Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011

Συνεχίζουν να ταΐζουν τους τραπεζίτες....(Αχόρταγοι)...!!!



Στα επίπεδα του 2004 το ΑΕΠ της χώρας
Παπαγεωργίου Βασίλης
Σε αστρονομικά ύψη, που αγγίζουν τα 40 δισεκατομμύρια ευρώ, έχουν φτάσει οι πληρωμές που επίσημα κατέθεσε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το πρώτο εξάμηνο του χρόνου στους άρπαγες των τραπεζών, που θησαυρίζουν κυριολεκτικά πλέον από το αίμα των εργαζομένων στη χώρα, ενώ τα πάντα δείχνουν ότι η οικονομική κρίση βαθαίνει ακόμα περισσότερο.
Τα επίσημα στοιχεία για την εξέλιξη του ΑΕΠ της χώρας, αλλά και εκείνα που αφορούν την πορεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού, αποκαλύπτουν ότι η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τους όρους στήριξης του μεγάλου κεφαλαίου, κινείται μέσα σε ένα ιδιαίτερα καταστροφικό «φαύλο κύκλο», που προμηνύει όλο και πιο ολέθριες συνέπειες για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Είτε άμεσα με τη ραγδαία αύξηση της ανεργίας, την κλιμακούμενη επίθεση στα λαϊκά εισοδήματα και την κατάργηση δημόσιων υπηρεσιών Υγείας - Παιδείας, είτε έμμεσα με την ολοκληρωτική σχεδόν εκχώρηση των φόρων που πληρώνουν μισθωτοί και συνταξιούχοι στους τραπεζίτες - πιστωτές και άλλες ομάδες της πλουτοκρατίας.
Από την πρώτη στιγμή, ήταν φανερό με γυμνό μάτι ότι οι προσπάθειες κυβέρνησης - τρόικας να αντιμετωπίσουν την καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων, μέσα από μέτρα και ρυθμίσεις φιλομονοπωλιακού χαρακτήρα, που τελικά διευκολύνουν ακόμα περισσότερο τη συγκέντρωση κεφαλαίων και συγκεντροποίηση της παραγωγής, θα οδηγούσαν στα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα, από αυτά που διαφήμιζε ο Γ. Παπανδρέου, το Μάη του 2010, όταν πρωτοεμφανίστηκε το μνημόνιο.
Τα δημόσια ελλείμματα και το υψηλό χρέος, αποτέλεσμα της πολιτικής στήριξης του κεφαλαίου που ακολούθησαν επί δεκαετίες οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και μαζί οι δυσαναλογίες που προκάλεσε στην οικονομία η καπιταλιστική κρίση, ήταν μόνο το άλλοθι, το πρόσχημα, για να περάσουν τη σωρεία των αντιδραστικών νόμων που ψήφισαν μαζί με τη ΝΔ, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Νόμοι και ρυθμίσεις που οδήγησαν ταυτόχρονα και στη χρεοκοπία εκατοντάδων χιλιάδων λαϊκών νοικοκυριών και στο παραπέρα βάθεμα της κρίσης και στη ραγδαία αύξηση του δημόσιου χρέους.
Το αποτέλεσμα ήταν προδιαγεγραμμένο από την πρώτη στιγμή: Κάθε τρίμηνο, που έχει οριστεί ως περίοδος αξιολόγησης της πορείας της ελληνικής οικονομίας και παράλληλα εκταμίευσης της τακτικής δόσης του δανείου που υπέγραψε το ΠΑΣΟΚ με ΕΕ και ΔΝΤ, είναι τρίμηνο ανακοίνωσης νέων μέτρων σε βάρος των εργαζομένων, που κάθε φορά είναι πιο σκληρά και πιο επώδυνα, μέτρα που προκαλούν απελπισία και απόγνωση.
Στον πάτο το ΑΕΠ
Ολοι θυμόμαστε τις κυβερνητικές φανφάρες, πριν από τρεις μήνες, τον Μάη, που το δίδυμο Παπανδρέου - Παπακωνσταντίνου επιχειρούσε να πείσει τους εργαζόμενους ότι παρουσιάστηκαν τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης του ΑΕΠ, ενώ ο τότε υπουργός Οικονομικών έλεγε, μάλιστα, ότι αυτό έγινε πρόωρα, αφού «η εξέλιξη αυτή αναμενόταν για μετά το δεύτερο τρίμηνο του έτους». Ηρθε λοιπόν και το δεύτερο τρίμηνο. Και τι δείχνουν τα επίσημα στοιχεία για την εξέλιξη του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος;
Το ΑΕΠ, σε σταθερές τιμές, το δεύτερο τρίμηνο του 2011 μειώθηκε κατά 6,9%, σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2010. Η σχετική μείωση το πρώτο τρίμηνο του χρόνου ήταν της τάξης του 8,1%. Αν επιχειρήσουμε να δούμε την εξέλιξη του ΑΕΠ ολόκληρο το πρώτο εξάμηνο, είναι:
  • Κατά 7,5% μειωμένο σε σχέση με το 2010.
  • Κατά 9,17% μειωμένο σε σχέση με το 2009.
  • Κατά 11,53% μειωμένο σε σχέση με το 2008.
Από τα επίσημα στοιχεία για την εξέλιξη του ΑΕΠ το πρώτο εξάμηνο κάθε χρόνου από το 2000, προκύπτει ότι η φετινή οικονομική δραστηριότητα στη χώρα, έστω όπως τη μετρούν οι αστοί, βρίσκεται περίπου στα επίπεδα του 2004. Το εύρος της κρίσης έχει μεγεθυνθεί τόσο πολύ, που ακόμα και οι κυβερνώντες εκτιμούν τώρα ότι θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι, αν η πτώση του ΑΕΠ το 2011 περιοριστεί στο - 4,5%. Αξιολογήσεις ξένων οικονομολόγων υποστηρίζουν ότι και το 2011 η πτώση του ΑΕΠ θα φτάσει το 2%. Σε κάθε περίπτωση, η κρίση, παρά τα μέτρα που υποτίθεται ότι θα μας έβγαζαν από αυτή, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Πότε θα επέλθει η ύφεση, ποια θα είναι, δηλαδή, η στιγμή που θα πάψει να μειώνεται η οικονομική δραστηριότητα, δεν μπορούμε να το πούμε με ακρίβεια. Ωστόσο, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι όσο βαθύτερη και μακροχρόνια είναι η κρίση, τόσο παρατεταμένη και ασταθής, θα είναι η όποια ανάκαμψη προκύψει στην πορεία.
Με την ευκαιρία, να σημειώσουμε ότι οι αστοί, στην προσπάθειά τους να συσκοτίσουν το νομοτελειακό χαρακτήρα που έχει για στον καπιταλισμό η φάση της κρίσης και να δημιουργήσουν αυταπάτες για το περιοδικό - κυκλικό ξέσπασμά της, αποφεύγουν να μιλήσουν για τις διάφορες φάσεις της κρίσης. Εντελώς σχηματικά, και χωρίς να αποκλείονται ταλαντεύσεις και πισωγυρίσματα στο πλαίσιο ενός και μόνο κύκλου, οι φάσεις είναι: Πρώτη φάση, η κρίση. Στα όριά της σημειώνεται συνεχής πτώση της παραγωγής, έχουμε, δηλαδή, συνεχώς μικρότερο όγκο παραγωγής εμπορευμάτων από την προηγούμενη περίοδο. Δεύτερη, η φάση της ύφεσης, που επέρχεται όταν σταματάει η πτωτική τάση της παραγωγής και η οικονομία περνά σε μια περίοδο στασιμότητας. Τρίτη, είναι η φάση της αναζωογόνησης ή της ανάκαμψης. Εδώ η παραγωγή παρουσιάζει αυξητική τάση, αλλά το επίπεδό της δεν έχει φτάσει ακόμα τα προ της κρίσης επίπεδα. Τέταρτη, η φάση της ανόδου, όπου η παραγωγή έχει καλύψει τα προ της κρίσης επίπεδα και συνεχίζει να εξελίσσεται με αυξανόμενους ρυθμούς, μέχρι να ξεσπάσει η... νέα κρίση.
Στα ύψη το χρέος
Τη στιγμή, πάντως, που η παραγωγική δραστηριότητα βαίνει συνεχώς μειούμενη, αυξάνονται οι δαπάνες που κάνει η κυβέρνηση, για να ικανοποιήσει τα διάφορα κοράκια που κερδίζουν δισεκατομμύρια από τη χρηματοδότηση των κρατικών ελλειμμάτων. Το αποτέλεσμα είναι η ραγδαία αύξηση του κρατικού χρέους, που ήδη κινείται σε επίπεδα που καθιστούν αδύνατη την αποπληρωμή του, κάτι που ομολογούν ευθέως όλοι οι εμπλεκόμενοι παράγοντες, από την ΕΕ και το ΔΝΤ, μέχρι τους ίδιους τους τραπεζίτες που ...έχουν λαμβάνειν από την ελληνική κυβέρνηση. Το σχέδιο που έχουν βάλει σε εφαρμογή από την πρώτη στιγμή, είναι να συνεχιστούν απρόσκοπτα οι πληρωμές των τοκοχρεολυτικών δόσεων των διαφόρων δανείων, είτε με τα διαθέσιμα της χώρας, κατακρεουργώντας ακόμα περισσότερο το λαϊκό εισόδημα, είτε με τα νέα δάνεια που δίνουν ΕΕ - ΔΝΤ κι αυτό ...όσο πάει. Γι' αυτό άλλωστε στην ΕΕ κατέληξαν τον περασμένο μήνα στη μερική αναδιάρθρωση του χρέους, την οποία βεβαίως για λόγους ψυχολογίας περισσότερο ονόμασαν «αντικατάσταση υφιστάμενων ομολόγων με νέα», μια διαδικασία που στην πράξη αποτελεί αναστολή πληρωμών.
Βέβαια, μέχρι και σήμερα, οι πληρωμές των τοκοχρεολυτικών δόσεων γίνονται με κανονικούς ρυθμούς, κάτι ωστόσο που σημαίνει ξεπουπούλιασμα ακόμα και του μειωμένου πλούτου που παράγεται στη χώρα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2008, την τελευταία χρονιά που το ΑΕΠ σημείωσε άνοδο, τα τοκοχρεολύσια που πληρώθηκαν στους τραπεζίτες ήταν περί τα 37,5 δισ. ευρώ, ενώ φέτος, μετά από τρία χρόνια συνεχούς πτώσης του ΑΕΠ, η κυβέρνηση θα πληρώσει 63,7 δισ. ευρώ!!!
Χαρακτηριστικό για να κατανοήσει κάποιος τον εγκληματικό χαρακτήρα της φιλομονοπωλικής πολιτικής της κυβέρνησης, είναι τα στοιχεία που αφορούν στην εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού. Κατά το πρώτο εξάμηνο, το σύνολο των τακτικών εσόδων του κράτους, τα έσοδα, δηλαδή, από κάθε μορφής άμεσους και έμμεσους φόρους και άλλου είδους καταβολές, που κατά κύριο λόγο πληρώνουν τα λαϊκά στρώματα, αφού το μεγάλο κεφάλαιο έχει εξασφαλίσει φορολογική ασυλία, έφτασαν στο ποσό των 23,8 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Αυτά, τα 23,8 δισ. μπορεί να ήταν όλα κι όλα τα κρατικά έσοδα, όμως μέσα στο πρώτο εξάμηνο η κυβέρνηση πλήρωσε:
  • 19,7 δισ. ευρώ για την εξόφληση μακροπρόθεσμων δανείων.
  • 11,6 δισ. ευρώ για την εξόφληση βραχυπρόθεσμων δανείων.
  • 7 δισ. ευρώ για την πληρωμή των τόκων που εισπράττουν κάθε μήνα τα αρπαχτικά - εταίροι των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Η πρόσθεση δείχνει 38,2 δισ. ευρώ. Ναι, πλήρωσαν στις τράπεζες για τα χρέη που οι ίδιοι δημιούργησαν με την πολιτική τους 38,2 δισ. ευρώ και ως φυσικό αποτέλεσμα αυτής, της πρώτης τους επιλογής, σου λένε ότι δεν υπάρχουν πόροι για μισθούς, δεν υπάρχουν λεφτά για συντάξεις, δεν υπάρχουν κονδύλια για θέσεις εργασίας, δεν υπάρχουν περιθώρια για δωρεάν Παιδεία, «τέλειωσε το τζάμπα» για τις υπηρεσίες της δημόσιας Υγείας.
Ολα τα κρατικά έσοδα των 23,8 δισ. ευρώ, κι ακόμα 15 δισ. που πήραν με τη μορφή νέων δανείων, τα προσέφεραν στους τραπεζίτες, για να μπορούν να συνεχίσουν να λεηλατούν τα πάντα και τους πάντες. Αυτή είναι η πολιτική που αξιώνει η οικονομική ολιγαρχία. Αυτή είναι η διαδικασία και οι προτεραιότητες στη διαχείριση των δημοσίων εσόδων, σύμφωνα με τον ...καταστατικό χάρτη των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής. Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι στο μέτρο που το σύνολο των κρατικών εσόδων μιας οικονομικής οντότητας, όπως στην προκειμένη περίπτωση εμφανίζεται το αστικό κράτος, κατευθύνεται για την πληρωμή ή την εξυπηρέτηση δανείων, δεν έχει την παραμικρή προοπτική.
Κυβέρνηση και τρόικα επιχειρούν να δώσουν στο σύστημα ανάσες ζωής, να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι προοπτικές υπάρχουν. Πώς το κάνουν; Ξεζουμίζοντας όσο γίνεται περισσότερο τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Στέλνοντας εκατοντάδες χιλιάδες στην ανεργία. Γδέρνοντας τους μισθούς και τις συντάξεις όσο γίνεται περισσότερο. Ανατρέποντας ολόκληρο το περιβάλλον των κοινωνικο-παραγωγικών σχέσεων που ίσχυαν μέχρι σήμερα. Μετατρέποντας τις εργασιακές σχέσεις σε εξάρτηση δουλείας του εργαζόμενου από τον παμφάγο καπιταλιστή. Επιχειρώντας να μεταφέρουν στη χώρα τα όσα ανήκουστα ισχύουν σε κοινωνίες όπου οι εργαζόμενοι έχουν μεταβληθεί σε εξαρτήματα των μηχανών, προκειμένου το πολυεθνικό κεφάλαιο να συνεχίζει να κερδίζει.
Προς τα εκεί οδηγούν τα μέτρα, με τα οποία η κυβέρνηση προσπαθεί επί ενάμιση χρόνο να σαβανώσει τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Εκεί στοχεύει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα που ψήφισαν πρόσφατα, αυτό θα επιδιώκουν και τα νέα μέτρα που - έτσι κι αλλιώς - θα ανακοινωθούν το επόμενο διάστημα. Ετσι μπορούν και ξέρουν να υπηρετούν την πλουτοκρατία και θα συνεχίσουν να το κάνουν μέχρι να ξεσπάσει ο χείμαρρος της λαϊκής αγανάκτησης, μέχρι να φτάσει στο σημείο να ορθώσει το δικό του μπόι και τα δικά του χαρακώματα το Λαϊκό Μέτωπο και ο λαός να δώσει τη δική του λύση, για διέξοδο από την κρίση, στην κατεύθυνση της ρήξης και της οριστικής ανατροπής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου