Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2012

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΙΡΗΝΗΣ ΣΤΟ ΝΕΠΑΛ Η ειρήνη στο στόχαστρο του ιμπεριαλισμού - Οι λαοί στο προσκήνιο για απόκρουση των σχεδίων του


Στη δημοσιότητα η Πολιτική Διακήρυξη
Η αφίσα του συνεδρίου
Το Συνέδριο του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης (ΠΣΕ) με το σύνθημα: «Ας δυναμώσουμε τους αγώνες των λαών για ειρήνη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την εκμετάλλευση» διεξήχθη στο Νεπάλ στις 20 - 23 Ιούλη, φιλοξενούμενο από το Συμβούλιο Ειρήνης και Αλληλεγγύης της χώρας. Συνολικά, συμμετείχαν πάνω από 120 σύνεδροι από 42 χώρες όπου και αντάλλαξαν εμπειρίες και σχεδίασαν τις παραπέρα ενέργειες ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την εκμετάλλευση, ενισχύοντας τον αγώνα των λαών για ειρήνη και δικαιοσύνη. Από την Ελλάδα, συμμετείχε αντιπροσωπεία της ΕΕΔΥΕ, αποτελούμενη από τον Θανάση Παφίλη, Γενικό Γραμματέα του ΠΣΕ, τον Ηρακλή Τσαβδαρίδη, Εκτελεστικό Γραμματέα του ΠΣΕ και μέλος της Γραμματείας της ΕΕΔΥΕ και τον Γιώργο Χαβατζά, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΕΔΥΕ.
Κατά τη διάρκεια των εργασιών εκλέχθηκε νέα 40μελής Εκτελεστική Επιτροπή και 13μελής Γραμματεία, από τα κινήματα της Βραζιλίας, Ελλάδας, Πορτογαλίας, ΗΠΑ, Κούβας, Κύπρου, Ινδίας, Νεπάλ, Ιαπωνίας, Παλαιστίνης, Συρίας, Κονγκό, Νότιας Αφρικής, ενώ επανεκλέχτηκαν στις θέσεις τους τα κινήματα από τη Βραζιλία με τηνΣοκόρο Γκόμες ως Πρόεδρο του ΠΣΕ, την ΕΕΔΥΕ με τον Θανάση Παφίλη ως γενικό γραμματέα και τον Ηρακλή Τσαβδαρίδη ως εκτελεστικό γραμματέα.
Στις εργασίες του Συνεδρίου εγκρίθηκαν ψηφίσματα που αφορούν:
  • Τη Συρία, καταδικάζοντας τα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ, ΕΕ και των περιφερειακών τους συμμάχων, που αποτελούν μια επανάληψη του σχεδίου για τη Λιβύη.
  • Το Ιράν, υπογραμμίζοντας τα σχέδια για επίθεση των ιμπεριαλιστών, καταδικάζοντάς τα και δηλώνοντας την αλληλεγγύη με το λαό στον σύνθετο αγώνα του, τονίζοντας παράλληλα πως δεν δεχόμαστε ανάμειξη πολιτική ή στρατιωτική, ούτε τις οικονομικές κυρώσεις που πλήττουν το λαό.
  • Τα θύματα του τοξικού «Πορτοκαλί Παράγοντα» στο Βιετνάμ που μετά από 40 περίπου χρόνια υποφέρουν από τις ρίψεις των Αμερικανών με το τοξικό.
  • Τα θύματα στο Λάος όπου οι Αμερικανοί στον πόλεμο με το Βιετνάμ έριξαν 3 εκατομμύρια τόνους βόμβες στο έδαφος της ΛΔ Λάος, δηλαδή 1 τόνο ανά κάτοικο κατά μέσο όρο.
  • Την απελευθέρωση των πέντε Κουβανών πολιτικών κρατουμένων και την άρση του οικονομικού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ.
  • Την Παλαιστίνη, απαιτώντας την αναγνώριση ανεξάρτητου κράτους στα σύνορα του 1967 και με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων και το δικαίωμα στην επιστροφή των προσφύγων - καταδίκη του κράτους του Ισραήλ για την πολιτική γενοκτονίας με την υποστήριξη ΗΠΑ και ΕΕ.
  • Την καταδίκη της μετατροπής της Αρκτικής ζώνης σε πεδίο ιμπεριαλιστικών διαγκωνισμών και της στρατιωτικής, περιβαλλοντικής και οικονομικής εκμετάλλευσης.
  • Τους εργαζόμενους στην «Ελληνική Χαλυβουργία», δηλώνοντας τη στήριξη και τη συμπαράσταση στον αγώνα τους.
«Για να παλέψουμε για την ειρήνη, χρειάζεται να αγωνιστούμε κατά του ιμπεριαλισμού»
Αποψη του προεδρείου
Στο τέλος των εργασιών, και αφού επισημάνθηκε η ποιοτική άνοδος των εργασιών του Συνεδρίου και η αποφασιστικότητα του ΠΣΕ να βρεθεί στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους από κοινού με τους εργαζόμενους και τα ταξικά προσανατολισμένα συνδικάτα, υιοθετήθηκε η Πολιτική Διακήρυξη.
Στην Πολιτική Διακήρυξη σημειώνεται πως από το τελευταίο συνέδριο του ΠΣΕ στο Καράκας το 2008, «πολλές διεθνείς εξελίξεις έχουν σηματοδοτήσει τα βασικά ζητήματα της πάλης για ειρήνη. Παρά την κυριαρχία του ιμπεριαλισμού, έχει να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη σύγκρουση με τα θύματά του - τους λαούς του κόσμου που αγωνίζονται ενάντια στην εκμετάλλευση, για κοινωνική δικαιοσύνη και ειρήνη, κυριαρχία και για το δικαίωμα να καθορίζουν το μέλλον τους. Την ίδια στιγμή εντείνεται ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα, καθώς επιχειρούν να αυξήσουν τις σφαίρες επιρροής τους και να ελέγξουν τους πόρους. Ο αγώνας μας μπορεί να έχει επιτυχία μόνο αν έχει στόχο τις αιτίες που προκαλούν τη δυσχέρεια εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, τις αιτίες των πολέμων και της κατοχής, καθώς και τις νέες απειλές στην ειρήνη και την ασφάλεια. Για να παλέψουμε για την ειρήνη, πρέπει να αγωνιστούμε κατά του ιμπεριαλισμού».
Για την καπιταλιστική οικονομική κρίση, τονίζεται πως επεκτάθηκε σε όλη την Ευρώπη και φτάνει σε όλο τον κόσμο, υπογραμμίζοντας πως «η απάντηση του ιμπεριαλισμού και των αντιλαϊκών κυβερνήσεων ήταν η επιβολή βάρβαρων μέτρων λιτότητας και επίθεση στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα. Ο στόχος τους είναι να αυξηθεί η εκμετάλλευση, να καταργηθούν και ιδιωτικοποιηθούν οι δημόσιες υπηρεσίες, να περιοριστεί ο κοινωνικός ρόλος του κράτους. Το αποτέλεσμα είναι η επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης για την πλειοψηφία του πληθυσμού, εμβάθυνση της ανισότητας και της κοινωνικής αδικίας, παραπέρα περιορισμός της δημοκρατίας, όπως, για παράδειγμα γίνεται στην ΕΕ». Παράλληλα με αυτές τις επιθέσεις «διεξάγεται μια αυξανόμενη ιδεολογική εκστρατεία, στόχος της οποίας είναι το ξαναγράψιμο της ιστορίας, να συγχύσει τον πληθυσμό και να αποδυναμώσει την αντίσταση. Αυτή η επίθεση συμπεριλαμβάνει τις αντικομμουνιστικές εκστρατείες στην Ευρώπη, την αναγνώριση φασιστικών ομάδων στις Βαλτικές χώρες και την ενίσχυση φασιστικών οργανώσεων στην επίθεση κατά των λαϊκών κινημάτων - επιχειρώντας το σβήσιμο των ευθυνών του φασισμού στην αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση και στην έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου».
Ο ιμπεριαλισμός ενισχύει την επιθετικότητα ενάντια στους λαούς όλου του κόσμου
«Ο ιμπεριαλισμός γίνεται ολοένα και πιο επιθετικός, απειλώντας την ειρήνη και την κυριαρχία και κινούμενος έτσι ώστε να αποκτήσει νέες αγορές και να επανασχεδιάσει σύνορα για να λεηλατήσει τους φυσικούς πόρους. Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αναζητούν νέα εργαλεία και προφάσεις για επέμβαση. Ανάμεσα σ' αυτές είναι η "ευθύνη να προστατεύσουν", σχέδια για τον "εκδημοκρατισμό" της Μέσης Ανατολής και άλλων περιοχών, αυξημένη χρήση ανατρεπτικών δράσεων, και στρατολόγηση μισθοφόρων για να διεξάγουν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». «Περιοχές όπως η Μέση Ανατολή, η Κεντρική Ασία, η Αφρική, η Μεσόγειος και η Λατινική Αμερική αποτελούν στόχο για τον ιμπεριαλισμό εξαιτίας των φυσικών πόρων και της στρατηγικής τους σημασίας. Συνεχίζονται οι επεμβάσεις, οι επιθέσεις, οι πόλεμοι και η κατοχή, με ενέργειες στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, τη Κεντρική Ασία και την Αφρική».
«Καλούμε όλες τις φιλειρηνικές δυνάμεις να αντιμετωπίσουν τον αυξανόμενο κίνδυνο του θρησκευτικού φονταμενταλισμού και μορφών θρησκευτικής σεχταριστικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή, την Ασία και σε όλο τον κόσμο. Αυτός ο κίνδυνος έχει μια νέα διάσταση, καθώς χρησιμοποιείται από τον ιμπεριαλισμό για να εξασθενίσει τον ενωμένο αγώνα των λαών».
ΝΑΤΟ: εχθρός της ειρήνης και των λαών
Αναφερόμενο στο ΝΑΤΟ και τις Συνόδους που έχει πραγματοποιήσει τόσο στη Λισαβόνα το 2010 όπου υιοθέτησε το νέο στρατηγικό δόγμα που επεκτείνει την περιοχή δράσης του σε παγκόσμιο επίπεδο, όσο και σε αυτή του Σικάγο το 2012 όπου επιβεβαιώθηκε πως τα πυρηνικά όπλα αποτελούν τη βάση των στρατιωτικών του δυνατοτήτων, το ΠΣΕ απαιτεί «τη διάλυση του ΝΑΤΟ ως πρωταρχική απαίτηση», τονίζοντας πως χρειάζεται «ο αγώνας σε κάθε χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ για την απόσυρσή του από την εγκληματική συμμαχία».
Στρατιωτικές βάσεις: τα πλοκάμια του ιμπεριαλισμού σε όλο τον κόσμο
«Αλλα στρατιωτικά εργαλεία του ιμπεριαλισμού είναι οι ξένες βάσεις που είναι διασκορπισμένες σε ολόκληρο τον κόσμο» και έχουν «ως στόχο τον έλεγχο των φυσικών πόρων και του εμπορίου, και αποτελούν απειλή επιθετικότητας και επέμβασης κατά λαών. Ο αγώνας για το κλείσιμο των ξένων στρατιωτικών βάσεων είναι μέρος της αδιαίρετης πάλης για ειρήνη και κατά του ιμπεριαλισμού». Σε αυτό το σημείο η Πολιτική Διακήρυξη σημειώνει πως το ΠΣΕ «εκφράζει την αλληλεγγύη του στους λαούς της Ιαπωνίας, των Φιλιππίνων και της Κορέας που αγωνίζονται για την απομάκρυνση των αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων από τις χώρες τους». Επιπλέον καταδικάζει «την εκστρατεία του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστικών χωρών να στρατιωτικοποιήσουν την Αρκτική» και στηρίζει «τις προσπάθειες δημιουργίας αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης ειρήνης της Αρκτικής».
Επαναβεβαιώνουμε την Εκκληση της Στοκχόλμης για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων
«Καθώς οι ιμπεριαλιστικές χώρες μιλούν για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων, συνεχίζουν να αναπτύσσουν, να πραγματοποιούν δοκιμές και να εναποθηκεύουν τα πυρηνικά τους οπλοστάσια», σημειώνεται. «Επαναβεβαιώνουμε το ιστορικό ντοκουμέντο του ΠΣΕ, την "Εκκληση της Στοκχόλμης", που τη δεκαετία του '50 κινητοποίησε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, στον αγώνα για την κατάργηση των πυρηνικών όπλων και την ανακήρυξη της χρήσης τους ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Επαναλαμβάνουμε την απαίτησή μας για την κατάργησή τους και στηρίζουμε τη διεθνή εκστρατεία συλλογής υπογραφών "Εκκληση για την πλήρη κατάργηση των πυρηνικών όπλων"». Στο κείμενο του ΠΣΕ εκφράζεται η αλληλεγγύη του στο λαό της Ιαπωνίας που υποφέρει από τις συνέπειες του πυρηνικού δυστυχήματος στη Φουκουσίμα, καθώς και στις φιλειρηνικές δυνάμεις της Ιαπωνίας που απαιτούν το κλείσιμο όλων των πυρηνικών σταθμών.
Ενίσχυση του ΠΣΕ για ένα νέο κύμα πάλης ενάντια στον ιμπεριαλισμό προς υπεράσπιση της ειρήνης
«Η αυξανόμενη επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού κατά των λαών θέτει σε κίνδυνο την ανθρωπότητα. Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, χρειάζεται η ενίσχυση των αντιιμπεριαλιστικών δράσεων και δράσεων αλληλεγγύης, καθώς και η ενίσχυση των κινημάτων - μελών του ΠΣΕ σε κάθε χώρα. Με αυτό τον τρόπο, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και να νικήσουμε τον κύριο εχθρό μας. Για να ανταποκριθούμε σε αυτή την πρόκληση, και να θέσουμε το κίνημά μας στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας πάλης για ειρήνη, χρειάζεται να κτίσουμε ένα ευρύ αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο για την ειρήνη. Θα πρέπει να συνδυάσουμε την ημερήσια διάταξη για θέματα ειρήνης με τους προοδευτικούς αγώνες - για αξιοπρεπή εργασία και μισθό, ενάντια στην εμπορευματοποίηση του πολιτισμού και της παιδείας, για ένα ασφαλές περιβάλλον».
Τέλος, στην Πολιτική Διακήρυξη επισημαίνονται ορισμένες προτεραιότητες που θέτει το ΠΣΕ στον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα για ειρήνη για το επόμενο διάστημα. Οι οποίες αφορούν:
  • Τον αγώνα κατά όλων των ιμπεριαλιστικών πολέμων, επιθέσεων και προκλήσεων.
  • Τον αγώνα ενάντια στις ξένες στρατιωτικές βάσεις, για την διάλυση του ΝΑΤΟ και το δικαίωμα κάθε λαού να αγωνιστεί για την έξοδο της χώρας του από το ΝΑΤΟ.
  • Τον αγώνα ενάντια στην αναβίωση του φασισμού και στο ξαναγράψιμο της ιστορίας των λαϊκών αγώνων για ειρήνη και ενάντια στον ιμπεριαλισμό.
  • Την αλληλεγγύη με το δίκαιο αγώνα των λαών όλου του κόσμου για ειρήνη και το δικαίωμα να καθορίζουν το μέλλον τους.
  • Την κατάργηση όλων των πυρηνικών όπλων στον κόσμο.
  • Τη λήξη όλων των ειδών ξένης κατοχής, στήριξη της κυριαρχίας των λαών και των δικαιωμάτων των Αυτοχθόνων Λαών.
  • Την καταγγελία των παραβιάσεων της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών και του Διεθνούς Δικαίου, τη χειραγώγηση και κατάχρηση του ΟΗΕ.
  • Την αλληλεγγύη με τους εργάτες, την προοδευτική νεολαία, τους φτωχούς αγρότες και όλους τους λαούς του κόσμου που αγωνίζονται ενάντια στις βάρβαρες επιθέσεις στα δικαιώματά τους και στις κατακτήσεις τους, όπως επιβάλλονται από τον ιμπεριαλισμό και τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις.

Κλωντίν ΧΕΣΠΕΡ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου