Ηδη από τώρα στρώνουν το χαλί και για τον επόμενο κύκλο απροκάλυπτων εκβιασμών σχετικά τόσο με την εκταμίευση της επόμενης δόσης από τα αρχικά δάνεια των 110 δισ. ευρώ, όσο και με τα νέα δάνεια που ετοιμάζουν για την «ανακύκλωση» των προηγούμενων και για παροχή πρόσθετης στήριξης στις μερίδες της πλουτοκρατίας.

Σε ό,τι αφορά στις αλλαγές στο δημόσιο, ο Γ. Μιχελάκης αναπαρήγαγε χτες σε δηλώσεις του δημοσίευμα, σύμφωνα με το οποίο στην έκθεση της Κομισιόν υπάρχει σαφής αναφορά για απολύσεις μετά την ολοκλήρωση του ενός έτους που οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται στο καθεστώς της «εργασιακής εφεδρείας», σε αντίθεση δήθεν με το άρθρο 37 του εφαρμοστικού νόμου, που ψήφισε η ΝΔ, επειδή, όπως σημείωσε, απουσιάζει η λέξη «απόλυση». Στο διά ταύτα, ο εκπρόσωπος Τύπου επανέλαβε ότι η ΝΔ υποστηρίζει με συνέπεια το θεσμό της εργασιακής εφεδρείας και το μόνο που ζητά είναι «να έρθει στη Βουλή ο κ. Βενιζέλος και να δώσει εξηγήσεις για την πρωτοφανή αυτή παραπλάνηση της εθνικής αντιπροσωπείας»!

Τα βασικά σημεία της έκθεσης

Στην έκθεση της Κομισιόν επισημαίνονται μεταξύ άλλων τα παρακάτω:

• Διαπιστώνουν «καθυστερήσεις» στην «αναμόρφωση του μισθολογικού κόστους» και στο στόχο για μείωση των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα και τις πρώην ΔΕΚΟ. Το καθεστώς της λεγόμενης«εργασιακής εφεδρείας», που περιλαμβάνουν στο «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα», είναι ο προπομπός για την οριστική απόλυση. Η Κομισιόν σημειώνει ότι μετά τη 12μηνη «εφεδρεία» - με το 60% του προβλεπόμενου μισθού - θα πρέπει να βρεθεί άλλη αντίστοιχη θέση εργασίας. Είναι δηλαδή απόλυτα φανερός ο στόχος τους για μαζικές απολύσεις στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα.
• Μέσα στον Ιούλη, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα έχει ετοιμάσει και καταθέσει για ψήφιση από τη Βουλή το νομοσχέδιο για το κλείσιμο 6 πρώην ΔΕΚΟ. Μέχρι τα μέσα Αυγούστου μπαίνουν και τα πρώτα λουκέτα στους παρακάτω οργανισμούς: ΙΓΜΕ, Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ), Εταιρεία Τουριστικών Ακινήτων (ΕΤΑ), Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Υλικού (ΟΔΔΥ), Εθνικό Ιδρυμα Νεότητας, ΕΟΜΜΕΧ. Προδιαγράφουν επίσης τη συρρίκνωση της ΕΡΤ, τη συγχώνευση δεκάδων οργανισμών, το οριστικό κλείσιμο 40 μικρότερων οργανισμών. Η συμφωνία κυβέρνησης και τρόικας προβλέπει τη σύνταξη αντίστοιχων καταλόγων με τους φορείς και επιχειρήσεις που θα κλείσουν το 2012.
• Νέες ληστρικές ανατιμήσεις προδιαγράφουν για τα εισιτήρια του ΟΣΕ και του ΟΑΣΑ, τουλάχιστον 25%, από το α' τρίμηνο του 2013.
• Μέχρι το Σεπτέμβρη θα έχουν ετοιμάσει το συνολικό σχέδιο για το σφαγιασμό σε όλα τα υπάρχοντα προγράμματα κοινωνικών παροχών.
• Ο στόχος κυβέρνησης - τρόικας για τη συγκράτηση των δαπανών οφείλεται και στην «άτυπη στάση πληρωμών του δημοσίου», στις ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 6 δισ. ευρώ που σωρεύτηκαν στο α' τρίμηνο του 2011.
• Ειδικά για τις τράπεζες, συστήνουν την πώληση μετοχικών πακέτων ακόμη και σε τιμές χαμηλότερες από τη χρηματιστηριακή, προκειμένου να ενισχύσουν τη διαθέσιμη ρευστότητά τους. Σε περίπτωση αστοχίας θα ενεργοποιήσουν, αποκλειστικά για τις ιδιωτικές τράπεζες, το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, δηλαδή τον πρόσθετο πακτωλό με τα 10 δισ. ευρώ που έχουν εγκρίνει για τη στήριξη του τραπεζικού κεφαλαίου.

Ερχονται κι άλλοι «εφαρμοστικοί»

«Βασική προϋπόθεση για την ανασυγκρότηση της χώρας είναι να επικρατεί κλίμα ασφάλειας ως προς το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούμαστε», δήλωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών, Ε. Βενιζέλος, με αφορμή δημοσιεύματα για τα μέτρα που «εν αγνοία της Βουλής» περιλαμβάνονται στο«επικαιροποιημένο μνημόνιο». Απαντώντας στις αιτιάσεις της ΝΔ, ο υπουργός του ΠΑΣΟΚ σημείωσε ότι «η Βουλή γνώριζε τα πάντα και τα κόμματα και οι βουλευτές τοποθετήθηκαν, μετά λόγου γνώσεως και επί των λεπτομερειών».

Στο μεταξύ, την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, εκτός του λεγόμενου στενού δημόσιου τομέα, υπογράμμισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, επιβεβαιώνοντας ταυτόχρονα ότι αυτό αναφέρεται σαφώς στην τέταρτη επικαιροποίηση του μνημονίου που υπέγραψε από κοινού με την τρόικα. Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, ο Ηλ. Μόσιαλος επισήμανε ότι «στο στενό δημόσιο τομέα δεν προβλέπονται απολύσεις από το Σύνταγμα», αλλά έσπευσε να αποσαφηνίσει ότι «στον ευρύτερο δημόσιο τομέα τα διοικητικά συμβούλια των ΔΕΚΟ θα λάβουν τις αποφάσεις τους».

Ταυτόχρονα, επιβεβαίωσε ότι μέσα στον Αύγουστο (μέχρι τις 15, σύμφωνα με πληροφορίες) θα ψηφιστεί και δεύτερος εφαρμοστικός νόμος, με ανατροπές εστιασμένες στις εργασιακές σχέσεις, στο Ασφαλιστικό και στα μισθολογικά του δημοσίου, ενώ θα προβλέπει και κατάργηση δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών. Το νομοσχέδιο θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων κλείσιμο ΔΕΚΟ, ενιαίο μισθολόγιο στο δημόσιο με προώθηση του θεσμού της εργασιακής εφεδρείας και αλλαγές στο Ασφαλιστικό.

«Ο εφαρμοστικός νόμος ο πρώτος ήταν ένας από τους εφαρμοστικούς νόμους υλοποίησης του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Πιθανώς, να υπάρχει και τρίτος και τέταρτος (...) ανάλογα με την εξέλιξη του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος (...) Ο πρώτος εφαρμοστικός νόμος αναφέρεται στις δράσεις γι' αυτή τη χρονιά», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Η αντιλαϊκή επίθεση σχεδιάστηκε πριν το ξέσπασμα της κρίσης

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ

Πρόσχημα το χρέος και τα ελλείμματα για τα βάρβαρα μέτρα που σαρώνουν μισθούς και δικαιώματα

Τα αντεργατικά - αντιλαϊκά μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση από τις πρώτες μέρες της θητείας της και στη συνέχεια συμπεριλήφθηκαν στο «Μνημόνιο 1», στο «μεσοπρόθεσμο» και τον εφαρμοστικό νόμο, αλλά και εκείνα που θα ακολουθήσουν, με αφορμή τις επόμενες δόσεις και τις δανειακές συμβάσεις, καταγράφονται με κάθε λεπτομέρεια στα κείμενα, τις εκθέσεις, τις συνθήκες, τις στρατηγικές και τις συναποφάσεις μεταξύ των κρατών - μελών της ΕΕ, πριν ακόμα ξεσπάσει και βαθύνει η συγχρονισμένη καπιταλιστική κρίση. Αποτελούν ταυτόχρονα κεντρικές κατευθύνσεις των ιμπεριαλιστικών Οργανισμών στις οποίες συμμετέχει η ντόπια πλουτοκρατία, όπως ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).

Από αυτή τη σκοπιά, ο πόλεμος ενάντια στο λαό, που εδώ και 20 μήνες διευθύνει για λογαριασμό του κεφαλαίου η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ήταν προσχεδιασμένος. Η επίθεση, που βρίσκεται σε εξέλιξη, δεν ήταν απόρροια ούτε «έκτακτων αναγκών», ούτε «έκτακτων συνθηκών» που σχετίζονται με τα ελλείμματα και το χρέος, όπως επιχειρούν να πείσουν το λαό τα αστικά επιτελεία. Ο «Ριζοσπάστης» επιχειρεί σήμερα μια συνοπτική αναδρομή στην έκθεση του ΟΟΣΑ το Μάη του 2007, στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ το Δεκέμβρη του 2008, στην έκθεση του ΔΝΤ για την ελληνική οικονομία το Μάη του 2009, καθώς και στις αποφάσεις του Συμβουλίου των υπουργών Οικονομικών των χωρών - μελών της Ευρωζώνης (ΕΚΟΦΙΝ) στις 3-4 Δεκέμβρη 2009.

Ολα τα παραπάνω κείμενα έχουν την υπογραφή των εκπροσώπων και της ελληνικής κυβέρνησης, ενώ τα μέτρα που «συστήνονται» περιλαμβάνονται στα προγράμματα κύρια του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Είναι μέτρα ζωτικής σημασίας για το ντόπιο και ευρωενωσιακό κεφάλαιο, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας σε παγκόσμιο επίπεδο, απέναντι στο αμερικανικό, το ανερχόμενο ασιατικό, αλλά και το λατινοαμερικανικό κεφάλαιο, που κερδίζει έδαφος στην παγκόσμια ιμπεριαλιστική σκακιέρα. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που επιβεβαιώνεται είναι ότι οι κυβερνήσεις στα καπιταλιστικά κράτη της ΕΕ αξιοποιούν την κρίση για να περάσουν μέτρα που μειώνουν κατακόρυφα την τιμή της εργατικής δύναμης και τα οποία είχαν αποφασίσει πριν την εκδήλωση της κρίσης.

Το γεγονός εξάλλου ότι τα ίδια μέτρα παίρνονται σε χώρες με μικρά και μεγάλα ελλείμματα και χρέη δείχνει το ενιαίο της επίθεσης του κεφαλαίου στο πλαίσιο ενός συστήματος που έχει σαπίσει και γίνεται ολοένα και πιο αντιδραστικό, καθιστώντας επιτακτική την πάλη για την ανατροπή του.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Προεπισκόπηση των ανατροπών από το 2008

Στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής του Οκτώβρη και του ΕΚΟΦΙΝ, που ακολούθησε, περιγράφονται τα μέτρα που παίρνονται σήμερα

Στα 30 χρόνια παραμονής της χώρας στην ΕΕ, ο λαός έχει γνωρίσει μια πρωτοφανέρωτη επίθεση στα δικαιώματά του

MotionTeam

Από το 2000, η ΕΕ έχει υιοθετήσει τη στρατηγική της Λισαβόνας σαν το εργαλείο των ανατροπών που θα έφερναν την ευρωπαϊκή οικονομία στην πρώτη θέση του παγκόσμιου ανταγωνισμού. Η στρατηγική της Λισαβόνας αποτέλεσε το ορόσημο για την ένταση της αντεργατικής αντιλαϊκής επίθεσης, τα βήματα της οποίας εξειδικεύονταν έκτοτε στις Συνόδους των αρχηγών κρατών και των υπουργών, ανεξάρτητα με το ποιο κόμμα βρισκόταν στην κυβέρνηση.

Ο στόχος για την καπιταλιστική ΕΕ δεν επιτεύχθηκε στο 100%, παρά την πρωτόγνωρη σε μέγεθος επίθεση στους εργαζόμενους και στους λαούς των κρατών - μελών. Με το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, το κεφάλαιο βρήκε τη μεγάλη ευκαιρία. Η Σύνοδος Κορυφής στις 16 και 17 Οκτώβρη 2008 έγινε σε μια περίοδο που τα πρώτα δείγματα της οικονομικής κρίσης ήδη εμφανίζονται στην ευρωπαϊκή καπιταλιστική οικονομία.

Στο Κείμενο των Συμπερασμάτων εκείνης της Συνόδου σημειωνόταν: «Η επιτάχυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων είναι πιο σημαντική από ποτέ, προκειμένου να συμβάλει στην επιστροφή (σ.σ. των οικονομιών) στην ανάκαμψη». Σ' αυτό το πνεύμα, οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών, ανάμεσά τους και η ελληνική της ΝΔ, αποφάσισαν:

-- «Ενίσχυση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας».

-- «Μεταρρύθμιση των συνταξιοδοτικών συστημάτων».

-- «Εναρμόνιση των μισθών ώστε να είναι ευνοϊκοί για την απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα».

-- «Μεγαλύτερη απελευθέρωση των αγορών υπηρεσιών και προϊόντων».

-- «Οι πολιτικές στους προϋπολογισμούς (σ.σ. των κρατών - μελών) να συνεχίσουν να είναι σύμφωνες με το Σύμφωνο Σταθερότητας».

Η Σύνοδος έδωσε τις κατευθυντήριες γραμμές. Σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, το Δεκέμβρη του 2009 στις Βρυξέλλες, το Συμβούλιο του ΕΚΟΦΙΝ εξειδικεύει τις αποφάσεις και βάζει τις βάσεις για την αντιδραστική επέλαση που θα ακολουθήσει σε ολόκληρη την ΕΕ. Στο Κείμενο των Συμπερασμάτων, που συνυπέγραψε ο τότε Ελληνας υπουργός Οικονομικών, αποφασίστηκε:

1)Αλλαγή του συστήματος των συλλογικών συμβάσεων. Η συγκεκριμένη απόφαση έγινε νόμος από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τις «ευλογίες» και της ΝΔ και άνοιξε το δρόμο για την επιβολή των «επιχειρησιακών συμβάσεων» και την καθιέρωση κατώτατου μισθού 500 ευρώ για τους «νεοεισερχόμενους» στην αγορά εργασίας.

2)Να συνδεθεί η παραγωγικότητα με τους μισθούς. Η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο τομέα και το ενιαίο μισθολόγιο για τους δημοσίους υπαλλήλους που θα ακολουθήσει τους επόμενους μήνες συνδέεται άμεσα με τη συγκεκριμένη απόφαση της ΕΕ, που στηρίζει απόλυτα και η ΝΔ.

3)Ενδυνάμωση των ενεργών πολιτικών για την αγορά εργασίας. Τα προγράμματα «διά βίου κατάρτισης», «επιδότησης των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων» και απόκτησης «εργασιακών δεξιοτήτων», που προσφέρουν φτηνό εργατικό δυναμικό στους επιχειρηματίες, υπονομεύοντας ακόμα περισσότερο κάθε έννοια σταθερής δουλειάς με πλήρη δικαιώματα, εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται με συνέπεια από τις γαλαζοπράσινες κυβερνήσεις, ενώ την ίδια ώρα το επίσημο ποσοστό ανεργίας έχει φτάσει στο 16%!

4) Απελευθέρωση του ορίου των απολύσεων στις επιχειρήσεις. Και η συγκεκριμένη απόφαση έγινε νόμος του κράτους από το ΠΑΣΟΚ με την ταυτόχρονη μείωση των αποζημιώσεων απόλυσης των εργαζομένων.

5)Να ενισχυθεί ο συνδυασμός της ευελιξίας με την ασφάλεια (flexicurity). Το νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις, που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη και της ΝΔ, βρίθει από προτάσεις για την επέκταση της «μερικής απασχόλησης». Ενισχύει το καθεστώς «ενοικίασης των εργαζομένων». Εμπεριέχει διάταξη που δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες να θέτουν σε διαθεσιμότητα το προσωπικό.

6)Μείωση του υψηλού επιπέδου προστατευτισμού στους μόνιμους υπαλλήλους. Κυβερνητικά στελέχη, με πρώτο τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλο, έχουν θέσει θέμα «άρσης της μονιμότητας» στο δημόσιο τομέα. Η μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση, θα περάσει μέσα και μαζικές απολύσεις εργαζομένων.

7)Να προχωρήσει η μεταρρύθμιση στο εκπαιδευτικό σύστημα με ενίσχυση της διά βίου μάθησης. Το μοντέλο της «διά βίου μάθησης» είναι ο πυρήνας του κυβερνητικού προγράμματος για την Παιδεία, με στόχο την «παραγωγή» ημικαταρτισμένων εργαζομένων που θα «εκπαιδεύονται» σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους για μια θέση μερικής απασχόλησης. Την επόμενη βδομάδα η κυβέρνηση θα καταθέσει το νομοσχέδιο για τις «αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση» με μέτρα που ήδη έχει προτείνει και η ΝΔ.

8) Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης καιάρση των κινήτρων για πρόωρη συνταξιοδότηση. Ο νόμος ισχύει ήδη και προβλέπει συνταξιοδότηση μετά από 40 χρόνια δουλειάς.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ

Τροφοδοτεί με «υλικό» τα προγράμματα ΠΑΣΟΚ - ΝΔ

Οι βασικές προεκλογικές εξαγγελίες του 2009 ταυτίζονται με τις κατευθύνσεις που δίνει για την Ελλάδα ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός

Το ταξικό κίνημα κατατάσσει το ΔΝΤ εκεί που ανήκει: Δίπλα στην ΕΕ, την ντόπια πλουτοκρατία και τα κόμματά της. Το ΔΝΤ δεν ήρθε στην Ελλάδα με την τρόικα και το δάνειο. Ηταν πάντα και παραμένει στα προγράμματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ

Δέκα μήνες πριν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιβάλει το μνημόνιο και μπει στο «μηχανισμό δανειοδότησης» της τρόικας, το ΔΝΤ δημοσιοποίησε σχετική έκθεση (Ιούλης 2009) για την ελληνική οικονομία, η οποία ήταν πλήρως εναρμονισμένη με τις στρατηγικές στοχεύσεις της ΕΕ. Τμήμα των μέτρων που πρότεινε τότε το ΔΝΤ συμπεριλαμβάνονταν στις προεκλογικές δεσμεύσεις τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ. Πρόκειται για μέτρα που στην πλειοψηφία τους σήμερα έχουν υλοποιηθεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Συγκεκριμένα, στην έκθεσή του για την Ελλάδα τον Ιούλη του 2009, το ΔΝΤ σημειώνει:

Α)Η Ελλάδα χρειάζεται ένα ισχυρό πολυετή δημοσιονομικό προγραμματισμό προκειμένου να βάλει το χρέος και το δημόσιο έλλειμμα σε καθοδική τροχιά.Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε ήδη εξαγγείλει ένα τριετές πρόγραμμα «δημοσιονομικής προσαρμογής» αν έπαιρνε την κυβερνητική εξουσία με στόχο τη μείωση των δημόσιων ελλειμμάτων. Αντίστοιχο πρόγραμμα είχε καταρτίσει και η ΝΔ, αλλά δεν πρόλαβε να το υλοποιήσει λόγω της ήττας της στις εκλογές του Οκτώβρη του 2009.

Β)Μέτρα για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας που θα περιλαμβάνουν τη συγκράτηση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα.Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, δηλαδή της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου μέσω της παραπέρα μείωσης της τιμής της εργατικής δύναμης, αποτελούσε προγραμματική δέσμευση τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ.

Γ)Μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας ώστε να μειωθεί το κόστος της μονάδας εργασίας. Το ΔΝΤ πρότεινε κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, απελευθέρωση του ορίου των απολύσεων, ενίσχυση των ελαστικών μορφών απασχόλησης (μερική εργασία, εκ περιτροπής απασχόληση).Οι συγκεκριμένες προτάσεις έγιναν νόμοι του ελληνικού κράτους, ανατρέποντας το σύνολο των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Δ)Υπολογισμό των συντάξεων με βάση τα συνολικά εισοδήματα και όχι την τελευταία 5ετία και κατάργηση των προώρων συνταξιοδοτήσεων.Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με ταυτόχρονη μείωση των συντάξεων και κατάργηση των «προώρων συνταξιοδοτήσεων» πρότειναν στα προεκλογικά τους προγράμματα το φθινόπωρο του 2009 το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ.

Ε)Περικοπή των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα, επιδόματος αδείας.Η σταδιακή κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού ξεκίνησε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το Μάρτη του 2010, δύο μήνες πριν την υπογραφή του μνημονίου με την τρόικα.

ΣΤ)Αλλαγές στη δημόσια διοίκηση με μέτρα όπως το κλείσιμο δημοσίων μονάδων, τη μείωση του προσωπικού τους καθώς και την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων δημόσιων επιχειρήσεων.Το ΠΑΣΟΚ είχε ήδη εξαγγείλει την κατάργηση των συμβασιούχων υπαλλήλων καθώς και το κλείσιμο υπηρεσιών και οργανισμών του Δημοσίου. Μαζικές αποκρατικοποιήσεις είχε στο πρόγραμμά της η ΝΔ.

Ζ)Τη συνέχιση της πολιτικής συγκράτησης των μισθών στο δημόσιο τομέα και των συντάξεων καθώς και το πάγωμα των προσλήψεων.Το ΠΑΣΟΚ, λίγους μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας και πριν το μνημόνιο, προχώρησε σε μειώσεις μισθών και συντάξεων και στο πάγωμα των προσλήψεων. Το προεκλογικό πρόγραμμα της ΝΔ προέβλεπε «πάγωμα» μισθών, συντάξεων και προσλήψεων.

Η)Τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης μέσω της μείωσης των φορολογικών απαλλαγών. Τη μεγαλύτερη φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών. Την περαιτέρω αύξηση ειδικών φόρων κατανάλωσης ώστε να έρθουν πιο κοντά στο ευρωπαϊκό μέσο όρο. Την αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ.Τα συγκεκριμένα μέτρα άρχισαν να παίρνουν σάρκα και οστά, με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να επιβάλλει φόρους στο λαό πριν την υπογραφή του μνημονίου, τα οποία βέβαια στη συνέχεια πήραν τη μορφή καταιγίδας σε βάρος του λαϊκού εισοδήματος.

ΟΟΣΑ

Παλιός γνώριμος του δικομματισμού στο ξήλωμα δικαιωμάτων

Αποκαλυπτικός ο τρόπος με τον οποίο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ αξιοποίησαν τις συστάσεις του Οργανισμού, στις εκλογές του 2007

Από συγκέντρωση της ΚΝΕ ενάντια στα μέτρα του «Μεσοπρόθεσμου» που τσακίζουν στην κυριολεξία τους νέους εργαζόμενους

Το Μάη του 2007 ο γγ του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), Α. Κορία, σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γ. Αλογοσκούφη, παρουσίασε ένα πλέγμα αντιλαϊκών και αντιδραστικών προτάσεων με επίκεντρο τις εργασιακές σχέσεις και την Κοινωνική Ασφάλιση. Στο ίδιο σχέδιο προτεινόταν η παραπέρα συρρίκνωση των κοινωνικών παροχών, η μείωση του προσωπικού των δημόσιων επιχειρήσεων και η αύξηση της άμεσης φορολογίας των λαϊκών νοικοκυριών.

Η συνέντευξη δόθηκε τέσσερις μήνες πριν τις εθνικές εκλογές του Σεπτέμβρη του 2007, με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να έχουν δημοσιοποιήσει τα προεκλογικά τους προγράμματα. Σε μια περίοδο μεγέθυνσης της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας, οι εταίροι του δικομματισμού σε πλήρη σύμπλευση υιοθετούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία των μέτρων που πρότεινε ο ΟΟΣΑ και ακόνιζαν τα μαχαίρια τους για την επίθεση ενάντια στο λαό.

Οι θέσεις των δύο κομμάτων ήταν ταυτόσημες με τις αξιώσεις του ΟΟΣΑ και έρχονταν να υπηρετήσουν μια πολιτική που συμπίεζε τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων με στόχο την ενίσχυση της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου.

Συγκεκριμένα, ο ΟΟΣΑ πρότεινε:

• Κοινωνική Ασφάλιση:

-- Αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης και μείωση των συντάξεων.

-- Κατάργηση των κινήτρων που παρέχονται για την πρόωρη συνταξιοδότηση.

-- Αναθεώρηση στο καθεστώς των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.

ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στα προεκλογικά τους προγράμματα δεσμεύονταν για την τήρηση του «νόμου Ρέππα», που προέβλεπε σύνταξη στα 67 χρόνια και σταδιακή μείωση των συντάξεων. Τάσσονταν υπέρ της παράτασης του ασφαλιστικού βίου και της «εξυγίανσης» - βλέπε κατάργησης - του θεσμού των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.

• Εργασιακές σχέσεις:

-- Μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών.

-- Καθιέρωση χαμηλότερων μισθών από τους κατώτατους για τους νεοπροσλαμβανόμενους.

-- «Απελευθέρωση» των απολύσεων στις επιχειρήσεις.

Απέναντι σ' αυτές τις «συστάσεις», η ΝΔ πριμοδοτούσε για τους επιχειρηματίες «κατά 50% τις εργοδοτικές εισφορές για δύο χρόνια για πρόσληψη ανέργων νέων», ενώ το ΠΑΣΟΚ πρότεινε τετραετές πρόγραμμα «ημιανασφάλιστης» εργασίας των νέων ανθρώπων με κλιμακούμενη καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών (από 100% τον πρώτο χρόνο μέχρι 25% τον τέταρτο) από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Οσο για την πρόταση του ΟΟΣΑ για παραπέρα μείωση των μισθών, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είχαν φροντίσει να επικροτήσουν την «αύξηση» των 0,77 ευρώ στο μεροκάματο του εργάτη που συμφώνησαν οι «γαλαζοπράσινοι» συνδικαλιστές με τους βιομηχάνους εκείνη τη χρονιά με ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας, το 3ο τρίμηνο του 2007, στο 3,8%!

• Δημόσιες δαπάνες:

-- Παραπέρα περικοπή των δημόσιων δαπανών με τον ισχυρισμό ότι «οι δαπάνες λειτουργίας του κράτους απορροφούν μεγαλύτερα ποσά σε σχέση με τα άλλα κράτη του ΟΟΣΑ».

-- Δραστική μείωση του προσωπικού των δημόσιων επιχειρήσεων.

Η ΝΔ είχε ήδη προχωρήσει στην περικοπή 430 εκατομμυρίων ευρώ από τις δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού του 2007 και το ΠΑΣΟΚ δεσμευόταν για την «εξάλειψη» των μη παραγωγικών και μη κοινωνικά αναγκαίων δαπανών.

• Φορολογία:

-- Αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ.

-- Αύξηση όλων των ειδικών φόρων κατανάλωσης (καύσιμα, ποτά, τσιγάρα).

Η ΝΔ ήδη είχε προχωρήσει στην αύξηση του ΦΠΑ κατά μία μονάδα, στο 19%, ενώ στους προϋπολογισμούς που είχε καταθέσει από το 2004 μέχρι το 2007 προέβλεπε επιπλέον φόρους 3,5 δισ. ευρώ το χρόνο, ακολουθώντας πιστά την πολιτική που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα χρόνια!

Τα μέτρα που πρότεινε ο ΟΟΣΑ και είχαν στα προγράμματά τους ΠΑΣΟΚ και ΝΔ εφαρμόστηκαν σταδιακά τα επόμενα χρόνια. Σε μια περίοδο που δεν είχε ξεσπάσει η καπιταλιστική κρίση και χωρίς τον μπαμπούλα του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων οι «γαλαζοπράσινοι» πολιτικοί εκπρόσωποι της πλουτοκρατίας εφορμούσαν με την ίδια ορμή στους μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Το έγκλημα σε βάρος του λαού που σήμερα κορυφώνεται, χωρίς ωστόσο να έχει ημερομηνία λήξης, ήταν προαποφασισμένο.

ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ

Διαγκωνισμοί και σενάρια για την επόμενη μέρα

Οι ΝΑΤΟικοί φονιάδες βλέπουν την κατάσταση στο πεδίο των μαχών να βαλτώνει και προετοιμάζουν «εναλλακτικές λύσεις»

Το έγκλημα των ιμπεριαλιστών ενάντια στο λιβυκό λαό συνεχίζεται

Διπλωματικός αναβρασμός, οξυνόμενες ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιπαραθέσεις και ολοένα περισσότερη ανησυχία για το τι μέλλει γενέσθαι, τόσο στο άμεσο μέλλον, αλλά και πιο μακροπρόθεσμα επικρατεί στο ζήτημα της Λιβύης. Κάθε μέρα που προστίθεται στις ΝΑΤΟικές επιχειρήσεις, που άρχισαν στις 19 Μάρτη, φέρνει νέα δεδομένα και νέους πονοκεφάλους στους ιθύνοντες του ιμπεριαλιστικού πλήγματος, οι οποίοι, πλέον, αντιλαμβάνονται ότι ούτε το τέλμα στο οποίο έχουν περιέλθει οι εξελίξεις στο πεδίο των μαχών μπορεί να συνεχιστεί για πολύ, αλλά ούτε και έχουν «έτοιμη επεξεργασμένη» κάποια σαφή πρόταση για το πώς αυτό θα ξεπεραστεί, αλλά και για το τι θα γίνει όταν αυτό ξεπεραστεί.

Τελευταίο επεισόδιο σε αυτόν τον μακρύ κατάλογο «εκπλήξεων» ήταν, την εβδομάδα που μας πέρασε, η αποκάλυψη ότι στις αρχές του Ιουνίου γαλλικά στρατιωτικά αεροσκάφη έκαναν ρίψεις όπλων και πυρομαχικών στις περιοχές των Δυτικών Ορεων, οι οποίες φέρονται να βρίσκονται υπό τον έλεγχο των αντικαθεστωτικών δυνάμεων, χωρίς να υπάρξει προηγούμενη συνεννόηση με τους συμμάχους του Παρισιού στο ΝΑΤΟ. Η πληροφορία, αφού διαψεύστηκε, τελικά επιβεβαιώθηκε, προκαλώντας νέους κλυδωνισμούς στο εσωτερικό της συμμαχίας όπου, ήδη, επικρατεί «γκρίνια» και αποδεικνύοντας ότι οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που ενεπλάκησαν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις μπορεί να «ένωσαν την ισχύ τους» στη βάση ορισμένων κοινών συμφερόντων, αλλά αυτό δεν ελαχιστοποίησε διόλου τους μεταξύ τους διαγκωνισμούς.

«Ανοιγμα» και σε δυνάμεις που διαφώνησαν

Τρία είναι τα βασικά σημεία γύρω από τα οποία φαίνεται να πλέκεται ο ιστός της τωρινής κατάστασης. Το πρώτο είναι ότι για τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που συντάχθηκαν με τους αντικαθεστωτικούς η αποχώρηση Καντάφι από την εξουσία είναι ξεκάθαρος στόχος και αυτό θα πρέπει, ει δυνατόν, να επιτευχθεί μέσα από κάποιου είδους συμφωνία γιατί τα περιθώρια περαιτέρω στρατιωτικής κλιμάκωσης είναι περιορισμένα. Σε αυτό το πλαίσιο, μάλλον, θα πρέπει να ενταχθούν και οι συνεχόμενες επαφές και διαβουλεύσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές και η έκδοση, τελικά, στις αρχές της περασμένης εβδομάδας τριών ενταλμάτων σύλληψης σε βάρος του Καντάφι, του γιου του Σαΐφ αλ Ισλάμ και του επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Η συγκεκριμένη εξέλιξη θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι είχε διττό στόχο: Καταρχάς να ασκήσει ακόμη περισσότερο πίεση στον Καντάφι, θέτοντάς τον ταυτόχρονα, ντε φάκτο, εκτός του οποιουδήποτε πλαισίου διαπραγμάτευσης για την επόμενη ημέρα. Το γεγονός ότι στην έκδοση του εντάλματος δεν αντέδρασαν ούτε εκείνες οι δυνάμεις που είχαν αντιταχθεί στη ΝΑΤΟική επέμβαση, όπως οι Κίνα, Ρωσία και η Αφρικανική Ενωση, δείχνει μάλλον ότι η εξέλιξη τις διευκολύνει να εγκαταλείψουν, χωρίς πολλά παρατράγουδα, τον μέχρι πρότινος σύμμαχό τους και να συνεχίσουν τις επαφές τους με τους αντικαθεστωτικούς.

Θα αναρωτηθεί κανείς γιατί οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που εμπλέκονται στην επίθεση να διευκολύνουν μια τέτοια διείσδυση; Μια πρώτη απάντηση θα μπορούσε να είναι το γεγονός ότι η συμμετοχή των Ρωσίας και Κίνας στην «επόμενη μέρα» κρίνεται πλέον, όπως εξελίσσεται η κατάσταση, σημαντική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι διαγκωνισμοί ως προς το μέχρι πού θα φτάσει αυτή η «συμμετοχή» και ως προς το τι θα κερδίσει ο καθείς δεν θα συνεχιστούν και ενταθούν.

Να φύγει ο Καντάφι το γρηγορότερο

Το δεύτερο σημείο είναι ότι η όποια αποχώρηση Καντάφι από το προσκήνιο θα πρέπει να επιτευχθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα, δεδομένου του κόστους των συνεχιζόμενων στρατιωτικών επιχειρήσεων, αλλά και του ολοένα πιο ορατού κινδύνου να μετατραπεί η Λιβύη σε μια δεύτερη Σομαλία, από άποψη ανεξέλεγκτης βίας, ανθρωπιστικής καταστροφής και «παράπλευρων» απωλειών, οι οποίες έχουν, ήδη, πυροδοτήσει «γκρίνια» εντός ΝΑΤΟ, αλλά και παραινέσεις περί διακοπής των επιχειρήσεων (π.χ. από την Ιταλία) προκειμένου να επιτευχθεί μια «καλή αναδιοργάνωση». Είναι προφανές ότι ο υπουργός Εξωτερικών Φρατίνι δεν λυπήθηκε αίφνης για τα γυναικόπαιδα, που ούτως ή άλλως βομβαρδίζονται από τα μέσα Μάρτη, αλλά κυρίως ανησύχησε για το ενδεχόμενο «αντιποίνων» τα οποία θα στόχευαν πολύ ευκολότερα την Ιταλία από κάποια άλλη «σύμμαχο» λόγω εγγύτητας με τη Λιβύη. Με γνώμονα αυτή τη «βιασύνη», θα πρέπει μάλλον να εξηγηθεί η γαλλική πρωτοβουλία ρίψης, από αέρος, όπλων και η υποστήριξή της από Βρετανία και ΗΠΑ. Πρόκειται για εκείνες τις δυνάμεις που έχουν επωμιστεί το μεγαλύτερο βάρος των επιχειρήσεων και πιέζονται περισσότερο οικονομικά και χρονικά. Θεωρητικώς, θα πρέπει κανείς ν' αναμένει και άλλου είδους τέτοιες «εκπλήξεις», οι οποίες εννοείται ότι θα παραβιάζουν τις αποφάσεις του ΟΗΕ, όπως ορθώς επισήμανε έντονα η Μόσχα, χωρίς αυτό, όμως, μάλλον να ενοχλεί τον ίδιο τον ΟΗΕ και τον εκ νέου εκλεγέντα ΓΓ Μπαν Γκι μουν, ο οποίος έχει, πολλάκις, αποδείξει ότι αντιλαμβάνεται το ρόλο του ως φερέφωνο των ιμπεριαλιστών.

Σπαζοκεφαλιά η επόμενη μέρα

Το τρίτο και πιο περίπλοκο σημείο αφορά την, μετά Καντάφι, εποχή: Πλέον είναι σαφές ότι οι αντικαθεστωτικοί δεν έχουν τη δυνατότητα να ελέγξουν τη χώρα και να τη σταθεροποιήσουν, ακόμη και αν η οικογένεια Καντάφι φύγει από το προσκήνιο. Και θα πρέπει να προστεθεί ότι ούτε οι ίδιοι οι ισχυροί σύμμαχοί τους τους έχουν τέτοια εμπιστοσύνη ώστε να τους αφήσουν να το πράξουν εντελώς μόνοι τους. (Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι η CIA ουδέποτε υπαναχώρησε από τις εκτιμήσεις - προειδοποιήσεις της ότι στους κόλπους των αντικαθεστωτικών υπάρχουν πολλά ακραία ισλαμιστικά στοιχεία που σχετίζονται με την αλ Κάιντα και δεν μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα αν θα συνεχίσουν να κρατούν «φιλο-δυτική» στάση όπως τώρα). Από την παραδοχή αυτή προκύπτει μια νέα σειρά προβλημάτων. Τι θα γίνει όταν ο Καντάφι φύγει από τη μέση; Μια πρώτη απάντηση προσπάθησαν να δώσουν «εμπειρογνώμονες» από Βρετανία, ΗΠΑ, Γαλλία και Τουρκία (προφανώς ως η περιφερειακή εκείνη δύναμη που μπορεί να παίξει το ρόλο του διαύλου επικοινωνίας με τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς), οι οποίοι επί αρκετές ημέρες συνεδρίαζαν μαζί με αντικαθεστωτικούς στη Βεγγάζη. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, λίγα πράγματα «κλείδωσαν». Εξ αυτών, όμως, αυτό που ξεχωρίζει είναι η απόφαση όλων (πλην αντικαθεστωτικών) να μη διαλυθεί ο κορμός του κράτους και των δυνάμεων ασφαλείας του Καντάφι, προκειμένου να μην επαναληφθεί το χάος που ακολούθησε την εισβολή στο Ιράκ. Εντούτοις, ακόμη και αυτή η απόφαση δεν εγγυάται ότι η κατάσταση δεν θα γίνει ανεξέλεγκτη. Ετσι, έχει αρχίσει, ήδη, να καλλιεργείται η ιδέα της ανάπτυξης κάποιου είδους εξωτερικής στρατιωτικής δύναμης είτε υπό τη μορφή στρατευμάτων του ΟΗΕ, είτε ως «ειρηνευτικό στράτευμα» με τη συμμετοχή και αφρικανικών και μουσουλμανικών χωρών, καθώς οι δυτικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις δε θέλουν να αναπτύξουν δικούς τους στρατιώτες σε μία ακόμη μουσουλμανική χώρα. Ενας άλλος «πονοκέφαλος» είναι η χρηματοδότηση της νέας κατάστασης. Στόχος των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων είναι να εκμεταλλευτούν και να ελέγξουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Λιβύης και κυρίως τις ενεργειακές. Μέχρι τότε, προσπαθούν να αξιοποιήσουν τους «παγωμένους λογαριασμούς» του καθεστώτος Καντάφι στο εξωτερικό για να χρηματοδοτήσουν τους αντικαθεστωτικούς, οι οποίοι εξελίσσονται σε ιδιαίτερα «απαιτητικούς συνεργάτες», ζητώντας επίμονα ολοένα περισσότερα χρήματα και προειδοποιώντας με νόημα ότι «θα επανεξετάσουν όλα τα συμβόλαια που αφορούν στον πλούτο της χώρας». Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι εξελίξεις δεν προδιαγράφουν διόλου καλές προοπτικές για το λιβυκό λαό, καθώς η χώρα του, μετά από πεδίο μάχης, σχεδιάζεται να μετατραπεί σε ένα ιδιόμορφο προτεκτοράτο, υπό ιμπεριαλιστική προστασία, στο οποίο η σταθερότητα θα εξαρτάται από τις ενδο-ιμπεριαλιστικές αντεγκλήσεις για το ποίος θα ελέγξει περισσότερο ποιον και τι και για το ποιος θα διασφαλίσει καλύτερα και περισσότερο τα συμφέροντά του τόσο στη Λιβύη όσο και στην υπόλοιπη αφρικανική ήπειρο. Και είναι προφανές ότι η διαμόρφωση αυτής της νέας πυριτιδαποθήκης στο κέντρο της Μεσογείου μόνο δυσοίωνο αύριο γεννά για όλους τους λαούς της περιοχής.

Κουκουλοφόροι του συστήματος !!!!

Κρατάει χρόνια αυτή η «κολόνια»...

Πρωτομαγιά 2002. Ο ασφαλίτης Χρ. Γιαννακούλης, οπλισμένος, εφοδιασμένος με ταυτότητα σπουδαστή των ΤΕΙ και με ειδικά «επιμελημένη κόμη», ώστε να περνά απαρατήρητος, τη στιγμή που, ο ίδιος και το όπλο του, παραδίδονται από τους διαδηλωτές στους ανωτέρους του. Λίγες μέρες αργότερα ο τότε πρωθυπουργός Σημίτης ανέλαβε την... υπεράσπισή του.

«Kουκουλοφόροι» του συστήματος. Ο κόσμος τους έχει πάρει πλέον χαμπάρι. Γι' αυτό και τα ψέματά τους ακούγονται τόσο κωμικά όσο ποτέ. Οπως αυτό το «αστείο» που είπε ο κ. Κοκαλάκης, ο υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ΕΛ.ΑΣ. Η Αστυνομία, ισχυρίστηκε, δε βάζει ανθρώπους της - ασφαλίτες, δηλαδή - μέσα στις εργατικές και λαϊκές διαδηλώσεις. Ποτέ - είπε ο κ. Κοκαλάκης - η Αστυνομία δεν χρησιμοποιεί προβοκατόρικες μεθόδους, για να συκοφαντήσει και να υπονομεύσει το εργατικό και λαϊκό κίνημα...

*

«Δεν» υπάρχουν, λοιπόν, ομάδες «πραιτόρων», με «φόρμες» και «κράνη» (χρώματος μαύρου κατά προτίμηση...) και με εντολή να υπονομεύουν τις κινητοποιήσεις...

*

«Δεν» υπάρχουν ασφαλίτες με πολιτικά, χωρίς διακριτικά της Αστυνομίας, με ειδικές «φόρμες εργασίας», με στόχο να παρεισφρέουν στις πορείες, να χαφιεδίζουν, να φακελώνουν, να δημιουργούν επεισόδια, να κατασκευάζουν «ενόχους» και να συνδράμουν τους ένστολους συμπαίχτες τους...

*

«Δεν» υπάρχουν ομάδες προβοκατόρων με άνωθεν νομιμοποίηση - δηλαδή, προβοκάτορες κανονικοί - εντεταλμένοι να παίζουν το ίδιο και το ίδιο παιχνίδι, παρέα με τους άλλους κουκουλοφόρους, τους «γνωστούς - αγνώστους» ...συναδέλφους τους, σε αυτήν την ατέλειωτη παράσταση για «κλέφτες κι αστυνόμους».

1/10/1997. Ασφαλίτης σε διατεταγμένη υπηρεσία που παρακολουθούσε σύσκεψη της ΕΣΑΚ, εντοπίζεται και αφοπλίζεται από τους συνδικαλιστές

*

Ελα, όμως, που το φαινόμενο των ασφαλιτών - χαφιέδων - προβοκατόρων, αυτό το κατασκεύασμα των φανερών και μυστικών υπηρεσιών, είναι μια μεθοδολογία τόσο παλιά, όσο και η μεθοδολογία της προβοκάτσιας εκ μέρους των κατασταλτικών μηχανισμών.

Είναι μια «κολόνια που κρατάει χρόνια» στη Δημοκρατία τους και η αποφορά της είναι πια απόλυτα αναγνωρίσιμη. Αλλωστε, ως προς αυτό, υπάρχουν τα γεγονότα:

*

Υπάρχουν, για παράδειγμα, τα ντοκουμέντα (βίντεο, μαρτυρίες) που κατήγγειλε η «Δημοκρατική Συσπείρωση για τις Λαϊκές Ελευθερίες και την Αλληλεγγύη» στον ίδιο τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, για την σε διατεταγμένη υπηρεσία δράση των προβοκατόρικων μηχανισμών, που ξεπηδούσαν μέσα από τους κόλπους των «προστατών του νόμου», στην απεργία της 15ης Δεκέμβρη του 2010. Μέχρι σήμερα, ο κ. Παπουτσής - και παρά τις χτεσινές του «διαβεβαιώσεις» - δεν έχει απαντήσει.

*

Υπάρχει το μόλις πριν από ένα χρόνο περιστατικό (κάθε άλλο παρά «μεμονωμένο») και συγκεκριμένα στις 17/6/2010, όταν πιάστηκε κυριολεκτικά στα πράσα ο ασφαλίτης Χρήστος Τασσακόπουλος, στην πορεία του ΠΑΜΕ, να παριστάνει το διαδηλωτή και να επιχειρεί να προκαλέσει ιδανικές συνθήκες για την επέμβαση της Αστυνομίας (έγινε αντιληπτός από τους διαδηλωτές καθώς είχε ασύρματο με τον οποίο επικοινωνούσε με την Ασφάλεια. Οι διαδηλωτές τον ακινητοποίησαν, του πήραν ασύρματο και υπηρεσιακή ταυτότητα).

*

Υπάρχουν, επίσης, και οι σχετικές φωτογραφίες.

«Απολαύστε» μερικές - όλες θα ήταν αδύνατον να δημοσιευτούν, είναι τόσες πολλές...

8/12/2009. Ομάδα των ΜΑΤ και κουκουλοφόροι συνάδελφοί τους, σε πλήρη διάταξη και συνεργασία...

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

    

«Υπάρχουν αστυνομικοί σε διατεταγμένη υπηρεσία... »

Στις 8/9/2002, όπως υπενθύμισε χτες η Αλέκα Παπαρήγα, ο «Κυριακάτικος Ριζοσπάστης» έφερνε στο φως το απόρρητο έγγραφο της EUROPOL με τον τίτλο «Ευρωπαϊκές Βέλτιστες Πρακτικές για το Χειρισμό των Πληροφοριοδοτών».

Πρόκειται για το «εγκόλπιο του προβοκάτορα», σύμφωνα με το οποίο η ΕΕ - των «15» τότε - «νομιμοποιεί» την κατασκευή χαφιέδων και προβοκατόρων (σ.σ.: αναλυτικότερα στη σελίδα 8 του σημερινού «Ρ»).

*

Ο χαφιές και ο προβοκάτορας, όπως ορίζεται στο εν λόγω εγκόλπιο, είναι ένα

«άτομο το οποίο αποτελεί αντικείμενο εμπιστευτικού χειρισμού και το οποίο παρέχει πληροφορίες και/ή παρέχει συνδρομή στις αρμόδιες Αρχές»,

το οποίο μάλιστα

«με την έγκριση μιας καθορισμένης εξουσιοδοτούσας Αρχής, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή τις κατευθυντήριες γραμμές, επιτρέπεται να συμμετάσχει σε ένα έγκλημα, το οποίο άλλοι ήδη προτίθενται να διαπράξουν»!

*

Δύο μέρες αργότερα, ερωτηθείς για τις αποκαλύψεις του «Ρ», ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος - και νυν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος - του ΠΑΣΟΚ, Χρ. Πρωτόπαππας, απάντησε:

«Δεν προτίθεμαι να σχολιάζω έγγραφα αστυνομικών αρχών» (!) και συνέχισε:

«Στο πλαίσιο των "15", λαμβάνονται και κάποιες γενικές αποφάσεις (...). Για τα ειδικά ζητήματα που συνδέονται με τις αστυνομικές αρχές, ρωτήστε τον εκπρόσωπο της ΕΛ.ΑΣ.»!

*

Αυτές είναι οι ...«απαντήσεις» που έδωσε τότε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για το απόρρητο έγγραφο της ΕΥΡΩΠΟΛ, για το εγχειρίδιο δηλαδή κατασκευής χαφιέδων στην Ελλάδα και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Χαφιέδες οι οποίοι κατά την τέλεση των «καθηκόντων» τους

(σ.σ.: να επανδρώνουν τους μηχανισμούς «διάβρωσης» και «διείσδυσης», όχι βεβαίως του χώρου του οργανωμένου ή κοινού εγκλήματος, αλλά του λαϊκού κινήματος)

έχουν την άδεια να προβαίνουν ακόμα και στη διάπραξη εγκλημάτων!

*

Εδώ αξίζει να υπενθυμίσουμε κάτι ακόμα:

Ηταν ο ίδιος ο τότε πρωθυπουργός, ο Κώστας Σημίτης, ο οποίος ομολόγησε ότι το αστικό κράτος και οι κυβερνήσεις του στέλνουν χαφιέδες με πολιτικά στις συγκεντρώσεις των εργαζομένων.

Με αφορμή τον επ' αυτοφώρω εντοπισμό και την εξουδετέρωση ασφαλίτη, στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα την Πρωτομαγιά του 2002 (απ' όπου και η σχετική φωτογραφία που δημοσιεύει σήμερα η στήλη), ο τότε πρωθυπουργός δήλωσε από βήματος Βουλής:

«Υπάρχουν αστυνομικοί σε διατεταγμένη υπηρεσία και στην προκειμένη περίπτωση ο υπουργός Δημόσιας Τάξης με διαβεβαίωσε ότι αστυνομικός "συνελήφθη" από τους διαδηλωτές, εδάρη, του πήραν και τα χρήματα, ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία»!

(Δηλώσεις πρωθυπουργού Σημίτη, Πρακτικά Βουλής, 17/5/2002).

*

Με άλλα λόγια, όχι μόνο ομολογούσαν ότι στέλνουν στις διαδηλώσεις ασφαλίτες με πολιτικά - οι οποίοι αποτελούν θυλάκους για τη δημιουργία προβοκάτσιας - αλλά έφτασαν και στο έσχατο σημείο ντροπής να συκοφαντούν τους εργάτες και την περιφρούρηση του ΠΑΜΕ, επειδή τους εντοπίζουν!

Με φωτιά και σίδερο η εφαρμογή του «Μεσοπρόθεσμου»

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Επιστρατεύεται ο κομματικός μηχανισμός και κάθε πρόσφορο μέσο για να χτυπηθεί το κίνημα

Η πλήρης εφαρμογή των βάρβαρων μέτρων του «Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος» και η κλιμάκωση του πολέμου ενάντια στο λαό γίνεται τώρα ο πρωταρχικός στόχος της κυβέρνησης για το επόμενο διάστημα. Δίνοντας ακριβώς το στίγμα του αντιδραστικού προγραμματισμού, ο Γ. Παπανδρέου, στη διάρκεια της χτεσινής άτυπης συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου, τόνισε ότι «έχουμε μπροστά μας πολύ δύσκολες και κρίσιμες μάχες ακόμη».

Ο πρωθυπουργός, αφού αρχικά αναφέρθηκε στη «δύσκολη μάχη», όπως τη χαρακτήρισε «που έδωσε η κυβέρνηση και η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ», στις ψηφοφορίες για την έγκριση του «Μεσοπρόθεσμου» και του εφαρμοστικού νόμου, στη συνέχεια κάλεσε τους υπουργούς να εντείνουν τους ρυθμούς για την υλοποίηση και την εφαρμογή των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων. «Καθήκον μας να βγάλουμε τη χώρα όσο πιο γρήγορα γίνεται από την κρίση (...) με πρωτοποριακές αλλαγές», είπε ο Γ. Παπανδρέου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στη χτεσινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου συζητήθηκε το οργανωμένο σχέδιο που εξαπέλυσε η κυβέρνηση κατά της λαϊκής κινητοποίησης της Τετάρτης. Τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, στήριξαν απόλυτα τον «επιχειρησιακό σχεδιασμό» του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, αποδεικνύοντας ότι η κυβέρνηση θα επιδιώξει να επιβάλει τα αντιλαϊκά μέτρα διά πυρός και σιδήρου.

«Η ψηφοφορία ήταν το εύκολο κομμάτι. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα στην εφαρμογή των μέτρων του Μεσοπρόθεσμου», σημείωσαν σχεδόν όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης. Στη χτεσινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου συμμετείχαν ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, Μ. Καρχιμάκης, και ο γραμματέας της ΚΟ του κυβερνώντος κόμματος, Β. Εξαρχος. Στρατηγικός σχεδιασμός της κυβέρνησης είναι στην επίθεση σε βάρος του λαού να χρησιμοποιηθεί το σύνολο του κομματικού μηχανισμού του ΠΑΣΟΚ.

Στη χτεσινή συνεδρίαση, συζητήθηκε και η τακτική που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση ενόψει της νέας δανειακής σύμβασης και, κυρίως, της επικύρωσής της από τη Βουλή. Χτες οι υπουργοί απέφευγαν να ξεκαθαρίσουν αν θα ζητηθεί από την κυβέρνηση διευρυμένη πλειοψηφία 180 βουλευτών, αλλά, σύμφωνα με πληροφορίες, η συγκεκριμένη πρόταση βρίσκεται στο τραπέζι και συνδέεται άμεσα με τα σενάρια για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Στο χτεσινό υπουργικό συμβούλιο συζητήθηκαν επίσης οι αντιδραστικές αλλαγές στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, με την κυβέρνηση να ετοιμάζεται να καταθέσει σχετικό νομοσχέδιο μέχρι το τέλος της επόμενης βδομάδας.

Στο μεταξύ, επιστολή με την οποία ζητάει την επίσπευση της αποδέσμευσης ευρωενωσιακών κονδυλίων που θα κατευθυνθούν για την ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου απέστειλε, χτες, ο Γ. Παπανδρέου στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. Μεταξύ άλλων, προτείνει στην ΕΕ:

• Τη συμβολή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων για επενδύσεις μεγάλης κλίμακας σε έργα υποδομής (λιμάνια, μεταφορές και επικοινωνίες). Δηλαδή, νέες επιδοτήσεις για τους κεφαλαιοκράτες.
• Την κινητοποίηση του ευρωπαϊκού επιχειρηματικού τομέα στην προσπάθεια ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας. Απευθύνει δηλαδή προσκλητήριο στα ευρωπαϊκά μονοπώλια να επενδύσουν στα αποκαΐδια των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των Ελλήνων εργαζομένων.
• Τη χρηματοδότηση προγραμμάτων για την αντιμετώπιση της ανεργίας, με παράλληλη επέκταση των προγραμμάτων κατάρτισης, επαγγελματικής εκπαίδευσης και διά βίου μάθησης.Δηλαδή, φτηνά επιδοτούμενα εργατικά χέρια στην υπηρεσία των επιχειρηματικών ομίλων.